Χαίρεται
Καινούργια στην παρέα αν και διαβάζω εδώ και πολύ καιρό τα άρθρα της συγκεκριμένης στήλης μάλλον ήρθε και η σειρά μου να σας γράψω για ένα ζήτημα που με προβληματίζει εδώ και κάμποσο καιρό και θα ήθελα την συμβουλή σας.
Με τον σύντροφο μου είμαστε μαζί 3 χρόνια, παίρναμε όμορφα σε γενικές γραμμές και δεν έχουμε ιδιαίτερα προβλήματα στη σχέση μας. Το ζήτημα που με προβληματίζει είναι το επάγγελμα του.
Ειναι καπετάνιος και απ ότι μπορείτε να φανταστείτε λείπει μεγάλα ταξίδια για 6 μήνες και άλλους 6 μήνες είμαστε μαζί.
Και εδώ θα μου πείτε δεν το ήξερες αυτό πριν μπλέξεις μαζί του; Και θα σας απαντήσω πως αρχικά είχε εγκαταλείψει το ναυτικό επάγγελμα δουλεύοντας σε μια άσχετη με το αντικείμενο του δουλειά όμως λόγω οικονομικών δυσχαιριων αποφάσισε να επιστρέψει. Και για να μπω στο θέμα και να μη σας ζαλίζω, με προβληματίζει η απόσταση, η επικοινωνία που είναι δύσκολη και όλα αυτά που συνεπάγεται το συγκεκριμένο επάγγελμα.
Νιώθω ότι η επικοινωνία μας δεν είναι πλέον ουσιαστική δεν με ρωτάει πολλές φορές για όσα με προβληματίζουν και καταλαβαίνω ότι μπορεί να χει πολλά στο κεφάλι του αλλά έχω και εγώ την ανάγκη να μιλήσω στον άνθρωπο μου.
Έπειτα είναι και αυτή η απόσταση πφφφ δύσκολη ρε παιδί μου και ξέρω πως θα συμβαίνει διαρκώς δεν είναι ένας χρόνος και τέλος. Είμαι πολύ προβληματισμένη.
Τον αγαπώ όσο τίποτα άλλο αλλά νιώθω ένα βάρος μέσα μου τον τελευταίο χρόνο που έχουν πάρει αυτήν την τροπή τα πράγματα. Δεν ξέρω τι να κάνω και ζητώ την βοήθεια σας!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Anna
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα σου πω έχοντας στον άμεσο κύκλο μου τέτοιο ζευγάρι. Καταρχάς τα λεφτά είναι πολλά Άρη. Και μάλιστα για καπετάνιο , λεφτα που δίνονται για την ευθύνη και για το ότι 6 μήνες λείπει και όχι για τη κούραση. Το γνωστό μου ζευγάρι είναι από τα πιο ευτυχισμένα που ξέρω. Πρώτον είναι τόσα χρόνια μαζί και πραγματικά η ρουτίνα δε τους έχει αγγίξει. Έξι μήνες ζούσαν το απόλυτο έρωτα συνεχώς μαζί , έκαναν τρελες γιατί λεφτά υπήρχαν και το ζούσαν σαν έφηβοι. Και έξι μήνες ζούσαν αυτό το ” μου λείπεις , σε θέλω , δεν άντεχω” . Μάλιστα τώρα… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ. Κι εγώ έχω γνωστό μου ζευγάρι (με τρία παιδιά) που έχουν τέλεια σχέση και αυτό φαίνεται (δεν χρειάζεται καν να το πουν ή να το δείξουν). Όπως ακριβώς έγραψες τα χρήματα είναι πάρα πολλά κι αν έχεις και το κόλλημα της θάλασσας (όπως ο ανιψιός μου, χωρίς οικογένεια βέβαια) είναι δύσκολο να μην το ακολουθήσεις και να μην κάνεις κάποιες “θυσίες”.
και εγώ έχω γνωστούς και 6 μήνες είχαν την τέλεια σχέση μεταξύ τους και τους υπόλοιπους 6 με άλλους.
Είναι το πώς το φτιάχνεις.
Κάποιοι αντέχουν, κάποιοι όχι.
Υπήρχε πάντα παραφιλολογία για τις γυναίκες των ναυτικών καθώς και για τους ναυτικούς, όταν πιάνουν λιμάνι.
Να είναι ο κανόνας ή η εξαίρεση;
Κοίτα βασικό είναι και το πώς νιώθεις για την απιστία. Μια ζηλιάρα ή ένας ζηλιάρης σίγουρα δε θα άντεχε. Οι φίλοι μου πάντως δε το πολύ ψάχνουν. Όπως και όλοι οι φίλοι μου. Γενικά δεν έχω φίλους που να συζητούν για την αποκλειστικοτητα. Τι περιεργο… τώρα το συνειδητοποίησα.
Αν και από όσο ξέρω ( όσο μπορώ να ξέρω) αυτός ερχόταν ασυγκράτητος. Το πρώτο μήνα δεν έβγαιναν από το σπίτι. Ούτε τηλέφωνα δε σήκωναν.
χαχαχα λες; Τι να σου πω …δεν ξέρω…Όπου λιμάνι και καημός, όπου καημός και δάκρυ
Δεν νομίζω ότι ζητάς βοήθεια. Να σου πούμε να φύγεις για να αφαιρέσουμε τις τύψεις σου ζητάς αλλά αυτό δεν γίνεται. Λειτουργεί μια τέτοια σχέση; Φυσικά. Ειδικά στην Ελλάδα, είναι παράδοση αυτό το επάγγελμα. Λειτουργεί για εσένα; Μάλλον όχι απ’ότι καταλαβαίνω.
Αυτό θα το απαντήσεις μόνη σου.
Ιδιαίτερα στους επόμενους 6 μήνες που θα λείπει…
( Οι γυναίκες ναυτικών θα πρέπει να είναι αρκετά δυναμικές και δυνατές. )
Με ναυτικό δε θα μπορούσα να είμαι. Κι ο άντρας μου κάνει δουλειά που λείπει μεγάλα διαστήματα αλλα ειναι στη στεριά, με τη θάλασσα εχω φοβία δε θα άντεχα το άγχος. Καλά για τα παιδιά δεν το συζητώ αν μου έλεγαν ότι θέλουν τέτοιο επάγγελμα θα πάθαινα έμφραγμα επιτόπου.
Πάντα είχα την απορία πως πετυχαίνουν αυτές οι σχέσεις. Παλιότερα για τις γυναίκες ήταν δέλεαρ η οικονομική ασφάλεια στο επάγγελμα του ναυτικού, σήμερα; Ξέρεις τι μου κάνει εντύπωση σε αυτά που λες; Απλά αποφάσισε να γυρίσει στα καράβια χωρίς να το συζητήσετε; Δεν ρώτησε τη γνώμη σου; Στο ανακοίνωσε και αυτό ήταν; Αν έγινε έτσι, δεν φαίνεται να σε λογαριάζει για ομάδα. Αυτό που ρωτάς είναι υποκειμενικό πάντως. Άλλη μπορεί να μην είχε πρόβλημα εσύ φαίνεται να έχεις. Εγω σίγουρα δε θα το άντεχα.
Καλό θα ήταν, με την πρώτη ευκαιρία – όταν θα είναι εδώ- να του μιλήσεις και να του πεις όλα όσα αισθάνεσαι και μας γράφεις, έχοντας σκεφτεί προηγουμένως όμως τι σκοπεύεις να κάνεις, ανάλογα με την απάντησή του. Είναι λογικό και σεβαστό να μη νιώθεις καλά με αυτή τη συνθήκη, είναι πολύ δύσκολη και κατά τη γνώμη μου δεν είναι και ακριβώς σχέση, αφού δεν μοιράζεσαι την καθημερινότητα. Περιμένεις σαν Πηνελόπη… Κάποια άλλη μπορεί να ήταν οκ με αυτό, εσύ δεν είσαι.
Εχω φίλη που είναι παντρεμένη με καπετάνιο και έχουν δύο παιδιά. Οκ, δεν θα μπορούσα, αλλά για αυτούς λειτουργεί. Φαντάζομαι συνηθίζεις από κάποιο σημείο και μετά.
η απόσταση δεν φταίει γι αυτό ¨ δεν με ρωτάει πολλές φορές για όσα με προβληματίζουν”.Αυτό είναι χαρακτήρας.
και προσωπικά για εμένα είναι σοβαρό..όταν έχεις σχέση,αδειαζεις και λίγο το κεφάλι σου από τα δικά σου και ρωτάς και τι έχει ο σύντροφος σου μέσα στο δικό του κεφάλι.
αυτές οι σχέσεις-με καπετάνιους -είναι ιδιαίτερες και λίγοι άνθρωποι μπορούν να τις διαχειριστούν.Εγω σίγουρα δεν θα ήμουν μια από αυτούς.
Είχα δει ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ παλιά για τις σχέσεις με ναυτικούς. Εκεί μιλούσαν παντρεμένα ζευγάρια, κυρίως οι γυναίκες. Το ρεζουμέ ήταν ότι ο σύζυγος αποτελούσε κάτι σαν μηχανή του χρήματος, δουλεύω, στέλνω χρήματα πίσω. Η σύζυγος, φυσικά περίμενε την οικονομική ενίσχυση αλλά ταυτόχρονα προσπαθούσε να βρει τις ισορροπίες της, να οργανώσει τη ζωή της, να γεμίσει το χρόνο της για να διαχειριστεί τη μακρόχρονη απουσία του συζύγου. Αποτέλεσμα αυτού, όταν γύριζε ο σύζυγος από τα καράβια, για αυτό το εξάμηνο, εκείνος ήθελε να ξεκουραστεί και να μην ασχολείται με τίποτα (πώς να νοιώσεις ένα σπίτι δικό σου όταν λείπεις… Διαβάστε περισσότερα »
Η μέση σχέση χωρίς συγκατοίκηση περιλαμβάνει περίπου 2 μήνες κοινή ζωή σε κοινό σπίτι φαι/ ύπνο κλπ συνήθως και λιγότερο και κάποιες εξόδους για ποτό ή καφέ που σε κοινό χρόνο με το ζόρι να φτάσουν στους 6 μήνες. Αν συγκατοικήτε και τους 6 μήνες τους περνάτε μαζί ο κοινός σας χρόνος είναι κατά πολύ περισσότερος της μέσης σημερινής σχέσης. Θέλω να πω πως καλό είναι να κρίνουμε με την πραγματικότητα των καταστάσεων. Ακόμα και στα ζευγαρια που συζούν με την δουλειά και ένα χόμπι πχ μια γιογκα να είχες ο μόνος κοινός χρόνος που θα είχες με τον συντροφο… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι το ίδιο. Όταν λείπει ο άλλος 6 μήνες, είσαι μόνη σου. Δεν μπορείς να τον καλέσεις για κάτι έκτακτο αν χρειαστεί, δεν έχεις αγκαλιά σε 2 μέρες, δεν έχεις βοήθεια από εκείνον, δεν έχεις τίποτα. Αργότερα, αν κάνεις οικογένεια κ παιδιά, το ίδιο. Έξι μήνες τον χρόνο όλα τα βάρη πέφτουν πάνω σου.
Ενω οταν γυρίζει πιστεύεις αναλαμβάνει? Θέλει “να ξεκουραστεί” οπότε πάλι η γυναίκα τραβάει το λούκι, και φροντίζει κι εκείνον. Κι εχει και τον καθένα να της λέει οτι την ταΐζει ο άντρας της επειδή συνήθως δε μπορεί να εργαστεί.
Κοίτα επειδή το έχω δει στη πράξη και από τους φίλους μου και από τους φίλους τους , έχω δει τα εξής. Υπάρχουν ζευγάρια που η γυναίκα δε δουλεύει . Αυτό συμβαίνει όταν η ίδια η γυναίκα δε θέλει να δουλέψει , αλλά θέλει να μείνει στο σπίτι με τα παιδιά της. Συνήθως επιλέγουν να το κάνουν για να εξισορροπήσουν το γεγονός ότι εφόσων ο ένας γονιός λείπει, να μη λείπει κι άλλος, μιας κι όπως είπα , τα λεφτά είναι πολύ καλά. Σε αυτό ίσως παίζει κι ένα ρόλο αν ο σύζυγος ζηλεύει , ίσως όμως κι όχι. Η… Διαβάστε περισσότερα »
Η θεία μου που σε άλλο ποστ αναφέρω οτι την είχαν στείλει υπηρέτρια απο τα 10 παντρεύτηκε ναυτικό. Τον πρώτο καιρό ηταν καλά, έκαναν μαζί ταξίδια κλπ. Σταμάτησε τη δουλειά της σε εργοστάσιο (έκλεισε) και το είδε σαν ευκαιρία να ζήσει λίγο σαν νέα μιας και μέχρι τα 30 της η ζωή της ηταν μόνο δουλειά και βοήθεια στην πατρική οικογένεια της. Οταν όμως εκανε παιδί όλα άλλαξαν, έμεινε πίσω και ειχε και τη μάνα και τη θεία του άντρα της που όχι μόνο απαιτούσαν να τις βοηθάει αλλα της έκαναν κι έλεγχο που πηγαίνει, με ποιον μιλάει, πως διαχειρίζεται… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποιοι άνθρωποι μπορούν, κάποιοι άλλοι όχι. Οι δυσκολίες θα αρχίσουν, όταν υπάρχουν και παιδιά και ο ένας θα πρέπει να τα κάνει όλα μόνος του, ειδικά όταν τα παιδιά είναι μικρά. Αν δεν υπάρχουν παιδιά είναι πιο εύκολα τα πράγματα. Ναι, σου λείπει ο άλλος, αλλά μπορεί να έχεις μια ζωή γεμάτη και να σου λείπει λιγότερο μέχρι να επιστρέψει. Γενιές γυναικών το έκαναν και μεγάλωσαν παιδιά κάτω από αυτές τις συνθήκες. Αν τον αγαπάς πολύ τον άλλο, μπορείς. Αν νιώσεις ότι η απόσταση ξεφτίζει τα αισθήματα, φεύγεις. Θέμα επιλογών είναι όλα. Αν νιώθεις ότι έχεις ήδη κουραστεί, το τελειώνεις… Διαβάστε περισσότερα »