Γνωρίζω κάποιον μέσω tinder και έχουμε καθημερινή επικοινωνία, τηλέφωνα, μηνύματα Instagram και γενικά απολαμβάνω την παρέα του.
Στις φωτογραφίες μου άρεσε εμφανισιακά αλλά γενικά ήμουν συγκρατημένη.
1η φορά: Κανονίζουμε και φτάνω στο συμπέρασμα πως δεν μου αρέσει και τόσο αλλά για sex δεν θα είχα πρόβλημα, ας δούμε πως θα πάει. Κάναμε, περάσαμε καλά και έφυγε την επόμενη το πρωί. Αυτός φάνηκε ενθουσιασμένος, εγώ το έζησα στο οκ, από το τίποτα καλά ήταν. Δηλαδή ντεμί καταστάσεις. Ωστόσο απολάμβανα τις φεμινιστικές συζητήσεις μας. 2η φορά: Η κουβέντα γενικά συνεχίστηκε και είχα στο μυαλό μου κάτι casual το οποίο και επικοινώνησα μαζί του αλλά δεν το σχολίασε κάπως. Αποκτάει ξαφνικά μια περίεργη clingy συμπεριφορά. Του λέω πως έχω δουλειά και να φέρει κάτι να διαβάσει/απασχοληθεί γιατί θα χρειαστεί να δουλέψω μισή ωρίτσα το βράδυ, να μην βαρεθεί. Έρχεται και φαίνεται σαν να έχει οικειοποιηθεί κάπως το σπίτι. Έχει βαλιτσούλα για το βράδυ με εκατό συμπράγαλα, οδοντόβουρτσα δίπλα στην δικιά μου, παντόφλες και όλα τα σχετικά.
Έχει βάλει και την μαμά του να μου κάνει μπισκότα.
Με κοιτάει με τις πιτζάμες ενώ δούλευα (κιμονό παρακαλώ) χωρίς να κάνει τίποτα άλλο, απλά σχολίαζε τα μπισκότα και εάν έφαγα, πότε θα φάω και τα σχετικά. Με τα πολλά κλείνω χωρίς να δουλέψω γιατί το ένιωθα κάπως όλο αυτό. Τέλος πάντων, πλέον βλέπω πως δεν θα συνεχιστεί αυτό ιδιαίτερα, αλλά ήταν ένα ακόμα οκ βράδυ. Σχολιάζω το βαλιτσάκι, λέω πως γενικά too much με τα πράγματα, αλλά όλο αυτό το βλέπει ως κοπλιμέντο μάλλον.
3η και τελευταία φορά: Πέρασα χάλια. Ένιωσα σαν να είμαι παντρεμένη μαζί του δέκα χρόνια. Μπαίνει σπίτι, κάνουμε τραγικό σεξ, τα έκανα όλα εγώ, δεν τελείωσα ποτέ και όταν τελείωσε εκείνος μου είπε «σε ευχαριστώ που με γαμ». Οκ, οκ. Δεν θα κάνω kinkshaming, ίσως ήταν καλό για άλλη, εγώ εφόσον δεν τελείωσα το ένιωσα τουλάχιστον ειρωνικό. Επέμενε να πάρουμε φαγητό και εφόσον εκείνος πάντα έφερνε κρασί, είπα πως θα πληρώσω εγώ. Επιμένει για σούσι 12 το βράδυ. Λέω πως δεν είναι καλή ιδέα για εμένα τέτοια ώρα και επιμένει. Μάλιστα κάνει έναν λογαριασμό σχεδόν 40 ευρώ. Δεν άντεξα και τον ρώτησα γιατί πήρε όλη την Μεσόγειο και ποιος θα τα φάει. Εξακολουθεί να γελάει με όσα λέω.
Μετανιώνω που χρησιμοποιώ χιούμορ για να πω όσα θέλω, ωστόσο δεν το είπα γελώντας.
Οκ ένα βράδυ είναι θα περάσει. Εγώ έφαγα δύο μπουκιές και γενικά στο τέλος πετάξαμε το περισσότερο. Φυσικά, και δεν με άφηνε να δουλέψω αλλά αυτό πια το περίμενα. Κοιμηθήκαμε και ξύπνησε στις 7, φυσικά με ξύπνησε και φυσικά δεν ντύθηκε να φύγει. Εφόσον δεν έφευγε πήραμε πρωινό το οποίο και του πρότεινα να το πληρώσει όπως και έγινε. Έφυγε 15.00 το μεσημέρι κι εγώ έξαλλη να σκέφτομαι πως φταίω για όσα τραβάω και πως δεν θα τον ξαναδώ όσο και να το πιέσει. Όσες φορές έστειλε λοιπόν τις επόμενες 2 βδομάδες, δεν με έβρισκε, απαντούσα μετά από ώρες και γενικά του είπα πως είμαι πιεσμένη αυτή την περίοδο και δεν μπορώ να τον δω και κανονίζουμε εάν τύχει στο μέλλον.
Δεν του είπα δεν σε θέλω, δεν θέλω να σε ξαναδώ και δεν μου αρέσεις τελικά, γιατί δυσκολεύομαι να το κάνω.
Δυσκολεύομαι να το κάνω γιατί φοβάμαι. Φοβάμαι πως θα αντιδράσει.
Ξέρει που μένω και που δουλεύω και δεν ήθελα να τον θυμώσω. Και τέλος, γιατί δεν θεώρησα πως το να έχω βρεθεί με κάποιον 3 φορές φτάνει για να κάτσω να κάνω συζήτηση χωρισμού. Αρχικά γιατί είναι μια δυσάρεστη συζήτηση. Μετά γιατί μπορεί κι εκείνος να απαντήσει «τι μου τα λες αυτά, αφού δεν έχουμε κάτι». Τέλος γιατί, εγώ, νιώθω πως αυτή την συζήτηση είναι κάτι αναγκαίο να γίνει όταν είναι σαφές πως έχω μπει σε σχέση και τώρα θέλω να βγω. Ποτέ όμως δεν έδειξα τίποτα εκτός από συμπάθεια, πόσο μάλλον συναισθηματικό δέσιμο. Μέσα σε αυτές τις εβδομάδες μου ζήτησε να μιλήσουμε στο τηλ. και του είπα όχι και πως έχω δουλειά και με ειρωνεύτηκε. Στην ειρωνεία του δεν απάντησα προφανώς και σκέφτηκα οκ είπε το πικρόχολο και τέλος.
Περνάνε μέρες και μου στέλνει ένα περίεργο μήνυμα στο οποίο με ρωτάει εάν έχω κάποιο καταθλιπτικό επεισόδιο και δεν του στέλνω ή εάν του κάνω ghosting. Μέχρι στιγμής δεν είχα αφήσει μήνυμα τελείως αναπάντητο, αλλά αυτό το άφησα γιατί μου την έσπασε προφανώς το mental health joke. Ξαφνικά, άλλη μια βδομάδα μετά και από του πουθενά αρχίζει να με παίρνει τηλ. το βράδυ. Δεν θα σας τα γράψω αναλυτικά, αλλά από τις 11 μέχρι τις 12.30 το βράδυ δεν σταμάτησε. Πήρε περίπου 23 τηλέφωνα εναλλάξ viber και κανονική κλήση. Έστειλε και μηνύματα που παρακαλούσε να το σηκώσω και να το λήξουμε σαν άνθρωποι, λέει.
Στο παρελθόν είχα έναν stalker ο οποίος απειλούσε την ζωή μου για έναν χρόνο και είχα καταλήξει σε δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και Α.Τ. με γονείς και τον σύντροφό μου τότε.
Αυτά τα τηλέφωνα με τάραξαν πάρα πολύ, έκλεισα τα φώτα σπίτι γιατί ήμουν σίγουρη πως θα έρθει και πήρα τηλ. μια φίλη μου και μου έκανε παρέα μέχρι να κοιμηθώ. Προφανώς τον μπλόκαρα από παντού. Έσβησα και τους κοινούς φίλους των social και έκανα private το προφίλ μου (ενώ βγάζω κάποια χρήματα από το Instagram). Όπου το είπα, άκουσα εμμέσως πλην σαφώς πως έπρεπε να το είχα λήξει αλλιώς. Υπό άλλες συνθήκες θα απαντούσα αλλιώς, αλλά έχω κουραστεί πολύ πια.
Προσωπικά νιώθω σαν να τιμωρούμαι με το ότι ήθελα να κάνω casual sex μαζί του ή που δεν «φρόντισα» τα συναισθήματά του όσο ήθελε. Ωστόσο εάν έκανα sex με κάποιον από το tinder 3 φορές και σιγά σιγά δεν τον έβρισκα να κανονίσουμε δεν θα σκεφτόμουν πως μου χρωστάει απαντήσεις, δεν θα τον έπαιρνα 23 τηλέφωνα βραδιάτικα δύο βδομάδες μετά και δεν θα θεωρούσα πως ο κόσμος είναι άδικος και πως έχω δικαιώματα πάνω του.
Επίσης δεν θεωρώ πως είναι δουλειά μου να του εξηγήσω αναλυτικά τις εκατό παρεμβατικές συμπεριφορές που ένιωσα γιατί απλά θα προσπαθούσε να με πείσει πως δεν κατάλαβα καλά.
Για την ακρίβεια ήταν για εμένα, σαν να είχα μια πόρτα κλειστή και την χτυπούσε και έλεγα «όχι» και την χτυπούσε πιο δυνατά, μέχρι που την χτυπούσε με κλωτσιές και μπουνιές για να την σπάσει. -Να έρθω σπίτι σου; -Όχι, γιατί έχω δουλειά. -Εμένα δεν με πειράζει να σε περιμένω. -Οκ φέρε κάτι να απασχοληθείς (πχ βιβλίο) -Δεν χρειάζεται, έχεις εσύ πολλά, θα χαζέψω.
Έρχεται και δεν με αφήνει να δουλέψω. Την επόμενη φορά: -Να έρθω σπίτι σου; -Όχι, γιατί έχω δουλειά. -Εμένα δεν με πειράζει να σε περιμένω. -Με πειράζει εμένα. Δείχνει πως έχει τσαντιστεί που του απαντάω έτσι, περίμενε να υποχωρήσω ξανά. Την επόμενη φορά: – Να μιλήσουμε στο τηλ; – Όχι γιατί δουλεύω μέχρι αργά – ΑΑΑ πολύ φουλ πρόγραμμα έχεις τελικά εσύ – Ναι έχω.
Δείχνει πως έχει τσαντιστεί και σταματάει η επικοινωνία. Την επόμενη φορά: *23 κλήσεις*.
Θα ρωτούσα εάν είμαι υπερβολική, αλλά δεν νομίζω πως είμαι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εμένα δεν αρέσει να μου το αφήσουν στο φλου χωρίς να μου το πουν κοφτά και να περιμένω, προτιμώ να μου το πουν μπαμ κι έξω ώστε να μπορώ να προχωρήσω κι εγώ άνετα. Δεν έχει να κάνει μόνο με σχέσεις, με τα πάντα θέλω να ξέρω ακριβως που βρίσκομαι και να μην ελπίζω άδικα και να αναρωτιέμαι έστω για ένα μικρό διαστημα. Αφού είναι στο χέρι του άλλου να με ενημερώσει, γιατί να μην το κάνει; Τώρα που έχω μεγαλώσει κι έχω δει να το κάνουν κάποιοι δεν μου κακοφαινεται τόσο αλλά ξέρω πολλούς που δεν το ανέχονται. Επίσης… Διαβάστε περισσότερα »
Mε 3 φορες που συναντας καποιον πολυ κακως εχεις την απαιτηση να ξεκαθαρισει ο αλλος κατι. Αυτο το γαντζωμα με το καλημερα ποτε δεν το καταλαβα ρε παιδια. Δεν ειναι οτι δεν καταλαβαινει ο κυριος της αφηγησης. Ειδικα με αγνωστους αντρες δεν ξερεις ποτε πως θα παρουν την απορριψη.
Η κοπέλα δεν είναι ότι εξαφανίστηκε και δεν του απαντούσε στα μηνύματα (που και αυτό δικαίωμά της θα ήταν), αλλά συνέχισε να του απαντάει ευγενικά και να αρνείται να βρεθούν. Όταν λες σε κάποιον με τον οποίο έχεις βρεθεί 3 ραντεβού, ότι “δε μπορώ να ξαναβρεθούμε αυτή την περίοδο, ίσως κάποτε στο μέλλον, δε μπορώ ούτε να μιλήσουμε στο τηλέφωνο”, αν είναι ένας νοήμων άνθρωπος με λίγο σεβασμό στον εαυτό του καταλαβαίνει ότι δεν ενδιαφέρεσαι, και σίγουρα δε σε παίρνει 23 φορές τηλέφωνο ή σε ρωτάει αν έχεις καταθλιπτικό επεισόδιο. Δεν περιμένει να του εξηγήσεις κατάμουτρα ότι δεν τον γουστάρεις,… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω ένα πρόβλημα με το σχόλιο σου και όχι γιατί δεν συμφωνώ. Αν το θέμα συζήτησης ήταν το ghosting, εντάξει. Γιατί αισθάνθηκες την ανάγκη όμως κάτω από αυτή την ιστορία να το γράψεις αυτό; Δεν βλέπεις ότι υπάρχει ένα ελαφράς μορφής victim blaming; Το θεμα είναι άλλο, είναι η πάρενοχληση, η παραβίαση των ορίων. Η απειλη που ένιωσε. Αυτός έκανε ότι δεν καταλαβαίνει ενώ φαινόταν μάλλον ξεκάθαρα από την αρχή ότι η κοπέλα δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα. Είναι πολύ πιθανό, ο,τι και αν του έλεγε (πχ δεν ενδιαφέρομαι) να το αντεκρουε με κάποιον τρόπο, να επέμενε ακόμα περισσοτερο ή να έπαιρνε… Διαβάστε περισσότερα »
Από την άλλη, μου έχει τύχει αρκετές φορές να το έχω πει ξεκάθαρα, και σε άτομα που δεν είχαμε καν έρθει κοντά (τύπου γνωριμία αλλα ούτε καν ραντεβού ακομα) , και να συνεχίσουν να με ενοχλούν με παρόμοιο τρόπο, τύπου τηλέφωνα κάθε μέρα για κανένα δίμηνο και να μην απαντάω. Ήταν μάλιστα ένας τύπος που μου έστελνε μηνύματα βίντεο με τη φάτσα του λες και θα άλλαζα γνώμη, ενώ του είχα πει ξεκάθαρα ότι δεν ενδιαφέρομαι. Πραγματικά, το κριντζ του αιώνα.
Αυτό το “δεν θέλω να κάνω μια συζήτηση επειδή είναι δυσάρεστη” αλλά τελικά γίνομαι πολύ δυσάρεστη με το να καθυστερω επίτηδες να απαντώ και να κάνω όντως ghosting δεν μου φαίνεται και πολύ φυσιολογικό. Συμφωνούμε ότι σε έναν ιδεατό κόσμο θα έπρεπε μόνος να καταλάβει ότι δεν είναι αποδεκτός και να απομακρυνθεί. Δε ζούμε σε αυτόν τον ιδεατό κόσμο και κάθε άνθρωπος έχει τη δική του διαχείριση. Αυτό που εσύ θεωρείς παρεμβατικό μια άλλη needy κοπέλα μπορεί να το έβρισκε ” cuuuteeee”. Δεν έχουν όλοι τον ίδιο πήχυ στην έννοια του πόσο κοντά βρισκομαι με τον άλλον. Και όπως λες… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως απαντησε και άλλη σχολιάστρια, υπάρχει ο φόβος της αντίδρασης.ηξερε που μένει και που δουλεύει.τοοσες ιστορίες ακούμε!
Πετάξατε 40 ευρώ φαγιά;! Ψυγείο δεν έχεις;
Το ωμό ψαρι πρεπει να καταναλωθεί αμέσως… ειδάλλως δε θα ξερεις αν θα πρεπει να κρεμαστείς πανω απο το νιπτηρα ή να κάτσεις στην τουαλετα.
όταν η φάση είναι μόνο σεξ τότε ο αλλος/άλλη πρέπει να φεύγει μετά το σεξ για το σπίτι του/της για να αποφεύγονται παρεξηγήσεις και να είναι τελείως ξεκάθαρο το πράγμα. Επίσης, το ξεκαθαριζεις πριν το σεξ, ότι μετά ο καθένας σπίτι του. Η διανυκτέρευση φέρνει οικειότητα δυστυχώς όσο κι αν θεωρείται ευγένεια…
Εναλλακτικά μπορεί καθένας μας να φερθεί σαν φυσιολογικός άνθρωπος και να μην κατσικωνεται όταν τον φιλοξενούν και να δέχεται την απόρριψη νορμάλ χωρίς να γίνεται τρομακτικός για έναν άλλο άνθρωπο.
define φυσιολογικός… αυτό είναι σαν να το αφήνεις στην μοίρα ότι πέτυχες φυσιολογικό και να μετά που καταλήγεις να κρύβεσαι….
Ξεκάθαρες συζητήσεις θεωρώ και ολα καλα.
Συμφωνώ και εγώ έχω κάνει σχέση που ήταν απλά σεξ και ο τύπος μου το ξεκαθάρισε μετά το πρώτο ραντεβού πριν ακόμα κάνουμε σεξ. ” Δεν μου βγαίνει κάτι παραπάνω μόνο σεξ αν θες ” η απάντηση μου ήταν οκ δεν με χαλάει . Αλλά είχαμε κανόνες που έθεσε εκείνος και σεβαστηκα ώστε να μην πληγωθεί κάνεις και κυρίως εγώ. Ο βασικός ήταν ποτέ διανυκτέρευση. Δεν τα λέγαμε με μηνύματα δεν βγαίναμε με φίλους . Απλά περνούσαμε καλά οπότε εγώ ήθελα και τον θυμόμουν τρώγαμε τα λέγαμε κάναμε σεξ και μετά σπίτι μου. 2 χρόνια τραβιομασταν έτσι και ήταν ίσως… Διαβάστε περισσότερα »
Ένιωσα σιχαμάρα για τον τύπο. Μαλλον σου χτύπησε και λίγο μετατραυματικό από την προηγούμενη εμπειρία. Υπερβολική ειλικρινά δεν κατάλαβα για ποιο πράγμα μιλάς. Πάντως ανθρώπινα δε λύνονται τα πράγματα μεταξύ ενός ανθρώπου κι ενός τσιμπουριού. Ελπίζω να ξεμπλεξες τελείως..
“Πάντως ανθρώπινα δε λύνονται τα πράγματα μεταξύ ενός ανθρώπου κι ενός τσιμπουριού.” Καλόοοοο
Πιστεύω ότι από την αρχή έπρεπε να του ξεκαθαρίσεις τι θέλεις. Εγώ έτσι όπως διάβαζα την ιστορία σου, μου φάνηκε ότι θέλεις σχέση.Τον αφήνεις να περιμένει γιατί δουλεύεις κ να διαβάσει 1 βιβλίο όσο θα περιμένει.. Τρώτε μαζί , κοιμάται όλο το βράδυ σπίτι σου και στο τέλος αντί να το ξεκόψεις:”δε γουστάρω φίλε” , λες ότι έχω δουλειά , κάποιοι άνθρωποι απλά δεν καταλαβαίνουν αν δεν τους το πεις ευθέως, αφήνεις 1 ενδεχόμενο ότι όταν θα χαλαρώσω από τη δουλειά , τα ξαναλέμε.Εγω έτσι τουλάχιστον το εκλαμβάνω…
Φρικη
Πως αλλιώς δηλαδή έπρεπε να το λήξεις; Ας μας ενημερώσουν με το πρωτόκολλο αυτοί οι γνωστοί σου πχιαα
Όποιος έρχεται δεύτερη φορά με βαλιτσάκι δεν έρχεται τρίτη τέλος. Πολύ λυπάμαι που σου έτυχε κάτι τέτοιο.
Ένας κανονικός άνθρωπος όταν του λες ” έχω πολλή δουλειά” καταλαβαίνει ότι έχεις πολλή δουλειά. Όταν του λες “θα τα πούμε κάποια άλλη φορά” καταλαβαίνει ότι θα τα πείτε σε έναν άλλο χρόνο.
Αυτό που άλλο λέμε και άλλο εννοούμε πρέπει να σταματήσει αν θέλουμε κανονικές συμπεριφορές και από τους άλλους.