Γνωρίζουμε ήδη αρκετά ιστορικά δεδομένα για την επίπονη μέθοδο του κορσέ, του ενδύματος αυτού που αναγκάζονταν να φορούν οι γυναίκες της Βικτωριανής εποχής για να ταιριάζουν με τα σωματικά στερεότυπα της γυναίκας. Δυσπεψία, δυσκοιλιότητα, δυσκολίες στην αναπνοή, πίεση στους πνεύμονες και εσωτερική αιμορραγία ήταν μόνο κάποια από τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετώπιζαν οι γυναίκες που σφιχτοδέναν τα κορμιά τους με κορσέδες.
Δυστυχώς, η ιστορία της γυναικείας ομορφιάς φαίνεται να πηγαίνει χεράκι χεράκι με την ιστορία του πόνου σε πολλές κουλτούρες και εποχές και αυτές είναι κάποιες από τις πιο επίπονες μεθόδους που ακολουθούσαν γυναίκες για να θεωρούνται όμορφες και άξιες.
TW: Οι περιγραφές στο άρθρο είναι διατυπωμένες όσο το δυνατόν πιο διακριτικά, αλλά συνεχίζουν να είναι πολύ σκληρές.
1.Μαύρισμα δοντιών
Σε αντίθεση με τη σύγχρονη εικόνα του ολόλευκου χαμόγελου, η τεχνική μαυρίσματος δοντιών- “Ohaguro” ήταν διαδεδομένη μέθοδος ομορφιάς στα νεαρά κορίτσια της Ιαπωνίας, καθώς λειτουργούσε σαν σημάδι αριστοκρατικής καταγωγής. Η διαδικασία μαυρίσματος γινόταν στα πλαίσια τελετών ενηλικίωσης γυναικών, κρατούσε μια εβδομάδα και λέγεται πως ήταν επίπονη, αφού οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούσαν για το μαύρισμα δοντιών προκαλούσαν συχνά αλλεργικές αντιδράσεις, με αποτέλεσμα η πρακτική να απαγορευτεί επίσημα από την Ιαπωνική κυβέρνηση το 1870.

2. Δίαιτα με αρσενικό
Πολύ της μόδας τον 19ο αιωνα, σε μια γεωγραφική περιοχή από τη Σλοβενία μέχρι την Αυστρία ήταν η δίαιτα με αρσενικό– δηλητήριο δηλαδή- που λέγεται ότι έκανε την επιδερμίδα πιο λαμπερή, τα μάτια πιο διαυγή και για κάποιο λόγο ενέτεινε την εικόνα σεξουαλικότητας του ατόμου που την ακολουθούσε. Η δηλητηρίαση από το αρσενικό περιλάμβανε εμετούς, διάρροιες, μυϊκές κράμπες, σπασμούς, αιμορραγίες, τριχόπτωση και στομαχόπονο. Όποιος επιβίωνε, επιβίωνε λεπτότερος.
3. Δέσιμο ποδιών στην Κίνα
Μια από τις πιο επίπονες πρακτικές ομορφιάς, επιβίωσε στην Κίνα για αιώνες: “Πέλμα -Λωτός” σήμαινε πόδια σε σχήμα λουλουδιού, ορισμός που εξωραϊζει μια από τις πιο απάνθρωπες πρακτικές που εφαρμόστηκαν ποτέ σε γυναίκες. Οι γυναίκες στην Κίνα έσπαγαν τα κόκαλα στα πέλματα των μικρών τους κοριτσιών, ηλικίας 3 ή 4 ετών, δίπλωναν και έδεναν τα δάχτυλα κάτω από την πατούσα για να δημιουργήσουν ένα σχήμα που έμοιαζε σε λωτό ή πόδι κούκλας και θεωρούνταν σεξουαλικά ελκυστικό για τους άντρες, οπότε αύξανε τις πιθανότητες τους για μελλοντικούς γάμους. Η πρακτική καταργήθηκε επίσημα μόλις το 1949.

4. Ραδιενεργές κρέμες προσώπου
Η Tho-Radia ήταν μια γαλλική μάρκα καλλυντικών στις αρχές του 19ου αι. που χρησιμοποιούσε ραδιενεργά καλλυντικά, με συστατικά όπως το χλωριούχο θόριο και το βρωμιούχο ράδιο και κρέμες προσώπου, επειδή πίστευαν ότι η ραδιενεργή φόρμουλα συσφίγγει το δέρμα και καθαρίζει την επιδερμίδα από ερυθρότητα και σπυριά. Οι επιπτώσεις της ραδιενέργειας δεν είχαν ακόμα ερευνηθεί και οι γυναίκες που χρησιμοποιούσαν κρέμες κυριολεκτικά αλείφονταν με ραδιενεργά κατάλοιπα.
5. Σταγόνες ατροπίνης για τα μάτια
Το Belladonna είναι ένα φυτό που στην Ελλάδα θα ονομάζαμε “Άτροπος η ευθάλεια” και περιέχει ατροπίνη. Το όνομά του, που σημαίνει “όμορφη γυναίκα” στα ιταλικά, είναι μια αναφορά στις καλλυντικές συνήθειες των Ιταλίδων της Αναγέννησης -και αργότερα και των γυναικών της βικτωριανής Αγγλίας- που λέγεται ότι συμπίεζαν σταγόνες του φυτού στο εσωτερικό των ματιών τους προκειμένου να κάνουν τις κόρες τους να διασταλούν. Οι διεσταλμένες κόρες σήμαιναν πιο έντονο, μεγαλύτερο βλέμμα, ελκυστικότητα και αθωότητα. Η εκτεταμένη χρήση του φυτού οδηγούσε σε τύφλωση. Η ατροπίνη χρησιμοποιείται και σήμερα κατά τις οφθαλμολογικές εξετάσεις, για διαστολή των κορών του ματιού, αλλά σε αντίθεση με τότε, δεν μπορεί να μας τυφλώσει πλέον παρά να μας θολώσει- για λίγο- το βλέμμα γιατί περιέχει ελεγμένη και πολύ αραιωμένη δόση.
6. Χάπια με παράσιτα
Το Tapeworm είναι είδος παρασιτικού σκουληκιού και η μόλυνση από αυτό το είδος μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα υγείας, κάποια εκ των οποίων και θανατηφόρα, καθώς περιέχει παράσιτα. Στις αρχές του 1900, άρχισε να διαφημίζεται ένα χάπι διαίτης που περιείχε κύστες του συγκεκριμένου σκουληκιού. Ο σκοπός για όσους ήθελαν να χάσουν βάρος ήταν να καταπιούν τα χάπια και στο εσωτερικό του στομάχου θα μεγάλωναν σκουλήκια που θα κατανάλωναν ό,τι υπήρχε στο εσωτερικό. Αυτό θα οδηγούσε σε θεμιτούς εμετούς και απώλεια βάρους. Στη συνέχεια οι ασθενείς θα έπαιρναν αντιπαρασιτικό χάπι, ελπίζοντας να αφαιρέσουν τα παράσιτα και, κάποια στιγμή, και το ίδιο το σκουλήκι. Ο τρόπος αυτός απώλειας βάρους οδηγούσε σε πονοκεφάλους, οφθαλμολογικά προβλήματα, επιληψία, μηνιγγίτιδα και ακόμα και άνοια. Σύμφωνα με το fact checking σάιτ “Snopes” η διαφήμιση πράγματι υπήρχε, αλλά είναι ακόμα ιστορικά αμφίβολο το αν οι άνθρωποι πράγματι κατάπιναν τέτοιου είδους χάπια.
My new blog post is about the history of tapeworm diet pills – including this popular image http://t.co/3fpTtsVP7K pic.twitter.com/4fYKILUNQL
— Caroline Rance (@quackwriter) January 23, 2015
Άλλες πρακτικές ομορφιάς περιλαμβάνουν: αφαίρεση πλευρών, τοξικό μέικ απ φτιαγμένο από μόλυβδο, ντουζ με αντισηπτικό σαν μέθοδο αντισύλληψης και υψηλή κατανάλωση ξυδιού.
Μέσα αυτό το απίστευτα σκληρό και απάνθρωπο γαϊτανάκι πρακτικών ομορφιάς ανά τους αιώνες, κάποιες επιβιώνουν μέχρι σήμερα. Χειρουργικές επεμβάσεις υψηλού κόστους, αφαίρεσης πλευρών ή αφαίρεσης δακτύλων του ποδιού για να μπαίνουν καλύτερα σε ψηλοτάκουνα και εξαντλητικές δίαιτες είναι ακόμα σε ισχύ σήμερα σε πολλά μέρη του κόσμου.
Η σκληρότητα φαίνεται να εναλλάσει ιστορικά ένταση, αλλά όχι φύλο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News



Το “Αναμνήσεις μιας γκέισας” περιέχει αρκετές από αυτές τις πρακτικές. Μου εχει μείνει στη μνήμη η επίσκεψη στον κομμωτή, που περιελάμβανε ίσιωμα των μαλλιών με κερί, μια πολύ επώδυνη διαδικασία για το περίτεχνο χτένισμα που σηματοδοτούσε το ντεμπούτο της μαθητευόμενης.
Επίσης οι γυναίκες κάποιων χωριών στο Μυανμάρ με τους μακριούς λαιμούς που φοράνε τα «κολλιέ» δαχτυλίδια (ο λαιμός δεν μακραίνει αλλά πιέζεται ο θώρακας). Κάπου διάβασα ότι αν αφαιρεθούν τα δαχτυλίδια δεν μπορούν να στηρίξουν τον λαιμό τους. Στην Μαυριτανία, οικογένειες παχαίνουν τις κόρες τους με γάλα καμήλας για να είναι έτοιμες για γάμο. Η σκλειτοριδεκτομή, που σε μερικούς «πολιτισμούς» θεωρείται απαραίτητη για γυναίκα/κορίτσι κατάλληλη για γάμο. Στον δυτικό κόσμο, ένα σωρό άχρηστες επεμβάσεις και τάσης μόδας (thigh gap και παρόμοιες βλακείες). Η λίστα ποτέ δεν τελειώνει.
Εγώ πάντως αποφάσησα να μη βαφομαι σχεδόν ποτέ πάρα πολύ, από τότε που διαπίστωσα πως βλάπτει το δέρμα μου. Δεν πα να με λένε μυξοπαρθενα η να με περνάνε για λίγο μικρότερη επειδή λίγο σπάνια κάποια στην ηλικία μου δε βάφεται ιδιαίτερα. Επίσης έχω εδώ και 3 4 χρόνια ήπιας προς μέσης μορφής ακμή αλλά μια κρέμα που χρησιμοποιούσα παλιότερα την έκοψα μαχαίρι αφού μου προκαλούσε τσουξιματα, εγκαύματα και βήχα……κι η μάνα μου μου φωνάζει αλλά ειλικρινά ψιλοχεστηκα για το όλο θέμα, δεν πρόκειται να ξαναχρησιμοποιήσω τζελ για την ακμή μέχρι να βρω κάποιο που να μου γεμίζει πολύ το… Διαβάστε περισσότερα »
Σε σχέση με το 3 (bound feet), η φωτογράφος Jo Farrell έχει αφιερώσει πολλά χρόνια από τη ζωή της ψάχνοντας τις τελευταίες γυναίκες με δεμένα πόδια (η μέθοδος του foot binding έχει πλεον απαγορευτεί στην Κίνα). Αξίζει να ρίξετε μια ματιά στη δουλειά της και στην ανθρωπολογική της προσέγγιση “Living History: Bound Feet Women of China”.
https://photographyofchina.com/blog/jo-farrell
Είναι επίσης και τα “βραχιόλια” που φοράνε στο λαιμό κάποιες αφρικανικές και ασιατικές φυλές, για να τον παραμορφώνουν και να γίνεται μακρύτερος.
Όταν ήμουν μικρή η γιαγιά μου με χτένιζε τόσο απότομα που ώρες ώρες ένιωθα το κεφάλι μου γδαρμένο, κι όταν της φώναζα ότι πονάω πολύ μου έλεγε “μπρος στα κάλλη πόνος ψυχαλι”. Έχει πεθάνει κι ακόμα το θυμάμαι με οργη