ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό υπάρχει κατά την άποψή μου έξαρση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας και το ζητούμενο πλέον είναι η αρωγή της κοινωνίας στα θύματα. Μετά από τις δηλώσεις του συνδικαλιστή αστυνομικού κακώς δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι υπάρχει παραθυράκι στην έννομη τάξη το οποίο έχει ως αποτέλεσμα την αθώωση των δραστών ενδοοικογενειακής βίας και γυναικοκτονιών. Η έννομη τάξη ενδεχομένως να έχει κενά, αντιφάσεις και ατέλειες στο χέρι μας είναι όμως να συνδράμουμε τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας προκειμένου να μην πεθάνουν και άλλες γυναίκες. Ως κοινωνία θα πρέπει να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δαχτυλό μας και να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους. Η ενδοοικογενειακή βία δυστυχώς μπορεί να οδηγήσει και σε γυναικοκτονία και τότε είναι αργά. Είναι αργά για όλους.
Για αυτό το λόγο θεωρώ απαραίτητο όταν αντιλαμβανόμαστε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας να επικοινωνούμε με τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας και να καταγγέλουμε το περιστατικό. Σε περίπτωση που το καταστατικό λαμβάνει χώρα μπροστά μας και θέλουμε να το καταγγείλουμε τηλεφωνούμε στο 100. Δεν μπορούμε να κάνουμε άλλο ως κοινωνία και ως άνθρωποι τα στραβά μάτια. Ενπροκειμένω, και με βάση τα πραγματικά περιστατικά που περιγράφεις θα σου πρότεινα να επικοινωνήσεις με την αρμόδια Υπηρεσία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας και να ζητήσεις (εφόσον το επιθυμείς) να διασφαλιστεί η ανωνυμία σου.
Αυτό είναι το πρώτο βήμα, το βήμα που μπορούμε να κάνουμε ως άνθρωποι. Σίγουρα όμως και η πολιτεία οφείλει να ενσκύψει στο φαινόμενο και να δράσει άμεσα. Η δημιουργία περισσότερων ξενώνων για τις κακοποιημένες γυναίκες, αναμόρφωση του νομικού πλαισίου με αυστηροποίηση των ποινών και τροποποίηση της ποινικής διαδικασίας προκειμένου να είναι πιο φιλική στο θύμα, με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, κώδικας δεοντολογίας των δικηγόρων που χειρίζονται αυτές τις υποθέσεις, είναι κάποιες σκέψεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ίσως η φίλη σου χρειάζεται περισσότερο χρόνο να επεξεργαστεί τι έγινε, ίσως να ήταν η πρώτη φορά που τη χτύπησε τόσο άσχημα. Μείνε δίπλα της και στήριξέ την. Φαίνεται ότι έχει αρχίσει να το επεξεργάζεται, πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα θα κάνει το βήμα και θα φύγει…
Όταν σε στέλνει ο άλλος νοσοκομείο από το ξύλο, είναι ήδη αργά.
Είναι, αλλά το θύμα δεν μπορεί να το καταλάβει. Και για τα παιδιά είναι άκρως επικίνδυνος. Η γράφουσα δεν πρέπει να την εγκαταλείψει, αλλά να είναι δίπλα της και να την ενθαρρύνει είτε να τον καταγγείλει, είτε να τον εγκαταλείψει με ασφάλεια.
Σαφώς, δύσκολη κατάσταση απ’ όπου και να το δεις. Καλό είναι να ενθαρρυνθεί η γυναίκα αυτή στο σχεδιασμό της διαφυγής της.
Με πιάνει η καρδιά μου με αυτή τη δικαιολογία της “σκάλας”. Είναι σαν ένα ψευδώνυμο για την οικογενειακή βία. Κάποτε, σε κάποιες διακοπές, είχα γνωρίσει μια ηλικιωμένη κυρία. Έρχεται η κουβέντα για το πόσο ξύλο έτρωγαν οι γυναίκες παλιά. Μου ανέφερε κάποια πολύ στενόχωρα περιστατικά, που είχε δει με τα μάτια της. Και, ναι, είχε δει το γείτονα να σπρώχνει τη γυναίκα του από τη σκάλα. Η γυναίκα σκοτώθηκε. Δεν το είπε ποτέ σε κανέναν γιατί το περιβάλλον της εποχής απλώς δεν το “επέτρεπε”. Έτσι κουκουλωνόντουσαν τότε αυτές οι πράξεις. Μην νομίζετε ότι και στις μέρες μας δεν γίνονται τέτοια.… Διαβάστε περισσότερα »
Θα διαφωνήσω κάθετα με το “..τον τελευταίο καιρό…” . Αυτό που έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό είναι ότι επιτέλους το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας δεν μένει πίσω από κλειστές πόρτες και δεν σχολιάζεται με ψιθύρους αλλά με δυνατές φωνές αποδοκιμασίας.
Μια γυναίκα που έχει πάει στο νοσοκομείο από το ξύλο και γυρνάει πάλι σπίτι είναι ήδη χωμένη μέχρι τον λαιμό στην κακοποιηση. Το κλειδί είναι να μην μας εγκαταλείπουν σε αυτές τις περιστάσεις. Όσο πιο μόνη είσαι σε αυτό τόσο πιο εύκολα, γρήγορα και βαθιά βυθίζεσαι στον φόβο που προσπαθεί να σου καλλιεργήσει ο κακοποιητης. Επίσης όσο περισσότερο το υποστηρικτικό σου περιβάλλον σε επικρίνει για την διαχείριση της κατάστασης τόσο γρηγορότερα απομονώνεσαι και ενοχοποιείσαι ακόμα περισσότερο. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειαζόμαστε ένα περιβάλλον ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΗΣ
Μπράβο σου που την έχεις στηρίξει τόσο. Ελπίζω να πάνε όλα καλά και να ξεφύγει.
Καταρχάς δεν είναι ανάγκη να βγαίνετε όλοι μαζί, βγες εσύ με την φίλη σου για καφέ. Κάλεσε την σπίτι με το πρόσχημα ότι θα παίξουν τα παιδιά. Δικαιολογίες βρίσκεις, δεν χρειάζεται να τρως στην καλά τον άντρα της. Άλλωστε έτσι θα μπορείς να της μιλήσεις ελεύθερα. Δυστυχώς το θέμα είναι ότι όσες καταγγελίες και να κάνεις, αν δεν υπάρχουν αποδείξεις και εκείνη επιμένει στην (κλασική) ιστορία με την σκάλα δύσκολα θα κερδίσεις κάτι. Το θέμα είναι να δώσεις δύναμη σε αυτή, αν όχι να το καταγγείλει, τουλάχιστον να πάρει το παιδί και να φύγει.
Ίσως ήσσονος σημασίας αυτό που γράφω γιατί προέχει το θύμα φυσικά, αλλά κ η γράφουσα θελει στήριξη. Μου φαίνεται πολύ βαρύ να γνωρίζεις κάτι τέτοιο κ να είσαι το μόνο ή από τα ελάχιστα άτομα που το γνωρίζουν. Όλες κ όλοι συμφωνούμε να προσφέρει στήριξη, αλλά μου φαίνεται ψυχικά πολύ απαιτητικό.
Να κάνεις ότι θα έκανες σε κάθε περίπτωση βίας. Να τον καταγγείλεις. Η φίλη σου θα προχωρήσει με τη διαδικασία μόλις επικοινωνήσει μαζί της ο ανάλογος φορέας. Εκτός από εκείνη διατρέχουν κίνδυνο και τα παιδιά.