Γράφω και κλαίω απ’ τα νεύρα μου, αλλά κάπου θέλω να το πω.
Το πρωί στο καφέ που εργάζομαι, κέντρο καράκεντρο πιο κεντρικά δεν γίνεται, ξέχασα μία από τις παραγγελίες. Ζήτησα συγνώμη, κέρασα τον καφέ, ήμουν τυπικά ευγενική, εξηγώντας ότι αυτές τις μέρες καιγόμαστε και με τις εξωτερικές παραγγελίες…
Όμως! Όμως έπεσα πάνω στον τέρμα κομπλεξικό, τέρμα μισογύνη που ήθελε να φλεξάρει εξουσία στους φίλους του. “Έλα εδώ”, μου λέει λες και ήμουν ο σκύλος του.
“Κεράσματα δεν δέχομαι. Πείτε συγνώμη λάθος, τα κάναμε σκ@τ@ και τέλος. Έναν καφέ πίνουμε, ξινός βγαίνει. Πες ‘δεν μπορώ να συγκρατήσω τρεις καφέδες σωστά’!”.
Γύρισε το κεφάλι μου! Και πάλι, όμως, χωρίς να χαμογελάω ή να κάνω γλύκες, εξηγώ ότι αυτή είναι η πολιτική του καταστήματος σε περίπτωση δικού μας λάθος. Όσο τα λέω αυτά, κοιτάω προς τα καθίσματα του δρόμου για να τσεκάρω συνάδελφο νέα και σχετικά άπειρη.
Και εκείνη ακριβώς τη στιγμή μου πετάει, φωνάζοντας, μπροστά σε τόσο κόσμο: “Κοριτσάκι μου, όταν σου μιλάω θα με κοιτάς και θα λες, ναι μάλιστα!”.
Κρατήθηκα να μη βάλω τα κλάματα απ’ τα νεύρα μου που με έκανε ρεζίλι μπροστά σε τόσο κόσμο, άρχισα να φωνάζω κι εγώ, βγήκε έξω ο ιδιοκτήτης, έγινε φασαρία. Έφυγαν κακήν κακώς από το μαγαζί, χάλασε η μέρα μου, χάλασε η βάρδιά μου, ακόμη και τώρα που το ξαναθυμάμαι γινομαι τρελή.
Και θέλω να το πω γιατί διάβασα αυτό εδώ και συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ, αν ήμουν άντρας θα τολμούσε να μου μιλήσει έτσι; Όχι βέβαια.
Παιδιά, συνέρθετε. Να μην είστε γαϊδούρια και να σέβεστε. Αυτό.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μόνο Ντροπή
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ αυτόν θα τον είχα περιλούσει με τον καφέ. Δεν θα έφευγε έτσι όπως ήρθε. Καθαρός και σενιαρισμένος, όοοχι! Μπράβο για την ψυχραιμία σου.
Αλλά πιστεύω πως σε ορισμένους, τους χρειάζεται.
Με τον ιδιοκτήτη τι έγινε; Σε υπερασπίστηκε τουλάχιστον; Αυτός ο μ@λ@κας θα ήταν από τους οπαδούς της ηλίθιας ιδεολογίας “Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο”. Αν βρει τα μούτρα να ξαναπατήσει, πολύ απλά θα αρνηθείς να πάρεις παραγγελία. Έχεις κάθε δικαίωμα να προστατεύεις την ψυχολογία σου και να μην σε χορεύει ο κάθε κ@@λης. Μερικοί δεν έχουν ακούσει την έννοια της κοινωνικής συμπεριφοράς δυστυχώς. Είχα πάει σε φούρνο κοντά στο σπίτι μου, το όριο εντός μαγαζιού ήταν 4 άτομα, ήταν ένας ηλικιωμένος ο 3ος και μπαίνω και εγώ μέσα μιας και δεν υπήρχε θέμα υπέρβασης του ορίου. Με κοιτάει και μου… Διαβάστε περισσότερα »
μου ανέηκε το αίμα στο κεφάλι!
Πάντως αυτός έγιε ρεζίλι, όχι εσύ
Μεγάλη αγκαλιά σου στέλνω γλυκιά μου!εχοντας συναλλαγή με κοινό για 30 σχεδόν χρόνια εχω να σου πω οτι η περίοδος που διανύουμε είναι εξαιρετικά δύσκολη και οτι το στρές δυστυχώς δεν βγάζει μπροστα μόνο το χειρότερο εαυτό κάποιου αλλά κι ολα τα συμπλέγματα παραληρηματικες ιδέες και ψυχωσικές σκέψεις.Με τον καιρό θα μάθεις να απαντάς σα Δαλάι Λάμμα σε όλους αυτους τους βαθιά ψυχικά άρρωστους ανθρώπους και να μην παιρνεις τίποτα απο αυτα στο σπίτι μαζί σου!!προφανως και θα μιλούσε διαφορετικά σε ένα μαντράχαλο δυο μέτρα.Ναθυμάσαι οτι η αποστασιοποίηση σου συναισθηματικά είναι η μεγαλύτερη νικη απένατι σε τέτοια επεισόδια.Την επόμενη φορά… Διαβάστε περισσότερα »