Πέντε Ελληνίδες street artists κάνουν graffiti στους τοίχους της Νέας Υόρκης

Πέντε Ελληνίδες street artist βρέθηκαν στο BronxArtSpace της Νέας Υόρκης στα πλαίσια της έκθεσης In broad daylight: women street artists from Greece  όπου κλήθηκαν να παρουσιάσουν την δουλειά τους, να δημιουργήσουν graffiti murals, να συμμετέχουν σε workshops και να βάλουν την ξεχωριστή «πινελιά» τους στους δρόμους της Αμερικής.

Οι καλλιτέχνιδες που διακρίνονται τόσο για την ποιότητα του έργου τους, όσο και για την δυναμική στάση τους στην ελευθερία της έκφρασης φιλοξενήθηκαν στο Νότιο Μπρόνξ, μια περιοχή που συνδέεται ιστορικά με την τέχνη του δρόμου από τα τέλη της δεκαετίας του 70, με στόχο να εκθέσουν το ελληνικό γκράφιτι στο αμερικάνικο κοινό και να προβάλουν εντονότερα το γυναικείο φύλο σε ένα πεδίο τέχνης που είναι βαθιά ανδροκρατούμενο. Οι επιμελήτριες της έκθεσης Βασιλική Βαγενού και Blanka Amezkua επέλεξαν στοχευμένα τις συγκεκριμένες street artists ώστε να δράσουν εικαστικά και αυτόνομα στον δημόσιο χώρο, η κάθεμια μέσα από διαφορετική αφετηρία επιρροών, εμπειριών, τεχνοτροπίας και θεματολογίας.

Οι  σουρεαλιστικοί χαρακτήρες της Dizi, η ρέουσα γραμμή των έργων με μελάνι της Όλγας Αλεξοπούλου, τα γεμάτα ζωντάνια πορτραίτα μουσικών της χιπ χοπ της Nique, η αθωότητα που εκπέμπουν οι πρoσωπογραφίες γυναικών της Simoni Fontana, η συναισθηματική αυθεντικότητα της εγκατάστασης της Cleo43 και οι καυστικές λέξεις-κλειδιά και λογοπαίγνια της Lebaniz Blonde αφηγούνται προσωπικές ιστορίες των καλλιτεχνών και καταφέρνουν να μεταμορφώσουν αισθητά το αστικό τοπίο καταγράφοντας την δύναμη της τέχνης του graffiti ως πηγή γνώσης και εργαλείο για την ενεργοποίηση της κριτικής ανάλυσης και της συνείδησης του κοινού.

 Dizi / εικαστικός – visual and graffiti – street artist 

«Αρχικά όλο αυτό ξεκίνησε από την curator μας Βασιλική Βαγενού την οποία την ευχαριστούμε πάρα πολύ διότι χωρίς αυτήν δεν θα είχαμε φτάσει στην Νέα Υόρκη. Όταν έγινε η πρόταση χάρηκα πάρα πολύ. Δεν το πίστευα γιατί πραγματικά ήτανε ένα από τα όνειρά μου. Αποφάσισα να πάω γιατί κάτι τέτοιο δεν το ζεις κάθε μέρα!

Εκτός από το εκθέσουμε ήτανε να βάψουμε και στην περιοχή του Μπρονξ. Δυστυχώς λόγο κακών καιρικών συνθηκών και κάποιας αλλαγής του πρότζεκτ δεν κατάφερα να κάνω το mural αλλά για το λόγο ότι είχα στείλει συμμετοχή και σε ένα άλλο φεστιβάλ στο Μανχάταν First Street Green Art Park, με θέμα “WASTELAND” Εν τέλη έβαψα εκεί. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν που το πρωί και ο άγνωστος θα σου έλεγε καλημέρα, γενικά ήταν πολύ ευγενικοί.

Στην έκθεση, μας τιμήσανε με την παρουσία τους πρωτοπόροι graffiti writers όπως ο TAKI 183, SNAKE 1, SJK171, οι οποίοι ήταν απίστευτοι, συζητήσιμοι, φιλικοί, πολύ cool άνθρωποι και καθόλου “ψωνισμένοι” για όλη την ιστορία που κουβαλάνε. Το αστείο είναι πως βγαίνοντας από την γκαλερί είδα ότι ήδη είχανε ταγκάρει έξω σε μια πινακίδα. Μου αρέσει που διατηρούν την τρέλα και με ένα μαρκαδόρο στο τσεπάκι τους ακόμη συνεχίζουν να ταγκάρουν! Ένα σκηνικό που θυμάμαι έντονα είναι όταν έβαφα στο πάρκο στο Μανχάταν, μια θαυμαστριά μου ζήτησε να της ταγκάρω σε ένα από τα spraycans μου και να της το χαρίσω».

NIQUE / artist- graphic designer

«Δεν το πίστευα, ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό. Ήταν όνειρο μου να βάψω και να εκθέσω εκεί καθώς το Μπρονξ είναι η γεννέτηρα του hip hop ,το οποίο αρχικά με έκανε να ασχοληθώ με το graffiti και μεταγενέστερα γενικότερα με την τέχνη.

Είχαν οργανωθεί δραστηρίοτητες, όπως graffiti, murals, workshops καθώς και κάποια artist talks. Ήταν πραγματική φοβερή εμπειρία μας δόθηκε η ευκαιρία να συνεργαστούμε καθώς και να μάθουμε πράγματα η μια από την άλλη. Ανυπομονώ για το επόμενο ταξίδι μας.

Το δικό μου πρότζεκτ είναι μια συλλογή από 15 πορτραίτα αμερικανων rappers ( HIPHOPHEADZ) , κάποιων που εκπροσωπούν την παλιά σχολή και κάποιων την νέα. Η πόλη ήταν πολύ ζωντανή ωστόσο κάποιες φορές όχι τόσο ασφαλής είδαμε πολύ τέχνη σε όλες τις τις μορφές τόσο στις γκαλερί όσο και στον δρόμο. Οι άνθρωποι ήταν αρκετά φιλικοί και με πολύ διάθεση να βοηθήσουν και να στηρίξουν αυτό που κάναμε. Αυτό που μου έχει εντυπωθεί είναι οι νέες εικόνες, οι άνθρωποι, οι ιδέες και η πολύ όρεξη για καινούρια πρότζεκτ!».

Simoni Fontana / Συντηρητής έργων τέχνης, εικονογράφος

«Πάντα είναι πρόκληση να δουλεύεις με άλλους καλλιτέχνες και το διασκεδάζω πολύ, πέρα από τη διασκέδαση που αυτό μας δίνει, προσφέρουμε κάτι καινούργιο ο ένας στον άλλο ,μας βοηθάει να εξελιχθούμε σαν καλλιτέχνες. Πήρα μέρος στο πρότζεκτ με το έργο- You Shall Be As Gods-, is a collaborative triptych with Argiris Ser 2013.

Οι χαρακτήρες μου ζουν σε ένα εικονικό παράλληλο κόσμο γεμάτο από θηλυκή ενέργεια. Με αυτή τη δημιουργία αλλά και γενικά στα έργα μου θίγεται η διττή φύση της ανθρώπινης ύπαρξης, η ελευθερία της ανυπακοής, η  κατάκτηση της αυτογνωσίας, η μεταμόρφωση, η αντίσταση στον φόβο που καταδυναστεύει τον άνθρωπο από τα πρώτα του βήματα στο κοινωνικό γίγνεσθαι, η υπέρβαση των ορίων και η αυθυπέρβαση – ενότητας του με τον κόσμο».

Cleo43 / street artist

«Η πρόσκληση λειτούργησε σαν ένα απροσδόκητο wake up call. Όλα όσα ένιωθα και βίωνα με γέμισαν έμπνευση και ενέργεια εντελώς ακούσια. Ένα υπερατλαντικό ταξίδι στο οποίο καλείσαι να κάνεις αυτό που αγαπάς θεωρώ ότι είναι μια ευκαιρία που δεν την αφήνεις να περάσει ανεκμετάλλευτη. Είναι υπέροχο να γνωρίζεις νέους ταλαντούχους ανθρώπους.  Μου ζητήθηκε να κάνω μια τοιχογραφία στην περιοχή του BATH – GATE και ένα διαδραστικό workshop με συμμετέχοντες παιδιά εως 14 ετών.

Η δουλειά που παρουσίασα χωρίζεται σε 2 ενότητες. H πρώτη είναι 2 μεγάλα έργα και ένα installation, ενώ η δεύτερη είναι οι τρισδιάστατες μάσκες, μέρος ενός παλαιότερου πρότζεκτ. Η Νέα Υόρκη δίνει ανά ταχύτατο ρυθμό ζωής τον οποίο ή τον ακολουθείς η τον αφήνεις να σε καταπιεί.

Είναι πέρα για πέρα αλήθεια ότι πρόκειται για μία πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, ανεξάρτητα από το τι λέει το ημερολόγια, από το τι δείχνει το ρολόι. Στο αντικείμενο μου, αισθάνθηκα ότι βρίσκομαι στην Μέκκα της τέχνης και της ελεύθερης έκφρασης, χωρίς ντροπή, προκατάληψη, tabboo. Εκεί έκανα νέους φίλους και συνεργάτες, είδα και έζησα πράγματα που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ήμουν μέρος μιας πολύ ωραίας ενέργειας. Έβαλα νέους στόχους και σχεδιάζω να επιστρέψω σύντομα».

Olga alexopoulou / ζωγράφος, graffiti artist

«Χάρηκα πολύ γιατί είχα καταλάβει ότι η επιμελήτρια η Βασιλική Βαγενού ήθελε να κάνει κάτι ξεχωριστό και πολύ καλοδουλεμένο.

Η δική μου συμμετοχή στην έκθεση ήταν μια τοιχογραφία μεταξύ της 134th Street και της Lincoln Avenue καθώς και το έργο μου στην έκθεση. Είναι το δεύτερο mural μου στην Νέα Υόρκη, το πρώτο ήταν το 2016 μαζί με το old school TFP crew. Η Νέα Υόρκη έχει την δικιά της ενέργεια όσον αφορά την street art και πάντα ανακαλύπτεις πτυχές της πόλης μέσα από την ζωγραφική στους δρόμους.

Το στοιχείο που κυριαρχεί στη συγκεκριμένη δουλειά μου να είναι αυτή η απόλυτη σχέση του άσπρου-μαύρου δοσμένη μέσα από την ρευστότητα του πινέλου.

Έχω επισκεφτεί τη Νέα Υόρκη αλλά ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω την γειτονιά του Bronx. Η περιοχή είναι η πιο υποβαθμισμένη της πόλης, αλλά τώρα για πρώτη φορά – με πολλά μεικτά συναισθήματα από τους ντόπιους – αρχίζει η ανάπτυξη. Έτσι για πρώτη φορά θα ανοίξουν την πρόσβαση της γειτονιάς στο ποτάμι, είναι το μόνο borough της Νέας Υόρκης που δεν έχει πρόσβαση στο νερό, και θα φτιαχτεί ένας περίπατος. Φυσικά μαζί με αυτό θα ακολουθήσουν πολλοί καινούργιοι ουρανοξύστες και θα γίνει η περιοχή πιο ακριβή. Το σύνηθες και προβλεπόμενο φαινόμενο που ακολουθεί αυτή την διαδικασία στην Νέα Υόρκη είναι να ξεθωριάζει και το πολυεθνικό χρώμα της γειτονιάς μιας και οι μειονότητες δεν θα μπορούν να το αντέξουν οικονομικά και να γίνει όλο και πιο “άσπρη”. Το μέλλον θα δείξει πως θα εξελιχθεί η γειτονιά που γέννησε τους New York Yankees.

Την πρώτη μέρα που έφτασα έβρεχε και το δελτίο καιρού μιλούσε για συνεχόμενη βροχή όλες τις ημέρες που θα ήμουνα εκεί. Αυτό καθιστούσε αδύνατο το να ζωγραφίσω το mural στον δρόμο. Οπότε μαζί με την διευθύντρια της γκαλερί αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα πλαστικό στέγαστρο. Μετά από 5 ώρες άνισης μάχης με τον αέρα και την βροχή, και αφού και οι δυό μας είχαμε βραχεί μέχρι το κόκαλο, αποφασίσαμε ότι απλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν θα τα καταφέρουμε. Την επόμενη μέρα, ως δια μαγείας, ο ουρανός ήταν καθαρός και η ηλιοφάνεια κράτησε δυο μέρες, όσο δηλαδή χρειαζόμουν για να τελειώσω την τοιχογραφία μου, με τον τίτλο ‘Night swimming’. Θα μου μείνει όμως αξέχαστη η αλληλεγγύη από την διευθύντρια να πετύχουμε όπως επίσης και η εμψύχωση από την επιμελήτρια. Μακάρι να στηνόντουσαν έτσι όλες οι εκθέσεις».

Η έκθεση In Broad Daylight, εως τις 30 Ιουνίου, φιλοξενεί ένα τμήμα του τετραετούς διεθνούς κινηματογραφικού φεστιβάλ δημόσιας τέχνης Top to Bottom το οποίο πραγματοποιείται στην Αθήνα σε επιμέλεια Ανδρέα Φακή από το ανεξάρτητο πολιτιστικό ίδρυμα Studio 4. Περιλαμβάνει επίσης βιβλία και άρθρα για το ελληνικό γκράφιτι και μια σειρά παράλληλων εκδηλώσεων με την ελπίδα να εγείρει περαιτέρω το ενδιαφέρον για την πολύπλευρη επιρροή της συγκεκριμένης εικαστικής έκφρασης στο δημόσιο χώρο.