Αγαπητό μου α μπα, το θέμα μου είναι σίγουρα κάτι που έχεις ξανακούσει όμως δυστυχώς συμβαίνει συχνά.
Έχω μια αδελφή 33 ετών (η ίδια είμαι 34) την οποία έχω φτάσει πια να μην αισθάνομαι αδελφή μου. Από μικρή ηλικία πέρα από τα καβγαδάκια μεταξύ παιδιών εισέπραττα ανταγωνισμό και ζήλεια από πλευράς της χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Τύχαινε να είμαι καλύτερη μαθήτρια, πιο αδύνατη στα κιλά (το αναφέρω γιατί ήταν θέμα για εκείνη) και γενικά να ξέρω τί θέλω από νωρίς. Ποτέ μου όμως δεν της φέρθηκα ανταγωνιστικά ή άσχημα. Οι γονείς μας δεν μας διαχώριζαν, ούτε είχα ποτέ κάτι παραπάνω.
Στη διάρκεια των χρόνων έκανα κάποιες προσπάθειες να τα βρούμε κάπως, όμως ποτέ δεν ήμασταν κοντά. Είμαστε πολύ διαφορετικοί άνθρωποι να σημειώσω, η ίδια ασχολούμαι περισσότερο με το επάγγελμά μου ενώ εκείνη έχει κάνει οικογένεια και ασχολείται με το σπίτι και τον άντρα της.
Τον χρόνο που μας πέρασε δυστυχώς διαγνώστηκα με καρκίνο (σε αρχικό στάδιο οπότε το έχω αντιμετωπίσει καλά), ήμουν μήνες χάλια και όλη η χρονιά ήταν δύσκολη για εμένα. Δεν ήρθε ποτέ να με δει στο νοσοκομείο ή στο σπίτι μετά και δεν είχα γενικά συμπαράσταση από εκείνη σε ψυχολογικό έστω επίπεδο.
Προσπαθώ γενικά να κρατώ αποστάσεις γιατί είναι επιθετική απέναντί μου και οτιδήποτε πω μπορεί να δημιουργήσει καβγά στα καλά καθούμενα, όμως έχουμε και μια μητέρα εν ζωή (ο πατέρας μας δε ζει) που έχει κι εκείνη θέμα υγείας (υπό έλεγχο ευτυχώς) και από τις λίγες χαρές της είναι τα εγγόνια της.
Η αδελφή μου γενικά εμφανίζεται στην μητέρα μας όταν έχει ανάγκη ή δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει και όσες φορές χρειάστηκε κάτι η μητέρα μας εγώ ήμουν αυτή που έτρεχα. Το ίδιο είχε κάνει και με τον πατέρα μας στο παρελθόν. Αυτός είναι ο μόνος λόγος που έχω προσπαθήσει να της εξηγήσω ότι η μητέρα μας χρειάζεται την παρουσία της και ιδίως τα εγγονάκια της όμως εκείνη με έχει βρίσει και μου έχει κλείσει το τηλέφωνο στα μούτρα. Μετά εμφανίζεται σαν να μην τρέχει τίποτα. Στο ίδιο μοτίβο είναι και ο άντρας της.
Ειλικρινά δεν ξέρω τί μπορώ να κάνω με αυτή την κατάσταση, θα ήθελα αν κάποιος έχει περάσει τα ίδια να μου δώσει κάποια συμβουλή πώς το χειρίστηκε όλο αυτό. Νιώθω ότι δε θα αλλάξει ποτέ η κατάσταση αυτή. Σε συζητήσεις επίσης που έχω κάνει με τη μητέρα μας για αυτά τα θέματα, εκείνη συνήθως προσπαθεί να τη δικαιολογεί κάπως αν και ξέρει ότι δεν είναι εντάξει όλο αυτό.
Έχω πάψει πια να συζητάω και μαζί της γιατί δεν περιμένω να κατηγορήσει το παιδί της. Όμως κι εγώ είμαι άνθρωπος από την άλλη και δε μπορώ να υφίσταμαι συνεχώς μια τέτοια αδικία.
Θα ήθελα πραγματικά αν μπορώ να μην ξανα έχω επαφή, όμως αυτό δε μπορεί να γίνει 100% γιατί τη συναντάω λόγω της μητέρας μας (μένω κάποιες μέρες στο πατρικό μου να σημειώσω για να τη βοηθάω και κάποιες με τον σύντροφό μου) και επίσης έχω βαφτίσει το ένα της παιδί.
Οποιαδήποτε γνώμη θα μου ήταν χρήσιμη. Ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φανή
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπητή μου, σε νιώθω και συμπάσχω. Έχω δυστυχώς και εγώ “αδερφή” με την οποία δεν έχω σχέση εδώ και δεκαετίες, το πατρικό μας είναι εξ αδιαιρέτου και για κακή τύχη συνυπάρχουμε συνολικά γύρω στον ενάμιση μήνα κάθε χρονιά. Από την εμπειρία μου μπορώ να σου πω τα εξής: ούτε σύμβουλο σχέσεων χρειάζεσαι ούτε τίποτα, απλώς πρέπει να πάρεις απόφαση ότι ουσιαστικά, ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΔΕΡΦΗ! Σχετικά με τη μητέρα σου θα φερθείς ακριβώς σαν να είσαι μοναχοπαίδι, θα φροντίσεις τα περουσιακά, κοινά οικονομικά να λυθούν εγγράφως, γιατί θα ζήσεις εκβιασμούς πάσης φύσεως κυρίως συναισθηματικής. Πάρε απόφαση ότι με τα παιδιά της… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω ποια ακριβώς είναι η αδικία που υφίστασθε. Προσπαθείτε να πείτε στην μητέρα τα παράπονά σας και εκείνη την δικαιολογεί? Η αδελφή σας δεν σας χωνεύει από μικρή γιατί ήσαστε καλύτερη μαθήτρια και πιο αδύνατη, για να μην μιλήσω για την επαγγελματική σας επιτυχία,? Δεν αμφισβητώ την επιθετικότητα και την έλλειψη συμπαράστασης από πλευράς της. Πιστεύετε όμως ειλικρινά οτι δεν έχετε κανένα μερίδιο ευθύνης σε όλα αυτά, και κυρίως οι γονείς σας? Ολοι ξέρουμε οτι είναι αδύνατον να είμαστε απολύτως ίδιοι απέναντι σε δυο, τρία, τέσσερα παιδιά. Εδώ λοιπόν, για πολλοστή φορά, ένας επαγελματίας Οικογενειακής Συμβουλευτικής θα βοηθούσε πολύ,και… Διαβάστε περισσότερα »
Για ποιο λόγο πρέπει να έχει μερίδιο ευθύνης η γράφουσα? Καταλαβαίνω ότι σε μια ιστορία αν δεν γνωρίζεις και τις 2 πλευρές δεν μπορείς να κρίνεις δίκαια παρόλα αυτά εμείς απαντάμε στη πλευρά της ιστορίας που μας παρουσιάζεται. Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα αδελφών με αρνητικά αισθήματα ο ένας για τον άλλο (ακόμα και μίσος θα μπορούσα να πω) και πολλές φορές χωρίς κάποιον ουσιαστικό λόγο. Εγώ έχω συνάντησει στον κοινωνικό μου κύκλο πολλούς, δυστυχώς. Και ναι, είναι πολύ ψυχοφθορο για αυτόν που προσπαθεί να φτιάξει μια σχέση να δεχεται μονίμως επιθετικοτητα και φτύσιμο. Όπως επίσης όταν υπάρχει ασθένεια στη μέση… Διαβάστε περισσότερα »
Απαντώ σε όλους που αντιδρούν στην δική μου απάντηση.Ισως η λέξη “ευθύνη” σας έπεσε βαριά.Αν όμως έχετε μπει στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας γιατί είχατε τοξική οικογένεια θα έχετε σίγουρα καταλάβει ότι, στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων,αυτό το ‘χωρις να φταίει σε τίποτα”απλά δεν υπάρχει.Εν τέλει,ας πάει η γραφουσα να ζητήσει βοήθεια,και ας γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό της,και μακάρι να κάνει ότι είναι καλύτερο για την ίδια.Συγχωρηστε με,δεν πιστεύω στους απόλυτα κακούς.πιστευω όμως πολύ στους τοξικούς γονείς που κάνουν τα αδέλφια να αποξενώνονται.
Μιλας για 2 διαφορετικά πράγματα. Το 1 ειναι αν εχουν ευθυνη οι γονεις, το άλλο είναι αν ευθύνεται η ίδια της κάπου. Δεν ειπώθηκε καπου κάτι για ¨απολυτα κακους῾ , δεν ειπε καποιος ότι η αδερφή της ειναι απολυτως κακή. Ίσως έχει τα θέματά της. Ίσως είναι απλώς βλαμμένη, ποιος ξερει.
Σου λεω πολυ ειλικρινα οτι ακριβώς αυτό πίστευα και εγώ για πολλά χρόνια για όσα έβλεπα γύρω μου, στην οικογένεια, στο σχολειο, τις φιλιες, τους γειτονες, κοκ. Εκανα αναρίθμητες αναλύσεις στο μυαλό μου στο τι έχουν κάνει λάθος και οι 2 πλευρές για να υπάρχουν κακές συμπεριφορές και σχέσεις. Μέχρι που κάποια στιγμή ξύπνησα και απλά αποδεχθηκα ότι γύρω μας υπάρχουν αναίσθητοι, αδιαφοροι, πονηροι και, ω Θεέ τολμάω να το πω, σκατοψυχοι! Απλα πρεπει να το αποδεχτούμε και να σταματήσουμε να ωραίοποιουμε και να δικαιολογουμε ανθρώπους και καταστάσεις. Υπάρχουν και ζουν ανάμεσα μας! Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ευτυχώς για εσάς μάλλον δεν έχετε δει τα απίστευτα επίπεδα τοξικότητας στα οποία μπορεί να φτάσει ένας γονέας.Επειδή αυτή η ιστορία έχει συμβεί ακριβώς στην οικογένειά μου- μόνο που η άρρωστη συγγενής απεβίωσε-, και επειδή συζήτησα επί μακρόν με συγγενείς μάρτυρες της αχαρακτήριστης συμπεριφοράς των γονέων στην ΄κακιά’ αδελφή, έφτασα να την δικαιολογήσω.Σημειώνω οτι η ΄καλή’ κόρη που απεβίωσε πολύ νέα, ήταν η μάνα μου.
Στην άμεση οικογενεια μου, γονείς και αδέρφια ευτυχώς όχι, αλλά στο ευρύτερο οικογενειακό, κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον συναντώ τοξικότητα σε καθημερινή βάση, δυστυχώς. Σίγουρα οι τοξικοι γονείς μπορούν να καταστρέψουν μια αδελφική σχέση αλλά χαρακτήρας και προσωπική αντιληψη/κριτική σκεψη δεν υπάρχει? Γνωρίζουμε όλοι μας φαντάζομαι περιπτώσεις όπου από καταπληκτικους γονείς έχουν βγει παλιόπαιδα και από πολύ κακούς ή τοξικους γονείς διαμάντια. Οπότε κάπου μπαίνει και το προσωπικό στοιχείο και ευθύνη στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του ατόμου. Η ιστορία της οικογένειας σου, και λυπάμαι πολύ για τη μητέρα σου, πιστεύω σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα από την πλευρά της απομακρυσμενης… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως σε όλες τις ιστορίες, έτσι και εδώ έχουμε το point of view της γραφουσας. Η γραφουσα δεν μας αναφέρει κάτι μεμπτό, άρα η ευθύνη από πού προκύπτει; Μου θυμίζει λίγο όταν αμφισβητούν πχ θύματα μπουλινγκ “δεν μπορεί να είναι έτσι ο θύτης, κάπου φταις και εσύ “
Ξερεις ποσα παραδειγματα εχω , ειδικα σε θεματα αδερφων/ συγγενων γενικα, που ξερω και τις δυο πλευρες, και ναι μπορω να πω, οτι πολλες φορες οι ανθρωποι, ειναι αδικοι, ζηλιαρηδες, θεωρουν οτι ο κοσμος τους χρωσταει, ειναι απληστοι και μικροψυχοι; παρα πολλα, τοσα που με τρομαζουν. Δεν ξερουμε και τις 2 πλευρες, αλλα αν υπάρχει καπου ευθυνη , εκτος απο τον χαρακτήρα των εν λογω ατομων, ειναι πιθανοτατα στους γονεις, που μπορει να φερονταν το ιδιο και στις δυο οπως αναφέρει η γραφουσα, ενω η αδερφη της ηθελε αλλη αντιμετωπιση. Ειναι το μονο ελαφρυντικο που δινω σε τετοιες περιπτωσεις και… Διαβάστε περισσότερα »
Η αδερφή σου είναι ένας τυπικός Νάρκισσος. Ότι και να πεις ότι και αν κάνεις το μπελά σου θα βρεις. Δεν έχουν μέσα τους αγάπη αυτοί. Μόνο ζήλια, θυμό και εκδικητικοτητα. Καλύτερα να κρατήσεις απόσταση γιατί ποτέ δεν αλλάζουν. Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να αποδεχτείς την αλήθεια ότι η μόνη οικογένεια που έχεις είναι η μητέρα σου. Έτσι όμως είναι τα πράγματα όσο άδικο και αν σου φαίνεται αυτό. Ποτέ δεν θα είναι εκεί για σένα και την μητέρα σας εκτός και αν υπάρχει κάποιος απώτερος σκοπός.
“Ποτέ μου όμως δεν της φέρθηκα ανταγωνιστικά ή άσχημα. Οι γονείς μας δεν μας διαχώριζαν, ούτε είχα ποτέ κάτι παραπάνω.” Δυστυχώς ακόμα κι αν εσύ τα πιστεύεις ολόψυχα ολα αυτά, πολύ αμφιβάλλω εάν η αδερφή σου τα πιστεύει. Υπάρχει συχνά υπόγειος ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέρφια, σε μικρές ηλικίες μπορεί να είναι κ πολύ αθέμιτος και οι γονείς ακόμα πιο συχνά δεν ξέρουν πως να κρατήσουν πραγματικές κ ουσιαστικές ισορροπίες ανάμεσα στα παιδιά τους. Η αδερφη σου – δίκαια ή άδικα, δεν το ξερω- ενιωθε κ νιώθει ριγμενη απ όλους σας κ γι αυτό φέρεται με αδιαφορια. Δηλαδή νιώθω πως δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Με τον μεγαλύτερο μου αδελφό έχω κόψει κάθε σχέση διότι μέχρι ενός σημείου και μετά είχε κάποιες άσχημες απαιτήσεις. Δεν επισκέπτεται τους γονείς καθόλου εδώ και πολλά χρόνια. Άσε την μητέρα σου να αποφασίσει. Όσο για σένα η σχέση σας ας είναι τυπική μπροστά στη μητέρα σας. Να το παίζεις διπλωματία μιας και υπάρχει και βαφτιστήρι. Έχω και συγγενείς που δεν τα πάω καλά διότι είπαν πράγματα πισώπλατα, είμαι διπλωματική, φέρομαι ευγενικά, κόσμια και κάνω πως δεν ξέρω τι είπαν. Σχέσεις όμως δεν έχουμε παρόλο που εκείνοι χάβουν τη συμπεριφορά μου και με καλούν σε events. Το παν είναι η… Διαβάστε περισσότερα »
Η αδικία ποια ακριβώς είναι;;;; Έχε Λες πως ήσουν πάντα εντάξει απέναντι της, όμως δεν είμαι και τόσο σίγουρη ότι όντως έτσι είναι… Προσπαθείς με το ζόρι να στρέψεις τη μαμά σας απέναντι της, ενώ βλέπεις πως η μαμά την δικαιολογεί. Προσπαθείς να της μεταθέσεις την ευθύνη να διατηρήσει την καλή ψυχολογία της μαμάς (“από τις λίγες χαρές της άρρωστης μαμάς είναι τα εγγόνια”). Την κατηγορείς ότι δεν είναι όσο θα έπρεπε (ή όσο θα ήθελες;) κοντά στη μητέρα σου, κι εμφανίζεται όταν “δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει”. Βλέπω από την πλευρά σου μηδενική ενσυναίσθηση απέναντι σε μια γυναίκα… Διαβάστε περισσότερα »
Βλέπω ότι ενσυναισθηση χρειάζεται να υπαρχει μόνο για τη γυναίκα με τα μικρά παιδάκια αλλά όχι για την γυναίκα που υπέστη καρκινο/ασθένεια και τελικά έστειλε την ερώτηση και ζήτησε συμβουλή.
Μα ακριβώς επειδή ζήτησε συμβουλή κάποιοι αισθανόμαστε οτι το καλύτερο θα ήταν η γράφουσα να ακούσει και μια άλλη άποψη, όχι το απλουστευτικό ΄’εχεις δίκιο, τί κακιά αδελφή, τρέχα να γλυτώσεις’. Και η ίδια η γράφουσα αισθάνεται οτι τα πράγματα δεν είναι απλά, αλλιώς θα είχε δώσει λύση μόνη της.Οσον αφορά την ασθένειά της, και μόνο η απογοητευτική στάση της αδελφής της δείχνει το οικογενειακό χάσμα. Εκτός αν πιστεύετε οτι υπάρχουν κακοί που γεννήθηκαν κακοί, όχι που έγιναν κακοί λόγω περιβάλλοντος.- αυτή είναι μια διαρκής διαφωνία μεταξύ βιολογικής και ψυχολογικής θεωρίας και, αν το νομίζετε, κανείς δεν θα σας κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έγραψα για καλούς -κακούς δεν ξέρω πως σας προέκυψε αυτό, γιατί δεν το έχω υποστηρίξει και πότε εδώ μέσα . Συμφωνώ απόλυτα με αυτό που γράφετε για την απομάκρυνση τοξικών ανθρώπων από την ζωή μας και κατά συνέπεια την απομάκρυνση της τοξικης αδελφής από την ζωή της γράφουσας. Η Juanita κατηγόρησε την γράφουσα για πράγματα που δεν προκύπτουν απ το κείμενο. Πχ δεν προσπαθεί να στρέψει την μητέρα της, στην ουσία μεσολάβηση ζητάει απ την μητέρα της, που όμως δεν θα την βρει ποτε γιατί είναι δύσκολο η μητέρα της να είναι αντικειμενική. Τελικα δεν σχολίασα καν αυτό, σχολίασα… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή Nienna η απάντησή μου απευθυνόταν όχι μόνο σ’ εσάς αλλά και σε άλλες κυρίες που χαρακτήρισαν την αδελφή κακιά, βλαμμένη κλπ. Εχετε δίκιο για την ενσυναίσθηση.Απλώς, σε βάθος χρόνου, είναι καλύτερα να ψάχνουμε λίγο παραπάνω. Μπορεί αυτό τελικά να είναι σωτήριο. Και, αν δεν έχουμε την ενσυναίσθηση και στήριξη που μας χρειάζεται να φεύγουμε.Από όλο αυτό αντιλαμβάνομαι οτι η γράφουσα είναι πολύ πληγωμένη.Όταν κάποιος ζητάει βοήθεια δεν ξέρω αν τον βοηθάμε λέγοντας πόσο δίκιο έχει, ή αν πρέπει να του πούμε ΄ψάξε λίγο παραπάνω, δες τί σε πληγώνει και άκου τί έχει να σου πει αυτός που σε πληγώνει’.… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιος αποκάλεσε την αδερφή βλαμμένη και κακία; Κάνε μας μια παράθεση του κείμενου
Κατανοώ απόλυτα και σέβομαι τα συναισθήματα της γραφουσας, καθώς και καρκίνο του μαστού έχω περάσει, αλλά και έχω βιώσει πώς είναι να μην θέλουν να είναι δίπλα σου άνθρωποι για τους οποίους νιώθεις πως τους χρειάζεσαι δίπλα σου. Η εμπειρία μου όμως με δίδαξε δύο πράγματα: Πρώτον, δεν γίνεται να κρατάμε μια σχέση με το ζόρι. Δεύτερον, όταν κάποιος δεν θέλει να έχει σχέσεις με κάποιον, πάντοτε υπάρχει ένας (τουλάχιστον) σοβαρός λόγος. Όπως έγραψε και η earthmom, κανένας δεν γεννήθηκε ανάποδος ή κακόβουλος. Η γραφουσα παρουσιάζει τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο που αν πάρουμε ως αλήθεια ότι δεν έχει γίνει… Διαβάστε περισσότερα »
Το κάθε γραμμα που στέλνουν εδώ μπορεί να έχει πλευρα και προεκτάσεις που δεν γνωρίζουμε.Κοπέλες σε τοξική σχέση πχ μπορεί να έχουν υπάρξει και οι ίδιες τοξικές απέναντι στο σύντροφό τους . Αυτό είναι κάτι που δεν θα το μάθουμε. Που συνήθως δεν το μαθαίνουμε. Άμα θέλουμε να μιλήσουμε υπεραπλουστευτικα όλοι έχουμε υπάρξει οι “θύτες” στην ιστορία κάποιου. Όταν πχ βάλαμε τα όρια μας στην δουλειά το αφεντικό δεν το συνέφερε. Αλλα δεν εξετάζουμε την ιστορία του αφεντικού. Εξακολουθω να μην καταλαβαίνω λοιπόν για ποιο λόγο επιμενετε στην στάση “όλο και κάπου φταις και εσύ”, που το ξαναρωτησε και το… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχως τους συγγενεις δεν τους διαλεγουμε😟 Ομως η αληθεια ειναι επειδη παντα ηθελα να εχω μια αφελφουλα και ειναι το απωθημενο μου, διαβαζοντας τετοιες ιστοριες στενοχωριέμαι. Ανταγωνισμος και ζήλεια μεταξυ αδελφων? Μου φαινεται αδιανόητο. Εδω λοιπον κάπου εχουν βαλει το χερακι τους και οι γονεις σας. Θεωρω οτι ειναι δικη τους υπαιτιοτητα. Δεν σας μεγαλωσαν σωστα, να ειστε αγαπημενες, ενίσχυαν με καποιον τροπο τον διαρκη ανταγωνισμό μεταξύ σας παιρνοντας το μέρος ειτε της μιας ειτε της αλλης κάθε φορα, συνεχείς συγκρίσεις και αφορισμοί. Θα ελεγα λοιπον να δεις την αληθεια καταματα και να ΜΗΝ ΑΠΑΙΤΕΙΣ απο την αδελφη σου να… Διαβάστε περισσότερα »
Εχετε απόλυτο δίκιο. Τα παιδιά πληρώνουν τις αμαρτίες των γονέων. Και η ΄σπορά’ ανταγωνισμού μεταξύ παιδιών είναι μια πολύ προσφιλής μέθοδος διαπαιδαγώγησης με άμεσα αποτελέσματα- τα παιδιά κάνουν ότι μπορούν για να κερδίσουν την εύνοια των γονέων- που εξαργυρώνουν μόνο οι γονείς ενώ τα παιδιά υποφέρουν.Θέλει πολύ σθένος τα αδέλφια να αποτινάξουν αυτόν το ζυγό, να τα βρούν μεταξύ τους και να μουτζώσουν τους γονείς τους. Εύχομαι στην γράφουσα να μην είναι πολύ αργά.
Δεν φταίει η αδερφή σου. Το πιο πιθανό είναι να φταίνε οι γονείς. Ούτε εσύ φταις, εκτός από τα σημεία που λες ότι θες να έρχεται η αδερφή σου στην μάνα σου και να φέρνει και τα εγγονάκια. Τι άσχετη απαίτηση;.. Η σχέση σου με την αδερφή σου δεν πρέπει να περνάει από το πώς φέρεται στην μάνα σου. Αν είναι έτσι, τότε έχεις αναλάβει ένα κομμάτι της μητρικής σχέσης και πολύ άδικα μάλιστα. Γιατί η μητέρα σου έχει βολευτεί με το να δίνεις εσύ τις δικές της μάχες. Ας ξαναγυρίσουμε στην σχέση με την αδερφή σου, δικαίως είχες την… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα σε όλους/ες. Συμφωνώ με την άποψη που διαβάζω ότι πρέπει κανείς να γνωρίζει και τις δύο πλευρές, γι’ αυτό έχω προσπαθήσει στο παρελθόν να συζητήσω με την αδελφή μου για να καταλάβω τί πρόβλημα υπάρχει. Όσες φορές το έχω κάνει έχω συναντήσει υστερικές αντιδράσεις δυστυχώς και δυστυχώς προτιμά να εμπλέκει τον άντρα της που τα κάνει πολύ χειρότερα (είναι χαρακτήρας που του αρέσει να ανακατεύεται και να δημιουργεί προβλήματα, έχει και ο ίδιος τσακωθεί με όλη του την οικογένεια). Δεν είπα ότι είναι υποχρέωση κανενός να νοιάζεται για τους γονείς του, προσωπικά το κάνω γιατί το θέλω και γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καταλαβαίνω αλλά ειλικρινά δεν χρειάζεται να επιμείνεις άλλο στην αποκατάσταση αυτής της σχέσης ακόμα και αν είναι αδελφή σου. Επιπλέον επιμένω ότι όσο έχει εκείνη υποχρεώσεις και τρεξίματα στη ζωή της άλλο τόσο έχεις και εσύ, άλλο τόσο έχουμε όλοι οι ενήλικες!!
Μην φθείρεσαι άλλο, δούλεψε το ξανά με τον ψυχολόγο σου.
Όπως αναφέραμε παραπάνω πρέπει να προστατέψεις τον εαυτό σου. Όταν ο άλλος δε θέλει να φτιάξει μια σχέση, με το ζόρι δε γινεται. Καταλαβαίνω την πικρία σου, είναι λογικό να αισθάνεσαι έτσι. Πάρε τις αποστάσεις σου και ζήσε τη ζωή σου μακρυά από τοξικότητα και επιθετικοτητα. Καλή τύχη!!!
Αν η σχεση σας ειναι τοσο κακη απο παιδια οπως περιγραφεις, πως βρεθηκες να εχεις βαφτισει και το παιδι της? Ειλικρινης απορια, οχι μονο που εσυ δεχτηκες αλλα και εκεινη που το προτεινε. Εκανε την αδερφη της και νονα του παιδιου της, αλλα μετα δεν πηγε ουτε να την δει οταν εμφανιστηκε καρκινος? Τα υπολοιπα τα ψιλοδεχομαι ως “δυσκολο” ατομο, που πιθανως εβλεπε οτι σε προτιμουσαν οι γονεις (ασχετα αν εσυ δεν το εβλεπες, εισαι απο την ευνοημενη μερια) και τωρα το κραταει, που ταιριαζει με το γιατι δεν πολυασχολειται με την μαμα σας- ανωριμο φυσικα, αλλα δικο της θεμα… Διαβάστε περισσότερα »
Μικρή βάφτιση, μητέρα που δεν πιστεύει πολύ στον Θεό και στον θεσμό της νονάς, αλλά θέλει να το κάνει για κοινωνικούς λόγους. Πιθανόν τότε δεν θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει μια τυπική σχέση με την αδερφή της.