Καλησπέρα σε όλη την ομάδα. Καλό μήνα! Μιας και είναι πρωτομηνιά σήμερα.
Ήθελα να μιλήσω για το γεγονός ότι ενώ βγαίνω έξω έχω τις παρέες μου, και ταξίδια πάω έχω τη δουλειά μου όμως δεν με γεμίζει τίποτα πέρα από το να έχω σύντροφο και να κάνω οικογένεια. Όλα μου φαίνονται χωρίς νόημα.
Για την ακρίβεια ήθελα απ’ τα 18 να γίνω μητέρα όμως αυτό δεν έγινε. Τώρα στα 30 και εργαζόμενη με γυναίκες αφού είμαι αισθητικός νιώθω ότι η ζωή μου δεν έχει κανένα νόημα. Το μόνο νόημα είναι η ύπαρξη συντρόφου και οικογένειας.. Και ναι και ψυχοθεραπεία έχω κάνει και τα πάντα. Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω.
Και δυστυχώς δεν μπορώ να βρω κάποιον. Νιώθω εγκλωβισμένη νιώθω ότι δεν θα βρω ποτέ κάποιον και θα μείνω για πάντα μόνη.
ΑΠΟ ΤHΝ – Ανώνυμη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ίσως θα με κράξετε, αλλά έχω κουραστεί λίγο να διαβάζω τέτοιες επιστολές. Δηλαδή, αν βγάζεις προς τα έξω το vibe «ψάχνω άντρα για να με κάνει μάνα», τι ακριβώς περιμένεις; Αν έβγαινα εγώ και έλεγα «ψάχνω γυναίκα για να γίνει η μητέρα των παιδιών μου», δεν θα με έλεγες κινούμενο red flag; Θα ένιωθες ότι ψάχνω άνθρωπο ή απλώς κάποιον για να καλύψει έναν ρόλο στο σχέδιό μου; Ε, το ίδιο ισχύει και στην αντίθετη περίπτωση. Το να θέλεις οικογένεια είναι απόλυτα θεμιτό. Το να φαίνεται όμως ότι ο βασικός λόγος που ψάχνεις σύντροφο είναι για να αποκτήσεις παιδί, εμένα… Διαβάστε περισσότερα »
Αλλάνταλλων, που βάλεις ότι ” κράζει” εζω στον κόσμο ότι θέλει άνδρα για γονιμοποίηση?
Στο φόρουμ το γράφει. Φυσικά και ψάχνει έναν άνθρωπο να ταιριάζει και να κάνει οικογένεια που το παράξενο;
Δεν εγραψε αυτο καλε
Ναι ενώ εμείς που κάναμε γάμο και παιδιά είμαστε “γεμάτες”….Πως το ξέρετε αφού δεν το έχετε κάνει ότι αυτό είναι που θα ¨γεμίσει” τη ζωή σας;
Εγώ αυτό που έχω να πω (και ελεύθερο το κράξιμο) είναι ότι , όταν ο ίδιος σου εαυτός δεν σε “γεμίζει” τίποτα άλλο δεν μπορεί να το κάνει.
Και αυτό σωστό είναι…
Πόσοι άνθρωποι όμως το αντιλαμβάνονται αυτό που λες; Γιατί οι περισσότεροι νομίζουν πως αν κανουν τικ τα κουτάκια, ακόμη και προσωπικοι τους στόχοι αν είναι, όχι απαραιτητα επιβεβλημένοι απο την κοινωνία πως θα είναι γεμάτοι και παραβλέπουν το βασικότερο, τον εαυτό τους.
Μακάρι όλες να είχαν την ειλικρίνεια σου και την αντίληψη σου. Θα είχαν σωθεί κόσμος και κοσμάκης ❤️
Λες έχεις μια ζωή χωρίς νόημα… Και περιμένεις να βρεις έναν άντρα για να αποκτήσει νόημα? Όμως αυτός ο άντρας τι θα βρει? Μια γυναίκα που θεωρεί ότι η ζωή της δεν έχει νόημα? Και περιμένει να γαντζωθει πάνω του, να ρουφήξει μέσα από την δική του τη ζωή για να αρχίσει αυτη να ζει?
Μάθε να ζεις μόνη σου, βρες την ομορφιά της ζωής σου, και θα έλξεις κάποιον που θα θέλει να γνωρίσει αυτή την ζωή σου και να την μοιραστείς μαζί του.
Αλλάξτε ψυχολόγο,αυτά που γράφετε δείχνουν μια επιθυμία που έγινε εμμονή.
Έχετε την υγεία σας,νιάτα,φίλους,δουλειά.
Να λέμε και ένα ευχαριστώ.
Καλό είναι να βάζουμε στόχους για τα όνειρα και τις επιθυμίες μας αλλά για να μην μας εγκλωβίσουν, θα πρέπει να αναπτύξουμε ταυτόχρονα ευελιξία και να χτίσουμε παραθυράκια διαφυγής. Δηλαδή, τι θα γίνει αν δεν τύχει να γνωρίσεις κάποιον κατάλληλο; Δεν θα κάνεις παιδιά; Αν δεν έχεις σύντροφο και παιδιά πάει, δεν έχει αξία η ζωή σου; Κι εγώ είχα ως δεδομένο ότι θα παντρευόμουν και θα έκανα παιδιά, αλλά όταν μετά τα 35 χώρισα από μακροχρόνια σχέση άρχισα να ψιλοσκέφτομαι διαφορετικά σενάρια, δηλαδή αν δεν έχω γνωρίσει κάποιον κατάλληλο μέχρι κάποια ηλικία τότε θα προσπαθήσω να κάνω μόνη μου… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καταλαβαίνω γιατί βρισκόμουν στη θέση σου κάποτε, αλλά προσπάθησε να μην σε πάρει από κάτω και να χαίρεσαι αυτά που έχεις γιατί είναι σπουδαία. Γιατί, νομίζεις ότι θα γεμίσεις απαραίτητα αν κάνεις οικογένεια; Αν βρεθείς στην άλλη πλευρά, θα δεις ότι τίποτα δεν είναι ρόδινο. Εγώ που έχω σύντροφο και παιδιά, ζηλεύω τις παρέες και τα ταξίδια σου. Θεωρητικά μπορώ κι εγώ να περάσω καλά, και κάποιες φορές προσπαθώ να το κάνω, αλλά η κούραση από το μεγάλωμα των παιδιών χωρίς βοήθεια, με έχουν καταντήσει να περιφέρομαι σαν πτώμα, να πάρω κιλά, να έχω προβλήματα υγείας και να προτιμώ… Διαβάστε περισσότερα »
Ε ναι δεν είναι εύκολο το μεγάλωμα παιδιών την σήμερον ημέρα. Πολλές οι απαιτήσεις. Δεν μπορείς να αφήσεις τα παιδιά στο δρόμο όπως παλιά ( μόνο οι μωαμεθανοί το κάνουν στην Ελλάδα). Πίεση παντού, τα παιδιά σνομπαρουν τα άλλα παιδιά αν δεν έχουν τα ” πρέποντα” ρούχα/ κινητά κτλ.
Αναφέρεσαι σε σύντροφό και όχι σύζυγό, να υποθέσω ότι τα παιδιά δεν είναι δικά του;
Σε αυτή την περίπτωση δύσκολα) όχι ακατόρθωτο) ο άλλος αναλαμβάνει ευθύνες για αλλουνου τέκνα.
Όχι, κανονικά σύζυγος είναι και δικά του τα παιδιά. Τα αγαπάει πολύ, αλλά όταν έρχεται η ώρα των υποχρεώσεων, εκεί έχουμε πρόβλημα. Θα έπρεπε να κάνει πολύ περισσότερα. Μερικές φορές νιώθω σαν να έχω τρία παιδιά, τα δύο μικρά συν τον άντρα μου, που ακόμα με μπερδεύει με τη μανούλα του που του τα έδινε όλα στο χέρι (μόνο που δεν τον τάιζε κιόλας), και πρέπει να του θυμίζω συνέχεια ότι δεν είμαι. Γι’αυτό λέω συνέχεια στις μανάδες των αγοριών, (κι εγώ αγόρια έχω), ότι μην τους κακομαθαινετε έτσι, ναι, δώστε τους αγάπη, αλλά μάθετε τους και δύο πράγματα. Όπως… Διαβάστε περισσότερα »
Πες το καλέ τι σύντροφος γράφεις στο ΚΚΕ είμαστε;
Κοίτα παρόμοια γκρινιάζει και η δικιά μου.
Της λέω διυλεψε 50% ( τα κουκιά βγαίνουν και έτσι) . Έχουμε γνωστή που θέλει να καθαρίζει. Τώρα το ζητάει και η ίδια. Όσο για τα αγόρια…η κόρη μου είναι χειρότερη από τον γιό. Τσαπατσουλα, άμα δεν αλλάξει θα το κάψει το παιδί που θα την πάρει ( είναι όμορφη και θα της κάνουν ” εκπτώσεις” .
Σύντροφος το έγραψα γενικά εδώ επειδή η γραφουσα μιλούσε για σύντροφο, αν όμως διαβάσεις τα υπόλοιπα σχόλια μου στο σάιτ, θα δεις ότι παντού μιλάω για σύζυγο. Ναι, αν η σύζυγός σου εργαστεί, θα νιώσει πολύ καλύτερα. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να κλείνεσαι στο σπίτι υπηρετώντας άντρα και παιδιά, και η ειρωνεία είναι ότι η πλειοψηφία των αντρών το θεωρεί αυτό προνόμιο, μόνο επειδή αυτές οι γυναίκες δεν εργάζονται κανονικά, αγνοώντας την συνεχόμενη απλήρωτη εργασία που κάνουν στο σπίτι, χωρίς ωράριο, ρεπό και άδειες. Χίλιες φορές καλύτερα και η δουλειά ταυτόχρονα, βέβαια αυτό προϋποθέτει να έχει η γυναίκα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό και αν είναι αλήθεια, τα πρώτα 7 χρόνια μεγάλωνε τα παιδιά ( πήγαιναν από δύο χρονώ στο παιδικό αλλιώς δεν παλεύεται) Μετά αναλαβα εγώ 6 χρόνια. Ξέρω ακριβώς τι εστί να μεγαλώνεις παιδιά. Τώρα εργαζόμαστε και οι δύο, παρτταιμ.
Χρειάζεστε εργασία και για άνδρες/ γυναίκες. Όμως η εργασία έρχεται δεύτερη σε εμάς πρώτα έρχεται η υγεία/ παιδιά και μετά η εργασία. Άλλωστε άμα έχεις μικρές απαιτήσεις και χρήματα στην άκρη δεν σε πολυαγχωνει. Είναι και το κράτος που ζούμε με κοινωνικό δίχτυ οπότε δεν θα πεινάσουμε.
Λοιπόν, ξέρεις τι θέλεις στην ζωή σου (πολύ σημαντικό), άρα φαντάζομαι ξέρεις και πως να το διεκδικήσεις και να κατευθύνεις την ζωή σου προς τα εκεί. Ή μήπως όχι;
Λες ότι είσαι εγκλωβισμένη και απογοητευμένη… Στην ψυχοθεραπεία αυτά πρέπει να τα δεις οπωσδήποτε. Με τέτοια ψυχολογία (ήττας) δεν θα προχωρήσεις στον στόχο σου. Δες το αλλιώς.
Θα το βρεις όμως, είσαι πολύ νέα. Μέχρι τότε, νόημα έχουν τα πάντα, ό,τι επιλέγεις εσύ κάθε φορά.
ΥΓ. Μήπως σου έχουν πιπιλίσει το μυαλό σόγια και περίγυρος για γάμο και παιδιά; ή είναι καθαρά δική σου ανάγκη;
Λέει πως λόγω επαγγέλματος έρχεται σε επαφή κυρίως με γυναίκες, και έτσι έχει πιο πολλά ερεθίσματα που της τριγγάρουν αυτά τα θέματα. Ίσως εκεί η αναφορά στον εγκλωβισμό. Με προβλημάτισε και μένα αυτός ο όρος, για ποίον λόγο; Νέα είναι, δουλειά έχει, είμαι σίγουρη πως είναι και κούκλα, επιλογές έχει. Ίσως μια αλλαγή σκηνικού να βοηθούσε κάπως;
Εγώ σκέφτηκα ότι εργαζόμενες και πελάτισσες είναι μόνο γυναίκες, άρα νιώθει εγκλωβισμένη επειδή δεν μπορεί να γνωρίσει κάποιον από εκεί; Τώρα για το τριγκερ δεν ξέρω… Σε περιβάλλον μόνο με άντρες και πριν 5-6 χρόνια και πριν πατήσω τα 30 μου είχαν πει: πήγαινε να κάνεις κανένα παιδί τώρα που μπορείς, γιατί μετά θα είναι αργά. Και γυναίκες λένε τέτοια (κυρίως μεγαλύτερες, αλλά όχι μόνο). Καταλήγω ότι η πλειοψηφία (άντρες +γυναίκες) σκέφτεται μικροαστικά και κολλημένα αναφορικά με γάμους και παιδιά. Θεωρώ το θέμα είναι η γράφουσα να καταλάβει αν είναι δικό της θέλω ή κάτι που της το έχουν κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Σταματήστε να λέτε μικροαστικό το γάμο και τα παιδιά.
Ο άνθρωπος πρέπει να θέτει υψηλούς στόχους για το μέλλον.
Το να χαρεί κάποιος τη ζωή του με όσα έχει σήμερα θυμίζει τον τζίτζικα.
Δε χαίρονται όλοι τη ζωή τους με απολαύσεις κι εφήμερα.
Μικροαστικός ο γάμος και τα παιδια δεν είναι (απαραίτητα). Αλλά όχι και υψηλός στόχος. Προσωπικός ναι, μεγάλος και σημαντικός. Αλλά υψηλός δεν μπορεί να θεωρηθεί εφόσον τον πετυχαίνει η πλειοψηφία και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Και εκει ειναι το πρόβλημα, αν δεν εχουν μαθει οι ανθρωποι να θέτουν και να κυνηγούν πραγματικους υψηλούς στόχουν και κάτι που συμβαίνει απο καταβολής κόσμου και το πετυχαινει καποιος ανεξαρτητως υποβαθρου και προσπαθειας και ικανοτητας το θεωρούμε υψηλό. Ας τα ονοματιζουμε τα πραγμτα σωστά, γιατί αν ο υψηλος στοχος ηταν αυτός της ανθρωποτητας θα είμασταν ακομη σε σπηλιές και απλα θα καναμε παιδιά.
Ενοχλεί ο όρος υψηλός στόχος.
Κι όμως είναι. Το να μεγαλώσεις σωστούς ανθρώπους.
Χρειάζεται κόπο και συνεχή προσπάθεια και προσήλωση.
Δεν το πετυχαίνει ο οποιοσδήποτε, και δεν αναφερόμαστε στο αράδιασμα παιδιών.
Είναι η σωστή ανατροφή και καλλιέργεια ανθρώπων, που θα δημιουργήσουν καλύτερες κοινωνίες.
Για να τα ονοματίζουμε σωστά, λίγοι είναι αυτοί που είναι άξιοι για γονείς.
Ποιός είναι άραγε ο στόχος της ανθρωπότητας;
Οτι η πλειοψηφία των ανθρωπων που κανουν οικογένειες το κανουν γιατί ως στόχο εχουν θεσει να δημιουργήσουν καλύτερες κοινωνίες… οκ.
Δε μιλώ ποτέ με όρους πλειοψηφίας.
Και οι περισσότεροι δουλεύουν για να ζήσουν, όχι για κάποια υψηλά ιδανικά.
Αν μπορούσε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δε θα δούλευε.
Οι υπόλοιποι ας δουλέψουν για τα υψηλά ιδανικά της ανθρωπότητας.
Συμφωνω σε αυτο που λες και ακριβως γι αυτό το να παρουσιαζεις το γαμο και την οικογενεια ως υψηλο στοχο είναι εξ ορισμού λάθος. Άλλωστε δεν χρειάζονται ούτε ιδιαίτερες ικανότητες ούτε ιδιαιτερη δουλειά για να τον πετύχεις αυτο τον στόχο και ειναι κομματάκι αστείο με τη φράση «ο ανθρωπος πρεπει να θετει υψηλούς στόχους για το μέλλον» να εννοεις κάτι τόσο κοινό, ανθρωπινο μεν αλλά κοινό.
Χαρά στο κουράγιο σου 😂😂😂
Τι να κάνω, της έχω αδυναμία.
Αν διαβάσεις το σχόλιό μου ξανά, θα καταλάβεις ότι δεν λέω ότι ο γάμος και τα παιδιά είναι κάτι μικροαστικό. Λέω ότι πολλοί σκέφτονται μικροαστικά αναφορικά με το θέμα. Όταν το θέλεις επειδή το κάνουν όλοι, επειδή είσαι δήθεν σε ηλικία, επειδή σε πρήζουν σόγια, επειδή πότε θα αποκατασταθείς… ε τότε μικροαστικά το σκέφτεσαι.
Ο υψηλός στόχος είναι κάτι υποκειμενικό.
Και ο γάμος κάτι εφήμερο μπορεί να είναι πάντως, αυτό λένε τα στατιστικά.
Θα κρίνουμε εμείς τους λόγους, που οι άλλοι κάνουν αυτό που κάνουν; ως μικροαστικούς;
Και γιατί αυτά, που κάνουμε εμείς; επηρεασμένοι από άλλα αφηγήματα; δεν είναι μικροαστικά;
Για κάποιους χαρακτηρίζονται κάπως αλλιώς.
Τα πάντα είναι εφήμερα.
Τουλάχιστον ο γάμος θα έχει επιτελέσει τον σκοπό του με τον ερχομό των παιδιών.
Ποιός είναι άραγε υψηλός, προσωπικός στόχος; και ποιός θα τον ορίσει ως τέτοιον;
Εμ γενικά αυτό κάνουμε, και εδώ και στην έξω ζωή. Κρίνουμε, με την έννοια ότι σχολιάζουμε, σκεφτόμαστε, ζυγίζουμε. Έχει διαφορά από το ”επικρίνω”. Επί τη ευκαιρία, ο μικροαστισμός ως έννοια είναι συγκεκριμένη και σαφής. (Κολλάω στα κοινωνικά πρέπει και στις κοινωνικές επιταγές που θεωρούνται πρέπουσες, στα στερεότυπα, ό,τι έμαθα από την προηγούμενη γενιά, εμείς να είμαστε καλά κι ο κόσμος ας πάει να καεί κτλ.) Γράφεις αερολογίες και εγώ προσπαθώ να απαντήσω συγκεκριμένα, anyway. Για τον γάμο πάντως και την κάψα να παντρευτείς & να κάνεις παιδιά έτσι γενικά κι αόριστα, χωρίς να έχεις κάποιον άνθρωπο με τον οποίο να… Διαβάστε περισσότερα »
Κάνεις υποθέσεις… λοβοτομή, κάψα, καταδικάζει, δυστυχείς, έχεις άλλα καλά πράγματα…
Διαφορετική αφετηρία, διαφορετικό πρίσμα, διαφορετικός προορισμός.
Σωστά… σχολιάζουμε, κρίνουμε, έχει διαφορά από το επικρίνουμε, κατακρίνουμε.
( αλλά η κριτική, πάντα έχει πρόσημο )
H ίδια λέει ότι έχει καλά πράγματα στην ζωή της (εργασία, παρέες, κάνει ταξίδια). Κάψα το λέω εγώ, η ίδια αναφέρει ότι χωρίς γάμο + παιδί η ζωή της δεν έχει νόημα… άρα; δυστυχεί και θεωρεί ότι μόνο αν πετύχει αυτά θα είναι καλά μέσα της. Γιατί δυστυχεί όμως; επειδή είναι ανάγκη δική της ή φορεμένη ανάγκη; που πηγάζει από την ηλικία και τον περίγυρό της; ή το έχει αναγάγει όλο αυτό στο μυαλό της σε κάτι που αν δεν το καταφέρει δεν θα έχει νόημα η ίδια η ύπαρξή της; Γενικά το να εναποθέτουμε όλες μας τις ελπίδες για… Διαβάστε περισσότερα »
Μόλις τικάρεις και αυτό το κουτάκι θα σου λείπει κάτι άλλο. Σκέψου το! Δεν σε ειρωνεύομαι, σοβαρά μιλάω.
Ε έτσι είναι τα πράγματα για πολλούς ανθρώπους…. αλλά αυτό που θέλει δεν είναι παράλογη απαίτηση.
Ίσως αυτή η εμμονή, να γίνεις μητέρα από τα 18, δημιούργησε μία πίεση σε εσένα και τους γύρω σου.
Αν είσαι ανοικτή κι επιθυμείς τη συντροφικότητα, θα τη βρεις.
Δώσε βάρος στο τί προσφέρεις εσύ και τί σήματα δίνεις.
Σωστή η ανησυχία σου. Νομίζω ότι πρέπει πέρα από την συνειδητοποίηση (που έχεις κάνει), να αποδεχθείς ότι μπορεί και να συμβεί ”να μην βρεις κάποιον”. Δεν είμαστε όλοι για όλους και μπορεί να είναι η μοίρα κάποιων να ζήσουν σε αυτήν την ζωή χωρίς σύντροφο. Αν υποβαθμίσω την κουβέντα θα πω ”ε και δεν έγινε και κάτι αν είσαι μόνη”. Λίγοι καταλαβαίνουν και βιώνουν την μοναξιά, και δεν εννοώ ”είμαι μόνος από επιλογή”. Εννοώ την κανονική μοναξιά που γυρνάς σπίτι και μιλάς στους τοίχους. Αυτή είναι μια κανονικότητα μετά από κάποια ηλικία διότι οι κοινωνικές επαφές στενεύουν. Εκεί είναι το… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι βρε Σάκη τι πεσσιμισμός είναι αυτός; Οι ανατροπές έρχονται και στα 40 και στα 50 και στα 60 και όποτε θες. Και αλλάζεις τρενο, κατευθυνση και ότι θες.
Θα διαφωνήσω. Μεγάλο μέρος της κοινωνικής ζωής επηρεάζεται από την επαγγελματική ζωή. Οποιαδήποτε αλλαγή σε ένα από τα δύο, επηρεάζει αυτομάτως το άλλο.
Προσωπική μου άποψη πάντα.
Σάκη, άμα εσύ έχεις παραιτηθεί και δεν εκτιμάς την ζωή, δικαίωμά σου. Δεν χρειάζεται να τραβήξεις κι άλλους μαζί σου στο βούρκο σου. Η κοπέλα είναι μόλις 30 χρονών και έχει ήδη μια ζωή με καλές βάσεις, με δουλειά, με φίλους, με εμπειρίες, κάτι που δεν είναι αυτονόητο για όλους. Όλα αυτά είναι βάση για να χτίσει κάτι ακόμα καλύτερο, κι εσύ την παρουσιάζεις λες και είναι θανατοποινίτισσα στο πράσινο μίλι. Δεν ξέρω αν είσαι εσκεμμένα μοχθηρός, για λόγους που μόνο εσύ ξέρεις, αλλά όπως και να έχει λίγη ενσυναίσθηση δεν βλάπτει.
Τι μοχθηρός μωρέ και εσύ ; Καταθλιπτικός είναι. Ενσυναίσθηση… δάσκαλε που δίδασκες …
θα ήθελες να μου το εξηγήσεις λίγο το τελευταίο σχόλιο;
Τι ακριβώς βρε αγάπη; Τι του λες ; Ενδυνάμωση θέλει κ αυτός.
Να σου πω. Έχοντας στο μυαλό μου και την γενικότερη στάση του Σάκαρου εδώ μέσα στα περί φεμινσιμού κατά αιρούς, δεν έκρινα ότι μιλάει ως καταθλιπτικός. Έκρινα ότι μιλάει ως ένας από τους διάφορους άρενες που εμφανίζονται κατά καιρούς εδώ μέσα και μας αρχίζουν διάφορα χαριτωμένα, από not all men μέχρι ξεκάθαρα αντιφεμινιστικά. Το σχόλιο του δεν φαίνεται να ξεκινάει από καλή πίστη. Το αν το κάνει επίτηδες ή καταλήγει να είναι έτσι για άλλους λόγους, δεν το ξέρω
Δεν έχω διαβάσει ποτέ σχόλια του εδώ για να είμαι ειλικρινής. Αλλα εκεί για το τρένο και τα 30 ,μιλούσε για εκείνον 😉
Ε μα … τόσο δύσκολο δεν είναι να καταλάβεις ότι ο άλλος τα έχει βάψει μαύρα…
Δεν παρουσιάζω κάτι αλλόκοτο πέρα από την πραγματικότητα. Ούτε την καλώ σε κάποιον βούρκο όπως υπαινίσσεσαι.
Είναι μοιρολατρικός ο τρόπος που βλέπεις και βιώνεις τη ζωή.
Δε συμβαίνει…κάνουμε επιλογές στη ζωή.
Απλά μερικές φορές αφηνόμαστε, δεν τολμούμε να αλλάξουμε τραίνο.
Κι όμως, αν αφήσουμε την ασφάλεια της συνήθειας, θα βρούμε πολλούς ωραίους προορισμούς.
Ο Καρλ Γιουνγκ πίστευε πως η ζωή αρχίζει στα σαράντα μέχρι τότε απλώς κάνεις έρευνα. ήθελε να δείξει ότι τα πρώτα χρόνια της ύπαρξής μας είναι κυρίως μια προετοιμασία, όπου διαμορφώνουμε την προσωπικότητα, τις αξίες και τα εξωτερικά θεμέλια της ζωής. Στα 40 όμως, σύμφωνα με τη σκέψη του, ο άνθρωπος μπαίνει στη φάση της αυτοπραγμάτωσης κ αρχίζει να στρέφεται περισσότερο προς τον εσωτερικό του κόσμο, να αναζητά νόημα, ισορροπία και μια βαθύτερη σχέση με τον εαυτό του. Η μέση ηλικία, για τον Γιουνγκ, δεν είναι κρίση αλλά ευκαιρία. μπορεί κανείς να ξεκινήσει μια πιο αυθεντική ζωή, λιγότερο δεσμευμένη από… Διαβάστε περισσότερα »
Επιμένεις σε ένα κατηγορώ σχέσεων, οικογένειας και προσπαθείς να εκθειάσεις την επιλογή της μοναχικότητας.
Είναι διαφορετικό να προσπαθούμε να πορευτούμε με τις επιλογές μας και διαφορετικό να τις διαφημίζουμε και να τις προωθούμε και στους άλλους ως τη βέλτιστη λύση.
ΑΧΟΥ έλα πάμε να τα κάνω νιανιά να τα καταλαβαίνουν και όσοι τα θέλουν μασημένα. Μοναχικότητα ισον οξυγόνο για μένα! Αλλα επειδή δεν είμαι κάνα εγωκεντρικό παιδάκι , ΕΙΠΑ! Φίλη Μαρία που έστειλες το γράμμα Φίλε σακη που κλαίγεσαι για τρενα. ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΛΙ ΝΙΩΘΟΥΝ ΜΟΝΟΙ. Και ΚΑΡΑΣΤΑΡ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΠΑΛΙ ΝΙΩΘΟΥΝ ΜΟΝοι. Μόνοι γεννιόμαστε , μόνοι μας ζούμε , μόνοι φεύγουμε. Εσύ στο τέλος της μέρας στο κρεβάτι , ακόμα και 4 γκόμενους να σου φέρω, Θα έχεις παρέα στις σκέψεις σου; Πρώτα θα σκέφτεστε και μετά θα κατηγορείτε. Όσον αφορά γάμους , οικογένειες… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτά που αναφέρεις είναι η αλφάβητος.
Αλλά εδώ, δεν απευθύνεσαι ούτε σε πρόβατα, ούτε σε φελλούς επειδή δε συμφωνούν μαζί σου.
Εσύ, μπορεί να έχεις επιλέξει τη μοναχικότητα για τους δικούς σου λόγους, φαντάζομαι δε μπορείς να βρεις κατάλληλο ταίρι κι ότι δε θεωρείς φελλό τον εαυτό σου.
Πιθανόν έχεις πληγωθεί στην παιδική και στην πρώιμη, ενήλικη ζωή.
Ανέκαθεν οι άνθρωποι πολλαπλασιάζονταν, και οι χαζούληδες, και οι εγκληματίες, και οι κάφροι, και…
Τί; θέλεις να εφαρμόσεις ευγονική; με ποιά κριτήρια;
Για να γίνουν το μέλλον τα παιδιά κάποια πρέπει να τα γεννήσει, όπως κι εμάς. Χαλάρωσε.
Μοναχικότητα έχω και με γκόμενο. Δεν κρεμόμαστε ολεσ Από όρχεις επειδή δεν φοβόμαστε ολεσ Την μοναξιά! Και με το κατάλληλο ταίρι απέρριψα τον γάμο γιατί δεν ήθελα. Δεν θέλουμε όλες να γίνουμε σύζυγοι και μανουλες. Στο είπα τρεις φορές και πάλι πιστεύεις πως είναι επειδή δεν βρίσκω τον κατάλληλο. Με πληγώνει το ότι οι παντρεμένοι και οι δεσμευμένοι μου την πέφτουν άσχημα και με επιμονή. Δεν θα κάτσω να γίνω η σύζυγος που κάθεται και τρώει κέρατο από τον basic μλκα που τον καβλωνουν οι εκτός σπιτιού. Είδα από μικρή τι παίζει και έτρεξα να σωθώ. Μπορεί εσύ να συμβιβάζεσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Δικαίωμά σου να επιλέξεις τη ζωή, που θέλεις.
Οι γενικεύσεις όμως και οι προτροπές για τις ζωές των άλλων δείχνουν μια λανθασμένη ανάγνωση για την ανθρώπινη φύση και τη ζωή γενικότερα.
Εσύ έχεις βγάλει αυτό το πρόσημο.
Κάποιοι άλλοι βγάζουν το αντίθετο.
Δε θα αλλάξουμε εμείς τον κόσμο.
Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για τον εαυτό μας.
Λάθος με διαβάζεις.
Άλλο πώς δείχνεις, διαφορετικό το πώς αισθάνεσαι.
Και, ναι, στην ψυχή μπορεί να αισθάνεσαι πολύ μικρός, άσχετα αν μικροδείχνεις κιόλας.
Αν δεν έχεις ξοδευτεί, φαίνεται και στο μέσα και στο έξω, νομίζω.
Ναι καλά, ηβρες το φως εσύ, φωτίζεις και άλλους. Οι κοπέλα θέλει να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια. Γιατί πρέπει δλδ να είναι αυτό κατακριτέο;
Το ότι την έχει πιάσει ψυχοπλακωμα είναι το πρόβλημα.
Επίσης το τι ακριβώς άνδρες ψάχνει ( ηλικίας/ εμφάνιση/ οικονομική άνεση κτλ.
Η καθημερινότητα σε οδηγεί στην απαισιοδοξία. Ουτε αναφέρω πουθενά ότι φταίνε οι άλλοι ή η άτιμη κοινωνία. Η απάντηση μου στην επιστολή έχει να κάνει με τον ρεαλισμό. Δεν μπορώ να ωραιοποιήσω κάτι όταν δεν είναι ωραίο. Ναι λοιπόν για την γράφουσα υπάρχει και αυτή η πιθανότητα και προσωπικά το πιστεύω. Η ηλικία των 30 είναι το μεταίχμιο όπου το στάτους πολλών ανθρώπων αλλάζει. Αυτό επηρεάζει άμεσα τις κοινωνικές σχέσεις. Οι σημερινές κοινωνίες όμως δεν είναι κοινωνικές.
Δεν αλλάζει από μόνο του το status.
Γίνεται μετά από επιλογές.
Βρίσκεσαι σε μια δουλειά, σου τρώει πολλές ώρες, δε σε ικανοποιεί, μπορείς να την αλλάξεις.
Οι φίλοι κάνουν σχέσεις, παντρεύονται, αραιώνουν οι φιλικές έξοδοι.
Ναι. Βρες τί θέλεις. Προσπάθησε.
Είναι πολύ νωρίς να βγάλεις ρίζες.
Εγω πάντως Σάκη μου άρχισα να χτίζομαι μετά τα 30.
same. Βασικά την μεγαλύτερη αγάπη για τον εαυτό μου και τη ζωή μου την βιώνω τώρα κοντά στα 35. Ουτε στην εφηβεία, ούτε στα 20ς.
Η γυναίκα στα 30-35+ είναι στην καλύτερη φάση της.
Θα συμφωνήσω εάν δεν έχει σκοπό την τεκνοποίηση. Η θα πρέπει να έχει βρει τον άνδρα και να μην ψάχνετε για σχέσεις ( που για οικογένεια θέλει χρόνο να βρεις κατάλληλο άνθρωπο)
Μπούρδες. Η γυναίκα τεκνοποιεί ΚΑΙ μετα τα 35+ (δεν το εμαθες απο εμενα). Και επιπλεόν το αν θα βρεις τον καταλληλο ανθρωπο για οικογενεια στην πραγματικότητα είναι θέμα στιγμής και όχι χρόνων.
Σίγουρα φίλη μου έμεινε έγκυος στο πρώτο ( και μοναδικό) παιδί 39 χρονώ. Μετά δύο μήνες σεξ με τον άντρα πήγε στο γυναικολόγο και ρωτάει γιατί δεν έμεινε έγκυος αφού σταμάτησε τα χάπια. Ο ιατρός της είπε στην ηλικία σου να είσαι ευτυχισμένη εάν μείνεις έγκυος. Με ρώτησε εάν αυτό είναι αλήθεια ( είχε πάθη πλάκα με την ασχετοσυνη της. Όμως σε ένα μήνα μετά έμεινε έγκυος και γέννησε υγείες αγόρι. Όμως μετά τα 30 ήδη είναι σιγά σιγά δυσκολότερο, από τα 35 πολύ πιο δύσκολα και τα ρίσκα ανεβαίνουν. Καλό είναι από τα 25 για την γυναίκα να μην… Διαβάστε περισσότερα »
Είστε σίγουρα στο σωστό μέρος;
Στα 25, που δεν ξέρει σχεδον τιποτα για τη ζωη, που οι εμπειρίες είναι περιορισμενες, που δεν εχει προλαβει να ανεξαρτητοποιηθεί κτλ. Οκ. Βιολογικα οντως η νεαροτερη ηλικια ειναι συν. Βιλογικα, οχι ομως πνευματικά.
Μάλιστα. Η γυναίκα μόνο να έχει ενέργεια για παιδιά. Τι διαβάζουμε πάλι ρε φίλε σε φεμινιστική σελίδα. Θα συμφωνήσω με το σχόλιο που αναρωτιέται αν είστε στο σωστό μέρος -και ομολογω δεν το περίμενα 😄
Κοίτα αν θέλετε να ακούσετε μόνο της δικές σας απόψεις τότε βάλτε ” face control” και να α αφήστε μόνο όσους σας ” χαϊδεύουμε τα αυτιά”. Εμένα η μητέρα μου έφτυσε αίμα να μας μεγαλώσει. Είχε ένα κράτος εχθρικό απέναντι της. Βοήθεια από πουθενά, για να βγάλω διαβατήριο ζητούσαν υπογραφή πατέρα ( που ήταν ανύπαρκτος). Σιχαθηκα αυτή την κατάσταση. Χαίρομαι που τα πράγματα δεν είναι πλέον έτσι. Που αν ου μη γινετω πάθω κάτι η σύζυγος έχει παρουσία/ δικαιώματα. Δεν μου αρέσει όμως το άλλο εξτρέμ, η ίδια η μητέρα μου που μου είχε φάει τα αυτιά να πάρω οποιαδήποτε… Διαβάστε περισσότερα »
Α καλά και εγω στα 38 είμαι καλύτερα με μένα απο ποτέ. Και ξέρω πως έχω δρόμο ακόμη για να φτάσω εκει που θέλω με τον εαυτό μου και πολύ χαίρομαι γι αυτό.
Όχι μωρέ Σάκη, δύσκολα είναι, αλλά όχι μαυρίλα. Το ίδιο έλεγαν μια ζωή για τους ηθοποιούς, ότι αν δεν έχεις κάνει δουλειές που να σε κάνουν αναγνωρίσιμο μέχρι τα 30, τέλος. Κι όμως, έχουμε παραδείγματα όπως τη Γεωργία Βασιλειάδου, την Έφη Παπαθεοδώρου (η θρυλική Θεοπούλα) και άλλους, που έγιναν αστέρια στην τρίτη ηλικία. Δεν υπάρχουν κανόνες, ο άνθρωπος πρέπει να αγωνίζεται και να χαίρεται όμως ταυτόχρονα τη ζωή. Εύχομαι να κάνεις ψυχοθεραπεία.
Κουνισου από την θέση σου. Τι απαισιοδοξία είναι αυτή; ( μάθατε και τον πεσιμισμό τρομάρα σάς). Νήσος έξω με ένα χαμόγελο κάνε ένα περίπατο και η ζωή είναι ωραία….
Μήπως έχετε κατάθλιψη; Πρέπει να σας προβληματίσει η απάντηση σας. Τόσοι άνθρωποι ξεκινάνε από το μηδέν…και σε μεγάλυτερες ηλικιες….στα 50+ με νέες καριέρες και νέες οικογένειες. Η ζωή δεν σταματάει στα τριάντα.
Όχι δεν υπάρχει καμία κατάθλιψη.