Καλησπέρα,
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη σχέση αγάπης μίσους με τη μητέρα μου. Η μητέρα μου είναι ένας σκληρός, τίμιος και εργατικός άνθρωπος με δύσκολα παιδικά χρόνια που παρόλες τις δυσκολίες κατάφερε και πέτυχε πολλούς στόχους επαγγελματικούς, φιλικούς και οικογενειακούς. Ώς μητέρα και νοικοκοκυρά δεν έλειψε ποτέ τίποτα από το σπίτι πάντα υπήρχε ενα υγιεινό μαγειρευτό φαγητό, καθαρά σεντόνια και ρούχα και πάντα ένα συμμαζεμένο σπίτι, στις αρρώστιες γινόταν πάντα θυσία να προσφέρει τα πάντα, και κάπου εδώ τελειώνουν αυτά που πρόσφερε στη οικογένεια.
Πολλές φορές ένιωθα ότι η υπηρεσίες νοικοκυράς που προσφέρει έρχονται με ένα τίμημα το οποίο το πληρώσαμε με τη ψυχική μας υγεία και το αίσθημα αυτοεκτίμησης και αγάπης που έχουμε για το εαυτό μας.Είχα καθαρά σεντόνια αλλά δεν είχα τη μητέρα μου να μου πεί ότι είμαι αρκετή όταν ένιωθα ότι δεν είχα καμία αξία, είχα κάθε μέρα φαγητό αλλά δεν είχα μία ζέστη αγκαλιά όταν στεναχωριόμουν μετά από ένα χωρισμό ή καυγά με τη καλύτερη μου φίλη.
Υπήρχε μία σχέση σκληρής αγάπης που εξέφραζε τη αγάπη της μέσα απο παρατηρήσεις για να γίνω καλύτερη για τα παρανίσια κιλά που είχα, για τις επιλογές μου σε συντρόφους και φίλες, για τις ικανότητες μαγειρικής μου.Μία φράση που συνήθιζε να λέει είναι απέδειξε μου το αντίθετο όμως εγώ σκεφτόμουν πάντα γιατί χρειάζεται να αποδείξω κάτι στην ίδια μου την οικογένεια.Οι κυριότερες εκφράσεις της που θυμάμε είναι τα γουρλωμένα μάτια της όταν μαλώναμε και η έκφραση απογοήτευσης για κάτι που είπα ή έκανα,ακόμη και για τα πιο ασήμαντα πράγματα,δεν θυμάμε το χαμόγελο της.
Ώς ενήλικη πλέον δεν με επηρεάζουν οι πράξεις και οι λέξεις ή έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον.Έχει αφήσει όμως μία βαθιά ριζωμένη αβεβαιότητα και άσθημα ανασφάλειας.Νιώθω ξένη και αίσθημα κούρασης προς αυτήν, δεν επιθυμώ να δείξω κάποιο ενδιαφέρον για την καθημερινότητα ή κάποιο πρόβλημα που μπορεί να έχει.
Ελπίζω μόνο ως μητέρα να μη έχω την ίδια συμπεριφορά και το παιδί μου να μη φτάσει να νιώθει για εμένα όπως εγώ για τη μητέρα μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μία κακή κόρη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ θα εκφράσω την άλλη πλευρά για να υπάρχει και αντίβαρο. Δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι την ίδια προσωπικότητα και χαρακτήρα και προφανώς αυτό σημαίνει ότι σαν γονείς δεν μπορούμε να έχουμε την ίδια συμπεριφορά προς τα παιδιά μας. Η προσωπικότητά μας χρωματίζει το πως φερόμαστε ως γονείς. Φαντάζομαι η μητέρα σου είναι το είδος της προσωπικότητας που είναι αγωνίστρια και παλεύει να αποδείξει στους άλλους ότι είναι ικανή και αυτό της βγαίνει και σαν μητέρα και θεωρεί ότι αυτός είναι ο τρόπος για να γίνουν και τα παιδιά της δυνατά. Δυστυχώς δεν ταιριάζουν όλοι οι τρόποι των γονιών αντίστοιχα… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ συμφωνώ και μαζί σου ΟΜΩΣ είναι άλλο πράγμα να παίζεις μαζί της ισότιμα και να μην της χαρίζεις νίκες και άλλο μετά από κάθε ήττα της μικρής να την κοιτάς με βλέμμα απογοήτευσης ή να της επισημαίνεις μόνο τα λαθη της
Πρόθεσή μου ήταν να δείξω ένα περιστατικό που εγώ πίστευα ότι έκανα καλά που το χειρίστηκα με αυτόν τον τρόπο αλλά η κόρη μου αν το θυμάται στο μέλλον μπορεί να διαφωνεί. Ξέρω άτομο που σαν προσωπικότητα θα έκανε αυτό ακριβώς, να επισημαίνει τα λάθη κάθε φορά γιατί πραγματικά πίστευε ότι αυτό ήταν το καλύτερο για την διαπαιδαγώγηση των άλλων, η αυστηρή κριτική. Για τον τύπο προσωπικότητας του (INTJ) είναι απόλυτα φυσικό και η περιγραφή της μητέρας της γράφουσας μου τον θύμισε, ενώ επίσης είναι ψυχροί χωρίς ενσυναίσθηση. Όταν είχα διαβάσει πως φέρεται ένας INTJ βάσει του Mayer Briggs Typology… Διαβάστε περισσότερα »
Η στάση σου, απέναντι στην αντίδραση της κόρης σου στην ενδεχόμενη ήττα, κατά την προσωπική μου άποψη , είναι αυτή που πρέπει να έχουμε προκειμένου να εκπαιδευτούν τα παιδιά μας και να μάθουν πως δεν μπορούμε πάντα να πετυχαίνουμε. Αυτού του είδους η ματαίωση είναι απαραίτητη.
Μα κι εγώ το ίδιο πιστεύω. Αλλά να, ένα από τα περιστατικά που θυμόμουν για χρόνια με μεγάλο καημό ήταν όταν η μητέρα μου δεν με άφησε να δω τη συνέχεια μίας ταινίας μετά τις ειδήσεις των 12 όταν ήμουν 10 χρονών ενώ την παρακάλεσα πρώτη φορά τόσο πολύ. Πρέπει να έκλαιγα για μισή ώρα. Τώρα την καταλαβαίνω φυσικά αλλά τώρα που έγινα μητέρα, πριν ακόμα της το χτύπαγα στα 30 μου. Δεν ξέρω ποιο μάλωμα ή ενέργεια θα μείνει στην κόρη μου άσχημα στο μέλλον.
Μεγάλωσα με μία μητέρα όπως ακριβώς η δική σου. Καθώς διάβαζα την επιστολή σου , σκεφτόμουν πως θα μπορούσα να την είχα γράψει εγώ πριν κάποια χρόνια. Όχι τώρα όμως, τώρα πλεόν βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Το τίμημα της καλής νοικοκυράς και του φροντιστή των πάντων, το πλήρωσε κυρίως η μητέρα σου. Αν το σκεφτείς περισσότερο και πιο βαθεία θα συνειδητοποιήσεις πως η μητέρα σου ήταν κυρίως σκληρή με τον εαυτό της, και έπειτα με εσάς . Περιγράφεις πιο πάνω έναν άνθρωπο που προσπαθούσε για όλους, πάλευε να είναι όλα ιδανικά, να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Ξέρεις πόσο εξουθενωτικό είναι αυτό?… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είσαι κακή κόρη..είναι δυσβάσταχτο το βάρος του να πρέπει να αποδείξεις πως είσαι το τέλειο.
Λογικό να έρθει η κόπωση στην πορεία.
Και οι τύψεις πηγαίνουν σχεδόν πάντα πακέτο.
Αφού το έχεις αναγνωρίσει φρόντισε να είσαι αλλιώς στο παιδί σου ..και αν τόσο σε ζορίζει υπάρχουν λύσεις με τη βοήθεια ειδικού.
Μεγάλη αγκαλιά.
Η αποδοχή της μάνας είναι το μεγαλύτερο δώρο για ένα παιδί,μεγαλώνει με αγάπη και αυτό είναι το καλύτερο εφόδιο για την ζωή του.
Δεν ήσουν τυχερή, όμως είμαι σίγουρη ότι πέρασες ένα δύσκολο σχολείο και θα σε κάνει την καλύτερη δασκάλα στα παιδιά σου.⚘
Η μητεπρα σου θα μπορούσα να είμαι εγω. Ειχα μια δύσκολη παιδική ηλικία και παρόλα αυτά κατάφερα πάρα πολλά στη ζωή μου με πολύ σκληρό αγώνα ώστε στα παιδιά μου να μην λείψει τίποτα. Εργάζομαι και προσπαθώ να είμαι η τέλεια νοικοκυρά. Εχουν τα καθαρά σιδερωμένα τους ρούχα, το φρεσκομαγειρεμένο φαγητό τους, δεν έλειψα ποτέ από τις σχολικές τους παραστάσεις, τους έκανα πάντα τα καλύτερα πάρτυ γενεθλίων. Το μόνο που ζητούσα πάντα ήταν συνέπεια σε ό,τι κάναν. Οι ίδιες τους κάποιες στιγμές το εκλάμβαναν σαν αυστηρότητα, τις περισσότερες φορές όμως ήταν ευγνώμων που ήμουν έτσι. Οι ίδιες τους άλλωστε λένε… Διαβάστε περισσότερα »
Respect. Προσωπικα, θα ήταν τελείως διαφορετική η απάντηση που θα έδινα στην κοπέλα της ερώτησης αν μιλούσε για οποιασδηποτε μορφής κακοποιηση. Η λεκτική δε, πάει σύννεφο στις οικογένειες, ομως εδώ η οποια πιθανή λεκτική κακοποιηση έλαμψε δια της απουσίας της. Κάτι που σημαίνει οτι η μητέρα της είναι μεν αυστηρή, κάνει της παρατηρήσεις όπως όλοι οι γονείς, αλλά οχι κακοποιητική. Δεν βρίζει ουτε προσβάλλει το παιδί της ούτε φερεται σαν πίθηκος. Την κακοποίηση, τις βρισιές και την υποτίμηση τις καταδικάζω προσωπικά. Αλλά δεν φαινεται να έχει τετοια μανα. Αυστηρή μεν, ευγενική δε. Διότι εγώ εχω κακοποιητική μάνα που με έβριζε… Διαβάστε περισσότερα »
λυπάμαι για εσένα αλλά και το silent treatment ή το να σε κανει να μην νιωθεις ποτε αρκετος ειναι κακοποιηση.
Ποτέ μην ακυρώνεις τα συναισθήματά σου.
Δεν είσαι κακή κόρη ούτε η μητέρα σου είναι κακή μάνα.
Κάπου χάθηκαν οι δίαυλοι επικοινωνίας σας.
Θα μπορούσε να μην είχε κάνει τίποτα από όλα αυτά που έκανε, θα μπορούσε να ζει σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα, θα μπορούσε να σε είχε γεννήσει απλά.
Δεν σε άγγιξε ο τρόπος της, ίσως στην εφηβεία, ήταν πιο απομακρυσμένη.
Ίσως θα πρέπει να το επεξεργαστείς, για σένα, και να το βάλεις στις σωστές του βάσεις.
Μακάρι, με το καλό, να γίνεις μάνα, να γίνεις αυτή που θα ήθελες και ίσως τότε καταλάβεις.
Η γυναίκα που περιγράφεις εκανε μια ΠΟΛΎ εξαντλητική ζωή. Cut her some slack.
Αυτό μπορουσε, μέχρι εκει το εκανε καλά. Δεν είναι λίγο να κρατάς το νοικοκυριό στην εντέλεια με παιδιά μάλιστα.
Οι ανθρωποι δεν ειναι μηχανές, δεν εχουν γεννηθεί για να μας ικανοποιούν και να ειναι παντού εντάξει, ακομα και αν ειναι οι γονείς μας. Η σκληρότητα που περιγράφεις μπορεί να είναι συνδυασμος χαρακτηρα και βιωμάτων. Καλαβαίνω οτι είχες ανάγκη απο ζεστασιά αλλά μην την ακυρώνεις συνολικά ως γονέα, διοτι θα είχε και κάποια θετικά. Προσπάθησε να προχωρήσεις.
Δεν είσαι κακή κόρη!!! Είσαι η κόρη που είσαι κ είσαι υπέροχη!!! Η μαμά σου είναι αυτή που είναι κ όσο κ αν θέλεις να αλλάξει δεν γίνεται. Εσύ ονειρεύεσαι μια άλλη μαμά, αυτή που εσυ χρειαζοσουν, αυτή που εσυ ήθελες. Δεν έχω δικαιολογίες πια για τις μαμαδες. Έχω προσπαθήσει πολύ να βρω ελαφρυντικά κ τα παράτησα…έτσι όπως απογοητευω την μαμά μου έτσι κ αυτή με έχει απογοητεύσει….Αυτό που με βοηθάει είναι η συνειδητοποίηση ότι δεν θα αλλάξει τίποτα πρακτικά στην ζωή μου αν η μαμά αλλάξει η όχι. Δεν την έχω ανάγκη, δεν με επηρεάζει στην εξέλιξη μου, στην… Διαβάστε περισσότερα »
Το τί εισπράττουμε ως ενδείξεις ενδιαφέροντος ή νοιαξίματος από τους γονείς μας επηρεάζεται πολύ από την προσωπικότητά μας ως παιδιά. Ακόμη και στην ίδια οικογένεια, υπάρχουν αδέρφια που θεωρούν πχ τον πατέρα τους συναισθηματικά μπλοκαρισμένο αλλά τρυφερό “με τον τρόπο του”, και άλλα αδέρφια απλώς αδιάφορο. Ίσως κάποιο άλλο παιδί στη θέση σου, θα εισέπραττε τα καθαρά σεντόνια και το καθημερινό μαγειρεμένο φαγητό σαν ένδειξη αγάπης. Ίσως η μητέρα σου δεν είχε άλλο τρόπο να εκφραστεί…Πολλές φορές στις σχέσεις γονιών-παιδιών, τα μηνύματα του πομπού μπερδεύονται και ο δέκτης λαμβάνει τελικά κάτι άλλο ή και τίποτα…Αυτό όμως δεν έχει σημασία. Σημασία… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω θα σου έλεγα να μην εστιάζεις στο τι σου λέει ή κάνει, διότι όπως το είπε και η Αphelia στο πρώτο σχόλιο, ότι δείγμα ωρίμανσης είναι να αποδεχόμαστε ότι οι γονεις δεν είναι τέλειοι. Και δεν θα αλλάξουν.
Τα γράφω κι εγω, για να τα ακούω και η ίδια.
Αυτο που θα πρότεινα είναι να φροντίζεις να μαθαίνεις από τα δικά τους λάθη, έτσι ώστε να μην κάνεις στα παιδιά σου αυτά που δεν είχαν κάνει οι γονεις σου σε σένα.