Kαλησπέρα παρέα.
Θα ήθελα πολύ τις γνώμες σας καθώς εκτιμώ πολλές φωνές εδώ μέσα.
Η μικρή μου αδερφή δεν δουλεύει, δεν κάνει τίποτα όλη μέρα. Είναι 26 χρονών και όλη μέρα είναι στο κρεβάτι βλέποντας χαζοσειρές ελληνικές επανάληψη και παίζει πασιέντζα.
Έχει αφήσει τα πάντα, έχει βάλει 25 κιλά και τρώει συνέχεια junk. Δεν καθαρίζει καν το δωμάτιο της και η μόνη της ασχολία είναι η 20χρονη κοπέλα της. Όλη της η διάθεση εξαρτάται από το πως τα πάνε. Αν είναι τσακωμένες δεν μιλάει σε κανέναν. Αν είναι καλά μεταξύ τους σηκώνεται και βγαίνει και είναι πιο ορεξάτη.
Στεναχωριέμαι απίστευτα που είναι τόσο προσκολημένη και εξαρτητικη με ένα 20χρονο στο κάτω κάτω.
Δεν πάει στην σχολή της , δεν διαβάζει. Τίποτα λέμε.
Οι γονείς μου στεναχωριούνται πολύ. τι να κάνω; όταν της τα λέω γίνεται επιθετική και φεύγει.
please τα φώτα σας. καταστρέφει την ζωή της, δεν αντέχω να το βλέπω αυτό.
ευχαριστώ που με ακούσατε.
ΑΠΟ ΤΗΝ – λυπημένηαδερφή
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να την πάτε σε ειδικό γιατί κάνει μπαμ η κατάθλιψη της
Νομίζω ότι οι γονείς δρουν σαν enablers, ενεργοποιούν αυτήν την συμπεριφορά, και αν δεν κάνουν κάτι, δεν θα αλλάξει και τίποτα.
Δηλαδή κάποια μικρά όρια/κανόνες σιγά σιγά (όχι απότομα) για να παραμένει στο σπίτι, πχ θα τακτοποιείς το δωμάτιό σου/θα πηγαίνεις στη σχολή σου. Αν δεν το κάνει, τότε ο κανόνας είναι “θα πας σε γιατρό” (δεν ξέρω βέβαια αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα;). Δεν είναι τιμωρία, αλλά το να την αφήσουν παρατημένη έτσι και να συνεχίσουν να ενεργοποιούν αυτήν την κατάσταση, δεν θα έχει καθόλου καλά αποτελέσματα. Οι γονείς δεν είναι για πάντα.
Κανόνες και όρια, σταδιακά.
Εμένα με είχαν βάλει σε νοσοκομείο και για να πάρω εξιτήριο, μου είχαν πει ή θα κάνεις αυτό, αυτό κι αυτό (κάποιοι κανόνες) και θα σε δεχτώ στο σπίτι ή θα μείνεις εδώ και θα πας σε δομή. Δεν με ήθελε όπως ήμουν στο σπίτι, και είχε δίκιο.
Παρόμοιο πρόβλημα υπήρχε με τον κουνιάδο μου. Βέβαια, κανείς δεν τόλμαγε να του προτείνει ψυχολόγο, θεραπευτή ή κάτι σχετικό γιατί είναι πολύ νευρικός. Στα 34 βγήκε από το σπίτι και βρήκε δουλειά, αλλά ξέρεις γιατί; Έφυγε ο πατέρας του από τη ζωή και η μητέρα του μπορούσε μόνο να του παρέχει τα βασικά, ένα σπίτι για να μείνει και ένα πιάτο φαΐ. Εκείνος ήταν καλομαθημένος και δεν άντεχε να τη βγάζει χωρίς καινούργια ρούχα. Ήθελε, δεν ήθελε, έπρεπε να δουλέψει. Ειλικρινά, ο μόνος τρόπος για να ταρακουνηθεί είναι να της κλείσουν οι γονείς σου την παροχή, σιγά σιγά. Εάν ζητήσει… Διαβάστε περισσότερα »
αρχικά,
δεν μπορείς να βοηθήσεις κάποιον που δεν θέλει να βοηθεια.
αυτό που μπορείς να κανεις είναι MAZI τους γονείς σου να αναλάβετε δράση,δηλ να κάνετε επίσκεψη σε ειδικό και να σας πει πως θα συνεχίσετε μαζί της.
η αδερφή μπορεί να έχει κατάθλιψη ή κάποια άλλη ψυχική νόσο..θέματα υγείας επίσης-με την αύξηση των κιλών-που επηρεάζουν και την διάθεση της.
ο ρόλος ο δικός σου είναι διαφορετικός από αυτόν των γονέων.
Προσκολλημένη, εξαρτητική, βουλιμική, βρώμικη, παρατημένη, βλέπει χαζό σειρές.. σταματάω κάπου εδώ. Εάν ανησυχείς πραγματικά, χρειάζεται να καταλάβεις πως το να την προσβάλεις έτσι δεν υγιές και την βαραίνεις περισσότερο. Η αδερφή σου έχει κατάθλιψη(τουλάχιστον) καραμπινάτη και χρειάζεται επειγόντως ψυχοθεραπεία και πιθανότατα ψυχίατρο για διάγνωση και φαρμακευτική αγωγή. Θα πρέπει να την ενθαρρύνεις με διακριτικό τρόπο να ζητήσει βοήθεια. Χωρίς επικρίσεις και οίκτο. Με ενσυναίσθηση και αγάπη. Δεν βοηθάει το να την επικρίνεις και να την μειώνεις για όλα τα συμπτώματα μίας ασθένειας που προφανώς δεν μπορεί να ελέγξει. Ουσιαστικά της λες στα μούτρα ότι την βλέπεις σαν ένα παράσιτο που… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς είναι ενήλικη και έχει καταλογισμό, δεν μπορείς να βοηθήσεις, πιθανόν βρίσκεται σε τέλμα. Failure to launch λέγεται αυτό και είναι διεθνές φαινόμενο. Κοίτα τη ζωή σου, και αν δεν το έχεις ήδη κάνει, ζήσε σε δικό σου σπίτι με δικό σου εισόδημα.
Επειδή υπήρξα ακριβώς στην ίδια θέση της κοπέλας στο δωμάτιο για διαφορετικούς λόγους, το να της βάλετε τις φωνές ή να την προσβάλετε δεν θα βοηθήσει. Πρέπει κάποιος που την αγαπά πολύ και στον οποίο έχει αδυναμία (μπαμπάς μαμά δεν ξέρω) να εκφράσει με αγάπη την ανησυχία του για εκείνη και να της δώσει χώρο να ανοιχτεί. Σε τέτοιες φάσεις νιώθουμε ότι κανείς δεν μας ακούει πραγματικά και μόνο μας κρίνουν. Αν ένα αγαπημένο μου πρόσωπο τότε δεν με καθιζε κάτω να μου πει ” πες μου τι συμβαίνει, σε αγαπώ πολύ και δεν θέλω να ζήσεις έτσι για πάντα,… Διαβάστε περισσότερα »
Να την ταρακουνήσετε,τι να κάνετε.
Αν δεν θέλει να λάβει ιατρική βοήθεια που συνήθως αυτό ισχύει,να της βάλλετε deadline στην ανοχή των πάντων.
Θα την προέτρεπα σε κάποιον ψυχολόγο. Παρόλα αυτά θα σου πω ότι εάν συγκατοικείτε ακόμη με τους γονείς και οι δύο σας, καταλαβαίνω απόλυτα να μη θέλει να βγει από το δωμάτιο. Επίσης, μην είσαι ειρωνική με την ηλικία, 5-6 χρόνια είναι οκ, πολύ νορμάλ. Δεν έχουν χάσμα επιθυμιών.
Νομίζω ένας 26χρονος έχει ΠΟΛΥ διαφορετικό μυαλό από έναν 20χρονο. Δεν είναι απλώς 5-6 χρόνια, είναι τα συγκεκριμένα στάδια της ηλικίας. Δηλαδή αν μου έλεγες 30 με 35 θα έλεγα ‘νταξει, αλλά τα 20 ε.
Η συγκατοίκηση με γονείς πραγματικά δεν είναι εύκολη καθόλου.
Αφού λέει η αδελφή της είναι ακόμη φοιτήτρια. Άρα στο ίδιο στάδιο είναι. Αν δούλευε 8ωρα θα έλεγα ναι, φαίνονται να είναι σε διαφορετικά στάδια.
Είναι σημαντικό αν άλλαξε μετά τη σχέση.
Ήταν διαφορετική πριν;
Αν ναι, τότε η σχέση της είναι κακή επιρροή.
Να είστε δίπλα της. Μακάρι να περάσει σύντομα κι ανώδυνα.
( Να βρίσκετε ευκαιρίες να την ξεκουνάτε, να ζητάτε κάποια βοήθεια, μια αγορά, κάτι…να ξεχνιέται. Να τη βάζετε στη ζωή σας, στις εξόδους, σε όλα.Θα ξεκολλήσει. )
Έχεις δίκιο. Έχουν και διαφορά ηλικίας, αλλιώς το κορίτσι 20 ετών που τώρα βγαίνει στη ζωή κι αλλιώς η κοπέλα 26 που έμεινε κολλημένη στο τι κάνει η σχέση της. Μάλλον πρέπει οι γονείς να της θέσουν όρια και να της προτείνουν κάποιου είδους εργασία, αλλιώς ας την πουν ή θα τελειώσεις τη σχολή ή τέρμα όλα.. Νομίζω πως ένα ταρακουνημα βοηθά. Πρέπει να βρουν το ευαίσθητο σημείο. Δεν ξέρω εάν έχει κατάθλιψη. Δεν κάνω διαγνώσεις. Απλά έχω γνωστή που δεν εργάστηκε ποτέ και είναι 36 ετών. Αυτή καθόταν απλά στην πόρτα και κοιτούσε πότε έβγαινε ο ένας και πότε… Διαβάστε περισσότερα »