Γοητευμένη από τη ραδιοαστρονομία από νεαρή ηλικία, η Βορειοϊρλανδή αστροφυσικός Jocelyn Bell ήταν μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ όταν το 1967 πραγματοποίησε τη σημαντικότερη ανακάλυψή της, την ανίχνευση του πρώτου πάλσαρ στα ραδιοκύματα.
Η είδηση αναγνωρίστηκε σχεδόν αμέσως ως μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις της αστροφυσικής του αιώνα. Για την ανακάλυψη αυτή ο επιβλέπων της εκπόνησης της διδακτορικής διατριβής της, καθηγητής Άντονυ Χιούις, μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής με τον αστρονόμο Μάρτιν Ράυλ.
Όπως διερευνά αυτή η ταινία μικρού μήκους από τον Καναδό σκηνοθέτη Ben Proudfoot, η Bell αντιμετώπισε εξαιρετικά εμπόδια και σκεπτικισμό, ακόμη και μετά την ανακάλυψη που την έκανε μια από τους πιο αναγνωρίσιμους επιστήμονες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Με ένα κινητικό στυλ μοντάζ, η ταινία του Proudfoot καταγράφει επιδέξια το πώς οι συνάδελφοι της Bell, τα μέσα ενημέρωσης και τα επιστημονικά ιδρύματα υπονόμευσαν αυτό που, για έναν άνδρα επιστήμονα, θα ήταν μια σημαντική ανακάλυψη για την καριέρα του.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
