Φωνή λαού, οργή θεού λένε και πολλές από εσάς (και ίσως και πολλοί, εμείς εδώ δεν κρίνουμε) πολλές φορές ζητήσατε τις ιστορίες μου για να γελάσετε μέχρι δακρύων με τα χάλια εεε τις περιπέτειες μου ήθελα να πω στη χώρα των μοναχικών Γιακουμήδων.
Disclaimer: Η παρακάτω ιστορία περιέχει σκηνές απείρου κάλλους και γραφικότητας (ναι έτσι το λέμε τώρα) και ενδέχεται να ενοχλήσει τυχόν σεμνότυφους αναγνώστες και να εξοργίσει απανταχού μισογύνηδες. Διαβάστε με δική σας ευθύνη.
Ήρθε η στιγμή να διηγηθώ μια ιστορία που έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μου, αλλά και στη μνήμη όσων την άκουσαν. Και ζητάω συγγνώμη για αυτό, και μια προειδοποίηση , αν τρώτε την ώρα που το διαβάζετε, αφήστε το φαγητό στην άκρη.
Πριν μερικά χρόνια μιλούσα με έναν τύπο ονλάιν. Δεν φαινόταν να υπάρχει ιδιαίτερη χημεία καθώς δεν είχε κάτι ενδιαφέρον να πει, αλλά είχε πέσει ξηρασία και εγώ βαριόμουνα. Μου λέει λοιπόν ότι μένει Χαλκιδική, ότι έχει πάει εκεί για δουλειά και ότι η αδερφή του μένει ακόμα Θεσσαλονίκη. Αν από αυτά βγάλατε το συμπέρασμα ότι ήταν Θεσσαλονικιός που βρέθηκε για δουλειά Χαλκιδική αλλά έχει οικογένεια άρα και σπίτι στη Θεσσαλονίκη δεν είστε οι μόνοι. Ας το κρατήσουμε αυτό για τη συνέχεια.
Κάποια στιγμή λοιπόν μου λέει ότι Παρασκευή θα έρθει να δει την αδερφή του και τα ανήψια του και αν θέλω το βράδυ να πάμε για ποτό. Δέχομαι λοιπόν, τι το ΄θελα, και κλείνουμε ραντεβού. Από την πρώτη στιγμή που τον είδα ήξερα ότι η γνωριμία θα ήταν σύντομη. Από κοντά δεν ήταν τόσο ωραίος όσο περίμενα και θυμάμαι για κάποιο λόγο από την στιγμή που τον είδα να έρχεται να σκέφτομαι ότι ίσως δεν έπρεπε να βγω μαζί του. Πάμε λοιπόν για ποτό και παραδόξως η βραδιά κυλάει νορμάλ οπότε αποφασίζω να δώσω ευκαιρία και καταλήγουμε σπίτι μου. Καθόμαστε στον καναπέ και φιλιόμαστε και τέλος πάντων πέφτει μπαλαμούτι.
Πάμε λοιπόν να κάνουμε σεξ, εγώ από κάτω, αυτός από πάνω. Βάζει λοιπόν προφυλακτικό, μπαίνει, κάνει μπρος πίσω δυο φορές και του πέφτει.
Δε θα έχει καλή κατάληξη αυτό, σκέφτομαι. Σταματά, βγαίνει, και ενώ είναι σκυμμένος από πάνω μου παίζει πάνω κάτω γρήγορα τον γιακουμή του. Σηκώνεται και ξαναμπαίνει. Δεν έχουμε ανταλλάξει κουβέντα. Μια δυο μπρος πίσω και ξανά τα ίδια. Και ξανά και ξανά. Η κατάσταση είναι πλέον ανυπόφορη. Επί ένα τέταρτο να του πέφτει στο λεπτό και σκυμμένος από πάνω μου να προσπαθεί να το σηκώσει. Εγώ να μην ξέρω καν τι να κάνω. Και τι να κάνω δηλαδή όταν με το που μπαίνει μέσα πέφτει; Δεν ξέρω πόσο ακόμα μπορώ να αντέξω. Και εκείνη τη στιγμή αρχίζει κάτι να μυρίζει.
Τόση χειρωνακτική υπερπροσπάθεια ο τύπος και έχει αρχίσει να ιδρώνει. Λογικό θα μου πείτε και θα σας πω, και δεν έχω θέμα με τον ιδρώτα, αλλά δεν ξέρω αν έφταιγε η τριχωτή πλάτη, πάντως ο τύπος μυρίζει. ΠΟΛΥ. Και εκεί που λέω ότι δεν μπορεί να γίνει χειρότερο αρχίζει και στάζει. Πλιτς, πλιτς, πλιτς, πάνω μου. Που ξαναλέω, κανένα πρόβλημα με τον ιδρώτα, όλοι ιδρώνουμε, αλλά σε βλέπω πρώτη φορά στη ζωή μου, δεν έχουμε οικειότητα, δε βλέπεις ότι στάζεις για να σταματήσεις να σκουπιστείς; Και πλιτς, πλιτς, πλιτς, ο ιδρώτας στάζει στο πρόσωπό μου και μπαίνει στο μάτι μου. Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή του ξαναπέφτει, οπότε χωρίς να πω κουβέντα, τον σπρώχνω, σηκώνομαι, του πετάω μια πετσέτα και μπαίνω για μπάνιο. Εντελώς αμίλητη.
Κάνω μπάνιο και τρίβω τον ιδρώτα και την άσχημη μυρωδιά του από πάνω μου. Δε θέλω να βγω, δεν ξέρω τι να πω, δε θέλω να ακούσω τίποτα, θέλω να βγω και να μην είναι εκεί. Φυσικά και είναι, πιο εφικτό θα ήταν να ζητούσα για ένα τσουβάλι λίρες. Τον βρίσκω στον καναπέ ντυμένο, ευτυχώς, να κάνει τσιγάρο. « Ξενέρωσες» μου λέει. Ήθελα να του πω εσύ τι λες ρε μπαγλαμά, αλλά συγκρατήθηκα. « Κι εσύ όμως δεν ήσουν σε κατάλληλη διάθεση» του απαντώ. «Είναι που είσαι τόσο πολύ όμορφη που κομπλάρω», μου λέει και αναρωτιέμαι αν αυτό είναι ότι χειρότερο έχω ακούσει. Δεν απαντώ. «Σε κοιτάω και μου φαίνεται απίστευτο ότι γύρισες να με κοιτάξεις, γι΄αυτό», συνεχίζει και γω σκέφτομαι ότι όντως, γιατί στο καλό γύρισα να τον κοιτάξω; Δε λέω κάτι, θέλω απλά να φύγει. Δε δείχνει όμως καμία τέτοια διάθεση. Μετά όπως από τον εξωγήινο λαρυγγιστή έχω μάθει το μάθημα του και του λέω ότι πρέπει να φύγει γιατί θέλω να κοιμηθώ. «Με διώχνεις;» μου λέει όλο απορία ενώ του δείχνω το μαγνητάκι στο ψυγείο και του λέω ότι δεν μπορώ να κοιμηθώ με άλλον. «Μα με βγάζεις στο δρόμο στις 4 το πρωί;» επιμένει. Είμαι ανένδοτη, του λέω ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσω να κοιμηθώ αλλιώς και θέλω να κοιμηθώ. «Άσε με να κοιμηθώ στον καναπέ» συνεχίζει ενώ είμαι έτοιμη να αρχίσω να ουρλιάζω. Του ξαναλέω πως όχι, πως δεν μπορώ να κοιμηθώ με έναν άγνωστο να κοιμάται στον καναπέ μου.
«Μα πού να πάω στις 4;» ξαναρωτάει. «Ξέρω γω; Σπίτι σου ίσως;» απαντώ όσο πιο ήρεμα μπορώ. Και τότε μου λέει ότι βασικά το σπίτι του είναι Χαλκιδική και δεν έχει πού να πάει και αν είναι δυνατόν να τον διώχνω τέτοια ώρα. «Μα είναι η αδερφή σου εδώ, γιατί δεν πας εκεί» επιμένω. «Δεν γίνεται, μένει με την οικογένεια της». Και κάπου εκεί θυμώνω. «Αν δε βγαίναμε τι θα έκανες» του λέω. «Θα γυρνούσα πίσω» απαντά. Ωραία του λέω κάν΄το. «Μα είναι αργά» συνεχίζει. «Δηλαδή για να καταλάβω βγήκες μαζί μου θεωρώντας δεδομένο ότι θα σε καλέσω σπίτι μου και θα σε αφήσω να κοιμηθείς κιόλας; Είσαι σοβαρός;» έχω πλέον θυμώσει απίστευτα, αυτός προσπαθεί να δικαιολογηθεί λέγοντας πώς όχι αλλά φυσικά δεν τον πιστεύω.
Τελικά, μετά από κάνα μισάωρο που του λέω απλά ότι πρέπει να φύγει το παίρνει απόφαση και την ώρα που είναι στην πόρτα με ρωτάει αν θα με ξαναδεί. Τι θράσος σκέφτομαι, δεν έχει πάρει καν χαμπάρι τι έχει συμβεί. Ήθελα πολύ να του πω όχι, αλλά φοβήθηκα ότι μετά δε θα φεύγει, και το μόνο που ήθελα ήταν να τον ξεφορτωθώ. Του λέω λοιπόν πως ναι, και φεύγει. Και γλίτωσα. Ή μάλλον έτσι νόμιζα. Την άλλη μέρα το μεσημεράκι είμαι σε μια φίλη για καφέ όταν χτυπάει ειδοποίηση από αυτόν στο μέσσεντζερ. Το αγνοώ, δεν το ανοίγω καν, να μη φαίνεται ότι το διάβασα. Σε δέκα λεπτά έχει στείλει άλλα πέντε μηνύματα. Ο τύπος είναι ανυπόμονη κολλιτσίδα, σκέφτομαι και εκείνη τη στιγμή στέλνει μήνυμα στο κινητό.
Δεν είναι δυνατόν, δεν περιμένει καν ένα εύλογο χρονικό διάστημα και σε πέντε λεπτά παίρνει τηλέφωνο. Το αφήνω να χτυπάει και το βάζω στο αθόρυβο. Μέχρι να γυρίσω σπίτι έχει πάρει δέκα φορές. Του στέλνω μήνυμα και του τα χώνω. Του λέω πως όταν βλέπει ότι δεν απαντάω και ότι βασικά δεν έχω δει το μήνυμα αυτό προφανώς σημαίνει ότι κάτι κάνω εκείνη τη στιγμή και δεν μπορώ. Και το να συνεχίζει να στέλνει δε θα με κάνει να του απαντήσω πιο γρήγορα, απλά θα με εκνευρίσει. Και ότι έχω πονοκέφαλο και να με αφήσει ήσυχη.
Ζητάει συγγνώμη αλλά ξέρω ότι δεν τελείωσε εκεί. Την άλλη μέρα, Κυριακή, κοιμάμαι ωραία και καλά όταν γύρω στις εννιά χτυπάει μήνυμα στο κινητό. Φυσικά και είναι αυτός, εννιά η ώρα το πρωί κυριακάτικα, λες και έχω πάει εκκλησία ξέρω γω. Γυρνάω πλευρό βρίζοντας και προσπαθώ να ξανακοιμηθώ. Δεν περνάνε πέντε λεπτά και ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. ΕΝΝΙΑ Η ΩΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΥΡΙΑΚΗ.
Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Το σηκώνω, τον βρίζω πατόκορφα που με ξύπνησε, πριν προλάβει να μιλήσει καν του το κλείνω και στο καπάκι τον μπλοκάρω από κινητό, βάιμπερ και φέισμπουκ.
Και πάλι καλά που δεν θυμόταν μάλλον πού είναι το σπίτι μου γιατί κάτι μου λέει ότι θα τον έβρισκα απέξω μετά από λίγες ώρες…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συμπέρασμα: το μόνο πράγμα που δεν ίδρωνε πάνω του, ήταν το αυτί του.
… είπε η δημιουργός του έπους “το καυλί σ’ δεν είναι τρόπαιο/ είναι θέαμα αποτρόπαιο…” 😜😂🥰
Αχ, βρε Μίτσι. Χαίρομαι που είσαι στη θέση να γελάς πλέον με αυτά. Δεν θα σχολιάσω τα προφανή (θέμα στύσης, awkward παίξιμο από πάνω σου, πλατς πλατς ή ότι ήρθε για να μείνει), αλλά το “είσαι τόσο όμορφη που κομπλάρω”. Ρε κοίτα εδώ πώς έχουν γίνει μάστερ manipulators να τα ρίχνουν πάνω σου με “κομπλιμέντο”. Περίμενε αυτός να σκεφτείς “ααααχ με είπε όμορφη” και κάτι να τρέξει στα γύφτικα…. χαχαχαχ
Χαχα!! Γαμάτη η ατάκα, απορώ πώς δεν σε έπιασε νευρικό, λογικό να μη θέλει να γυρίσει το άγριο χάραμα στη Χαλκιδική και αναμενόμενο να θέλει να αποκαταστήσει τη φήμη του εννιά η ώρα το πρωι. Δε βρέθηκε ακόμα ο άντρας που θα πει:σορρυ κοπελιά, ο Γιακουμης απέτυχε. Αντίο.
Επόμενος!
Σωτήρια η οσμή του ιδρώτα. Κάπου διάβασα ότι όταν είσαι ‘’συμβατός’’ με τον άλλο/η ποτέ δεν σου μυρίζει άσχημα.
Αντε καλέ, θα ήταν αβάφτιστος γι αυτό μύριζε.
Ή μας μυρίζουν οι άλλοι λαοί, βιολογικό κατάλοιπο για να ξέρουν ποιός πολεμάει ποιόν πριν αποκτήσουμε σημαίες.
Τι επιστημονικά διαβάζουμε πρωι πρωί!
https://www.onmed.gr/sexoualikothta/story/300411/erotas-me-tin-proti-murodia
Αυτά γράφουν για τα πειράματα οι επιστήμονες, δεν είπε κανείς ότι έχει ρατσιστικό πρόσημο. Από προσωπική πείρα, μια χαρά μυρίζουν οι άλλες φυλές που δοκίμασα και με δοκίμασαν. Επίσης μπορείς να διαβάσεις για πιο λόγο ακριβώς υπάρχουν ακόμα τρίχες στο ανδρικό και το γυναικείο σώμα… για να γίνετε ευδιάκριτη εύκολα η οσμή.
Το ότι η πατριαρχία προσπαθεί να αλλάξει και την βιολογία το καταλαβαίνω, πρέπει να μην μοιάζουν οι γυναίκες με γυναίκες ούτε να μυρίζουν σαν γυναίκες, είναι πολλά και τα λεφτά εξάλλου από πίσω όπως και η εύκολη χειραγώγηση.
Βρε @Ponemenosspourgitis, αυτό δεν λέει ότι δεν σου μυρίζει ποτέ άσχημα κάποιος με τον οποίο είσαι συμβατός, λέει ότι η οσμή έχει σχέση με την έλξη.
(Επίσης αυτό είναι απλά ένα άρθρο, αλλά τέλος πάντων)
Θα γράψω αυτά που πραγματικά πιστεύω και παρακαλώ βοήθησε με αν κάπου διαφωνείς. Ένα αγοράκι που γεννιέται σήμερα στο μπακιγχαμ έχει ακριβώς τις ίδιες δυνατότητες με ένα κοριτσάκι που γεννιέται στην Βομβάη. Η βιολογία δεν μπορεί να είναι ταξική ρατσιστική και μισογυνική ούτε στο ελάχιστο, γιατί βασική της προϋπόθεση είναι να διαιωνιστεί το είδος. Η πατριαρχία και οι κοινωνικές συνθήκες δημιουργούν τον ρατσισμό και όλες τις ανισότητες. Το ‘’ανακάτεμα’’ επιμειξία φτιάχνει πάντα βιολογικά πιο δυνατούς οργανισμούς. Κατά συνέπεια ένας ψηλός πχ που μυρίζει όμορφα σε κάποια γυναίκα είναι απόλυτα φυσικά βιολογικά σωστή συνθήκη. Ένας κοντός που δεν σου αρέσει η… Διαβάστε περισσότερα »
Θα διαφωνήσω σε αυτό… Με τον σύντροφο μου είμαστε τελείως συμβατοί αλλά όταν κάνει δουλειές στον κήπο το μπλουζάκι από την μυρωδιά του ιδρώτα θέλω να το κάψω… Και τώρα το καλοκαίρι που μου κάθεται χωρίς μπλούζα απλά τον ψεκαζω με αποσμητικό γιατί πολύ απλά δεν παλεύεται… Όταν κάνουμε σεξ όμως αυτή η αφόρητη σε άλλες περιπτώσεις μυρωδιά με ανάβει απίστευτα πολύ και θέλω να κυλάει πάνω μου. Το να σου μυρίζει άσχημα ο άλλος κάποιες στιγμές είναι λογικό και ανθρώπινο και δεν έχει μεγάλη σχέση με την σεξουαλικη έλξη…
Mitsi, μήπως ο τύπος διάβασε τη συνταγή για μάγια που είχες προτείνει τότες στη γράφουσα, δοκίμασε να την εφαρμόσει πάνω σου με την κατάλληλη αντιστοιχία για να τον ερωτευτείς, αλλά τελικά του γύρισε μπούμερανγκ? Δηλ. να είπε: ” Έτσι όπως στάζει το μνί της αίμα, έτσι να στάζει και αυτή για μένα”.
Και τελικά να απέτυχε, και αντί να στάζεις εσύ για αυτόν, έσταζε ο ιδρώτας του πάνω σου? Να δεις κατι τέτοιο θα έγινε.
Ταξιδακι στο πλοιο, καφεδακι και ιστορια mitsis, τι αλλο να ζητησω; Πολυ ομορφη παρεουλα μου κρατησε η ιστορια σου κι ας επεσε κι αλλο η οποια λιμπιντο μου ειχε απομεινει μεταξυ καυσωνα και απιστευτου αγχους, αξιζε τον κοπο.
Οσο για τον τυπο 1ον: μπλιαχ και 2ον: ευτυχως που δεν εσκασε σπιτι σου τυφλα να ζηταει και τα ρεστα ξερω γω, καπου εκει φοβομουν οτι θα κατεληγε το στορι.
Ανυπομονω για την επομενη (ξερω οτι εχεις πολλες στο σεντουκι)!
Μιτσι γέλασα πάρα πολύ. Στο σημείο που λες κάτι άρχισε να μυρίζει, άλλου πήγε το μυαλό μου και προετοιμάστηκα για άλλο σενάριο.
Καλά, μέχρι όμως να μάθουν όλοι οι άντρες να σέβονται τα όρια των γυναικών τι κάνουμε; Να μην πηγαίνουμε με άντρες, γιατί όλοι είναι δυνητικά βιαστές και βίαιοι;
Γιατί αρνητική βαθμολογία ρε σεις; Η ιστοριούλα ‘τα σπάει’. Ρε τον καψερό, θα έπαθε τρομερό κοκομπλόκο. Μήπως σας ενόχλησε το «Είναι που είσαι τόσο πολύ όμορφη που κομπλάρω» ; (προσωπικά.. μου εξάπτει την περιέργεια)
Εγω θα ήθελα αναλυτική ιστορία με τον τυπο που εξαφανιστηκε μετά την πρόταση γάμου. Για τη σχέση σας, την ψυχοσύνθεσή του, τον χαρακτήρα του και κυρίως αν βρεθήκατε ή μιλήσατε μετά απο αυτο και πώς στο καλό απολογήθηκε.