Για το άγχος που ξεκινά όταν τελειώσουν οι Πανελλήνιες

Και ήρθε η εποχή του μηχανογραφικού.

Και την εποχή του μηχανογραφικού, οι ανησυχίες, το άγχος, ο φόβος για το μέλλον ανθίζουν στις ψυχές των παιδιών με την ίδια συνέπεια που καρπίζουν τα ροδάκινα. Το άγχος των Πανελληνίων έχει σβήσει και ξεκινά, λίγο πριν ή κατά τη διάρκεια των τελευταίων παιδικών διακοπών ένα άλλο άγχος άλλης χροιάς, άλλης υφής, άλλης ποιότητας.

Αν το άγχος των Πανελληνίων είναι οξύ και μοιάζει με βέλος, το καινούργιο άγχος είναι αμβλύ, πλατύ, μοιάζει με πεδιάδα και απλώνεται πολύ περισσότερο απ’το άλλο. Είναι το άγχος “τι θα κάνω με τη ζωή μου”. Το άγχος “πώς θ’αποφασίσω σωστά”. Το άγχος “τι θα γίνει αν κάνω λάθος”. Το άγχος “πώς στα κομμάτια μπορώ να ξέρω”. Ακόμη πιο ύπουλα, μπορεί να είναι το άγχος “ό,τι κι αν αποφασίσω είναι λάθος”.

Θέλω λοιπόν, να σας πω μερικά πράγματα που ίσως λιγάκι μαλακώσουν τον υπαρξιακό τρόμο που κάποιες και κάποιοι πρώτη φορά τώρα θα γευτείτε.

“Ό,τι αποφασίσω τώρα πρέπει να είναι σωστό γιατί η απόφασή μου θα ορίσει όλη μου τη ζωή”.

Το πρώτο σπουδαίο που έχω καταλάβει και πραγματικά με εξέπληξε που ισχύει είναι το ότι δεν υπάρχει σωστό και λάθος, τουλάχιστον όχι με την έννοια που το είχα εγώ στο μυαλό μου. Όταν έδωσα Πανελλήνιες, είχα στο νου μου ότι η σχολή που θα επιλέξω θα χρωματίσει ανεξίτηλα όλη μου την ύπαρξη. Είχα στο νου μου ότι υπάρχουν σκαλιά, χτισμένα από πριν και η δική μου δουλειά είναι να σκαρφαλώσω όσο πιο ψηλά γίνεται για να φτάσω κάποτε σ’ένα μέρος, το περίφημο μέλλον, που για μένα ΗΔΗ υπήρχε. Πίστευα ότι η ζωή μου θα είναι ένας αγώνας για να κατακτήσω ένα έπαθλο, το έπαθλο των σωστών επιλογών. Δεν είχα καταλάβει ότι για να είναι κάτι σωστό πρέπει να είναι και γνωστό. Το άγνωστο, το ανύπαρκτο, το μη επελθόν δεν μπορεί, δε γίνεται να είναι σωστό ή λάθος. Μου διέφευγε σε μεγάλο βαθμό το ότι η ζωή είναι ροή. Ότι η ζωή έχει ευκαιρίες, πόρτες που κλείνουν ή που ανοίγουν, προσωπική εξέλιξη και αλλαγή στόχων, προτιμήσεων, επιθυμιών.

Ο άνθρωπος που είστε στα 18 σας δεν έχει καμία σχέση με τον άνθρωπο που θα βλέπετε στον καθρέφτη στα 20. Και στα 20, ουφ, δεν έχετε ιδέα πόσα θ’αλλάξουν καθώς πάτε στα 22. Κάθε χρόνος από τώρα μέχρι το τέλος των σπουδών σας θα είναι η δημιουργία ενός καινούργιου ανθρώπου. Και κάθε χρόνο, μα κάθε χρόνο τα πράγματα που θα μαθαίνετε για το τι σας αρέσει, για το τι δουλειές υπάρχουν που δεν τις έχετε ξανακούσει ποτέ, το τι περίεργα μεταπτυχιακά κι εξειδικεύσεις, το τι ποιότητα ζωής υπάρχει σ’άλλες χώρες ή το τι ζωή κάνουν κάποιοι άλλοι που μπορεί να σας ενδιαφέρει, θα ταράζουν τα νερά σας τόσο πολύ που το όραμα ζωής σας θ’αλλάζει και θα ξαναλλάζει και θα ξαναλλάζει.

Ό,τι σχολή και να διαλέξετε θα ισχύουν τα εξής. Κάποιοι καθηγητές θα σας κάνουν τη ζωή κόλαση, κάποια μαθήματα είναι απέραστα, ο τάδε τέλειωσε κι έμεινε στην ανεργία, υπάρχει το διδακτικό προσωπικό που ενδιαφέρεται, υπάρχει το ERASMUS, το ERASMUS+, περίεργα προγράμματα ευκαιριών, εθελοντισμού και πρακτικών, σειρές σεμιναρίων που πρέπει να τις ψάξετε, η δείνα που  τέλειωσε και βρήκε μια πολύ καλοπληρωμένη δουλειά.

Δε λέω ότι η σχολή που θα διαλέξετε δεν έχει σημασία αλλά έχει σημασία μόνο για όσες και όσους από σας ξέρετε ήδη τι θέλετε και είτε το πετύχατε είτε θα ξαναδώσετε είτε θα ψάξετε παραθυράκια για να το κάνετε.

Όσες και όσοι από σας δεν ξέρετε τι θέλετε να κάνετε, ψιλοξέρετε αλλά δεν νιώθετε σιγουριά, είστε ανάμεσα σε τρεις σχολές και παθαίνετε νευρικούς κλονισμούς επειδή θα κάνετε ΛΑΘΟΣ, να σας πω αυτό. Δεν φέρει η απόφαση που καλείστε να πάρετε το βάρος που σας έχουν πείσει ότι έχει. Ό,τι και να διαλέξετε θα σας πει πράγματα για τον εαυτό σας. Δεν τα ξέρετε. Δεν έχετε ιδέα. Δεν έχετε ζήσει ποτέ χωρίς να ξυπνάτε νωρίς για το σχολείο. Δεν έχετε ακόμη αναμετρηθεί με μια ζωή χωρίς επιβεβλημένο πρόγραμμα. Τώρα, σε λίγους μήνες, ξεκινά μια ζωή που έχει πολύ περισσότερα να σας πει απ’τη σχολή σας.

Δεν πειράζει αν δεν ξέρετε.

Δεν πειράζει αν νιώθετε χύμα στο κύμα. Δεν πειράζει αν δεν έχετε “πάθος” για κάτι. Είστε 18 ή 17 και ακόμη κι αν νιώθετε παντού μέσα σας την κοινωνική πίεση να πείτε “θέλω να κάνω αυτό” αλήθεια, θα διαπιστώσετε πολύ σύντομα ότι το “δεν ήξερα, είχα χαωθεί, δεν είχα ιδέα, ένιωθα σκατά” είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα συναισθήματα μετά τις Πανελλήνιες. Ό,τι σας έχουν πει για το πώς θα είναι η ζωή σας είναι λάθος. Η ζωή σας δεν “θα είναι” γιατί δεν αποφασίζει η ζωή κι εσείς τρέχετε να προλάβετε. Εσείς αποφασίζετε. Πάντα βάσει των συνθηκών, πάντα βάσει των οικονομικών δυνατοτήτων, πάντα βάσει των επιθυμιών της εκάστοτε στιγμής αλλα οι αποφάσεις, τα οράματα, ο ρυθμός είναι δικός σας.

Αν λοιπόν πνίγεστε στο άγχος, άψογα.

Έτσι ξεκινάει πάντα. Ξεκινάτε να παίρνετε αποφάσεις, λογικό είναι να υπάρχει αυτό το πελώριο καινούργιο συναίσθημα. Αφουγκραστείτε το. Δείτε το. Αποδεχτείτε το. Αν θέλετε και μπορείτε, μιλήστε με ψυχολόγο. Αν όχι, δείτε το σαν αυτό που είναι. Καθολικό. Συνηθισμένο. Παρόν. Δεν το νιώθετε μόνο εσείς. Δεν θα είναι εκεί για πάντα ακόμη κι αν έχετε πειστεί ότι από δω και στο εξής θα’ναι δεύτερο δέρμα.

Από Σεπτέμβρη, ό,τι σχολή και να επιλέξετε, είτε τη θέλετε είτε απλά περάσατε, είτε είστε ανάμεσα σε δύο και δεν είστε σίγουρες γα την επιλογή σας, ό,τι ό,τι ό,τι και να γίνει ξεκινάει κάτι ολοκαίνουργιο, στραφταλιστό και ως τώρα αβίωτο. Θα ξεκινήσετε να έχετε τον έλεγχο της ζωής. Θα ξεκινήσετε να διεκδικείτε. Θα ξεκινήσετε να κρίνετε. Θα μάθετε να βάζετε κάτω τις επιλογές σας και να τις αξιολογείτε. Σας αρέσει η σχολή; Έχετε κάτι να πάρετε; Aν δεν σας αρέσει, τι μπορείτε να κάνετε; Μήπως να ξαναδώσετε; Mήπως να δουλέψετε λίγο και ν’αποφασίσετε μετά; Mήπως μια καθηγήτρια σας εμπνέει και σας δίνει διεξόδους που δεν ξέρατε ότι έχετε; Mήπως έχετε μια κλίση που τώρα ξεκαθαρίστηκε; Μήπως να τελειώνετε να ξεμπερδεύετε και βλέπετε;

Θα δείτε.

Η ζωή σας τώρα, από διάδρομος γίνεται δάσος. Εσείς θα σκάψετε τα μονοπάτια. Δεν είναι εκεί από πριν. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Υπάρχουν επιλογές, αποτελέσματα, επιλογές, αποτελέσματα. Αν σας λένε άλλα πράγματα είναι γιατί το ασπρόμαυρο είναι πολύ πιο εύκολο από τη διαπίστωση του ότι η ζωή είναι μια συνθήκη που υπόκειται στη διαρκή αξιολόγηση του ατόμου που τη βιώνει.

Καλή ξεκούραση. Καλέ διακοπές. Καλή αρχή.

Eσύ ακολουθείς το Α,μπα στο instagram;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News