Κ τωρα τι γίνεται?
Γειά σας φιλενάδες μου, πάλι εδω, πάλι ρωτάω κ θα απαντήσετε κ θα κράξετε κ θα στείλετε αγκαλιές κ μυαλο δεν βάζω….
Γιορτασαμε πρόσφατα τα 30 χρόνια εισαγωγής στο πανεπιστήμιο με τους συμφοιτητές, το reunion κ ηταν συγκινητικά κ νοσταλγικά κ όμορφα. Συνέπεσε με τα 30 χρόνια της σχέσης μας κ ολα μπλεχτηκαν γλυκόπικρα….επισκεφτηκαμε τα πεθερικά μου -ζούνε στην ίδια πολη- κ ένιωσα την ίδια απόρριψη που δεν εχει αλλαξει ολα αυτά τα χρόνια…δυστυχως ουτε ο αντρας μου άλλαξε.
Σαν το πεντάχρονο μπροστά στην μαμα να μην της φερει αντίρρηση, να μην την κακοκαρδισει κ εννοείται ότι δεν ακούει ποτε τις προσβολές της προς εμενα κ την γαιδουρινη της συμπεριφορά.
Έχω παλέψει χρόνια με τον εαυτό μου, να μην πηγαίνω όπου ειμαι ανεπιθύμητη-δεν το καταφέρνω πάντα όπως αυτή την φορά δεν είχα επιλογη- να μην τους μιλάω ουτε εγω κ να φερόμαι εξίσου γαιδουρινα, αυτο το κάνω με επιτυχία. Τωρα εξάσκουμαι στο να απαντάω με πολύ προσβλητικό τρόπο του τύπου “βάλτο εκεί που ξερεις” “αεί πετσως(ου)” “Δεν με νοιαζει” κτλ αλλά δεν το εχω το ταλέντο. Έχω όμως υπομονή, θέληση κ πόθο να τα πω κ πιστη στον εαυτο μου οτι θα τα καταφέρω.
Στο reunion λοιπόν αφού τελειώσαμε κ γυρνουσαμε στο σπιτάκι μας ειπα στον άντρα μου οτι πέρασα δύσκολα κ ένιωθα κ πάλι 20 χρονων κ την ίδια απόρριψη απο τους απαραδεκτους γονεις του κ μου απαντάει “ίσως φοβούνται την αντίδραση σου αν σου μιλήσουν!!!???” Κορίτσια σταματησε ο χρόνος…δηλαδή εγω φταίω? με φοβούνται? Σε ποιον μίλησα άσχημα? Ποιον έφερα σε δύσκολη θέση? 30 χρόνια ειμαι η παρακατιανη κ θα βγείτε απο πάνω οτι με φοβοσαστε? Κ τι απαντάει ρε κορίτσια??? Μου κανεις bullying!!!!
Σιωπή….η επομενη κουβέντα που ειπα ηταν χωρίζουμε. Για τις λίγες ώρες, τις 2 φορές το χρόνο που βλέπουμε την μαμα μου? Ναι, εγω εκεί έσπασα. Ναι ναι ναι. Περάσανε 3 μέρες σιωπής απο πλευράς μου οχι σαν τιμωρία σαν σοκ ένιωθα κ εκείνος μου διηγουνταν τα σχέδια που εχει για εμάς κ τι καλά ειμαστε στο σπιτάκι μας κτλ. Όταν μίλησα ξανα του είπα οτι εγω δεν μπορώ να ειμαι κατά συνθήκη η προτεραιότητα του “στο σπιτάκι μας, μακριά απο ολους εχω το χαρτάκι Νο 1” αν εμφανιστεί η μαμα εγω τελευταία, αν εχει δουλεια εγω τελευταία, κτλ.
Νιώθω τόσο κωτσος, τόσο βλακας τόσο αποτυχημένη κ το να χωρισω μου φαινεται σαν προστατευτικο τειχος, προστασία κ φροντιδα για εμενα.
Νιωθω οτι εφτασα στο σημειο που εσπασα. Αν τα έγραφε μια άλλη απο εσάς θα απαντούσα, θα έδινα συμβουλες, θα την ενθάρρυνα κ με σιγουριά, με αυτοπεποίθηση κ ειμαι η ίδια το κοροιδο του σύμπαντος…
ΑΠΟ ΤHΝ – Μαλιος
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Aν βλεπει τους γονείς του 2 φορές το χρόνο, μένοντας και σε άλλη πόλη, και απλά δε θέλει να τσακώνεται τις 2 αυτές φορές, ε δεν είναι μαμάκιας ο άνθρωπος. Εσύ έχεις το θέμα σου, ας μην πηγαίνεις καθόλου να τους δεις, δεν θα τους λείψεις.
Απλά δεν θελει να τσακώνεται? Τι εννοείς?
Η tropique εννοεί πως αν τους βλέπετε όλες κι όλες δύο φορές το χρόνο, απλα πάει με τα νερά τους.
Εγώ θα πω πως τα πεθερικά είναι η αφορμή. Τι άλλο έχει συμβεί που σε έφτασε σε αυτό το σημείο; Γιατί αν δεν ανακατεύονται στη ζωή σας, δεν μπαίνουν ανάμεσα σας, δε δημιουργούν προβληματα, κι απλά δε σε εγκρίνουν εδώ και 30 χρόνια, δε θα έπρεπε να σε νοιάζει ,όχι τουλάχιστον τόσο ώστε να είναι αιτία χωρισμού.
Συγνώμη είστε 30 χρονια μαζί και ακόμα ασχολείστε με τα πεθερικά σας??
Έλα παναγιά μου…
Και ποιος μας λέει ότι κάποιος που μας ενοχλεί για 30 χρόνια παύει να αποτελεί πρόβλημα; Το λέει η γυναίκα ότι κάποιες φορές δεν αντέχει και σπάει με την κατάσταση. Βλέποντας τον άντρα της να μεταλλάσσεται σε πεντάχρονο κάθε φορά που βλέπει τη μανούλα. Λογικό είναι.
Και ποιός μας απαγορεύει να κάνουμε σαν 5χρονα οταν βλέπουμε 2 φορές τον χρόνο τους οικείους μας.
Η σύνδεση με το δύο φορές το χρόνο είναι παραπλανητική. Ο μαμακιας και κάθε μέρα να τους βλέπει τα ίδια θα κάνει, κι όταν λέμε σαν πεντάχρονα φυσικά δεν εννοούμε τίποτα τιμητικό για έναν μαντραχαλο.
Παραπλανητική πώς προκύπτει…
Φαντασία μου πλανεύτρα?
Άσε τις δια ζωσης συναντήσεις, τις υπόλοιπες τηλ, βιντεοκλησεις κτλ που η πεθερα δεν ρωτάει τον αντρα μου τι κανει η γυναίκα σου? Τα παιδια? Πως ειστε, περνάτε καλά?δύσκολα? Οταν του μιλάει μονοπαντα σαν να μην εχει οικογένεια κ δική του ζωη (γιατί εννοείται οτι του μιλάει για την βοήθεια που χρειάζονται οι ίδιοι κ τα αδέρφια του) δεν ειναι απόρριψη? Εμείς εδω στο αμπα δεν γνωριζόμαστε κ όμως ρωτάμε η μία την άλλη τι κανει, θυμόμαστε τα προβλήματα κ νοιαζόμαστε, τα πεθερικά μου με ξέρουν απο κοριτσάκι κ δεν νοιάζονται να με ρωτήσουν τι κάνω…έστω κ ψεύτικα τυπικά
Αν αλλάξετε ρότα θα πάψει να είναι απόρριψη,δεν θα σας αγγίζει.
Εσείς θα το βρείτε…
Οι βρισιές είναι μια παροδική εκτόνωση και μόνιμη πικρία.
Το θέμα δεν είναι αν είναι η αν δεν είναι απόρριψη. Απόρριψη είναι. Όμως το να μη σε αποδέχεται η πατρική οικογένεια του άντρα σου εσένα γιατί να σε απασχολεί τόσο πολύ ώστε να είναι αιτία χωρισμόυ εφόσον δεν σας δημιουργούν προβληματα; Νομίζω αυτό είναι που δεν καταλαβαίνουν οι άλλες σχολιαστριες. Το να σου δημιουργούν τα πεθερικά προβλήματα είναι πρόβλημα και τους/τις περισσοτερες αλλά την αποδοχή τους οι περισσότεροι/ες την έχουμε γραμμενη. Εμένα (και πολλές άλλες σχολιαστριες από ότι φαίνεται) δεν θα μου καιγόταν καρφακι για την γνώμη που θα είχαν για μένα. Αν δεν τους συμπαθούσα κιόλας, αν με… Διαβάστε περισσότερα »
Την απόρριψη απο τα πεθερικά την δεχομαι-δεν την καταλαβαίνω, δεν την δικαιολογω- αλλά δεν με θέλουν, δεν με γουστάρουν τέλοσπαντων it is what it is. Η απόρριψη του άντρα μου με ενοχλεί!! Όταν ειναι μπροστά στους γονείς του φέρεται όπως κ αυτοι. Δεν μου μιλάει, δεν ακούει τις προσβολές τους κ μόλις βρεθούμε μόνοι με βλέπει, μου μιλάει!! Αυτο πάντα απο φοιτητές μέχρι τωρα που τα παιδια μας ειναι φοιτητές!! Αυτο με ενοχλεί!! Κ δεν χρειάζεται να μαλώσει ουτε μαζί τους ουτε μαζί μου, θελει να κάνει τον μπέμπη στην μαμα του ας το κανει, αλλα μίλησε μου, δώσε μου… Διαβάστε περισσότερα »
Μωρέ εγώ μαζί σου είμαι και το τι σε ενοχλεί και τι όχι εσένα προσωπικά εσύ το αποφασίζεις, δικαίωμα σου είναι και κανείς άλλος δεν έχει λόγο πάνω σε αυτό. Και για να σου πω την αλήθεια με όλα αυτά που έχεις αναφέρει για αυτόν και για την σχέση σας κατά καιρούς στο αμπα κατά την προσωπική μου γνώμη και πολύ άργησες. Πρέπει να είναι βασανιστήριο να ζεις με έναν άνθρωπο όταν έχεις πλέον χάσει την εκτίμηση σου στο πρόσωπο του. .
Εσυ να το κανεις αν θέλεις. Ο αντρας σου ή τα παιδιά σου γιατί να το κανουν?? Εσυ κάτι δινεις κ παίρνεις συναισθηματικά με αυτή την συμπεριφορά, όπως κ ο μπουμπουκος ο δικος μου. Εγώ δείχνω κατανόηση, αλλα παίρνω αδιαφορία κ απόρριψη. Κατάλαβες?
Σας εύχομαι να βρείτε την λύση και να είστε καλά.
Λίγη σημασία έχει ποιός εχει δίκιο η άδικο,μετα απο 30 χρόνια όλοι έχουν δίκιο.
Οχι δεν έχουν όλοι δικιο
Ο τρόπος που απαντάτε σε άγνωστη στην οποία εσείς δώσατε το δικαίωμα να σχολιασει δικό σας θέμα αλλά δεν σας αρέσει ο σχολιασμός της με προβληματίζει.
Ξέρεις κάτι; Εγώ σε καταλαβαίνω. Είναι άσχημο να φέρεσαι όμορφα και να παίρνεις μόνο περιφρόνηση. Κάποια στιγμή σε τρώει το δίκιο.
Δεν θα σου πω να τους συγχωρήσεις ή να κάνεις πως δεν το βλέπεις. Πιστεύω ότι καλό είναι να μην ξεχνάμε ποτέ συμπεριφορές, αλλιώς καταλήγουμε θύματα. Όμως, δεν υπάρχει συμβουλή που μπορώ να σου δώσω, άλλωστε τους ανθρώπους δεν μπορείς να τους ελέγξεις.
Σε ευχαριστώ πολύ!! Να τους συγχωρήσω δεν τίθεται θέμα, δεν χαλάω δευτερόλεπτο να τους σκεφτώ δεν με νοιάζει. Μου φέρονται σαν να εχω πεθάνει ε κ για εμενα το ίδιο εχουν πεθάνει.
Δεν κατάλαβα.
Εικάζω ότι οι γονείς του είναι 70+ πλέον στην τελική ευθεία της ζωής τους και αυτός τους βλέπει σπάνια γιατί αν θυμάμαι καλά ζείτε όχι απλά σε άλλη πόλη αλλά σε άλλη χώρα. Κάποιος που δε γνωρίζει το υπόλοιπο ιστορικό σας θα αναρωτιόταν γιατί τώρα σας κατατρόπωσε ο θυμός για δύο ηλικιωμένους πλέον ανθρώπους που βλέπετε πολύ σπάνια. Εσείς όμως του τα έχετε μαζεμένα διότι όχι απλά είναι μαμάκιας αλλά στο παρελθόν σας απάτησε/πρόδωσε με τρόπο που σας πλήγωσε βαθύτατα. Είναι πολύ ανθρώπινο που η σταγόνα ξεχειλίζει το ποτήρι, όμως ίσως να ήταν χρήσιμο να ξεκαθαρίσετε τι ακριβώς είναι αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτή η παρέα εχει κ τις αγαπησιαρικες στιγμές της!! Με συγκινεί που θυμάσαι την ιστορία μου, σε ευχαριστω για τις συμβουλες κ την ζεστασιά που βγάζει η απάντηση σου!! Ναι, το δαχτυλάκι το κουνάει εκείνη η φουριοζα 20χρονη !!! Όλα μπλεχτηκανε κ η απάντηση του άντρα μου με παγωσε….δεν το εχω ξανανιώσει το απόλυτο ξενερωμα. Μου τελείωσε, έσβησαν ολα τα συναισθήματα κ ήρθε η σειρά μου να ειμαι εγω η προτεραιότητα μου!! Ήρθε αργά? Ήρθε ετεροχρονισμενα? Δεν ξέρω. Ξέρω οτι η κρίση ηλικίας με χτύπησε εκεινο το δευτερόλεπτο… Κ όπως κάνω χρόνια έγραψα τις σκέψεις μου στο αμπα για να… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά έκανες. Δες τί θα κάνεις.
Δε χρειάζονται βιαστικές αποφάσεις.
Ούτως ή άλλως βρίσκεσαι σε μια δύσκολη ηλικία. Κάνεις έναν απολογισμό.
Πρώτα ο εαυτός σου, αλλιώς δε γίνεται…
Φαίνεται ότι είσαι πολύ φορτισμένη ψυχικά, δυσκολεύτηκα να καταλάβω κάποια σημεία. Θα σου πω όμως τη γνώμη μου, γιατί μαμακιας είναι και ο άντρας μου, ότι τέτοιοι είναι take it or leave it. Θα το ξέρεις και η ίδια μετά από τόσα χρόνια. Είναι φυσικό να λυγίζεις, κι εγώ ενώ γενικά είμαι πολύ ψύχραιμη σαν χαρακτήρας, υπάρχουν φορές που μου έρχεται να επιτεθώ στα πεθερικά μου. Είναι ανυπόφοροι, μου φέρονται πολύ ψυχρά και ειρωνικά, και έχουν αρρωστημένη σχέση αγάπης με τον γιο τους. Που να τολμήσω να πω σε εκείνον κάτι πιο χύμα γι’αυτους; Θα γίνει χαμός. Γι’αυτό η χωρίζεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που επειδή είμαστε γυναίκες πρέπει να φορτωνόμαστε και όλους τους λεπτούς χειρισμούς και τις αντίστροφες ψυχολογίες εγώ προσωπικά δεν. Καλά κάνεις και το κάνεις αφού μπορείς και αν η σχέση σας λειτουργεί έτσι δεν μου πέφτει λόγος. Αλλά να είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι παρά ένα ακόμα μέρος του emotional labor που φορτωνόμαστε.
Συμφωνώ.
Συνειδητοποίηση χρειάζεται.
Όταν κάνεις σχέση πρέπει να ξέρεις ότι τη θέση της μητέρας δεν την παίρνεις ποτέ, είναι ξεχωριστή.
Σε προφυλάσσει από ανούσιες κόντρες κι ανταγωνισμούς.
Σήμερα λέω να παίξω το τζόκερ, γιατί ήμουν σίγουρη ότι θα μου απαντούσες. Κανείς δεν ζήτησε τη θέση της μητέρας, ίσα ίσα, η σύζυγος πρέπει να ξεκαθαρίζει το ότι δεν είναι η μητέρα, γιατί ο άντρας έτσι τη βλέπει και της τα φορτώνει όλα, φερόμενος σαν κακομαθημένος μπέμπης. Η σύζυγος όμως από την άλλη, έχει τη δική της θέση και οφείλει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, πράγμα που ένας μαμακιας αδυνατεί η δυσκολεύεται πολύ να κάνει, και είναι πάντα προκατειλημμένος.
Αν βγάλεις τη μαμά του από την εξίσωση, εκτός συναγωνισμού, problem solved.
( Πάμε για το κυριακάτικο… )
Ναι μωρέ, τι μας βασανίζει ανά τους αιώνες η σχέση με πεθερικά, και γιατί μας βασανίζουν οι ανθρώπινες σχέσεις γενικότερα; Αφού είναι απλά μαθηματικά, χ, ψ, βγάλε από την εξίσωση όποιον σ’ ενοχλεί, και problem solved.
Πουλάκι μου τι θες κ μπλέκεις? Σήμερα ειναι διπλοθεσιτισσα κ προστάτης μητέρας κ τελωνειακος με έπιασε στα σύνορα!! Σε ευχαριστω γλυκιά μου Γαλήνη!!!
Ρε συ ναι! Είναι το ίδιο άτομο, ξεκάθαρα! Δεν περνάς καλά εκεί που είσαι, εσύ στα δικά σου, δεν ξέρω, δεν έχω βρεθεί ποτέ στην θέση σου κ δεν ξερω τι να σου πω. Αν δεν αντέχεις πια, 30 χρόνια μετά, ο καθένας τον δρόμο του, ηρεμία δεν θα βρεις, ούτε αποδοχή, αν κ δεν την χρειάζεσαι, καταλαβαίνω όμως πόσο σημαντική μπορεί να είναι.
Φαντάσου οι γονείς του να έμεναν στον κάτω όροφο! Θα γινόταν κάθε μέρα μάχη. Πάλι καλά που μένουν σε άλλη πόλη. Θα χωρίσεις μετά από τριάντα χρόνια επειδή δεν σε υπερασπίζεται μπροστά στη μητέρα του; Mα αυτό γίνεται εδώ και τριάντα χρόνια και αφού είσαι μαζί του τόσα χρόνια σημαίνει ότι λίγο πολύ το έχεις αποδεχτεί ή ανεχτεί. Δεν γίνεται να ανακάλυψες τώρα την Αμέρική. Δεν θα τον αλλάξεις τώρα, δεν θα αλλάξει η μητέρα του τώρα. Κράτα τις αποστάσεις σου, όπως ήδη κάνεις και αν σου κάνει τόσο κακό η απόρριψη που νιώθεις, κόψε τις επισκέψεις τελείως. Μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Κ σαν το θυμήθηκα αργά? Ειχε ημερομηνία λήξης? Ναι το εχω ανεχτεί για χρόνια αλλά μια δικαιολογία για εμενα δεν βρήκε ο μαμακιας!!! Μόνον οι δικοί του μπορεί να φοβούνται την αντίδραση μου!! Για τους γονείς χίλιες δικαιολογίες!!!
Οσο για το να πάει μόνος του κ να κόψω τις επισκέψεις το έχουμε δοκιμάσει, ολα τα έχουμε δοκιμάσει αλλά τα βόδια δεν καταλαβαίνουν…
Δεν ειμαι καταδικασμενη να περπατώ στο λαθος μονοπάτι για πάντα, μπορώ να αλλάξω γνώμη μπορώ να πάρω άλλο μονοπάτι να ανασανω
Αργά δεν είναι αλλά να τα λέμε με το όνομα τους,τα πεθερικά ειναι η αφορμή και οχι η αιτία για να χωρίσετε.
Έτσι μας μάθανε!! Δεν θα χαλάσεις το σπιτι σου για την πεθερά σου, για τον τρίτο!! Δεν ειναι το πρόβλημα η πεθερα, ο αντρας μου είναι το πρόβλημα με αυτόν εχω πρόβλημα!!! Δεν ειμαι προτεραιότητα για τον άντρα μου!!! Κ εχω ανεχτεί παρα πολλά κ όπως μου ειπε ο ψυχολόγος “όλοι έχουμε ένα σημείο που σπάμε, μπορεί να ειναι μια κουβέντα δεν χρειάζεται να ειναι κάτι μεγάλο η μία πράξη κ μια κουβέντα αρκει”
Εντάξει λοιπόν,
τα είπατε,ξεσπάσατε…καταλήξατε κάπου?
Αμερική, δε ζεις κοπέλα μου;
Δες το πραγματικό πρόβλημα.
Δε χρειάζεσαι δικαιολογίες.
Μια απόφαση είναι.
Σαφώς και έχεις δικαίωμα να αλλάξεις γνώμη, ειδικά αν νιώθεις ότι επηρεάζει τόσο πολύ την ποιότητα της ζωής σου.
καταρχήν τι είναι το: “αεί πετσως(ου)” ? (συγνωμη θα σκάσω) τωρα στα άλλα… Ρε συ, μηπως το άδειασμα που νιωθεις είναι επειδή τόσα χρόνια ενιωθες να παίζεις ματς με την πεθερα, κι απλώς τώρα συνειδητοποίησες ότι το ματς δεν είχε ούτε κανόνες, ούτε διαιτητή, είχε μόνο θεατη τη γιο της / αντρα σου? Μηπως απλώς ξενέρωσες? Και μήπως τελικά αυτό που σε χαλάει είναι ότι, παλεύοντας σε ένα παιχνίδι φτιαγμενο για να σε βγάζει χαμένη, τελικά εσύ ήσουν η μόνη που μεγάλωσε κι όλοι οι άλλοι έμειναν στασιμοι? Μήπως το πρόβλημα είναι ότι είσαι η μόνη που μπορεί να χρησιμοποιήσει… Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάζω τις σκέψεις μου!!! Ακριβώς αυτά που περιγράφεις νιωθω!!! Το απόλυτο ξενερωμα, ναι ειμαι χιλιόμετρα μακριά κ ειναι όλοι οι άλλοι στάσιμοι!!! Οι σχολιαστριες(μερικες) μπερδεύτηκαν κ δεν κατάλαβαν κ δικαίως γιατί τα έγραφα σε σύγχυση αλλά εσυ εισαι μέσα στο μυαλό μου!! Σε ευχαριστώ πολύ!! Τα βλέπω πολύ καθαρά τωρα τα πράγματα…κ όπως είπες δεν μένει τιποτα άλλο να εξηγήσεις…
Είμαι απο χωριό!!! Το αι πετσώς ειναι το αντε γα@@σου (πετσί με πετσι) !!! Τέλειο??
Γεια σου malios! Νομίζω μαζεύτηκαν τόσα πολλά που τα πεθερικά ήρθαν ως κερασάκι στην τούρτα. Έχεις πολύ καλούς λόγους που μπαιλντισες.
Pretty mess τα είπες πολύ ωραία
Γειά σου γλυκο μου TNR!!!
καλα θα ξετρελαινοταν ο καθηγητης που μου έκανε διαλεκτολογία με το αει πετσώς(ου)
Έχω πολλές φορές τα ίδια αισθήματα για την πεθερά μου που βλέπω, όπως εσείς,δύο φορές το χρόνο.Καταλαβσινω ότι η απόρριψη της με πληγώνει γιατί ήθελα την αποδοχή της για δικούς μου λόγους,γιατί η δική μου οικογένεια ήταν ανύπαρκτη.Να το κοιτάξετε ψυχοθεραπευτικά.Δεν την έχετε στο κεφάλι σας,αν χωρίσετε κάντε το για άλλους λόγους,όχι γι’αυτό.
Δυσκολη εξίσωση αυτή…..πολύ ! Δυστυχώς είναι πολλοι αυτοι οι αντρες και ένας απο αυτούς και ο δικός μου. Εγω νόμιζα πως αν κανουμε τη δική μας οικογένεια αυτό θα αλλάξει αλλά δυστυχώς δεν αλλάζει ο ανθρωπος…εγώ αυτό κατάλαβα. Ακόμα και τα παιδιά μας είναι νούμερο δύο στις προτεραιότητες του. Η πατρική του οικογένεια είναι και θα είναι το νούμερο ένα. Εμείς περάσαμε άπειρους καβγάδες πολλά χρόνια γι αυτό το θέμα και δεν υπήρξε ποτέ η παραμικρή πρόοδος….Άπειρες φορές σκέφτηκα να χωρίσω αλλά δεν ήθελα να είμαι αυτή που θα δυαλύσω το σπίτι μου και τα παιδιά μου λόγω τρίτων…Και έτσι… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάντως την ατάκα του άντρα σου θα την ερμήνευα ως “λέμε καμμια μ@@ να περνά η ώρα”. Ως αμηχανία, ως βαθύτατη ανικανότητα να καταλάβει πως νιώθεις. Εσύ 30 χρόνια παλεύεις με τον εαυτό σου, έχεις προχωρήσει, αυτός μάλλον δεν το έχει καταλάβει. Κοίτα εγώ είχα πάντα θέματα με την πατρική μου οικογένεια ενώ τα πεθερικά μου από την άλλη δεν δημιουργούσαν προβλήματα. Στη διάρκεια της σχέσης μας φτιάχτηκε ένα αφήγημα, ότι το ένα σετ γονιών (οι δικοί μου) είναι οι κακοί και το άλλο σετ είναι οι καλοί. Φυσικά αυτό είναι μια τεράστια απλοποίηση και το ότι απο τη… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις δικιο!! Δεν ειναι άσπρο-μαύρο. Νομίζω οτι οι συνθήκες ηταν ιδιαίτερα επιβαρυντικες απο την νοσταλγία του reunion, στην πόλη των φοιτητικών μας χρονων, η αναμνησεις της αρχής της σχέσης μας…ολα μπλεχτηκαν. Σε ευχαριστώ για την άλλη οπτικη