Ο σημερινός γυναικοκτόνος της Δάφνης επικαλείται ζήλεια.
Επικαλείται ζήλεια, όπως επικαλέστηκαν πολλοί πριν από αυτόν, βαφτίζοντας τις γυναικοκτονίες “εγκλήματα πάθους”, εγκλήματα που έκαναν πάνω στα νεύρα και τον ασυγκράτητο θυμό, ακριβώς για να υπαχθούν στην διάταξη της ανθρωποκτονίας “εν βρασμώ ψυχικής ορμής”, της παραγράφου 2 του άρθρου 299 του ΠΚ σύμφωνα με την οποία επιβάλλεται πρόσκαιρη κάθειρξη. Εδώ υπάρχει και η περίπτωση σώρευσης και άλλων ελαφρυντικών κατα το άρθρο 84 ΠΚ(πρότερος έντιμος βίος, μετάνοια, καλή συμπεριφορά και “ο και ότι ο “υπαίτιος παρασύρθηκε από οργή ή βίαιη θλίψη”) Μετά την ποινή έχουμε να κάνουμε με όρους και διάρκεια αποφυλάκισης και έκτισης.
Πολλοί από τους γυναικοκτόνους έχουν καταδικαστεί στην Ελλάδα σε ισόβια, τα οποία δεν σπάνε στο δευτεροβάθμιο, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που η κοινωνική κατακραυγή και το αίτημα για την αναγνώριση του όρου της γυναικοκτονίας είναι επιτακτική.
Πολλοί είναι όμως που, ιδιαίτερα στο παρελθόν, αν και η ποινή τους ήταν τα ισόβια, κατάφερναν να τα σπάσουν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο απαγορεύεται κατα το νόμο να επιβάλλει επαχθέστερη ποινή από το πρωτοβάθμιο. Το καλύτερο, δηλαδή, που μπορεί να κάνει σε περιπτώσεις που κρίνει ότι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης φτάνει και περισσεύει, είναι να μην την μειώσει ή αναιρέσει.
Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις, πολλοί φυλακισμένοι έχουν αποφυλακιστεί υπό όρους, έχοντας συμπληρώσει ορισμένες προϋποθέσεις και ένα συγκεκριμένο διάστημα έκτισης ποινής που μπορεί να αλλάζει ανάλογα με τις ποινικές διατάξεις.
ΤW: Κάποιες περιγραφές είναι ιδιαίτερα σκληρές.
17 χρόνια για “έγκλημα πάθους”
Ο 46χρονος Σ.Σ., που στα μέσα του Ιανουαρίου τού 2013 σκότωσε και έθαψε σε παραλία της Λάρσου το γυμνό σώμα της γυναίκας του, Ραφαέλας Γιαννάκη, καταδικάζεται σε 20 χρόνια κάθειρξη. Δεν του επιβλήθηκαν ισόβια επειδή του αναγνωρίστηκε ο βρασμός ψυχικής ορμής. Στο Εφετείο η ποινή μειώνεται στα 17 χρόνια. Μέσα ενημέρωσης επιλέγουν τον τίτλο “Ένα έγκλημα πάθους συγκλονίζει τη Μυτιλήνη”.
18 χρόνια, αφότου έκοψε σε κομμάτια τη γυναίκα του
Πιο γνωστή περίπτωση είναι αυτή του Παναγιώτη Φραντζή, ο οποίος τεμάχισε την 18χρονη γυναίκα του σε 11 κομμάτια, την έβαλε σε σακούλες και την πέταξε σε κάδο σκουπιδιών το 1987.
Σε εφημερίδες το έγκλημα αναφέρεται ως «έγκλημα πάθους, ζήλειας και παράνοιας» που διαπράττεται από «αγανάκτηση και θυμό που ‘κοχλάζει’ μέσα στην ψυχή του δράστη», με κίνητρο «την παθολογική ζήλια.»
Η δημοσίευση από την εφημερίδα «Έθνος» της φωτογραφίας του ακέφαλου τεμαχισμένου πτώματος, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και καταγγελιών. Ομολογεί, του επιβάλλονται ισόβια και βγαίνει από τη φυλακή μετά από 18 χρόνια, “συνεπεία ευεργετικού υπολογισμού 2316 ημερών εργασίας και αναστολής εκτελέσεως του υπολοίπου της ποινής του”.
10 χρόνια για αποκεφαλισμό της γυναίκας του
Ο Γιώργος Σκιαδόπουλος στραγγαλίζει το 1999 τη σύντροφό του σε καυγά. Προσπαθεί να κάψει το πτώμα, δεν τα καταφέρνει και αποφασίζει να τη βάλει σε βαλίτσα. Επειδή το κεφάλι περισσεύει, το κόβει και πετάει αλλού τη βαλίτσα με το σώμα και αλλού το κεφάλι, το οποίο δεν βρέθηκε ποτέ.
Πρωτοδίκως ο Σκιαδόπουλος καταδικάστηκε το 1999 σε ισόβια. Το 2002 στο Εφετείο η ποινή του μειώθηκε σε 23 χρόνια λόγω πρότερου έντιμου βίου και καλής διαγωγής μετά την πράξη. Στη φυλακή γράφεται πως ήταν “υποδειγματικός κρατούμενος και ότι παρακολουθούσε μαθήματα του Ελεύθερου Πανεπιστημίου και βυζαντινής μουσικής”. Αποφυλακίστηκε το 2009 με περιοριστικούς όρους, έχοντας εκτίσει 10 χρόνια. Τίτλος εφημερίδας το 99΄είναι «Την έστειλα στη θάλασσα, εκεί που την ερωτεύτηκα».
7 χρόνια για τσιμέντωμα της γυναίκας του
Ο Γιάννης Κατσιλάμπρος, το 2008, χτύπησε τη γυναίκα του με σίδερο στο σπίτι πάνω σε καβγά. Δοκίμασε να τη θάψει, αρχικά στο φρεάτιο του ασανσέρ και μετά κάτω από το σπίτι του σκύλου, στο σπίτι τους. Στη συνέχεια έβαλε το πτώμα της στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου και το πέταξε σε κάδο σκουπιδιών στην Παιανία. Λίγες ώρες αργότερα επέστρεψε, πήρε ξανά τη σορό και την μετέφερε δίπλα στο σπίτι τους, στο πάρκο Πικιώνη, όπου την έθαψε. Σκέπασε τον αυτοσχέδιο «τάφο» με τσιμέντο και πέτρες. Τα ισόβια της πρωτόδικης απόφασης σπάνε και ο Κατσιλάμπρος κυκλοφορεί ελεύθερος απ’ το 2015. Εξέτισε 7 χρόνια.
Βεβαρυμένο ποινικό ιστορικό
Άλλη περίπτωση, όχι αποφυλάκισης, αλλά βεβαρημένου ποινικού ιστορικού, αυτή του Στάθη Ευσταθίου, οποίος είχε ήδη καταδικαστεί σε χρηματική ποινή 3000 ευρώ για παιδική πορνογραφία και 18 μήνες για βιασμό, πριν σκοτωσει την σύντροφό του με μαχαίρι και κατσαβιδι σε καυγά. Ευτυχώς, καταδικάζεται σε ισόβια και 15 μήνες φυλάκιση και παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία, τα οποία δεν έχουν σπάσει.
22 χρόνια για βιασμούς και θανάτους γυναικών
Σε ηλικία 19 ετών, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ο έφεδρος αξιωματικός Κυριάκος Παπαχρόνης βιάζει και δολοφονεί κατ εξακολούθηση γυναίκες, και κάνει και βομβιστικές επιθέσεις. Ονομάζεται “ο δράκος της Δράμας”. Τον Δεκέμβριο του 1982, ο Παπαχρόνης συλλαμβάνεται και ομολογεί τα εγκλήματά του. Η ποινή του ήταν παραπάνω από δις ισόβια και αποφυλακίστηκε υπό όρους το 2004, έπειτα από 22 χρόνια. Ζει στη Λάρισα και εφημερίδες αναφέρουν το πως στη φυλακή έφτιαχνε σταυρουδάκια που πουλούσε σε μοναστήρια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Παιδιά συγνώμη αλλά δεν καταλαβαίνω τον σκοπό αυτού του άρθρου. Ότι οι γυναικοκτονοι σπάσαν τα ισόβια ενώ έπρεπε να σαπίσουν στην φυλακή κτλ κτλ ? Μπαίνουμε σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια έτσι. Η φυλακή υποτίθεται ότι δεν είναι για να εκδικείται αλλά για σοφρωνιζει ( ας πούμε, και ανεξάρτητα από το αν είμαστε υπέρ η κατά της ύπαρξης της εν γένει). 18 χρόνια στη φυλακή δεν είναι λίγα και γενικά, ας μην αφήσουμε το τραγικό τον ημερών να μας σπρώξει προς τον carceral φεμινισμό Δεν είναι οι φυλακές η λύση
Δεν μπορώ να συμφωνήσω παραπάνω. Έχω κουραστεί μετά από κάθε έγκλημα που συνταράσει την κοινή γνώμη να ακούμε “σε 15 χρόνια έξω θα είναι” κλπ. μέχρι που φτάνει στο “θανατική ποινή τους χρειάζεται” ή “θα μπουν στη φυλακή και θα περάσουν “καλα””. ΟΧΙ κι εδώ ρε παιδιά. Θέλουμε ένα ανθρωποκεντρικό σωφρονιστικό ίδρυμα που να δίνει δεύτερες ευκαιρίες. Φρικάρω με το λαικό αίσθημα που θέλει το κράτος τόσο πελώριο μπροστά στον πολίτη που να έχει τη δύναμη να τον σαπίσει σε ένα κελί μέχρι να πεθάνει. Άσε που το βρίσκω και κοντόφθαλμο. Όταν ζητάμε αύξηση των ποινών, (πέρα από το ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Θέλουμε δεύτερες ευκαιρίες σε αυτούς που σκοτώνουν τις γυναίκες τους. Μάλιστα.
Φυσικά και θέλουμε να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες στις περισσότερες περιπτώσεις εγκλημάτων. Μια εκσυγχρονισμένη κοινωνία οφείλει να προσπαθεί να σωφρονίσει και να επανεντάξει τους εγκληματίες της. Όχι να το παίζει θεός και να τους αφαιρεί για πάντα την ελευθερία τους. Άμα είναι γιατί δεν τους σκοτώνουμε τότε εξαρχής να τελειώνουμε; Ειλικρινά θέλετε τέτοια εξουσία πάνω σας από το κράτος; Η Νορβηγία όπως κι άλλες χώρες εκεί πάνω που συνεχίζουν ευτυχώς να λειτουργούν πρωτοποριακά έχει αλλάξει το focus από το punishment στο rehabilitation εδώ και χρόνια μειώνοντας δραστικά τα ποσοστά των reoffenders. Εμείς εδώ ας συνεχίσουμε να λέμε αυτά που ακούγαμε να… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι μπράβο στη Νιρβηγία, αυτό θέλουμε, τον Μπρέιβικ έξω σε λίγα χρονάκια, “επανενταγμένο”, πολύ καλά θα πάει αυτό.
Dorothy (και cronopi@), καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις αλλά συγκρίνεις μια χώρα στην οποία οι λέξεις πρόληψη, σωφρονισμός, επανένταξη είναι άγνωστες, με μία άλλη που τα σωφρονιστικά καταστήματα θεωρούνται κοινωνικά ιδρύματα. Επίσης, η επιβολή της ποινής δεν αποτελεί εκδίκηση του ατόμου, αλλά επακόλουθο μιας πράξης ανεξάρτητα με το που θα εκτίσει κανείς την ποινή του, στη Νορβηγία ή στον Κορυδαλλό. By the way, ο 55χρονος στα Ιωάννινα μπαινόβγαινε στις φυλακές ενώ η καταγραφή της υποτροπής των αποφυλακισμένων συνοψίζεται στη φράση ”είχε απασχολήσει ξανά τις Αρχές”. Αυτά είναι τα επικίνδυνα μονοπάτια. Μαζί με τη γυναικοκτονία που λέγεται ‘ζήλεια’, δικαιολογείται με ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θέλουμε, θέλετε μονο ενα σωφρονιστικο συστημα, όπου ανθρωποκεντρικο = θυτοκεντρικο και για τα θυματα και το περι δικαιου αισθημα πλήρης αδιαφορία και έλλειψη ενσυναίσθησης.
Εγώ θέλω ένα συνδυασμό σωφρονισμου και τιμωρίας και ασφάλειας.
Τέλος, τι ακριβως θεωρείς ότι είναι εδώ και λες ότι δεν ανηκουν εδώ αυτά;
Το θέμα είναι πάντως ότι σε αυτές τις γυναίκες δεν δόθηκε δεύτερη ευκαιρία. Έχει νόημα να μιλάμε για σωφρονισμό όταν μιλάμε πχ για εξαρτημένα άτομα που έχουν συλληφθεί, και ναι εκεί έχει νόημα ο σωφρονισμός. Πρόγραμμα απεξάρτησης στη φυλακή, ψυχολογική υποστήριξη. Να μη μπαίνει ο κρατούμενος μέσα για κατοχή χασίς και να βγαίνει έτοιμος εγκληματίας. Το ζητούμενο δεν είναι να τραβάμε τα ρούχα μας με μανία όπως τα πλήθη στο μεσαίωνα ζητώντας θεάματα με γκιλοτίνα, αλλά κάπου είναι και προκλητικό να βγαίνει ο άλλος που αφαίρεσε τη ζωή μιας νέας γυναίκας με τόσο τραγικό τρόπο στα 7 χρόνια επειδή “παρακολουθούσε… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απολύτως, εννοείται, για κατοχή χασίς βασικά να μη μπαίνεις καν μέσα θα έπρεπε, και προφανώς πχ. για έναν νέο από υποβαθμισμένη περιοχή που μπλέκει με μικροκλοπές η έμφαση πρέπει να δίνεται σαφώς στην στήριξη / εκπαίδευση / επανένταξη κλπ κι όχι στην τιμωρία. Αλλά στο Μπάμπη τον πιλότο, στο τύπο τώρα στη Δάφνη που την κακοποιούσε και χρόνια, στον άλλο στα Πετράλωνα που έκανε φυλακή για βιασμό και βγήκε για να ξανακάνει έναν αποτρόπαιο βιασμό, σε αυτούς θα δώσουμε και δεύτερη ευκαιρία; Είναι επανεντάξιμοι; Θέλουν να μας τρελάνουν μερικ@…
Σωστά, δεν είναι οι φυλακές η λύση, η λύση είναι να κυκλοφορούν ανενόχλητοι να βιάζουν και να σφάζουν γυναίκες. ΔΕΝ σωφρονίζονται όλοι οι άνθρωποι, τι να κάνουμε.
Αλλά όοοχιιιιιι, εμείς πρέπει να τους βγάζουμε και να τους ξαναβάζουμε έξω, όπως ο τύπος που έκανε την φρικιαστική επίθεση στην καθαρίστρια στα Πετράλωνα, όπως ο Δράκος του Κάβου. Μη μας πούνε και τίποτε φυλακόφιλους.
Συμφωνω απόλυτα με αυτό το σχόλιο
Ποιοι ανθρωποι δηλαδή σωφρονίζονται και ποιοι δεν σωφρονίζονται; Πώς τους διακρίνετε με τόση σιγουριά εκ των προτέρων;
Δεν είμαι νομικός. Αλλά δεν θα θεωρούσα εξίσου πιθανό να σωφρονιστεί ένας πορτοφολάς με τους δολοφόνους πχ της Τοπαλούδη, που α. έκαναν ένα ακραίο, ειδεχθές έγκλημα και β. έδειξαν μνημειώδη αναισθησία έκτοτε.
Και φυσικά δεν θέλω η αυστηρότητα να εξαντλείται στους γυναικοκτόνους. Έχετε υπόψη πόσο έκατσαν μέσα οι φονιάδες του Σαχζάτ Λουκμάν; Τραβούσα τα μαλλιά μου όταν το έμαθα!
ΥΓ Οι σατανιστές της Παλλήνης ήταν textbook γυναικοκτόνοι πάντως.
Συγνώμη, που τα είδες τα 18 χρονια; Αυτά ίσχυαν στις υποθεσεις του 1980. Ο Κατσιλάμπρος βγήκε σε 7 χρονια, έχοντας σκοτώσει τη γυναίκα του σε καυγά.
Ο σκοπός του άρθρου είναι να δείξει ότι τα ισόβια, δηλαδή τα 18 χρόνια, σπάνε επειδή αποδεχόμαστε ως ελαφρυντικο την έννοια “εν βρασμώ ψυχικής ορμής”.
Γιατί, επειδή έκανε κάτι η γυναίκα; Επειδή ζήλευε; Όχι, επειδή η κοινωνία του έχει περάσει το μήνυμα ότι είσαι άντρας και το να θυμώνεις ανεξέλεγκτα είναι “μέσα στο πρόγραμμα”.
Αν σε ένα φεμινιστικό σάιτ αντιτιθέμεθα στο να περάσουν τη ζωή τους στη φυλακή άντρες που σκότωσαν εν ψυχρώ τις γυναίκες τους σαν να είναι σκυλιά, τότε ας μη μας σοκάρουν καθόλου τα σχόλια εκεί έξω για το πόσο κρίμα είναι να καταστραφεί η ζωή του κάθε γυναικοκτόνου εξαιτίας μιας καρι@λας που τα’θελε. Καμία ελπίδα. Ο,τι πιο απογοητευτικό έχω διαβάσει εδώ μέσα σε πάνω απο μια δεκαετία.
Neverlander δεν έχω λόγια να περιγράψω πόσο συμφωνώ. Θα συμφωνήσω και με George Kapages, θυτοκεντρικό λέγεται αυτό το σύστημα, όχι ανθρωποκεντρικό.
Ασφάλεια, αν είναι όλοι οι γυναικοκτονοι έξω προφανώς δεν είμαστε ασφαλείς.
Neverlander και υπόλοιποι σχολιαστές και κα Διαλετή, εκτός από τους «άντρες που σκότωσαν εν ψυχρώ τις γυναικες τους σαν σκυλιά», παρά πολλοί δολοφόνοι, ανδρες και γυναικες, καταδικασμένοι σε ισόβια, αποφυλακίζονται μετά από ορισμένα χρόνια, ως συνέπεια του ανθρωποκεντρικου, σε όλες τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, σωφρονιστικού συστήματος, που θέλει να τιμωρείται αυστηρα ο φονιάς, όπως απαιτεί το περι δικαίου αίσθημα, αλλά όχι και να σαπίζει στη φυλακή για παντα. Παραδείγματα: Γιαννακόπουλου (δολοφονία αρχιμανδρίτη)- 16 χρόνια, Κολιτσοπουλου και Σγουρίδης -17 χρόνια, Μαρια Σαμπανιωτη (τριπλή δολοφονία με δηλητηριασμένα τηγανόψωμα, 7 απόπειρες ανθρωποκτονίας) -19 χρόνια, δολοφονια Α.Τέντα – 9 χρόνια στη φυλακή η συζυγος… Διαβάστε περισσότερα »
Λέτε “αυτό αρμόδιοι να το κρίνουν δεν είμαστε εμείς, αλλά εκείνοι που έχουν τον αντίστοιχο θεσμικό ρόλο, και που γνωρίζουν όλα τα δεδομένα, που εμείς δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε” Να παραθεσω ένα σύντομο ορισμό: “Κοινωνικό κίνημα: δυναμική και οργανωμένη προσπάθεια ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων να επιφέρουν ή να αποτρέψουν κάποια κοινωνική αλλαγή”. Εμ, εννοείται ότι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αρκετά πράγματα. Γνωρίζουμε ότι η αστυνομία δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ για την έμφυλη βία παρά μόνο αν υπάρχει θάνατος. Γνωρίζουμε ότι οι γυναικοκτονοι είχαν μέχρι στιγμής το ελαφρυντικό του βρασμού ψυχικής ορμής, το οποίο κάλυπτε όλες τις περιπτώσεις δολοφονίας… Διαβάστε περισσότερα »
Tinuviel, για το σχόλιο σας «Λέτε αυτό αρμόδιοι να το κρίνουν…….» Εννοω «αρμόδιοι» και «δεδομένα» σε κάθε μια επι μέρους περιπτωση. Όχι τα γενικά δεδομενα του τι ισχύει γενικώς στην κοινωνία. Αλλά τα δεδομένα κάθε περίπτωσης δράστη/έκτισης ποινής. Δεν εννοω επισης ότι οι αρμόδιοι δεν σφάλλουν ποτε. Αλλά ότι δεν μπορούμε εμείς (ευτυχώς!) να απόφαινόμαστε για την εκτιση της ποινής του κάθε καταδικασμένου. Δεν είπα να κάτσετε στη γωνιά σας. Να κάνετε κινήματα και να υποστηρίζετε ο,τι θεωρείτε δίκαιο. Τους δικαστες είπα να μην κάνετε, και να στήνετε λαϊκά Δικαστήρια για καθε μια συγκεκριμένη περιπτωση κατηγορουμένου. Αυτό δεν είναι αγώνας,είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Παιδιά πριν φρικάρετε με τα σχόλια, απλά διαβάστε τί πρεσβεύει ο abolitionist φεμινισμός. Είναι γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το παρόν σωφρονιστικό σύστημα που στοχεύει μόνο στην τιμωρία και όχι στην επανένταξη στην κοινωνία δεν προστατεύει κανένα καθώς πολύ μεγάλο ποσοστό των θυτών κ κακοποιητών όταν ξαναβγεί θα ξανα εγκληματίσει κ κάποιες φορές θα προβεί κ σε σοβαρότερα εγκλήματα από πριν. Ίσως αν το σωφρονιστικό σύστημα στόχευε στο rehabilitation, με θεραπεία, σεμινάρια για ισότιμες σχέσεις, ενσυναίσθηση, διαχείριση θυμού κλπ ο βιασμός της γυναίκας που καθάριζε την πολυκατοικία να είχε αποφευχθεί. Ίσως. Ως προς το άρθρο τώρα, σίγουρα… Διαβάστε περισσότερα »
Βεβαίως να δίνεται έμφαση σε αυτά που λες. Αλλά ο abolitionist φεμινισμός δε λέει *μόνο* να φερόμαστε σωστά στους κρατούμενους και να στοχεύουμε στην επανένταξη – 100% σωστό. Αλλιώς δεν θα τον έλεγαν abolitionist, θα τον έλεγαν απλώς rehabilitative ξέρω’γω. Λέει να κλείσουν οι φυλακές/να μειωθούν δραστικά οι ποινές. Εκτός από την τιμωρία, τον σωφρονισμό και την προστασία των πολιτών οι ποινές έχουν και μια άλλη ΤΕΡΑΣΤΙΑ σημασία που ξεχνάμε, της αποτροπής. Πώς θα αποτραπεί εξ αρχής κάποιος αν ξέρει ότι θα βιάσει και ΑΝ καταδικαστεί θα αντιμετωπίσει ελάχιστο ή καθόλου χρόνο φυλάκισης, και απλώς θα του κάνουν μερικές ωραίες… Διαβάστε περισσότερα »
Παιδιά τι λέτε τώρα, οι ποινές έχουν τεράστια κιόλας σημασία αποτροπής? Ας βάλουμε και θανατική ποινή τότε άμα είναι, να αποτρέπει περισσότερο.
Αυτό εννοώ όταν μιλάω για επικίνδυνα μονοπάτια βασικά.
A, δεν έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα οι ποινές. Δηλαδή εσείς δεν ξέρετε κανέναν που ο μόνος λόγος που δεν κλέβει / εξαπατά / τρέχει με 250 χλμ ή ακόμη και δεν δέρνει κάποιον είναι επειδή δεν θέλει να βρεθεί σε κάνα κελί, ή έστω να πληρώσει κάνα δυσθεώρητο πρόστιμο. Όλοι όσοι τηρούν το νόμο το κάνουν απλώς λόγω των ηθικών αρχών τους. Μάλιστα.
Μπορεί να έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα για να βάλεις τη μάσκα σου ή για να μην τρέχεις με 250. Όταν μιλάμε για φόνους και βιασμούς δεν θα κάτσει ο άλλος να πει πριν βιάσει κάτσε λίγο θα φάω δέκα χρόνια ή είκοσι να δω τι θα κάνω. Αυτό είναι αποδεδειγμένο δεν είναι θέμα συζήτησης, οι χώρες με αυστηρότερες ποινές ΔΕΝ έχουν λιγότερα βαριά εγκλήματα.
Αλλά οκ, σύμφωνα με τη λογική σου, η θανατική ποινή θα έχει περισσότερο αποτρεπτικό χαρακτήρα τότε, γιατί να μην υπάρχει σαν επιλογή για τέτοιου είδους εγκλήματα?
Το πώς και γιατί γίνονται εγκλήματα είναι περίπλοκο, και το αν όντως γίνονται λιγότερα βαριά εγκλήματα δεν είναι απλώς ευθέως ανάλογο με την αυστηρότητα των ποινών. Μπορεί ορισμένες κοινωνίες εξελιγμένες και προοδευτικές να μην έχουν περισσότερα εγκλήματα *παρά* το ότι έχουν χαμηλές ποινές. Επίσης, αναφερεσαι στους βιαστές σαν πολύ έρμαια των παθών τους ή της προβληματικής ψυχολογίας τους. Σε πληροφορώ πως οι περισσότεροι μια χαρά συναίσθηση έχουν αυτού που κάνουν, κι αν πιστεύουν ότι το θύμα τους θα τους καταγγείλει εύκολα, θα γίνει εύκολα πιστευτό και είναι πολύ πιθανό να δικαιωθεί θα το σκεφτούν 5 και 10 φορές πριν πιέσουν… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απολύτως Neverlander. Πόσα σχόλια έχω δει για το Φιλιππίδη ότι εντάξει μωρέ ακραία η προφυλάκιση δε τιμωρήθηκε αρκετά;/κρίμα το θέατρο χάνει ένα μεγάλο ηθοποιό, κρίμα η γυναίκα του και το παιδί του/πολύ σκληρή τιμωρία. Φτάνει πια με την συμπόνια για τους δράστες, φτάνει. Φυσικά και τα ισόβια πρέπει να είναι ισόβια. Φυσικά και δε πρέπει ποτέ να βγουν από τη φυλακή αυτά τα άτομα. Φυσικά και το “εν βρασμώ ψυχής” είναι κανονικό θεσμοθετημένο ξέπλυμα (ανδρών) δολοφόνων. Θα έπρεπε η εφαρμογή του να περιοριστεί παρά πολύ και σίγουρα να μην καλύπτει περιπτώσεις “ζήλειας” και “πληγωμένου ανδρικού εγωισμού”. Αν εμείς δε… Διαβάστε περισσότερα »
( Κατά λαθος πάτησα like)
Είναι εντελώς αδύνατον να είστε νομικός, να έχετε δηλαδή τελειώσει τη νομική σχολή, και να υποστηρίζετε, από οποιαδήποτε σκοπιά , ότι ένας δράστης καταδικασμένος σε ισόβια δεν θα βγει ΠΟΤΕ από τη φυλακή (ούτε σε 25 , ουτε σε 30 ουτε σε 40 , ουτε σε 50 χρονια; Ποτέ;;) . Δυστυχως, το δικο μου αναλυτικό σχόλιο για το θέμα κοπηκε, και επειδή φοβάμαι ότι ούτε αυτό θα δημοσιευτει, δεν επεκτείνομαι.
Ariel, δεν καταλαβατε το σχόλιο μου. Είπα “Φυσικά και τα ισόβια πρέπει να είναι ισόβια. Φυσικά και δε πρέπει ποτέ να βγουν από τη φυλακή αυτά τα άτομα”. Δεν αναφέρομαι σε αυτό που όντως συμβαίνει, αλλά σε αυτό που θα έπρεπε να συμβαίνει. Δεν υποστήριξα ότι ένας άνθρωπος που έχει καταδικαστεί ισόβια δεν θα ΒΓΕΙ ποτέ από τη φυλακη. Υποστήριξα ότι δεν θα ΕΠΡΕΠΕ να βγει ποτέ από τη φυλακή. Εντελώς διαφορετικό το ένα από το άλλο. Απλή ανάγνωση. Και ναι, είμαι όντως νομικός, απλά υποστηρίζω κάτι διαφορετικό από αυτό που συμβαίνει εν τοις πράγμασι. Δεν απαγορεύεται. Υπάρχουν έννομες τάξεις… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι, αγαπητη Tinuviel, το καταλαβα ότι εννοούσατε τι πρεπει να ισχύει, άλλωστε το γράψατε ρητά από την αρχή, και σ αυτό απάντησα. Περιμένω ένα συγγνώμη για το χαρακτηρισμό «Λωλοστεφανη», την «κρίση που έπαθα» και τα «ξαναλέω επειδή δεν τα καταλαβαίνετε». Είμαι και εγώ νομικός εν ενεργεία, δικηγόρος αρχικά και στη συνεχεια δικαστής, ( ηδη 37 χρονια δικαστής) τι είναι αυτό που πιστεύετε ότι δεν καταλαβαίνω; Δεν είπατε δε και τίποτα ακαταλαβιστικα ή πρωτότυπα. Και μη βρίζετε, σας παρακαλώ.
Ο πληθυντικός απευθυνόταν σε όλα τα παραπάνω σχόλια, όχι μόνο στο δικό σας. Και δεν σας έβρισα. Είπα ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή και δεν πρόκειται να το πάρω πίσω, γιατί το πιστεύω ακράδαντα. Δεν είναι υβριστικό κατά τη γνώμη μου, είναι όμως απαξιωτικό ασφαλώς, για αυτό και ενοχλησε. Το ότι είστε δικαστής εξηγεί πολλά. Εγώ είμαι νομικός, αλλά προς το παρόν δεν ασκω το επάγγελμα γιατί είμαι διδακτορική φοιτήτρια στη Γαλλία, μια που αμφισβήτησατε και την ιδιότητα μου. Και όντως δεν καταλαβαίνετε. Έγραψα και άλλο σχόλιο από πάνω, δεν ξέρω αν θα δημοσιευθεί, θα επαναλάβω όμως την ουσία: αν… Διαβάστε περισσότερα »
Προς την Tinuviel:
Το ότι είμαι δικαστής, οπωσδήποτε εξηγεί πολλα. Κυρίως ως προς το ότι δεν λεω πρωτότυπα πράγματα, αλλά αυτά που είπε, μεταξύ άλλων, ο Διαφωτισμός, η ΕΣΔΑ και τα άρθρα 4-26 του Συντάγματος.
Το ότι εσείς, μια διδακτορική φοιτήτρια νομικης, καταλάβατε ότι σας είπα να αραξετε στα κιλά σας, και δεν φαινεται να αντιλαμβάνεστε ούτε τη διάκριση των εξουσιών, παραμένει ανεξήγητο.
Το να αποκαλείτε κάποιον « Λωλοστεφανη» , επιμένοντας μαλιστα οτι ο χαρακτηρισμός είναι πολύ πετυχημένος, και γι αυτό έτσουξε, δεν ειναι απαξίωση. Είναι καθαρή βρισια, που οφείλεται στην ανωνυμία, και που κανονικά δεν έπρεπε να δημοσιευτει.
Κατ’ αρχήν Ariel, για το θέμα των ποινών η δικαστική εξουσία έχει τη μικρότερη ευθύνη. Είναι θέμα της νομοθετικής εξουσίας πρωτίστως. Η δικαστική εξουσία όμως πάσχει και αυτή, ενδεχομένως λιγότερο και από τις τρεις εξουσίες. Δεν το αρνούμαι. Στόχος μου δεν είναι να λιθοβολησω τους δικαστές. Το να ισχυριζεστε ότι δεν υπάρχει έστω και παλιά νομολογία όπου τα θύματα εμφυλης βίας δεν δικαιωθηκαν είναι, πώς να το πω, αδιανόητο. Έφερα γαλλικό παράδειγμα λόγω των σπουδών μου, αλλά δεν θα κάτσω να κάνω έρευνα και να παραθέσω αναλυτική νομολογία για κάτι που ασφαλώς γνωρίζετε ήδη. Ξαναλέω, δεν έχω στόχο να κατακρεουργησω… Διαβάστε περισσότερα »
Εχμμ ακριβώς επειδή είναι κίνημα και σπρώχνει για πολιτικές λύσεις, δεν μπορεί οι πολιτικές μας λύσεις να είναι αύξηση των ποινών και σάπισμα στις φυλακές κτλ. Δεν τα βάλαμε με κανέναν πολίτη που φώναξε να σαπίσουν στην φυλακή, κι εγώ το φώναξα και όλες μας. Δεν είναι αυτές οι πολιτικές μας θέσεις όμως
Cronopi@ πράγματι, το θέμα των ποινών είναι ένας μόνο από τους παράγοντες που ευνοούν τις γυναικοκτονιες, ούτε καν ο βασικός παράγοντας. Δηλαδή και τις ποινές αν αυστηροποιησουμε, ακόμη και θανατική ποινή αν ξαναφέρναμε (που εννοείται δεν συμφωνώ), είναι αμφίβολο το κατά πόσο θα έχουμε θετικό αποτέλεσμα από αυτό. Αλλες είναι οι προτεραιότητες, συμφωνώ σε αυτό. Όμως είναι μάταιο να θεωρούμε ότι το υπάρχον νομικό σύστημα, έτσι όπως είναι διαμορφωμένο, ξεκινώντας από το νόμο, στη συνέχεια από την αστυνομία, και καταλήγοντας στη ποινή, είναι αποτρεπτικό για τους δράστες. Δεν είναι στο ελάχιστο αποτρεπτικό για τους δράστες. Αυτό αποδεικνύεται και από τις… Διαβάστε περισσότερα »
Α, μπα; Αδύνατον; Κάτι που ίσχυε σε αρκετές χώρες μέχρι πρόσφατα και σε κάποιες ισχύει ακόμη; Και μη μου πείτε “αυτά τα κράτη είναι αυταρχικά, παραδείγματα προς αποφυγήν”. Είναι αυταρχική η Καλιφόρνια;
+1
Εμένα αν κάποιος κακοποιούσε με ειδεχθή τρόπο και σκότωνε όχι σε ατύχημα ( τύπου την/τον έσπρωξα και χτύπησε ) τη κόρη ή το γιο μου και ήξερα ότι θα πάνε φυλακή για καμιά δεκαριά χρόνια με στόχο τον σοφρωνισμο και την επανένταξη στην κοινωνία θα τους σκότωνα να πάω εγώ στη φυλακή 10 χρόνια να σπουδάσω και να επανενταχθώ
@Sofie Rosie Και εγώ το ίδιο θα έκανα. Τα πάντα για το παιδί μου και ας την πλήρωνα εγώ ! Μου φαίνεται αδιανόητο το να θέλει κάποιος, ειδικά σε μια ιστοσελίδα σαν το α, μπα – να φανεί επιεικής στην περίπτωση ανθρωποκτονίας, εκτός αν πρόκειται για “εγκλήματα τιμής” (π.χ δολοφονία 23χρονου βιαστή / δολοφόνου στην Μάνη από τον πατέρα του 14χρονου αγοριού. Μάλιστα ο πατέρας του 23χρονου υπερασπίστηκε τον πατέρα του 14χρονου και όλη η Μάνη χειροκροτούσε που πήρε τον νόμο στα χέρια του)
cronopi@ Εξαιρετικό το σχόλιο και μπράβο για την ψύχραιμη και αντικειμενική ματιά.
Κάποια από τα σχόλια που διάβασα παρακάτω είναι σοκαριστικά. Νομίζω ακυρώνουν και αδικούν κάθε έννοια φεμινισμού.
Παρότι ήταν πολύ πιο σεξιστική η δεκαετία του 80, τουλάχιστον έτρωγαν πιο βαρβατες ποινές οι γυναικοκτόνοι (Παπαχρονης, Φραντζης). Τωρα σε 7 με 10 χρονια βγαίνουν έξω.
Εξαιρετικό άρθρο, με ένα μεγάλο φάουλ. Εφόσον ο ύποπτος για το φονο της Γατιδου αθωωθηκε στο δευτεροβαθμιο δικαστηριο και στον Άρειο Πάγο, είναι λάθος το σχόλιο “Αν ο κατηγορούμενος είναι πράγματι αθώος”.
Ισχύει, μέχρι και για “ψύλλου πήδημα” έριχναν βαρβάτες ποινές πχ κλοπές ή τους κανόνιζαν συγκρατούμενοι. Σήμερα βάζουμε τον Μπάμπη τον φονιά βι άι πι μην τυχόν και πειράξουμε καμιά τρίχα του. Για κλάματα.
Δεν είμαι δικηγόρος αλλά από ότι καταλαβαίνω ισόβια κάθειρξη δεν σημαίνει μένω στην φυλακή μέχρι να πεθάνω. Υπάρχουν και ποινές δις ή τρις ισόβια άρα υπάρχει ένας ανώτερος αριθμός χρόνων για την ισόβια ποινή κάπου διάβασα ότι είναι 18 χρόνια.
Αν θυμάμαι καλά ο Παπαχρόνης δεχόταν πλήθος ερωτικών επιστολών από γυναίκες μέσα στη φυλακή…Θα μπορούσε αυτό να μας το εξηγήσει κάποιος ειδικός;
https://enallaktikidrasi.com/2018/09/ivristofilia-psixologia-pisw-anthrwpous-elkontai-egklimaties/
Να ξεκαθαρίσουμε ότι δυστυχώς έτσι είναι το ποινικό μας σύστημα και χειροτερεύει κιόλας βλ. νόμο Παρασκευόπουλου. Δεν αφορά μόνο τις γυναικοτονιες αυτό. Όσο όταν λέμε ισόβια δεν εννοούμε ισόβια, αυτά θα γίνονται. Πχ χθες αποφυλακίστηκε ο δολοφόνος της 17Ν Κωσταρης. Είχε φάει τον Μπακογιάννη.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως ο ποινικός κώδικας αναγνωρίζει τον όρο “βρασμό ψυχικής οργης”. Είναι σαν να υπονοεί πως είναι λογικό κάποιος να χάσει τόσο πολύ τον έλεγχο λόγω οργής η ζήλειας και να κάνει κάποιο τέτοιο έγκλημα και ως εκ τούτου μπορεί η ποινή του να μειωθεί. Κατά κάποιο τρόπο το μύνημα που περνάει είναι ότι ότι ο θυμός, η οργή δικαιολογεί μια τέτοια πράξη ή την κάνει πιο κατανοητή ίσως. Ένα προμελετημένο έγκλημα δικάζεται αλλιώς. Λογικό. Όμως πιστεύω πως η αναγνώριση της αδυναμίας ελέγχου των συναισθημάτων ως παράγοντα που οδηγεί σε έγκλημα ειναι προβληματική . Με τον… Διαβάστε περισσότερα »
Bαθιά προβληματικό το άρθρο, αν όχι απολύτως λανθασμένο. Δεν πρόκειται για γυναικοκτόνους που έσπασαν τα ισόβια. Πρόκειται για κάθε ισόβια κάθειρξη που δεν σημαίνει ισόβια έκτιση ποινής. Και ορθώς.
Τι ακριβώς προτείνετε δηλαδή; Να καταργήσουμε την έννοια του σωφρονισμού; Μήπως να ξανασκεφτούμε επαναφορά της θανατικής ποινής;
Ψηφίζω ναι δαγκωτό στην τελευταία ερώτηση, για τις πολύ σκληρές υποθέσεις και για όταν δεν υπάρχουν περιθώρια αμφιβολίας για την ταυτότητα του δράστη.
“Δυστυχώς όμως, τα σόσιαλ είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, όχι τόσο αρένα ελευθερίας, όσο αρένα τοξικής εκτόνωσης.” [1]
[1] https://www.lifo.gr/blogs/imerologio/facebook-ena-aperanto-makeleio
Οι πιο τραγικές – από άποψη ποινής – πιστεύω είναι οι υποθέσεις Σκιαδόπουλου και Κατσιλαμπρου. Ελπίζω τουλάχιστον να μην έχουν απασχολήσει και να μην απασχολήσουν ξανά για παρόμοιους λόγους. Φυσικά το ιδανικό σε περιπτώσεις ανθρωποκτονιών είναι η εκτέλεση για μένα, ειδικά αν υπάρχουν και παιδιά στην μέση και ας θεωρείται εκδικητικό και τραβηγμένο αυτό. Εγώ δεν αλλάζω άποψη για κανένα λόγο σε τόσο αποτρόπαιες πράξεις. Τέτοια πλάσματα δεν έχουν λόγο ύπαρξης, πόσο μάλλον να προχωρούν στην ζωή τους, με άλλο, ίσως, υποψήφιο θύμα ενώ κάποια άλλα άτομα να έχουν πληρώσει με τον έσχατο και ανεπανόρθωτο τρόπο και τόσες οικογένειες να… Διαβάστε περισσότερα »