Καλησπέρα σε όλ@ς!
Να κάνω ένα μίνι update της ιστορίας https://ampa.lifo.gr/i-istoria-soy/prosopiki-istoria-echo-quot-neyra-quot-me-ti-mama-moy-kai-tin-pethera-moy/
Just for info, αν ζητήσω βοήθεια γιατί πρέπει κάπου να πάω και δεν μπορώ να πάρω το μωρό μαζί την εχω. Όπως επίσης αν τύχει και έρθουν επίσκεψη στο σπίτι, θα κρατήσουν λίγο το μωρό να κάνω κάποιες δουλειές.
Ο άντρας μου είναι ο πιο υποστηρικτικός μπαμπάς που έχω γνωρίσει, όπως επίσης αντίστοιχη είναι και η συμμετοχή του στο σπίτι. Δεν παύει όμως να δουλεύει ολημερίς.
Το ζήτημα είναι ότι έρχονται πολύ αραιά και αυτό που θα ήθελα, επειδή όπως ανέφερα τα έχουν περάσει κι εκείνες, να μου έλεγαν πιο συχνά ερχόμαστε για ένα καφέ, να πούμε δυο κουβέντες -πόσο να επικοινωνήσεις με ένα μωρό καθημερινά?! – να μείνουμε λίγο με το μωρό, πχ να κάνεις ένα μπάνιο, να μαγειρέψεις ένα φαγητό πιο ήρεμα. Μόνο από θέμα ενσυναίσθησης!
Φυσικά, κάναμε το μωρό με επίγνωση, θέλοντας και προσπαθώντας να στηριζόμαστε μόνο σε εμάς και φυσικά απολαμβάνοντας αυτό το ρόλο.
Δεν ψάχνω νταντάδες σε εκείνες. Θα προτιμούσα να έχω εξωτερική βοήθεια.
Χαίρομαι που κάποιοι κατανόησαν εξαρχής την ουσία της ιστορίας και ευχαριστώ για την ανταπόκριση.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Άννα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τα έχουν περάσει όλα αυτά αλλά πριν πολλά πολλά χρόνια και ειλικρινά πιστεύω οτι έχουν ξεχάσει πόσο μοναχικοι μπορεί να είναι οι πρώτοι μήνες με ένα μωρό. Εδώ κοντεύω να το ξεχάσω εγώ και η κόρη μου είναι δύο χρόνών μόλις. Εφ όσον όταν ζητάς βοήθεια την έχεις βρίσκω λίγο άδικο να παραπονιέσαι για εκεινες. Μπορεί να μην έρχονται για να μην ενοχλήσουν. Αν χρειάζεσαι παρέα πες τους το ή καλύτερα πήγαινε εσύ στο σπίτι της μητέρας ή της πεθεράς για καφέ. Γιατί δεν το κάνεις και περιμένεις να το σκεφτούν εκείνες ενώ εσύ έχεις την ανάγκη παρέας; Επειτα σκεψου… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί να ακουστεί σκληρό αλλά η γονεϊκοτητα πάει δυστυχώς με όλο το πακέτο. Και το πακέτο αυτό είναι ένα μικρό ανθρωπάκι που δυστυχώς για αρκετά χρόνια είναι ανίκανο για επιβίωση χωρίς την μόνιμη συνδρομή μας. Μέσα σε όλη αυτή τη συνεχή πλέον ενασχόληση μας χρειαζόμαστε και κάποια διαλείμματα. Όταν λοιπόν χρειαζόμαστε αυτά τα διαλείμματα πρέπει εμείς να φροντίζουμε να έχουμε βοήθεια, δεν είναι υποχρεωμένος κανένας γονιός να ξέρει πότε θες να σου κρατήσει το παιδί για να κάνεις μπάνιο ή να πας βόλτα ή να πιεις καφέ. Θέλω να πω δεν γίνεται να θυμώνεις για βοήθεια που δεν έλαβες, αφού… Διαβάστε περισσότερα »
Αφού νιώθεις έτσι Άννα, μην ντραπεις να τους το ζητήσεις. Πες τους πως σκέφτεσαι, ζητα βοήθεια κι αν στη δώσουν, καλώς. Είναι θέμα ανθρώπου, κάποιες γιαγιάδες δεν ξεκολλάνε και κάποιες είναι πιο αδιάφορες και θέλουν την ησυχία τους. Σιγουρεψου όμως πρώτα ότι αυτό είναι όντως το καλύτερο για σένα, και αναφέρομαι περισσότερο στην πεθερά. Η μάνα σου είναι αλλιώς, μπορείς να είσαι πιο ελεύθερη μαζί της, αλλά είσαι σίγουρη ότι θέλεις να έχεις την πεθερά στα πόδια σου; Γιατί όπως σου είπα και την πρώτη φορά, αν αρχίσουν τον έλεγχο σε σένα και το κουμάντο για το μωρό, γίνονται ανυπόφορες.… Διαβάστε περισσότερα »
Έχοντας δύο παιδιά και καμιά βοήθεια λόγω εργασίας της μαμάς & της πεθεράς, θα ήθελα να πω πως όταν τους άφηνα για να πάω κάπου η μητέρα μου έκανε ότι ήθελε χωρίς καν να ακούσει τις οδηγίες μου (επειδή ήξερε! τα είχε περάσει αυτά!) ενώ η πεθερά μου ήταν στρατιώτης!!
Σίγουρα εξαρτάται κι από το άτομο. Προσωπικά σε θεωρώ τυχερή, γιατί πεθερά στρατιώτη ομολογώ ότι δεν έχω δει ποτέ. Τουλάχιστον όμως οι κόρες νιώθουν πιο άνετα με τις μανάδες τους και μπορούν να πουν και μια κουβέντα παραπάνω, στη μέση πεθερά τι αρνητικό μπορείς να πεις χωρίς επιπτώσεις;
Εγώ πάλι που έρχονταν συνεχώς με καλή θέληση να “πιούμε καφέ” και να ασχοληθούν με το παιδί, ήμουν έτοιμη να πηδήξω απ’ το μπαλκόνι. Τη μεν μάνα μου την έδιωχνα γιατί με έπερνε, την δε πεθερά μου (μια χαρά γυναίκα) επειδή δεν μπορούσα να την διώξω είπα στον άντρα μου να το κάνει. Για μένα η όλη φάση της μητρότητας με όλα της τα δύσκολα ήταν να βρω τον εαυτό μου μέσα σε αυτό το ρόλο και να δεθώ με το παιδί μου. Σε αυτή τη διαδικασία η συνεχής παρουσία κάποιου στο σπίτι με έκανε έξω φρενών, η έλλειψη ιδιωτικότητας… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι πολύ τυχερή που δεν έχεις κανέναν μέσα στα πόδια σου να παραβιάζει τον χώρο, το πρόγραμμα και την καθημερινότητά σου. Εφόσον χρειάζεσαι βοήθεια, μπορείς να την ζητήσεις εξηγώντας τι ακριβώς θες και πότε, ώστε και οι βοηθοί σου να κάνουν το δικό τους πρόγραμμα, ή να ζητήσεις βοήθεια από επαγγελματία (καθαριότητα σπιτιού, σιδέρωμα κλπ) ή να συνδυάσεις την βοήθεια των συγγενών με την επαγγελματική. Η εικόνα που μας δίνεις είναι ότι έχεις πολλές και καλές επιλογές, οπότε, πάρε την ευκαιρία να χαρείς την οικογένεια σου. Να περνάς καλά! Να χαίρεσαι το παιδί και τον άντρα σου!
Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Λείπει η συντροφικοτητα, μια κίνηση κατανόησης από την πλευρά τους. Αντίστοιχα πέρασα κι εγώ. Γέννησα μέσα στον κοβιντ ( μετά την καραντινα). Η μητέρα μου κ η πεθερά διακριτική μέχρι αηδίας, “δεν ήθελε να ενοχλήσει, να με κουράσει, να με απασχολήσει γιατί ήξερε πώς είναι ο πρώτος καιρός ” κλπ . Καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι συνειδητα δεν ήθελα βοήθεια από κανέναν. Δεύτερον ότι πράγματι τα έκανα όλα μόνη: σπίτι, μαγείρεμα, παιδί ( πρώτο παιδί οπότε δεν ήξερα τιποτα) , σιδέρωμα, περιποιηση δική μου αφού αναρρωνα από καισαρική . Πέραν αυτού σχεδόν αμέσως ο σύζυγός έλειπε για επαγγελματικους… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως και από το πρώτο γράμμα της φίλης, έτσι κ από αυτό, αυτό που κατάλαβα είναι πως ήρθαν σε σύγκρουση οι προσδοκίες με την πραγματικότητα. Ένα παράπονο νιώθω μόνο, πως θα ήθελε να είναι πιο χαρούμενες με το εγγόνι ( ψυχανεμιζομαι πως είναι το πρώτο), κι επειδή αναφέρει και την πεθερά, φαίνεται πως διατηρεί ισχυρούς δεσμούς οικογένειας και κάπως έτσι το είχε σκεφτεί και για το μωρό της. Πως θα το καλοδεχθουν ως μέλος της οικογένειας, που απαραίτητα χρειάζεται την παρουσία όλων. Αν φίλη δεν κάνω λάθος και είναι κάπως έτσι θα σου έλεγα να κάνεις μια κουβέντα με τη… Διαβάστε περισσότερα »
Θα επαναλαβω οτι σου ειπα και στην ερωτηση σου. Επικοινώνησε το! Ισως να μην καταλαβαίνουν τη θεση σου. Εχει να κανει με τη δικη τους αποψη για τη μητροτητα. Επισης ειναι πιθανο και να δισταζουν, να προσπαθιυν δηλαδη να ειναι διακριτικες. Μπορει να φοβουνται οτι σε ενοχλουν, ή οτι παρεμβαινουν η να νομισουν οτι δε θελεις βοηθεια και δε θελουν να γινουν φορτικες.