Μας σκοτώνουν και γράφουμε ωραία κείμενα: αυστηροποίηση των ποινών τώρα!

Κυριολεκτικά δεν ξέρουμε αν θα υπάρχουμε αύριο, όλη η κοινωνία βράζει για τις ποινές χάδι και όπου κοιτάξεις τις τελευταίες μέρες διαβάζεις μικροπολιτικές και χυδαίες κομματικές μάχες που διεξάγονται με τον νυχοκόπτη στα social media.

Αλλη μία γυναίκα δολοφονήθηκε φρικτά και το άγχος της πολιτικής ζωής του τόπου είναι αν δεν λέμε ότι είναι Πακιστανός ο δράστης. Και Πακιστανός ο δολοφόνος της 17χρονης και Αιγύπτιος και Μαροκινός αυτοί που επιτέθηκαν στη δημοσιογράφο στα Εξάρχεια και Έλληνες οι σύζυγοι που κατακρεούργησαν τις γυναίκες τους σε Κρήτη και Ζάκυνθο.

Όλα τα λέμε και κάθε μία που φεύγει από δίπλα μας για να μη γυρίσει ποτέ, μας προκαλεί τέτοιο πόνο, τέτοια απόγνωση και τέτοιο πανικό που ειλικρινά δεν μας νοιάζει η εθνικότητα του δράστη. Γιατί δεν είναι αυτή το επίκεντρο της συζήτησης: η ουσία βρίσκεται στο ότι δεν δεχόμαστε να πούμε το πρόβλημα με το όνομά του και να το λύσουμε.

Δεν είναι η ώρα για φιλολογικές συζητήσεις και βαθυστόχαστες αναλύσεις. Δεν είναι η ώρα να παραπονεθούμε για το πώς αντιμετωπίζεται ο φεμινισμός και αν μας θεωρούν υπερβολικές και γραφικές. Είναι ώρα να καταλάβουν όλοι –και κυρίως η πολιτική ζωή του τόπου- ότι μας σκοτώνουν, εν ψυχρώ, μέσα στα σπίτια μας, την ώρα που γυρίζουμε από τη δουλειά, σε μια στιγμή ανάπαυλας, μας εκτελούν γιατί μπορούν, γιατί γνωρίζουν τον Νόμο και κανείς δεν αποφασίζει να κάνει κάτι γι’ αυτό.

Μέτρα μέσα σε έναν μήνα πόσα περιστατικά, δες πως ο Ιούλιος έκλεισε με μία γυναικοκτονία ακόμα και ο Αύγουστος άνοιξε με άλλες δύο. Κοίτα τι λέει ο γιος της δολοφονημένης στη Ζάκυνθο για την καταγγελία της μητέρας του στην αστυνομία και μετά άκου και όσα είπώθηκαν από τους άντρες του συγκεκριμένου αστυνομικού τμήματος.

Η ειδησεογραφία κι αυτό θα το ξεπλύνει και ‘κείνο το έγκλημα και τον άλλον τον βιασμό κι αυτή την αποπλάνηση ανήλικης και τον Τάδε παιδοβιαστή και πάλι θα στεγνώνουν τα δάκρυα, και πάλι θα πέφτουμε από τα σύννεφα, και πάλι θα γράφονται ωραία κείμενα για ζωές που χάθηκαν και οι δράστες έπεσαν στα μαλακά.

Όμως, πλέον τόσο αίμα δεν ξεπλένεται. Πες αν τολμάς, με σιγουριά, ότι η φίλη, η αδελφή, η μητέρα, η συνάδελφος δεν θα είναι η επόμενη. Πες, ότι πρόκειται για στατιστική, ενώ βλέπεις το φαινόμενο μέρα με τη μέρα καταπίνει γυναίκες και κλειδώνει σπίτια. Γράψε όμορφα στάτους στα social media. Οταν μας σκοτώνουν κάπως πρέπει να εξηγείς με όμορφα λόγια αυτό που δεν τολμάς να πεις και το λένε πατριαρχία, το λένε έμφυλη εξουσία ανθρώπου πάνω σε άνθρωπο.

Δεν θα γυρίσουν πίσω οι νεκρές. Και στην τραγική παρέα τους κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο θα μαζεύονται κι άλλες. Εκπαίδευσε τους αστυνομικούς να μη στέλνουν τη γυναίκα που πήρε το θάρρος να φτάσει στο κατώφλι του Τμήματος να ξέρουν τι να κάνουν και να μη τη στείλουν πάλι πίσω στην κόλαση. Φτιάξε κι άλλες δομές για να σωθούν εγκαίρως όσες υποφέρουν στη σιωπή. Και επιτέλους: ας αλλάξει η Νομοθεσία. Σήμερα, τώρα, εδώ και τώρα!

Δεν θα σωθούμε με ωραία κείμενα. Με πράξεις και αλήθεια θα σωθούμε και η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό για το οποίο συζητάμε, κλαίμε, απελπιζόμαστε λέγεται ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News