Μια φορά κι έναν καιρό, όπως αναφέρει η δημοσιογράφος Amhrit Dillon από το Νέο Δελχί για λογαριασμό του Guardian, η Επιτροπή για τις Γυναίκες του Δελχί θεωρούνταν ένα σώμα χωρίς δόντια, σαν σε κώμα, που λίγοι έπαιρναν στα σοβαρά. Μέχρι που η Swati Maliwal ανέλαβε την ευθύνη. Το έκανε ένα ισχυρό κέντρο εκστρατείας που αμφισβήτησε την πολιτική της αστυνομίας, άλλαξε τη νομοθεσία και βοήθησε να έρθουν χιλιάδες ακόμη υποθέσεις σεξουαλικής επίθεσης στα δικαστήρια και βιαστές ενώπιον της δικαιοσύνης.
Κατά τη διάρκεια των δύο θητειών της, η 39χρονη Maliwal έκανε απεργία πείνας για να απαιτήσει την αστυνομική δράση κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης και του βιασμού, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση να αυξήσει τις ποινές. Περπάτησε στους δρόμους του Δελχί στις 3 το πρωί για να βιώσει πώς νιώθει μια γυναίκα μόνη της. Και πήγε σε επιδρομές σε οίκους ανοχής της αστυνομίας, που οδήγησαν στην απελευθέρωση γυναικών και κοριτσιών, οι οποίες έλαβαν επαγγελματική εκπαίδευση. Εξέδωσε επίσης κλήτευση εναντίον του αστυνομικού επιτρόπου του Δελχί, όταν εκείνος αρνήθηκε να μοιραστεί δεδομένα σχετικά με τα ποσοστά εγκληματικότητας.
Αυτή την εβδομάδα αναλαμβάνει έναν νέο ρόλο, παίρνοντας μια θέση στην Άνω Βουλή του κοινοβουλίου της Ινδίας. Είναι μια αξιοσημείωτη πρόοδος για μια γυναίκα απ’ από εκεί που βρισκόταν κι αποκαλεί «δυσλειτουργική οικογένεια». «Ο πατέρας μου με κακοποίησε σωματικά και σεξουαλικά μέχρι που τον άφησε η μητέρα μου», λέει η Maliwal, από το σπίτι της στο Δελχί. «Εκείνη και εγώ περάσαμε πολύ πόνο. Ως μικρό κορίτσι, αυτό που με κράτησε ήταν η ιδέα να μεγαλώσω και να βοηθήσω τους άλλους».
«Έχω δεχτεί απειλές για βιασμό, απειλές για θάνατο. Με έχουν τρολάρει, με έχουν αποκαλέσει μια γυναίκα που μισεί τους άντρες, που γνώμη για όλα, που θα έπρεπε να ντρέπεται για τον εαυτό της», λέει.
Σε κάθε ινδική πολιτεία ιδρύθηκαν επιτροπές τη δεκαετία του 1990 για τη βελτίωση της κατάστασης των γυναικών. Δεν μπορούν να κάνουν πολιτική, αλλά μπορούν να κάνουν συστάσεις στην κυβέρνηση, έχουν τη δύναμη να ανακρίνουν δημόσιους υπαλλήλους και αστυνομία και να βοηθούν τις γυναίκες να υποβάλλουν και να καταπολεμούν δικαστικές υποθέσεις κακοποίησης και διακρίσεων.
Υπό την οκταετή ηγεσία της Maliwal το παράρτημα του Δελχί χειρίστηκε 170.000 καταγγελίες για βιασμό, βία σχετική με την προίκα, δολοφονίες «τιμής» και σωματεμπορία – μια υπεροκταπλάσια αύξηση σε σχέση με τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, κατά τα οποία καταγράφηκαν μόλις 20.000 καταγγελίες.
Η επιτροπή δέχεται τώρα έως και 4.000 κλήσεις την ημέρα στη γραμμή βοήθειας της, η οποία στελεχώνεται από περισσότερους από 100 συμβούλους, έναντι 20 πριν από οκτώ χρόνια. Ο αριθμός των δικηγόρων που συνεργάζονται με την επιτροπή αυξήθηκε από πέντε σε 70.
Η σύγκρουση με τις αρχές δεν ενόχλησε ποτέ τη Μαλιβάλ, η οποία παραιτήθηκε από τη θέση της στις 5 Ιανουαρίου, αφού υπηρέτησε το μέγιστο των δύο θητειών. Καταπολεμά τις καταχρήσεις από τότε που έγινε μέλος μιας ΜΚΟ για τα δικαιώματα των γυναικών μετά το πανεπιστήμιο, αντί να πιάσει δουλειά σε έναν γίγαντα λογισμικού που θα μπορούσε να της είχε εξασφαλίσει την οικονομική ασφάλεια.
«Πιστεύω πολύ στο να μιλάω ανοιχτά, γιατί δίνει και σε άλλες γυναίκες το κουράγιο να ανοιχτούν».
«Έχω δεχτεί απειλές για βιασμό, απειλές για θάνατο. Με έχουν τρολάρει, με έχουν αποκαλέσει μια γυναίκα που μισεί τους άντρες, που γνώμη για όλα, που θα έπρεπε να ντρέπεται για τον εαυτό της», λέει. Την αποκαλούσαν «άπιστη κόρη» όταν αποκάλυψε την κακοποίηση του πατέρα της και υβρίστηκε όταν μίλησε για το διαζύγιό της αποκαλώντας τον γάμο της «τοξικό». Αποφάσισε ούτε να μπλοκάρει τα τρολ ούτε να ασχοληθεί.
«Αν ασχοληθείς με ένα γουρούνι, εκείνο θα το απολαύσει κι εσύ θα λερωθείς. Επομένως, δεν ασχολούμαι, γιατί δεν πρόκειται να αφήσω την αυτοαξία μου να καθορίζεται από αυτούς», λέει. «Πιστεύω πολύ στο να μιλάω ανοιχτά, γιατί δίνει και σε άλλες γυναίκες το κουράγιο να ανοιχτούν».
Η μεγαλύτερη απογοήτευσή της στη δουλειά ήταν ότι η κυβέρνηση δεν την υποστήριζε. Λέει: «Ήθελα να συναντήσω τον υπουργό Εσωτερικών για να μπορέσουμε να συντονίσουμε τη δράση κάνοντας μηνιαίες συναντήσεις για να κατανοήσουμε ποια είναι τα ζητήματα, ποια συστήματα χρειαζόμαστε και μεμονωμένες περιπτώσεις. Αλλά δεν μου δόθηκε ποτέ η ευκαιρία».
Η Maliwal λέει ότι το μεγαλύτερο επίτευγμά της είναι να αφήσει την Επιτροπή με τα συστήματα, το προσωπικό και τους πόρους που έχουν στη διάθεσή τους για να χειριστεί τον αυξανόμενο φόρτο υποθέσεων. Λέει: «Έχουν δημιουργηθεί οι κατάλληλες διαδικασίες λειτουργίας για να διασφαλιστεί ότι κανένα παράπονο μιας γυναίκας δεν θα περάσει χωρίς επίβλεψη». Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Ινδές γυναίκες, η Maliwal είναι πεπεισμένη ότι έχει σημειωθεί πρόοδος. Λέει: «Ναι, η πατριαρχία είναι εδραιωμένη και ναι, υπάρχει βία. Όμως οι Ινδές υψώνουν τις φωνές τους και γίνονται πιο δυνατές. Αυτό με κάνει να είμαι σίγουρη για το μέλλον».
Η Maliwal ανεβάζει τώρα τον αγώνα της για τα δικαιώματα των γυναικών σε εθνικό επίπεδο, αφού εκλέχθηκε ως εκπρόσωπος του Κόμματος Aam Aadmi στην Άνω Βουλή του ινδικού κοινοβουλίου. Η πολιτική, λέει, της επιτρέπει να ενισχύσει τη φωνή της πέρα από το Δελχί σε όλη την Ινδία. Η Maliwal πιστεύει ότι το κοινοβούλιο έχει παραβλέψει τα ζωτικά ζητήματα που αφορούν τις γυναίκες και ότι η εμπειρία της θα φέρει μια χρήσιμη προοπτική στις συζητήσεις. «Έχοντας υπάρξει ακτιβίστρια και επικεφαλής της επιτροπής, τώρα, ως βουλευτής, στόχος μου είναι να είμαι η ακλόνητη υπέρμαχος των γυναικείων θεμάτων στο κοινοβούλιο», λέει. «Φυσικά, αυτό θα φέρει επιθέσεις. Το ξέρω αυτό. Αλλά δεν θα με σταματήσουν».
Με πληροφορίες από τον Guardian
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αξια! Καλή της δύναμη!!
Τις αγαπώ τις Ινδές,τυχαίνει να γνωρίζω τη χώρα,και τρέφω μεγάλο σεβασμό για τον τιτάνιο αγώνα των Ινδών γυναικών για αυτοδιάθεση,ασφάλεια ,ισότητα,σε μία κοινωνία ακραία πατριαρχική και συντηρητική,που συγχρόνως ταλανίζεται από την εξαιρετικά δύσκαμπτη παράδοση των καστών.
Και όμως το μέλλον της Ινδίας είναι οι γυναίκες της!!!