Πολλές γυναίκες δεν πιστεύουν στ’αλήθεια ότι υπάρχει πατριαρχία.
Αρκετές πιστεύουν κάπως ότι υπάρχει, εκφράζεται μέσω των αντρών που γνωρίζουν, εκφράζεται όταν δεν τις ρωτάει κανείς αν τέλειωσαν στο σεξ, όταν δεν τις γλείφουν, όταν συγκατοικούν και ο άλλος δεν κάνει δουλειές, όταν ο πατέρας τους ρίχνει κάνα χαστούκι στη μάνα τους, όταν τους φωνάζουν στο δρόμο, όταν φοβούνται να βάλουν φόρεμα γιατί νιώθουν εκτεθειμένες, όταν δεν φοράνε τακούνια γιατί σκέφτονται ότι θα δυσκολευτούν αν χρειαστεί να τρέξουν.
Υπάρχει δηλαδή αυτή η πατριαρχία, κάτω, χαμηλά.
Έχει καρδιές που χτυπάνε στου δρόμους της πόλης, έχει δαχτυλένια πλοκάμια που φτάνουν στο κρεβάτι, έχει μορφή, κορμί, πρόσωπο. Η πατριαρχία είναι ένας πατέρας, ένας γκόμενος, ένας πρώην, ένας ταξιτζής, ένας δημόσιος υπάλληλος, ένας φούρναρης, ένας δικηγόρος. Η πατριαρχία όπως την έχω ακούσει να σκιαγραφείται σε κουβέντες έχει πρόσωπο κι αυτό το πρόσωπο είναι ανθρώπινο. Και το πρόσωπο έχει μια πολύ χρήσιμη ιδιότητα. Μπορείς να το δεις. Επίσης, μπορείς να το κατηγορήσεις.
Έχω την εντύπωση ότι είναι πολλές οι γυναίκες που κρυφά, μέσα τους, εμπιστεύονται αυτό που λέμε “θεσμούς”. Όχι τους ανθρώπους που τους αποτελούν αλλά την ιδέα τους. Ότι μέσα τους σκέφτονται ότι σ’ένα δικαστήριο θα δικαιωθούν, ότι αν πάνε να καταγγείλουν ένα βιασμό θ’ακουστούν, ότι οι γείτονές τους, αν τους συμβεί κάτι δεν θα τις κατηγορήσουν. Βλέπουν πάνω κάτω ότι οι ίδιες είναι λίγο υπό αλλά θεωρούν ότι αυτό το υπό είναι εντάξει γιατί πριν ήταν χειρότερα και τώρα προχωράμε. Αν τα πράγματα όντως πάνε να χειροτερεύσουν τότε οι θεσμοί στ’αλήθεια θα λειτουργήσουν και θα προστατεύσουν και τις ίδιες και τις κόρες τους και τις αδερφές και τις μανάδες τους.
Οι θεσμοί είναι καθαροί και ψηλά, η πατριαρχία είναι μια αγριάδα της φτωχολογιάς ή της ακατέργαστης αρσενικής εξουσίας. Στον “κανονικό” κόσμο, με τους κανόνες του, τα δικαστήριά του και τους θεσμούς του η πατριαρχία είναι πασέ, είμαστε Ευρώπη τώρα και στο Νέτφλιξ ένα σωρό σειρές λένε ότι η γυναίκα έχει δικαίωμα να πηγαίνει με όσους θέλει άρα πρόοδος.
Αφίσες κατά της έκτρωσης στο μετρό. Τα κανάλια δίνουν χώρο στην Ιερά Σύνοδο, οι παπάδες λένε ότι η έκτρωση είναι φόνος. Ο Κυμπουρόπουλος αθώα λέει το ίδιο. Η Ιερά Σύνοδος δίνει συγχαρητήρια στην Κεραμέως για τη στάση της πάνω στο ζήτημα των θρησκευτικών εορτασμών στα σχολεία. Υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Ο Λοβέρδος χαλαρά δηλώνει ότι άλλο καλός μπαμπάς κι άλλο καλός σύζυγος. Οι φήμες για το γιατί περάστηκε αυτό το νομοσχέδιο, ποιες οι αφορμές και ποιες οι πιέσεις είναι γνωστές.
Ο ίδιος ο Πρόεδρος Πρωτοδικών, Γεώργιος Πλαγάκος έγραψε με σαφήνεια αυτό που ψιθυριζόταν: ‘υπάρχει το ενδεχόμενο, μία μερίδα γονέων με μεγάλη επιρροή λόγω των κοινωνικών σχέσεών τους, η οποία (επιρροή) είναι ίσως δυσανάλογη του αριθμού τους, να προκαλέσει ουσιώδη μεταβολή της νομοθεσίας με σκοπό την εκ πλαγίου ανατροπή του περιεχομένου των δυσμενών γι’ αυτούς δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες εκδόθηκαν σε δίκες σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών τους”.
Μια άκυρη τύπισσα με κάποιες σχέσεις με τη Νέα Δημοκρατία βγαίνει να κάνει δηλώσεις που φαντάζουν επιτηδευμένα υπερβολικές και σχεδιασμένες να προκαλέσουν αντίδραση. Κάτι τυπάδες που λέγονται ενεργοί μπαμπάδες ξαφνικά έχουν αφίσες παντού και τη στήριξη αναγνωρίσιμων αντρών όπως ο Αντώνης Κανάκης. Η ΕΡΤ παίζει ότι η Ιερά Σύνοδος θέσπισε μέρα αγέννητου παιδιού. Στα Φεμινιστικά Παραληρήματα σκάνε μονίμως αφηγήσεις γυναικών που δέχονται εκφοβισμό από το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό δημόσιων νοσοκομείων όταν αναζητούν πρόσβαση σε άμβλωση. Και μετά γλυκά, σχεδόν αναμενόμενα, σχεδον χορευτικά η επόμενη κίνηση είναι ένα συνέδριο γονιμότητας που έρχεται να μαλώσει τις γυναίκες για τις κακές επιλογές τους. Κακές γυναίκες, άτεκνες, πήγατε με τον έναν και με τον άλλον, συρθήκατε στα πανεπιστήμια και στα γραφεία και στις Ευρώπες και τι καταλάβατε; Χορτάσατε σάμπως ζωή; Μαράθηκε το χαμόγελο δίχως το γέλιο ενός παιδιού, μαράθηκαν τα στήθη που θα’πρεπε να’χουν στάξει ζωή και γάλα.
Για πολλές γυναίκες αυτό που λέμε πατριαρχία έχει ανθρώπινο πρόσωπο.
Είμαι απόλυτα πεπεισμένη οτι αυτή η οπτική πρέπει ν’αλλάξει. Η πατριαρχία δεν είναι οι άνθρωποί της, τουλάχιστον όχι ακριβώς. Είναι κάτι μεγαλύτερο απ’το άθροισμα των στοιχείων της. Απαιτείται από μας να δούμε κάτι που δεν βλέπεται.
Γι’αυτό υπάρχει σύγχυση αυτή τη στιγμή μεταξύ των γυναικών, και αυτών που είναι φεμινίστριες και αυτών που είναι αλλά δεν τους αρέσει η λέξη και δε τη δέχονται. Ξέρουν ότι απειλούνται. Αλλά ποιο είναι το βήμα; Τι κάνεις; Πώς αντιδράς όταν διαπιστώνεις ότι οι θεσμοί δεν είναι καθαροί; Ότι δεν κάνουν αθώα λάθη; Ότι όλη σου η ενέργεια, η καλή διάθεση, η πίστη στο ανθρωπισμό και την ιδέα του ότι οι άνθρωποι θέλουν να διορθώσουν την αδικία που κάνουν αν απλώς τους τη δείξεις είναι κάτι που λες στον εαυτό σου ξανά και ξανά σα προσευχή για να προστατευτείς απ’τη συνειδητοποίηση του ότι ό,τι συμβαίνει είναι εντελώς συνειδητό κι εντάσσεται σ’ένα σχεδιασμό κινήσεων μεγάλο, τεράστιο, αποτέλεσμα συνεργασίας πολλών θεσμών; Τι κάνεις όταν πιστεύεις ότι ο φεμινισμός κέρδισε επειδή πήραμε ψήφο και τώρα διαπιστώνεις ότι αυτό το πράγμα, η πατριαρχία, είναι πατημένο με μελάνι σε κάθε σελίδα της ζωής και των θεσμών της;
Η αλλαγή στη σκέψη είναι πράξη. Η αλλαγή στον τρόπο επεξεργασίας της πληροφορίας είναι πράξη. Ο επαναπροσδιορισμός του πλαισίου σκέψης, το να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε με επίκεντρο πρόσωπα και να μάθουμε να βλέπουμε συστήματα, είναι πράξη. Η συμμετοχή σε συλλογικότητες, το να παίρνουμε κουράγιο από άλλες γυναίκες για να βλέπουμε καθαρότερα είναι πράξη. Η έμπρακτη εναντίωση στην προσωπική μας ντροπή είναι πράξη.
Πρωτίστως και κυρίως, η διαπίστωση του ότι όσα συμβαίνουν δεν είναι αθώα, δεν είναι τυχαία, δεν προκύπτουν από εκφράσεις που ειπώθηκαν κατά λάθος, από γλωσσικές μπερδεψιές, από μια κουβέντα παραπάνω αλλά ότι πρόκειται για σαφή στάση με κατεύθυνση τον περιορισμό των γυναικείων διακαιωμάτων στο όνομα όποιου ανόητου, τάχα σημαντικού σκοπού φτιάχνουν εκείνη την ώρα για να μας κάνουν να νιώσουμε κατωτερότητα, ντροπή και υπακοή είναι πράξη.
Το συνέδριο που μας απασχόλησε αυτό το Σαββατοκύριακο, για να οργανωθεί θα χρειάστηκε ώρες, θα χρειάστηκε επαφή με ένα σωρό κόσμο, εύρεση επαφών με τις εγχώριες διασημότητες, εύρεση χώρου, θεματικών, κάποιοι έγραψαν τις προσκλήσεις, κάποιοι τις ενέκριναν, το διαφημιστικό σποτ πέρασε ΕΣΡ.
Το αποτέλεσμα είναι μισογυνιστικό, δεν είναι τυχαία κακόγουστο.
Σκοπός είναι καθαρά το “δεν τα κατάφερες” και η ντροπή, όχι το “ρε παιδιά, εμείς για ζουμπουρλούδικα τροφαντά χαρούμενα μωράκια θέλαμε να μιλήσουμε και να εξηγήσουμε πώς τ’αποκτάς αν τα θες.”
Διάβασα χαμογελώντας την “συγγνώμη” με την υπογραφή τεσσάρων αντρών. Διάβασα ότι ένιωσαν μεγάλη έκπληξη. Αν ένιωσαν μεγάλη έκπληξη μιλάμε για ανθρώπους χωρίς την ελάχιστη κοινωνική δεξιότητα, εντελώς κουφούς στις επιταγές της εποχής τους. Μιλάμε για ανθρώπους που δεν μπορώ να φανταστώ ν’αφουγκράζονται με ευαισθησία και ευφυία τις γυναίκες που τους συμβουλεύονται. Διάβασα και μερικά buzzwords όπως “να απελευθερωθούν από τα καταπιεστικά στερεοτυπα”. Ξέρω ότι κάποιες θα πιστέψουν αυτή την απολογία γιατί το να μην την πιστέψουν σημαίνει ότι αναγκάζονται να δουν το μέγεθος του προβλήματος που σκιαγραφείται. Αν οι διοργανωτές, το ΕΣΡ και οι διασημότητες που δέχτηκαν να το στηρίξουν ήξεραν τι στήριζαν, η πατριαρχία δεν είναι ένας Κυμπουρόπολος, ένας Τσιάρας κι ένας Λοβέρδος.
Η πατριαρχία είναι όλα.
Όλοένα και περισσότεροι θεσμοί συμπεριφέρονται σαν κακοποιητικοί γκόμενοι. Μας βρίζουν, μας πληγώνουν, μας χτυπάνε και μετά ζητάνε συγγνώμη με λίγο gaslighting του τύπου “δεν κατάλαβες, εγώ για το καλό σου το κάνω”. Συχνά επιστρέφουμε στους κακοποιητικούς γκόμενους γιατί τους πιστεύουμε.
Η πρώτη δράση εναντίον της μισογυνιστικής αρχιτεκτονικής που στήνει κάθε μέρα τείχη εναντίον μας είναι η ρήξη της πίστης στη λειτουργία των “οργανώσεων”, των “ακέραιων”, των “αντικειμενικών”, των “τυφλών θεσμών” που “ξέρουν τι λένε” και το κάνουν “για το καλό μας”.
Η τελευταία είδηση που διάβασα σχετικά με το συνέδριο είναι ότι ίσως ακυρωθεί. Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου απέσυρε την αιγίδα της (το γιατί συμφώνησε να συνδεθεί το όνομά της με αυτό πρέπει να εξηγηθεί), το σύνολο της αρθρογραφίας είναι εντελώς καταγγελτικό, το twitter δεν έχει σταματήσει να το σχολιάζει αρνητικά. Αντανακλαστικά, εν ολίγοις, υπάρχουν. Το ζήτημα είναι αυτά να εδραιωθούν, να γίνουν ένα νέο σύνολο μέσα στο κεφάλι μας, να μεταμορφωθούν από αντανακλαστικά που χρειάζονται αφορμή για να εκδηλωθούν σε πεποιθήσεις που έχουν τη δύναμη να προβλέψουν.
Έχουμε την οργή, έχουμε το θυμό, έχουμε την άσχημη γεύση στο στόμα.
Μένει να μάθουμε να μην ξεχνάμε, να μην πιστεύουμε και να μην δικαιολογούμε.
Ένα βήμα είναι να γίνει, ένα βήμα που απαιτεί το στιγμιαίο συναίσθημα να γίνει εδραιωμένη πεποίθηση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θεέ μου τι αηδίες. Γιατί κατηγορούνται οι γυναίκες για την υπογεννητικότητα; Δεν φταίνε ούτε οι σπουδές, ούτε η καριέρα, ούτε αν δεν γουστάρουν να κάνουν παιδιά και έχουν γατιά. Το πρόβλημα είναι η παντελής έλλειψη κοινωνικού κράτους και η οπισθοδρομική αντίληψη ότι το μεγάλωμα παιδιών είναι αποκλειστική ευθύνη της μητέρας-μάρτυρας που θυσιάζει τον εαυτό της στο βωμό της οικογένειας.
Αυτό.
Σε φάση “συγγνώμη κιόλας γιατρέ που σας κουράζω με την υπογονιμότητά μου και που δεν προνόησα να σας διευκολύνω με το να γίνω μάνα στο peak της γονιμότητάς μου. Είστε και εσείς άνθρωπος, αλλά σκέφτηκα να μην σας αφήσω χωρίς δουλειά”. Σοβαρά τώρα, στο γιατρό πάμε γιατί αντιμετωπίζουμε κάποιο ζήτημα, εν προκειμένω γονιμότητας. Εάν ο γιατρός έχει απηυδήσει πχια με τις “τόσες-άμυαλες-γυναίκες-που-τώρα-το-θυμήθηκαν” σε σημείο που να διοργανώνει και ανάλογο συνέδριο, καλά θα κάνει να κοιτάξει λίγο τι πρόβλημα αντιμετωπίζει ο ίδιος και δυσκολεύεται να δείξει τον απαιτούμενο δεοντολογικό σεβασμό προς τις ασθενείς. Λείπει πραγματικά η εκπαίδευση γύρω από τα θέματα… Διαβάστε περισσότερα »
Εσείς, που είστε π.χ. ψυχολόγος, εάν παρατηρείτε συστηματικά άγνοια σημαντικής μερίδας ασθενών σας επί ενός ζητήματος μπορείτε (αν όχι πρέπει) να διοργανώσετε ένα συνέδριο στο οποίο θα ενημερώνετε τους ανθρώπους για το θέμα αυτό. Ειδικά εάν το θέμα αυτό τείνει να συνδέεται με άλλα μεταγενέστερα προβλήματα υγείας. Δεν βλέπω κάτι αντιδεοντολογικό σε αυτό, ούτε κούνημα κανενός δακτύλου. Επίσης, μένοντας σε αυτήν την λογική σας, εάν το 90% των “ασθενών” έχει συγκεκριμένα στοιχεία ως προς το προφίλ, επίσης δεν βλέπω τον λόγο να προτάξουμε την πολιτική ορθότητα της συμπερίληψης π.χ. ενός 60άρη άντρα που χτυπάει το κεφάλι του γιατί ήλπιζε λοξοκοιτάζοντας… Διαβάστε περισσότερα »
Με τη διαφορά ότι οι γυναίκες δεν έχουν καμία άγνοια ως προς τη μείωση της γονιμότητας με την ηλικία. Αντίθετα οι γυναίκες έχουν μεγαλώσει με το μότο ότι όλες τους οι επιλογές πρέπει να κατευθύνονται από το γεγονός ότι αντιμετωπίζουν μείωση της αναπαραγωγικής ικανότητας. Από την εφηβεία τις βομβαρδίζουν με αυτήν την πληροφορία και τις συμβουλεύουν να συμβιβαστούν με χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, με κακούς συντρόφους, με κακοποιητικές σχέσεις. Σε ποια έλλειψη ενημέρωσης αναφέρονται οι γυναικολόγοι στην προκήρυξη του συνεδρίου? Οι γυναίκες υφίστανται τρομοκρατία σχετικά με την ημερομηνία ληξης της αναπαραγωγικής τους ικανότητας.
αν είσασταν γυναίκα θα βιώνατε αυτή τη γνώση στο πετσί σας από την αποφοίτηση. Μόλις θα είχατε φτάσει στα 31 θα ξέρατε ότι όλοι (γιατροί, οικογένεια, φίλοι, συνάδελφοι κλπ) θα σας ενημέρωναν ότι πρέπει να κάνετε τώρα παιδιά γιατί μετά θα είναι αργά. Προσωπικά έχω ένα φορτηγό απαντήσεων για αυτή την “ενημέρωση” που δέχτηκα με το ζόρι από τα 30+ ως τα 40. Μετά ευτυχώς με άφησαν ήσυχη.
Ακριβώς αυτό! Δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα που να μην ξέρει πως μειώνεται η γονιμότητά της μετά από κάποια ηλικία. ΟΥΤΕ ΜΙΑ. Το βιώνουμε στο πετσί μας πως μετά τα 30 ξοφλήσαμε σαν άνθρωποι, γιατί μετά δε θα μπορούμε να κάνουμε παιδί. Το ότι οι υπεύθυνοι του ‘συνεδρίου’ χρησιμοποίησαν την ‘ανάδειξη ενός φαινομένου που δεν είναι γνωστό στο γενικό πλυθησμό’ (quote από το κείμενο που ενημερώνουν για την ακύρωση) ως βασική γραμμή του συνεδρίου είναι πατροναριστικό και τουλάχιστον γελοίο.
Avis, συγγνώμη εσένα στα 30 ξεκίνησε η ενημέρωση???? Γιατί εμένα άρχισαν να με ενημερώνουν την εποχη, που μου διαβαζΑΝ την Κοκκινοσκουφίτσα. Να φανταστεις, Avis μου, τις δεκαδες στους αριθμους δεν τις εμαθα με παραδοσιακες ασκησεις στο σχολειο σαν τα αλλα παιδακια. Με παραδειγματα ποτε μπορω και ποτε δεν μπορω να γινω μανα τις εμαθα τις δεκαδες. Και φυσικά στα 30 (που για κακή μου τύχη χωρισα η κακουργα), ήρθε ο Αρμαγεδων. Τύπου καλύτερα να πέθαινα πάρα να χώριζες, να σε χωρίσει αυτός να το καταλάβω, να το δεχθώ, αλλά να τον χωρίσεις εσύ, εγώ ποτε θα γίνω γιαγιά (από το… Διαβάστε περισσότερα »
αγαπητή Lou και σε μένα στην ίδια ηλικία ξεκίνησε (αχ αυτός ο πρίγκηπας!). Στα 30 άρχισε η επίθεση υπενθύμισης των βιολογικών μου ορίων από τον πάσα ένα που είχε άποψη πώς πρέπει να ζήσω εγώ τη ζωή μου. Και δεν άκουγε “δεν θέλω να κάνω παιδιά”.
Επίσης, μια μάζωξη αντρών, από πάπάδες μέχρι γιατρούς, τηλεπερσόνες και πωλητές δεν είναι επιστημονικό συνέδριο αλλά παλαιάς κοπής καφενείο.
Ενσταση!
Τα “παλαιάς κοπής καφενεία” αποτελούσαν πολύ σοβαρότερο θεσμό κοινωνικοποίησης από αυτές τις αηδίες!
Πόσο μάλλον που μέχρι τον παπά του χωριού (ή της γειτονιάς) έβρισκες σε αυτά (και αν), όχι τους χρυσοποίκιλτους εξουσιαστές της θεοκρατίας.
ουπς! επίσης τα παλαιάς κοπής καφενεία είχαν αξιοπρέπεια και ειλικρίνια, δεν έλεγα ότι είναι επιστημονικά συνέδρια
Εμείς πάλι δεν είδαμε ΚΑΜΙΑ αναφορά στις ανακοινώσεις για την ηλικία του άντρα, της γυναίκας μας αφορά. Που, από τα λίγα που έχω ακούσει τελευταία, η ηλικία του άντρα είναι πιο επικίνδυνη γιατί δημιουργεί συχνότερα προβλήματα στο έμβρυο, ενώ η ηλικία της γυναίκας επηρεάζει την πιθανότητα για σύλληψη, αλλά όχι την ποιότητα του εμβρύου. Και όπως είπαν οι προηγούμενοι, οι γυναίκες έχουμε χωνέψει τα χρονικά όρια και το ξέρουν όλοι αυτό (για αυτό άλλωστε οι περισσότεροι άντρες αποφεύγουν τις 35ρες σαν τον διάολο γιατί “Μετά από 6 μήνες θα θέλει παιδί” ενώ με τις 16-26 και τις 45 – 50… Διαβάστε περισσότερα »
Άσε που το 16 προσφέρει αλλα avantage
Και μόνο ότι σε ένα “ιατρικό συνέδριο” είχε προσκληθεί σημαντικός αριθμός μητροπολιτών, αρχιμανδριτών και “διασημοτήτων” το καθιστά απολύτως αντιδεοντολογικό και εντελώς άκυρο από επιστημονική άποψη.
Με αυτή τη λογική, γιατί να μην διοργανώσω κι εγώ ένα συνέδριο καρδιολογίας με συμμετοχή υδραυλικών και της Καρντάσιαν;
Δεν είμαι γυναίκα και για αυτό ακριβώς είμαι ο τελευταίος που θα κάνει οποιαδήποτε άμεση η έμμεση νύξη για το θέμα της τεκνογονίας προσωπικά σε κάποια. (κάτι που δεν βλέπω να ισχύει σε πολλές κοπέλες της παρέας μου που είναι παραδοσιακά οι πρώτες που θα θίξουν το ζήτημα, σόρι) Ωστόσο, από την μία το γεγονός πως ο κοσμάκης είναι ασυναίσθητα αδιάκριτος ή/και χειριστικός και από την άλλη η ηλικία της εμμηνόπαυσης είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ο καθένας, πρέπει να μπορεί να τα διαχειρίζεται όπως θέλει. Οι λόγοι που δεν θα δείς αντρική βερσιόν του βίντεο, είναι άλλοι και όχι αυτοί… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ που είμαι κωφή το είδα πρώτα το σποτ ως εικόνα και θύμωσα πάρα πολύ γιατί περνάνε το μήνυμα ότι για να κάνεις παιδί πρέπει οπωσδήποτε να έχεις παντρευτεί. Φαινονται εικόνες ενος νυφικού και η εικόνα ενος ζευγαριού που ο άντρας γονατιστός κάνει πρόταση στην γυναίκα (μπλιαχ). Έπειτα ρώτησα και διάβασα και κατάλαβα τι λέει το σποτάκι. Ομολογώ ότι έγινα τούρμπο. Το ίδιο και η μαμά μου που το ακούσαμε και το είδαμε μαζί. Το αστείο (;) της υπόθεσης είναι ότι αν το ακούσεις μόνο χωρίς να δεις εικόνα δεν αντιλαμβάνεσαι αμέσως το πραγματικό ζήτημα που λένε, δεν αντιλαμβάνεσαι αμέσως… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο δίκιο έχεις Ισμήνη! Το ξαναείδα τώρα, οι εικόνες μιλάνε καλύτερα από τα λόγια!
Εντελβάις ναι! Ειναι απίστευτα τα μηνύματα που περνάνε υπόγεια οι εικόνες του σποτ! Οπως είδες και εσύ, δεν τα αντιλαμβάνεσαι αμέσως αλλά υποσυνείδητα όμως περνάνε ένα μήνυμα το οποίο είναι βεβαίως πολύ λάθος.
Ισμήνη, και με εικόνα και χωρίς το ίδιο τραγικό είναι.Πενήντα δευτερόλεπτα όλο κι όλο το σποτάκι και στα 2” ακούς ”Και ξαφνικά έρχεται η μέρα που κλείνεις τα πολλα”, με την εικόνα στο βίντεο να δείχνει μια τούρτα με δύο κεράκια που έχουν το νούμερο 41…Βαβαί, παπαί και ωιμέ της άμοιρης!
Είτε μόνο ακούς, είτε μόνο βλέπεις το βίντεο οι καμπάνες βαράνε!
Όπου οι γυναίκες στα 40 κλείνουν τα πολλά, αλλά οι άνδρες στα 40 και στα 50 είναι κελεπουρια
Το άκουσα ενώ οδηγούσα ανέμελη για να πάω στη θάλασσα και σκεφτόμουν ότι είναι άκομα πιο υπόγειο το μήνυμα που θέλει να δώσει έτσι.
Αναρωτιόμουν τι στο καλό διαφημίζει στην αρχή και στο τέλος του μηνύματος με έπιασε άγχος και λίγη ταχυκαρδία. Το αστείο είναι ότι δε με αφορά καθόλου αφού δε θέλω άμεσα να κάνω παιδί. Απλά έρχεσαι για χιλιοστή φορά αντιμέτωπη με το ότι μπορεί όταν θα θέλεις να μην μπορείς να κάνεις. Επομένως, κάνε ένα τώρα που μπορείς να σου βρίσκεται!
Έχουν πάρα πολλή πλάκα αυτοί οι τύποι. Ότι και καλά πηγαίνουν οι γυναίκες στα ιατρεία τους και τους λένε “μα δεν καταλαβαίνω, νεότατη γυναίκα 41 ετών, στο άνθος της γονιμότητας, γιατί δεν μπορώ να πιάσω παιδί;” Και μετά πέφτουν από τα σύννεφα όταν μαθαίνουν ότι άκουσον άκουσον!! η γονιμότητα φθίνει με τα χρόνια!! και δεν είναι πια τόσο εύκολο να πιάσεις παιδί όσο στα 25!! Σοκ και δέος!!
Ο ορισμός του mansplaining αυτή η “απολογία”.
Μετά το κατάπτυστο νομοσχέδιο για την συνεπιμελεια, έρχεται αυτό το σποτ. Βλέπετε που το πάνε ε???
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΟΙΑΞΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!! Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΏΝ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ!!!
Α φυσικά δεν τους νοιάζουν τα παιδια. Τα παιδια τα βάζουν σε νηπιαγωγεία κοντέινερ και αμα τους ρωτήσεις τι θα φάει το παιδι (ή πως θα πληρωθει ο γιατρός, ο παιδικός, τι θα φάει το παιδι, πώς θα πληρωθεο το νοίκι, το ρευμα, το νερό, το ίντερνετ στο σπίτι που μένει το παιδι με τους μισθούς που δίνουν ή ποτε θα βλέπει το παιδι τους γονείς του με τα 10ωρα του Χατζηδάκη) σου απαντάνε ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ!
Πες τααααααα!!!!!!!θεότητα!!!!
Μα φυσικά και δεν τους νοιάζουν τα παιδιά, αφού τα παιδιά θα έχουν σπίτι τη μάνα-θυσία να σκοτώνεται να καλύψει όλα τα κενά που αφήνει το κράτος και ο σύζυγος.
Ακριβώς, Φωτεινή.
Σε ένα συνέδριο που υποτίθεται μιλά για την υπογονιμότητα και την υπογεννητικότητα της χώρας,δεν είδα πουθενά να αναφέρεται η ανδρική υπογονιμότητα και η μη θέληση ανδρών να γίνουν μπαμπάδες. Αυτό σημαίνει ότι οι γυναίκες απαξ το αποφασίσουν να γίνουν μητέρες, μπορούν να “τυλίξουν το κελεπουρι”. Επίσης ανοίγει ο υπέροχος δρόμος της απόφασης stealthing των ανδρών.
Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε.
Ευχαριστώ! Αυτό ετοιμαζόμουν να γράψω και γω! Η υπογονιμότητα βλέπεις είναι μόνο γυναικεία υπόθεση, γιατί δεν μπορεί ο Γιακουμής μας να είναι ελλαττωματικός, όχι βέβαια! Οι γυναίκες φταίνε που αντί να κάθονται σπίτι να κάνουν παιδιά θέλανε να σπουδάσουν και να κάνουν καριέρα. Και να μην προσθέσω ότι η ομάδα που μιλάει για γυναικολογικά θέματα απαρτίζεται ΜΟΝΟ από άντρες!
Επίσης, τι πρέπει να κάνει μια γυναίκα για να «εξασφαλίσει» αναπαραγωγή στα «καλύτερα» χρόνια της; Να μην «χάσει» χρόνια σπουδάζοντας; Να μην βρει (καλή) δουλειά; Να συμβιβαστεί με τον πρώτο μ@λ@κα που της πέφτει στα πιο γόνιμα χρόνια της; Ποια σύγχρονη γυναίκα σκέφτεται «Είναι μ@λ@κ@σ αλλά τουλάχιστον έχουμε χρόνια μπροστά να κάνουμε παιδιά…»; Καλύτερα να κάνεις παιδιά με δωρητή σπέρματος. Κωμικοτραγικές κατηγορίες από ανθρώπους που ζουν εκτός πραγματικότητας.
Το υπέρτατο mansplaining σε ιατρική έκδοση και με τις ευλογίες των θεσμών.
Αίσχος, ξεδιάντροποι.
Επίσης δεν είναι δυνατόν να κατηγορείται η προσωπική επιλογή ή η υπογονιμότητα (της γυναίκας φυσικά και μονο) για την υπογεννητικότητα στην Ελλάδα. Και μάλιστα από τους ίδιους που δημιούργησαν την οικονομική κρίση. Οι χαμηλοί μισθοί, τα εξαντλητικά ωράρια, οι μηδέν παροχές για γονείς, τα μπλοκάκια, η συμπεριφορά των εργοδοτών, η κατάργηση του 8ωρου, η φυγή στο εξωτερικό, η απαξίωση κάθε δημόσιας παροχής, αυτά συντελούν στην υπογεννητικότητα. Αποκλειστικά. Έχω περάσει τουλάχιστον δύο συνεντεύξεις σε ελληνικά σκληρα εταιρικά περιβάλλοντα που με ρώτησαν αν σκοπεύω να κάνω παιδί. Εχω άκουσει την ατάκα “τώρα που θα πάρεις προαγωγή δεν πιστεύω να μας την κάνεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εχεις απόλυτο δίκιο, όμως πιστεύω ότι και εκεί στόχευε το σποτ: “Μην ταλαιπωρείσαι με δουλειές (δεν θα καταφέρεις και πολλά ούτως ή άλλως), μην σπαταλιέσαι με σπουδές. Παντρέψου νωρίς, γίνε ΜΑΝΑ νωρίς, μείνε σπίτι να μεγαλώσεις τα παιδιά”
@Fay in the dark μα δεν καταλαβες, το σκεπτικό καπου διαβασα ειναι να παροτρύνουν τα νεαρα ζευγαρια να κανουν παιδια μαζι με τις σπουδες και την δουλεια τους. Που αυτο κ αν ειναι εκτος πραγματικότητας και γελάω. Καταρχάς ξερουν πολλους νεαρους που θα θελανε να γινουν μπαμπαδες απο τα 20-30; 40 και αν. Επισης μια σχολη στην ελλαδα δεν μπορει να βγει με παιδί γιατι το ωράριο δεν ειναι καθολου ευέλικτο. Θελουν στην ελλαδα να κανουμε το ίδιο που κανουν Β. Ευρωπη κ Αμερική που αρκετοι συνδιαζουν παιδια με σχολη αλλα “ξεχνανε” οτι δεν εχουμε καμια απο τις δικες του… Διαβάστε περισσότερα »
@αστροπελέκι, αντίθετα θέλουν να βάλουν και χρονικό όριο και να διαγράφουν φοιτητές στα 4+2 χρόνια, για να αποκλείσουν οποιοδήποτε ενδεχόμενο.
Fay in the dark, θέλουν όμως και το δεύτερο μισθό να μπαίνει στο σπίτι…
Τώρα, με τα συνεχή (και απλήρωτα) δεκαωρα (και βάλε), θα απειληθεί ακόμα και η στοιχειωδέστερη προϋπόθεση της τεκνοποίησης : το να βρεθεί κάποια στιγμή ένα ζευγάρι μαζί στο κρεβάτι, και να θέλει να το χρησιμοποιήσει για κάτι διαφορετικό από το να καταρρεύσει πάνω του και να ξεραθεί στον ύπνο.
Εγώ ένα πράγμα δεν έχω καταλάβει.Η εκκλησία τι ρόλο βαραέι σε ένα τέτοιο συνέδριο?Καλά να μιλάνε όλοι οι άλλοι αλλά οι παπάδες,που δεν παντρεύονται,γιατί θα πρέπει να έχουν ρόλο σε επιστημονικά θέματα?Αυτοί ήμαστε και αυτό μας αξίζει.Ταλιμπάν και 200 χρόνια πίσω.Πράγματικα σηκώνω τα χέρια ψηλά (και τα πόδια).κοντεύω τα 45 σε λίγο,οικογένεια δεν έχω,δεν ήθελα να κάνω,και δεν έκανα.Επιλογή μου.Αυτό είναι και δεν αλλάζει.Και λογαριασμό δεν θα δώσω σε κανέναν.
Κάπου διάβασα ότι οι παπάδες ξέρουν από πρώτο χέρι τι τραβάνε αυτές που έκλεισαν τα πολλά, επειδή πάνε για εξομολόγηση! Και ξέρουν το δράμα τους και θέλουν να τις βοηθήσουν!
Βασικά, το να πηγαίνεις για εξομολόγηση σημαίνει ότι έχεις αφήσει μεγάλο μέρος της ζωής σου στα χέρια εντελώς ακατάλληλων ατόμων, οπότε είναι πιθανότατο ότι θα ζεις, όχι ένα, αλλά πολλά δράματα συσσωρευμένα.