Το να πρέπει να διασχίσεις ένα έρημο υπόγειο parking, κάποτε και κακοφωτισμένο ή το να πρέπει να φτάσεις στο αυτοκίνητό σου που το έχεις παρκάρει σε κάποιο όχι πολυσύχναστο υπαίθριο σημείο μπορεί να αποτελέσει μία τρομακτική, κάποτε και επικίνδυνη εμπειρία.
Σε αρκετές χώρες του εξωτερικού εδώ και χρόνια τα parking αποκλειστικά για γυναίκες οδηγούς έχουν διχάσει την κοινή γνώμη. Για πολλές οδηγούς συνιστούν ένα επιπλέον μέτρο ασφαλείας για τις γυναίκες, για άλλους ένα σεξιστικό μέτρο που δεν βοηθά τον διάλογο για ισότητα…
Είναι, λοιπόν, σεξιστικό αυτό το μέτρο και μάλιστα εναντίον των ανδρών οδηγών, όπως πριν από λίγα χρόνια ισχυριζόταν η γερμανική ταμπλόιντ Bild;
«Αλήθεια δεν επιτρέπεται στους άντρες να παρκάρουν εδώ;», αναρωτιόταν και μάλιστα σε πρωτοσέλιδο άρθρο,
Ας το δούμε λίγο.
Χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων μόνο για γυναίκες υπάρχουν σε πολλές άλλες χώρες, όπως η Αυστρία, η Ελβετία και η Κίνα. Στη βόρεια Κίνα, ένα εμπορικό κέντρο εγκαινίασε θέσεις στάθμευσης πέρυσι που ήταν κάπως φαρδύτερες και βαμμένες σε ροζ χρώμα.
Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων AFP, εκπρόσωπος του εμπορικού κέντρου υπερασπίστηκε την απόφαση τότε, λέγοντας: “Το γεγονός ότι οι χώροι στάθμευσης των γυναικών μας είναι ευρύτεροι οφείλεται απλώς σε πρακτικούς λόγους και δεν πρέπει να σημαίνει ότι οι γυναίκες είναι χειρότερες στην οδήγηση από τους άνδρες”. Για το ροζ χρώμα, πάλι, δεν υπήρξε κάποιο σχόλιο.
Την ίδια στιγμή στη Γερμανία, μια παρόμοια συζήτηση διεξάγεται για περισσότερα από 20 χρόνια, αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα συμπέρασμα.
Πολλές οδηγοί βρίσκουν το μέτρο πρακτικό και εγγύηση για την ασφάλειά τους, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει φύλαξη, ειδικά στα υπόγεια πάρκινγκ και καλός φωτισμός στο σημείο. Άρα την απάντηση για το αν πρόκειται περί ενός σεξιστικού μέτρου, τη δίνει η ίδια η ζωή: το μέτρο από μόνο του, το ροζ χρώμα και οι επιμέρους συζητήσεις σίγουρα δεν βοηθούν την κουβέντα.
Επίσης, στη Γερμανία αυτή η κουβέντα για τους αμιγώς γυναικείους χώρους στάθμευσης ξεκίνησε το ’90 σε μία προσπάθεια να προστατεύσει τις γυναίκες από πιθανές επιθέσεις, είτε σεξουαλικού χαρακτήρα είτε κατά ζωής. Τότε, μετά από δημοσκοπήσεις σε γυναίκες οδηγούς, το ζητούμενο δεν ήταν ένας… “γυναικωνίτης στο parking”, αλλά η δημιουργία θέσεων στάθμευσης σε καλά φωτισμένους και επιτηρούμενους χώρους, που βρίσκονταν κοντά σε πολυσύχναστες οδικές αρτηρίες και όχι κάπου ερημικά.
Όπως έχει γραφτεί από αρκετές χρήστριες στα social media, ειδικά στη Γερμανία, ενώ το μέτρο ξεκίνησε με τις καλύτερες δυνατές προθέσεις, στη συνέχεια -και με τη “συμβολή” των ανδρών οδηγών που αισθάνθηκαν… αδικημένοι- έγινε αφορμή για bullying σε γυναίκες οδηγούς που δεν πήγαιναν να παρκάρουν στα σημεία που τους είχε υποδειχθεί!
Η όλη συζήτηση έχει επανέλθει το τελευταίο διάστημα σε διάφορες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις που αντιμετωπίζουν αυξημένα ποσοστά επιθέσεων σε γυναίκες, φαινόμενα σεξουαλικής παρενόχλησης και έμφυλης βίας στους δρόμους και αναζητούνται εκ νέου μέτρα ασφάλειας με το να εξετάζονται παλαιότερες λύσεις που μπορούν να προσαρμοστούν στο σήμερα.
Σε κάθε περίπτωση, είτε το παραδέχεται κανείς είτε όχι, το παρκάρισμα είναι μια δύσκολη υπόθεση από μόνο τους στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, και το μέτρο, με προσαρμογές και διευκρινίσεις για κάποιες από αυτές έχει αποδειχθεί σωτήριο, αφήνοντας στο περιθώριο, τις -μάλλον εκ του πονηρού κουβέντες- περί αντίστροφου σεξισμού.
Με στοιχεία από Wall Street Journal, RTL
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
