TW: βία, υβριστικό περιεχόμενο, σεξιστικός λόγος
Το αγόρι που έκανε ό,τι έκανε στη Μακρυνίτσα δεν είναι δολοφόνος. Είναι σκληρό, πολύ σκληρό να βλέπει κανείς μόνο την πράξη και να μην σκέφτεται τα κίνητρα. Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο να φτάσει σε συνειδησιακά σημεία πρωτόγνωρα και δυσδιαχείριστα. Ένας Οθέλλος σύγχρονος, ευγενής και ακέραιος, που αποκλεισμένος απ’την γυναίκα της ζωής του, αποκλεισμένος απ’το παιδί του έφτασε στο φονικό.
Πώς να μην έφτανε;
Οι φεμινίστριες είναι μεγάλες πρήχτρες.
Και τι λογής είναι αυτές οι γυναίκες, οι φρικτά τυφλωμένες από αφηγήσεις αντιανθρώπινες που πασχίζουν να μας πείσουν πως μπορεί ο έρωτας ενός άντρα για μια γυναίκα να είναι έλλογος; Τι έρωτας είναι αυτός που δεν περιλαμβάνει την ορμή, το πάθος, την ένταση που τόσο συχνά φτάνει σε οργασμική δολοφονία; Αγράμματες οπωσδήποτε, τους διαφεύγει το μέγεθος της τέχνης, της λογοτεχνίας και της ποίησης που εξαίρει τον άντρα που φονεύει τη γυναίκα που αγαπά.
Έχω κουραστεί να τις βλέπω παντού. Έχω κουραστεί να μην καταλαβαίνουν. Έχω κουραστεί να μην βλέπουν ότι ένας άντρας που δεν βλέπει το παιδί του γίνεται φονιάς. Όχι φονιάς από ασχήμια ψυχής, όχι φονιάς από μίσος, φονιάς από αξιοπρέπεια, φονιάς παντελονάτος. Γι’αυτό φωνάζουμε για υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Έχουμε ανάγκη τα παιδιά μας, σκιζόμαστε μακριά τους. Δεν γίνεται η κάθε μέγαιρα να μας τα πρήζει επειδή το’βγαλε απ’την κοιλιά της. Δικός μας είναι ο σπόρος, ο άντρας γεννάει, η γυναίκα τίκτει. Το ξεχνάνε οι ξεφτιλισμένες που κατά τ’άλλα θέλουν ισότητα. Να μας τα φάνε θέλουν, ποιος λέει ότι αυτή δεν του ζήταγε διατροφή. Τον ρώτησε αν είχε να τα δώσει; Νοιάστηκαν οι φεμινίστριες για τίποτ’άλλο πέρα απ’την ενδοοικογενειακή βία; Ρώτησαν τι έκανε; Ξέρετε σεις πολύ κόσμο να ρίχνει ξύλο τσάμπα και βερεσέ;
Αυτό κάνουν οι γυναίκες. Μας φτάνουν στα όριά μας, μας γαμάνε την ψυχολογία, μας φέρνουν εκτός εαυτού και μετά κλαίγονται στις οργανώσεις και στους δικηγόρους όταν απαντάμε. Θα το φας το χαστούκι μωρή πατσαβούρα, που θες να πάρεις το παιδί μου.
Τις βλέπω να φοβούνται και καραγουστάρω. Να φοβάστε. Καλά κάνετε και φοβάστε, στο Κατάρ η άλλη πρέπει να ρωτήσει τον άντρα της για έκτρωση, δικό του παιδί είναι. Άμα κερδίσουμε και τη γονική μέριμνα απ’την στιγμή της σύλληψης, έχε γεια μαλακισμένες. Στα τέσσερα θα σας έχουμε μετά να μας μιλάτε με το σεις και με το σας μη σας πάρουμε το παιδί.
Επιτέλους πάντως, έχουμε μια κυβέρνηση που ακούει. Είχα ψιλοαγχωθεί με το ότι αν μας καταγγείλει η μέγαιρα ότι και καλά τρώει ξύλο θα μας το πάρουν. Διάβασα λέει ότι απαιτείται “αμετάκλητη απόφαση”, τα παπάρια μας θα πάρουν δηλαδή. Τρέχα εσύ μαινάδα 8 χρόνια στα δικαστήρια να στηρίξεις τα ψέματά σου.
Γιατί αυτές οι φεμιναζί θέλουν να είναι άντρες; Γιατί θέλουν να βγάζουν παραπάνω λεφτά, γαμημένες ποσοστώσεις στα πολιτικά, μέχρι και στ’αθλητικά τις βλέπω εκφωνήτριες. Γιατί δεν χαίρονται που είναι γυναίκες; Γιατί δεν χαίρονται με την ιερότητα της φύσης τους; Είναι σπουδαίο να φτιάχνεις το σπίτι σου. Είναι σπουδαίο να φροντίζεις τον άντρα σου, τα παιδιά σου. Εμείς σκιζόμαστε γι’αυτές, δουλεύουμε απ’το πρωί μέχρι το βράδυ και τι κερδίσαμε; Mια τρύπα θέλαμε πριν κοιμηθούμε και πήγανε και φτιάξανε τον “συζυγικό βιασμό”. Πώς μπορεί να σε βιάσει ο άντρας σου κυρά μου, άντρας σου είναι. Ηλίθιες όλες, δεν έχουνε δει χαρά στα σκέλια τους και θέλουν να μη δουν ούτε οι άλλες.
Στο μεταξύ, κακά νέα για τα τσουλάκια της Πολωνίας. Πολύ το χάρηκα ρε φίλε, άντε και στα δικά μας, είδα το λόγο του Ευρωβουλευτή μας και συγκινήθηκα. Κανείς δεν τα σκέφτεται τα παιδιά ρε φίλε. Κανείς. Όλοι ξέρουν για δικαιώματα κι όλοι μόκο στο αγέννητο παιδί. Να’ναι καλά η Εκκλησία μας να το θυμίζει, να μας έχει ο Θεός καλά, όλες την πάρτη τους κοιτάνε, πώς θα γαμηθούνε και δεν κάνει ούτε μια αυτοκριτική, να σκεφτεί ότι αυτό που κουβαλάει είναι ιερό, να το δώσει σ’αυτόν που αγαπάει, τι αγάπη, δεν βλέπεις εδώ το παλληκάρι που αγάπησε τι υστεροφημία απέκτησε απ’τις υστερικές αγελάδες του φεμινοναζισμού;
Δεν πειράζει. Δεν πειράζει καθόλου. Έχει ο Θεός. Κάτσε να ψηφιστεί το νομοσχέδιο να δεις πώς θα το βουλώσουν τα βρωμοθήλυκα. Αυτό σας χρειάζεται, αυτό θα πάρετε.
Αυτό και τ’αρχίδια μας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συγγνώμη βρε παιδιά, αλλά αυτό το κείμενο δε νομίζω ότι έχει θέση εδώ. Καταλαβαίνω τι θέλετε να θίξετε, αλλά, εμένα προσωπικά, με έκανε να νιώσω τρομερά άσχημα. Δε θέλω να πω πολλά παραπάνω μακρυγορώντας, γιατί με θυμώνουν και με στεναχωρουν όλες αυτές οι μαρτυρίες και γι’αυτό το λόγο κείμενα σαν αυτά δε θα έπρεπε να υπάρχουν, πουθενά. Δε θέλω να τα ξαναδώ ποτέ μου, κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που διαλέγω που μπαίνω πλέον. Σας αγαπώ όλους τόσο πολύ εδώ αλλά πρέπει να το πω· λυπάμαι, αλλά αυτό το κείμενο απλά δεν έχει θέση εδώ. Δεν έχει θέση… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απολύτως Πατάτα. Αν θέλω να διαβάσω όλον αυτόν τον οχετό ξέρω πού πρέπει να πάω. Υπάρχει παντού, τον βλέπω και τον ακούω όλη μέρα γύρω μου. Ένας απο τους κύριους λόγους που μπαίνω εδώ είναι για να δω και να διαβάσω κάτι διαφορετικό, να ακούσω φεμινιστικό λόγο που θα μου δώσει έναυσμα και ώθηση να διεκδικώ κι εγώ τα δικαιώματά μου με στέρεα επιχειρήματα. Αυτό το κείμενο δεν με βοηθάει σε τίποτα απο αυτά, αντιθέτως με γεμίζει απελπισία που αυτή η ρητορική βρήκε το δρόμο της μέσα σε ένα απο τα τελευταία διαδικτυακά safe places που έχω, ακόμα και… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα. Ξέρουμε τι υπάρχει εκεί έξω, τα ακούμε από τη μέρα που γεννηθήκαμε. Τι νόημα έχει ένα τέτοιο άρθρο, ειλικρινά; Αν ήθελα να πάθω εγκεφαλικό ή να με πιάσει αναγούλα, έμπαινα και ΠΘ. Αλλά είμαι σίγουρη για το τι θα διαβάσω εκεί μέσα, οπότε επιλέγω πολύ πολύ προσεκτικά το πού περιηγούμαι στο διαδίκτυο. Δεν κατάλαβα σε τι αποσκοπούσε. Σε αφύπνιση; Δεν ξέρει το κοινό του σάιτ τι γίνεται εκεί έξω; Χρειάζεται όλον αυτόν τον μισογύνικο οχετό συμπυκνωμένο σε ένα κείμενο; Αλήθεια;
Πραγματικά αυτοί στους οποίους απευθύνεται δεν διαβάζουν αμπα. Μόνο για τα κλικ θαρρώ πως μπήκε τούτο το παραλήρημα.
@Εντελβάις
Πολλά γίνονται για τα κλικ τελευταία, νομίζω, και έχει αρχίσει να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του σάιτ. Δυστυχώς.
Ειναι πάρα παρά πολύ άδικο να κατηγορείτε τη Λασκαρίνα ισχυριζόμενες ότι έγραψε το κείμενο για παραπάνω κλικ. Εχετε παρόμοια παραδείγματα κειμένων που στοχεύουν στα πολλά κλικ; Πρέπει όλα τα θέματα να είναι σχετικά με γιακουμήδες για να είναι αποδεκτά; Και δεν υποτιμώ καθόλου κι αυτές τις ερωτήσεις γιατί πολλές κοπέλες ξεκινούν ή θέλουν να βελτιώσουν την ερωτική τους ζωή και πρέπει να μαθαίνουν και να διεκδικούν την ικανοποίησή τους αλλά υπάρχουν κι άλλα σοβαρά ζητήματα για τα οποία πρέπει να πληροφορούμαστε και να διαμορφώνουμε άποψη. Η Λασκαρίνα βρήκε κάπου και παραθέτει κάποια πραγματικά σχόλια πατεράδων σκληρών αρσενικών, προφανώς σεξιστών που… Διαβάστε περισσότερα »
κι αυτό
https://popaganda.gr/stories/epikindino-to-nomoschedio-gia-ipochreotiki-sinepimelia-tha-glitosi-to-pedi-iparchi-elpida/
Αγαπημένη μου λιοντάρινα και γω βλέπω να αλλάζει το ύφος, ειδικά μερικά σχόλια γίνονται αρκετά επιθετικά, αλλά δεν μπορώ καν να διανοηθω ότι η Λασκαρίνα θα έγραφε για το like.
Εγώ πιστεύω ότι πολύ καλά μπήκε. Πρέπει να έχουμε συνεχώς επίγνωση του σκοταδισμού που επικρατεί και να είμαστε έτοιμες για μάχες. Και το βίντεο με το μπάτσο που γονάτιζε πάνω στο λαιμό του Τζορτζ Φλόυντ ήταν φρίκη αλλά έγινε αφορμή για ένα τεράστιο κίνημα παγκοσμίως κατά του ρατσισμού.
Κι εγώ συμφωνώ με την δημοσίευση του κειμένου. Θεωρώ οτι επιτελεί το σκοπό του, που ειναι να μας θυμώσει. ΠΡΕΠΕΙ να θυμώσουμε. ΠΡΕΠΕΙ να γίνουμε έξαλλες. Είναι απαραίτητο, για να καταλάβουμε πόσο άσχημη είναι η κατάσταση για μας, για να μην έχουμε αυταπάτες, να μην επαναπαυόμαστε, να μην υποχωρούμε στιγμή. Αυτά που λέει το κείμενο δεν ειναι “αρρωστημένες απόψεις”. Είναι οι απόψεις ΟΛΗΣ της κοινωνίας. Οι γονεις μου τα ίδια ελεγαν σημερα. Νομίζουμε ότι εχουμε κάποια κεκτημένα. ΤΙΠΟΤΑ δεν έχουμε.
Ειναι έτσι όλη η κοινωνία. Ωραία. Αν είναι έτσι να μην ξανακάνει παιδί καμία, τί παιδί, ούτε σχεση. Και παιδί να κάνεις χωρίς άντρα η κοινωνία στην οποία αναγκαστικά -δυστυχώς- θα βγει θα προσπαθήσει να το επιμολύνει. Τι να μπλέκεις, είναι ολοι οι άνδρες επικίνδυνοι εν δυνάμει εγκληματίες.
Να πάμε να ζήσουμε στη Σχισμή της Ντόρις Λέσσινγκ.
Οπωσδήποτε αυτά τα θέματα είναι προσωπικα, το τι αντέχει ή δεν αντέχει κανεις. Πράγματι το κείμενο είναι σκληρό, ενδεχομένως σε αρκετές από εμάς να κάνει περισσότερο κακό παρά καλο.
Και γω έτσι λέω αράχνη. Ναι εμείς έχουμε επίγνωση όλων αυτών αλλά μας διαβάζουν και άτομα που ακόμα διαμορφώνουν την αντίληψη και τα αντανακλαστικά τους γύρω από τα θέματα της πατριαρχίας, της οικογενειακής βίας, του φεμινισμού, της αξίας της ανθρώπινης ζωής. Το κείμενο είναι μια σπαραχτική υπενθύμιση του κόσμου στον οποίο ζούμε.
Βρε παιδιά αλήθεια χρειάζεστε τέτοια κείμενα για αφύπνιση; Πιο σκοπό του επιτελεί; Δηλαδή δεν είμαστε αρκετά θυμωμένες και θέλουμε κι άλλο; Δεν ξέρουμε τι επικρατεί εκεί έξω;
Δε ζούμε μόνες μας στο δάσος, αποκομμένες από όλους και από όλα.
Κάποιοι έχουμε κάνει και κάνουμε μεγάλο αγώνα, να διώξουμε τον σκοταδισμό που υπάρχει γύρω μας.
Ξέρουμε σε τι κόσμο ζούμε. Μας τον υπενθυμίζουν όλα γύρω μας, δε θέλουμε και άλλες υπενθυμίσεις.
Ναι Andromeda. Πάντα χρειάζονται υπενθυμίσεις. Επίσης δεν θεωρώ σκόπιμο να βάζουμε κόφτη στην συγγραφική προσέγγιση των αλλωνών. Εσύ ενδεχομένως να επέλεγες ένα λιγότερο σοκαριστικό τρόπο για να μεταφέρεις την ίδια αγανάκτηση και να πεις τα ίδια πράγματα. Κάποιος άλλος μπορεί να ζωγράφιζε ένα σοκαριστικό πίνακα που βλέποντάς τον θα μας ερχόταν να κλάψουμε.
Συμφωνώ αράχνη.
Επίσης και εγώ πιστεύω πως η Λασκαρίνα δεν θα έγραφε για να πάρει like.
Ποια λάικ ρε παιδιά; Κλικ στο σάιτ εννοούμε, όχι ότι το έγραψε για να τη δική της συγγραφική αυτοπραγμάτωση για να παίρνει τα λάικ και να χαίρεται. Για το σάιτ και τον χαρακτήρα του μπορώ να έχω άποψη ως αναγνώστρια, γιατί διαβάζω χρόνια πλέον, συστηματικά, και το βλέπω να αλλάζει μπροστά στα μάτια μου. Προκλητικός τίτλος, προκλητικό κείμενο, βασίζεται στο σοκ του αναγνώστη, κλικ μπέιτ, πόσο πιο απλά να το πω; Για άλλα παραδείγματα κλικ μπέιτ που ρωτάει η αράχνη πιο πάνω, να παραθέσω τα εξής που μου έρχονται έτσι πρόχειρα, και στα οποία είχα σχολιάσει: https://ampa.lifo.gr/gunaikes/to-podcast-chontres-ki-alloparmenes-echei-ena-megalo-provlima/ https://ampa.lifo.gr/koinotita/einai-kairos-n-apodechtoyme-oti-oi-gynaikes-den-einai-kales-sta-mathimatika/ Δε θα… Διαβάστε περισσότερα »
Well said lioness.
Κι εγώ πιστεύω ότι η αναπαραγωγή άρρωστων απόψεων που χρήζουν ιατρικής παρακολούθησης δε βοηθά πουθενά. Το ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι επικίνδυνοι, δολοφόνοι , βιαστές, ψυχοπαθείς, το γνωρίζουμε. Συγγνώμη αλλά το βρίσκω πολύ άνευ λόγου βίαιο.
Αν και με αρρώστησε η πρώτη ανάγνωση, το βρίσκω χρήσιμο κείμενο για δυο λόγους: 1. Επειδή έχει συμπυκνωμένη όλη τη σαπίλα της ελληνικής κοινωνίας, ίσως αφυπνίσει κάποια που ακόμα δεν έχει βάλει όλα τα κομμάτια του παζλ στη θέση τους. Ας θυμηθούμε πόσες ερωτήσεις έρχονται από νέες αναγνώστριες για το καλό παιδί που τις πιέζει στο σεξ ή δεν τις αφήνει να πάνε για καφέ με τις φίλες τους. Και όλες τις ερωτήσεις της κατηγορίας “μήπως είμαι υπερβολική”. 2. Ως υπενθύμιση σε όλες μας ότι ζούμε σε εξαιρετικά επίφοβους καιρούς και δε μπορούμε να θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Φοβάμαι ότι θα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω γαιτί ενόχλησε το κείμενο. Εγώ είδα έναν γνήσιο θυμό που θέλησε να εκφραστεί. Αν δηλαδή έγραφε μία γυναίκα που είχε υποαστεί κακοποίηση και ήταν θυμωμένη θα της το λέγατε; γιατί δεν μπορούμε να θυμώνουμε με μία γυναικοκτονία ακόμη; που είχε και παράπλευρες απώλειες φυσικά. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω κι ενώ λες πως δε θεωρείς πως το κείμενο δεν ανήκει εδώ δεν αιτιολογείς γιατί. Μήπως θα μπορούσες; δεν καταλαβαίνω
Ακριβώς luckystrike. Και εγώ θυμό και αγανάκτηση είδα. Κι ο θυμός είναι χρήσιμο, κινητήριο αίσθημα. Όσον αφορά εμάς, τους δέκτες του μηνύματος ο καθένας ας το διαχειριστεί όπως μπορεί. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι λένε ότι το κείμενο δεν ανήκει εδώ. Ποιά κείμενα ανήκουν εδώ δηλαδή;
Τι ακριβως να λεγαμε σε μια κακοποιημένη γυναίκα; Δεν καταλαβαινω πως τα συγκρίνεις. Τότε θα διαβαζαμε τις σκεψεις και τα συναισθήματα της γυναίκες που έχει υποστεί κακοποίηση. Τώρα διαβάζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα ενός μισογύνη. Πραγματικά μπορούμε να τα συγκρίνουμε.
Προσωπικά δεν θεωρώ υποχρεωτικό να συμφωνώ με ό,τι ανεβαίνει εδώ μέσα.
Είναι ο θυμός απέναντι στον μισογύνη. Είναι οθυμός απέναντι σε ένα έγκλημα με πρωταγωνιστή έναν άντρα , ναι καινούριο, που θεώρησε κτήμα τη γυναίκα και το παιδί. Είμαι ο θυμός μας. Και προσωπικά θύμωσα όταν είδα και τον τρόπο που παρουσιάστηκς η είδηση. Δύο αδέρφια θύματα. Έπρεπε να διαβάσω πολύ προσεκτικά για να καταλάβω τι έγινε. Είναι ο θυμός απέναντι σε κάθε σκουπίδι. Είναι ο θυμός επειδή ακόμη κι αν δεν συνέβη σε μένα συνέβη σε άλλη μία γυναίκα. Είναι ένας θυμός συλλογικός. Αυτό πιστεύω. Κι εγώ αυτό είδα στο κείμενο. Κι αυτο εννοώ. Δεν κάνω σύγκριση
Φωτεινή, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, σε μεγάλο ποσοστό, το κάνουν εκδικητικά. Αν δεν έχουν άλλο θύμα εύκαιρο (συνήθως τη μητέρα τους, καμιά αδερφή ανύπαντρη, καινούρια σύντροφο) δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσουν να ασχοληθούν. Αν η γυναίκα τους έλεγε “οκ, πάρε τα παιδιά”, θα τρέχανε με χίλια προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Ναι, πολλοί το κάνουν εκδικητικά όντως. Και μετά φορτώνουν τα παιδιά στη μάνα τους. Ή απλώς χρησιμοποιούν αυτή την προοπτική (θα στείλω τα παιδιά στη μάνα μου) ως απειλή και σωφρονισμό.
Υπάρχουν πολλοί άντρες που στην περίπτωση που (τολμήσει να!) τους αφήσει η σύζυγος χρησιμοποιούν τα παιδιά, την περιουσία και άλλα τέτοια γελοία ώστε να συνεχίσουν να ”ταλαιπωρούν” την γυναίκα για να τραβήξουν την ιστορία όσο δεν πάει. Γιατί τη στιγμή που θα συναινέσουν είναι σαν να παραδέχονται την απόρριψη. Μεγάλο γροθιά για τα καλοταϊσμένα τόσα χρόνια, γεμάτα με εγωισμό στομάχια τους. Είναι θλιβερό που χρησιμοποιούν τα παιδιά τους μετά το διαζύγιο (μιλάω εκ πείρας) ώστε να εκβιάσουν συναισθηματικά καταστάσεις. Οι περισσότεροι από αυτούς βέβαια καμία σχέση με τα παιδιά.
η δικια μου εμπειρια και δεν θα παψω να το λεω σε αυτο το σαητ, ειναι οτι δυστυχως, το φαινομενο εκδικησης με απαγορευση προσβασης στα παιδια, γινεται πολύ συχνά απο γυναικες. Δύο γυναικες του κυκλου μου, μορφωτικου επιπεδου πανεπιστημίου (έχει μαλλον καποια σημασια ?), οταν χωρισαν εκαναν κολαση τη ζωη των πρωην τους, με απαγορευσεις, χαιρεκακια και προσπαθεια να στρεψουν τα παιδια εναντιον του πατέρα. Οι αντρες ηταν ιδιου μορφωτικου επιπεδου και δεν υπηρχε προτερη ενδοοικογενειακή βία. Οι λόγοι χωρισμού σχετιζονταν με θεματα στη σχεση. Ακομα δυο γυναικες που γνωριζω, ίδιου μορφωτικού επιπεδου, υποστηρίζουν οτι τα παιδια ειναι δικα τους… Διαβάστε περισσότερα »
Είχα γραψει κατι εδω αλλα δεν δημοσιευτηκε και απορω γιατι. Θα ξαναγραψω λοιπόν. Ως γυναικα εργαζομενη και μητερα δυο αγοριων σε συνεπιμελεια με τον πρωην συζυγο εδω και 9 χρονια, η προσωπικη μου εμπειρια, και υπερτονιζω το προσωπικη, είναι οτι γυναικες του κυκλου μου, μορφωτικου επιπεδου πανεπιστημιου: α. απαξιωνουν κατάφορα το ρολο του πατερα, β. αμφισβητουν ανοικτα τα κινητρα μου να προχωρησω σε συνεπιμελεια, γ. οσες χωρισαν (2 περιπτωσεις τουλάχιστον γνωστών μου), εκαναν κολαση τη ζωη των πρωην, μην επιτρεποντας προσβαση στα παιδια, δ. δινουν εκδικητικη εννοια και βαρυτητα στην διατροφη, δ. απορούν πώς και τα παιδια μου δεν εχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Λασκαρίνα, σ’ευχαριστώ πολύ για αυτό το κείμενο. Αν και ένιωσα τάση για εμετό (δε φταις εσύ, να μην παρεξηγηθώ, κι όταν τα ακούω λάιβ πάλι την ίδια αντίδραση έχω), θεωρώ ότι πρέπει να τα διαβάζουμε πού και πού μαζεμένα για να θυμόμαστε πώς μας βλέπουν. Και ίσως κάποια να το σκεφτεί και να μη συμβιβαστεί με το “καλό παιδί” που βγαίνει μισογύνης στην πορεία και να φύγει τρέχοντας πριν κάνει γάμο και παιδί και μετά παίρνει την αστυνομία τηλέφωνο με τον υποτιθέμενο ψυχασθενή έξω από το σπίτι της. Όσο ζω, ελπίζω.
Καλό το σειφ σπεις και όλα αυτά που διάβασα στα σχόλια αλλά θεωρώ απαραίτητο μια στο τόσο να παίρνουμε μια δόση από την πραγματικότητα . Θέλω αυτό το σάιτ πέρα από τα ευχάριστα που προβάλλει να προετοιμάζει για τον έξω κόσμο . Πολύ καλό κείμενο .
Ανατριχιαστικό, αλλά έτσι σκέφτονται πολλοί άνθρωποι. Η γυναίκα προκαλεί, αντιμιλάει, δεν ξέρει την θέσης της, φτάνει τον άνδρα στο αμήν και την σκοτώνει. Σκεφτικό παλαιολιθικών εποχών.
Ο πυρήνας του κειμένου
“να ναι καλά η εκκλησία μας να μας το θυμίζει”
Καλησπέρα,
Γροθιά στο στομάχι.
Νομίζω όμως και ειδικά για το μη τακτικό κοινο του σάιτ που δεν ΄΄γνωρίζει΄΄ τη γραφούσα, σκόπιμο είναι να υπάρχει κάποια εισαγωγική επεξηγηματική πρόταση για το κείμενο που θα ακολουθήσει, το σκοπό του και τι εκφράζει.
Αφοπλιστικό το κείμενο της Λασκαρίνας
Πόσο συγχύζει και σοκάρει, τελικά, η γυμνή αλήθεια, ακόμη κι αν την ξέρουμε κι αν την έχουμε δει τόσες φορές… Ακόμη κι αν είναι η καθημερινότητά μας, η συνήθης συμπεριφορά στα social media, η υπολανθάνουσα ραχοκοκαλιά της κοινωνίας. Σαφώς και έχει θέση εδώ αυτό το συγκλονιστικό κείμενο. Μήπως δεν δίνει το στίγμα όλων των ιστοριών που διαβάζουμε σε αυτή τη σελίδα καθημερινά, που έχουμε στείλει ή έχουμε ζήσει χωρίς να τολμήσουμε να μοιραστούμε ποτέ; Μήπως δεν εμπεριέχει το μίσος, τη βία και τον μισογυνισμό πίσω από τις ιστορίες κακοποίησης, πίσω από τον φόβο όσων γυναικών ζουν με τους εκβιασμούς και… Διαβάστε περισσότερα »
Με την υπερβολή του το κείμενο δίνει μια οπτική που σε βοηθάει να αντιληφθείς τον παραλογισμό αυτού που είναι η πραγματικότητά μας. Επειδή τελικά δεν είναι υπερβολή, είναι “απλά” μια (μετριοπαθώς;) πατριαρχική κοινωνία. Αντιλαμβάνομαι ότι είναι δύσκολο να διαβαστεί και σε κάθε περίπτωση χρήσιμη η προειδοποίηση περιεχομένου, αλλά το ίδιο ήταν και το κείμενο “Ήθελα να πιστέψω πως ήταν ένα άγριο one night stand” κι αυτό δεν αναιρεί τη χρησιμότητά τους. Κανένας δεν οφείλει να διαβάζει κάτι το οποίο δε θέλει ή που τον φέρνει σε δύσκολη θέση, σε καμία περίπτωση. Προσωπικά όταν έχω το ψυχικό απόθεμα να διαβάσω αυτού… Διαβάστε περισσότερα »