Αν γκουγκλάρετε στο ίντερνετ “My Body- My Choice”, τα πρώτα αποτελέσματα που θα βρείτε πολύ πιθανόν να αφορούν τις προσπάθειες των γυναικών να αποτρέψουν άντρες από το να κάνουν έλεγχο στα σώματα και στα αναπαραγωγικά τους δικαιώματα. Ψάχνοντας λίγο πιο πρόσφατες ειδήσεις, είναι πιθανόν να βρείτε το ίδιο σύνθημα τυπωμένο πάνω σε μπλουζάκια αμερικάνων αντιεμβολιαστών ή γραμμένα πάνω σε πανό της ίδιας ομάδας.
Το ίδιο επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να υποστηρίξουν το δικαίωμά τους στην έκτρωση, εκείνο της σωματικής αυτονομίας, ξαφνικά γίνεται το ίδιο επιχείρημα που υποβοηθά τους αντιεμβολιαστές να περάσουν το δικό τους μήνυμα: Το σώμα μου είναι δικό μου και κανείς δεν μπορεί να επενεργήσει πάνω σε αυτό. Μιλούν για διακρίσεις, αποτελούν μειονότητα και ζητούν να τους αναγνωριστούν όλα τα χαρακτηριστικά που της αποδίδονται: καταπίεση, αποκλεισμός και έλλειψη δημόσιας θέσης.
Πέραν του ότι το ζήτημα της προσβολής ατομικών δικαιωμάτων προς υπεράσπιση ενός ανώτερου σκοπού δημόσιας υγείας είναι ένα ζήτημα που έχουν θιχτεί νομικά και συνταγματικά από την αρχή της πανδημίας από σχεδόν σε όλες τις δικαιϊκές τάξεις (αφού όσες διαφορές και αν έχουμε στα δίκαιά μας οι -δημοκρατικές- χώρες μοιράζονται την αρχή του υπέρτερου συμφέροντος) το επιχείρημα αυτό μοιάζει πάρα πάρα πολύ εκδικητικό. Εκδικητικό, για ακόμα μια φορά προς τις γυναίκες.
Τον περασμένο μήνα, το Τέξας πέρασε έναν από τους πιο σκληρούς αντιεκτρωτικούς νόμους που έχει δει ποτέ η σύγχρονη Αμερική. Εκτός του ότι απαγορεύει την έκτρωση μετά τις 6 εβδομάδες χωρίς καμια εξαίρεση σε περιπτώσεις αιμομιξίας ή βιασμού, ο νόμος επιτρέπει στους Αμερικανούς να μηνύσουν οποιονδήποτε βοηθά μια γυναίκα να κάνει έκτρωση. Εάν κάποιος άγνωστος ακούσει μια γυναίκα να μιλά για την έκτρωσή της, μπορεί όχι μόνο να μηνύσει την κλινική (η οποία θα υποχρεωθεί σε αποζημίωση τουλάχιστον 10.000 δολάρια), αλλά και τον γονέα που της δάνεισε τα χρήματα για να την έκτρωση, ακόμα και τον ταξιτζή που την πήγε στην κλινική.
Η φράση δε, χρησιμοποιείται μάλλον ειρωνικά για να τονίσει την υποτιθέμενη υποκρισία στο παράδοξο της ταυτόχρονης υπεράσπισης του δικαιώματος επιλογής μιας ιατρικής διαδικασίας στο σώμα (γυναίκες που υπερασπίζονται το δικαίωμά τους στην έκτρωση) και την υπακοή στις απαιτήσεις δημόσιας υγείας, όπως η χρήση μάσκας ή το ίδιο το εμβόλιο. Γιατί να μην έχουμε, λένε, και εμείς δικαίωματα επιλογής;
Στο προφανές επιχείρημα, “ναι αλλά η γυναίκα που κάνει έκτρωση δεν βλαπτει ΚΑΝΕΝΑΝ για την επιλογή της και δεν θέτει ΚΑΝΕΝΑΝ σε κίνδυνο, σε αντίθεση με τους αντιεμβολιαστές” θα απαντήσουν “δικαιώματα στο αγέννητο” και αν είναι μικρότερες χώρες πολύ πιθανόν να απαντήσουν “δημογραφικό, δημογραφικό, δημογραφικό”.
Πριν κρίνουμε την ουσία, αυτό που θα έπρεπε καταρχας να μας ενοχλεί είναι ότι ανεξαρτήτως των μερών που μάχονται, το γυναικείο σώμα γίνεται ακόμα μια φορά πεδίο μάχης. Πάνω σε αυτό και με αφορμή αυτό θα κριθούν κάποια αντεπιχειρήματα στον εμβολιασμό. Αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να μας απασχολεί από μόνο του. Είναι πρόβλημα όταν μια μεγάλη ρητορική για τον περιορισμό των δικαιωμάτων και την έλλειψη πραγματικής δημοκρατίας γυρνάει μπούμερανγκ και πάλι στο δικαίωμα των γυναικών στο σώμα τους.
Είναι πρόβλημα γιατί φαίνεται ότι το να κατηγορούνται οι γυναίκες για τις επιλογές τους, ανεξαρτήτως του αν σχετίζεται ή όχι η κοινωνική συνθήκη, είναι το πιο απλό, εύκολο πράγμα στον κόσμο.
Εξυμνωντας την ατομικότητα, οι αντιεμβολιαστές που χρησιμοποιούν το δανεισμένο αυτό σύνθημα, δεν έχουν καμία επαφή με έννοιες όπως “ευθύνη” “συλλογική προσπάθεια” και “ενσυναίσθηση”. Η διχαστική τους ρητορική ξεκουράζεται ανέμελη ανάμεσα στην τυραννία της πολιτικής ορθότητας και σε εύχρηστα απλοποιητικά οξύμωρα που θα τους βγάλουν με ένα παιχνίδι λέξεων νικητές. Είναι έξυπνοι αυτοί. Δεν πιάνονται απ’ τη μύτη. Το περιμένατε αυτό, κυρίες μου, που θέλετε και δικαίωμα στην έκτρωση;
Όσο για το δημογραφικό-πολύ αγαπημένο επιχείρημα στην χώρας μας- ένα “πρόβλημα” το οποίο καταφέραμε πάλι να υπερασπιστούμε πάνω σε γυναικεία σώματα λίγο καιρό πριν, με λίγο διάβασμα και μια ματιά σε έρευνες καταλαβαίνουμε πως είναι ένα οικονομικό ζήτημα, η λύση του οποίου δεν είναι καθόλου να πιέσουμε τις γυναίκες να κάνουν παιδιά, αλλά να τους δώσουμε ίσα εργασιακά δικαιώματα με τους άντρες κυρίως για να αποτελέσουν ενεργά οικονομικά μέλη του πληθυσμού. Αλλά επειδή είναι λίγο περίπλοκο, ας πούμε ότι φταίνε οι γυναίκες.
Είναι σίγουρα πιο απλό.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τα συνθήματα ανήκουν σε αυτούς που τα χρειάζονται.
Μη ξεχνάτε ότι οι ΗΠΑ λίγες εκατοντάδες χιλιόμετρα από τις ακτές των Ωκεανών είναι φοβερά συντηρητική χώρα ιδιαίτερα ο Νότος. Και γιατί δεν έχουμε ιδιαίτερα δυνατά τμήματα εξωτερικών ειδήσεων. Α ναι και γιατί το Τέξας είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση.
Γενικά οι αντεμβολιαστές αντλούν από τα σκοτεινοτερα μονοπάτια της ανθρώπινης ιστορίας. Και οι περισσότεροι, αν τους γύριζες στο ελληνικό 1600 στα δικαιώματα των γυναικών, μια χαρά θα έκαναν το εμβόλιο, να τα λέμε και αυτά . Συνεπώς αυτή η στάση δε μου κάνει εντύπωση.
Εντύπωση προκαλεί ότι τα λόμπι τους είναι τόσο καλά οργανωμένα, που να βγάζουν βουλευτές και να περνάνε διατάξεις του ΑΚ.