Η Renée Hartevelt βιάστηκε, δολοφονήθηκε και φαγώθηκε. Γιατί λατρεύτηκε ο κανίβαλος;

ΤW: βιασμός, νεκροφιλία, κανιβαλισμός, βαθύς ανίκητος μισογυνισμός

Δεν θέλω να πω την δική του ιστορία.

O αυτός είναι ο δολοφόνος, βιαστής κανίβαλος Issei Sagawa.

Θέλω να πω την ιστορία του θανάτου της Renée Hartevelt. Θέλω να εξηγήσω γιατί πιστεύω ότι τα συστατικά αυτής της ιστορίας είναι κατά 30% ο δολοφόνος και κανίβαλος Sagawa και κατά 70% ο βαθύς, δομικός μισογυνισμός της ιαπωνικής κοινωνίας.

Η ιστορία μας πάει ως εξής.

Η Renée ήταν μία διδακτορική φοιτήτρια στη Σορβόννη. Στα 32 της ετοιμαζόταν να πάρει το διδακτορικό της στη γαλλική λογοτεχνία. Καταγόταν από την Ολλανδία. Ήταν μια φιλόδοξη νέα γυναίκα που μιλούσε τρεις γλώσσες. Δέχτηκε να κάνει μαθήματα έναντι αμοιβής στον Sagawa.

Το 1981 Sagawa την δολοφόνησε, βίασε το πτώμα της, το διαμέλισε και το έφαγε.

Αυτό δεν είναι το τέλος του εγκλήματος. Είναι η αρχή του.

Τι μπορεί να είναι χειρότερο από τη συρροή δολοφονίας, βιασμού, νεκροφιλίας και κανιβαλισμού;

Ψάχνω που λέτε να βρω το πρόσωπο της Renée για να βάλω τη φωτογραφία του ως εξώφυλλο στο άρθρο. Πληκτρολόγώ “Renée Hartevelt face”. Στις πρώτες αράδες των φωτογραφιών βλέπω κατά σειρά τα εξής. Τα απομεινάρια του πτώματός της μέσα σε μια βαλίτσα. Τις μερίδες του κορμιού της στιβαγμένες σε πιάτα. Το διαμελισμένο πτώμα της με τα το πρόσωπο σε κατάσταση ημιαποσύνθεσης και τα σπλάχνα της χυμένα έξω.

Κλείνω την καρτέλα.

Πηγαίνω στο YouTube πιστεύοντας ότι θα δω το πρόσωπο της σε κάποιο απ’τα ντοκιμαντέρ που έχουν βγει για την υπόθεση αυτή. Επιλέγω κάποιο από πασίγνωστο δημοσιογραφικό μέσο. Το YouTube με ρωτάει δύο φορές αν είμαι σίγουρη για το κλικ μου. Πριν περάσει το πρώτο λεπτό της προβολής έχω διαβάσει στα σχόλια ότι στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζονται οι εικόνες του διαμελισμού της κι επειδή δεν είναι κάτι που θέλω να δω, το κλείνω. Στην πλειοψηφία τους τα σχόλια δηλώνουν ότι σοκαρίστηκαν, φρίκαραν, αηδίασαν. Ότι δεν περίμεναν να δείχνουν αυτές τις εικόνες χωρίς θόλωση.

Χμ.

Πότε έγινε το έγκλημα;

To 1981.

40 χρόνια πριν. Η Renée Hartevelt ήταν 32 ετών. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα ο συνομίληκος κύκλος της θα είναι 72 ετών. Οι συμφοιτητές και οι συμφοιτήτριες της εικάζω ότι θα ζουν ακόμη σε μεγάλο ποσοστό. Οι γονείς της ζούσαν. Σίγουρα θα είχε φίλες, μέντορες, μέλη οικογένειας, ανθρώπους που την αγαπούσαν. Δεν πρόκειται για κάποια υπόθεση από τις αρχές του αιώνα με σκίτσα ενός αισχρού εγκλήματος ή θολές φωτογραφίες νεκρών των οποίων ο κύκλος είναι νεκρός εδώ και δεκαετίες. Πρόκειται για μια πραγματική γυναίκα οι φωτογραφίες της οποίας εκτυπώθηκαν στο “Paris Match” τον Δεκεμβριο του 1983.

Αναρωτιέστε κι εσείς γιατί και πώς μια εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας απέκτησε και δημοσίευσε τις φωτογραφίες της αστυνομίας δύο χρόνια μετά την δολοφονία μιας γυναίκας που κανιβαλίστηκε;

Η απάντηση ονομάζεται “Jean Durieux”. Είναι ο βοηθός αρχισυντάκτη του περιοδικού. Κατηγορήθηκε για κλοπή εγγράφων και φωτογραφιών από το αστυνομικό τμήμα. Ο δικηγόρος της οικογένειας της θανούσας ζήτησε και πέτυχε την απόσυρση όλων των εντύπων που δεν είχαν ακόμη πωληθεί έχοντας απέναντί του τον αντίλογο της “ελευθερίας του τύπου”.

Φυσικά ήταν αργά.

Οι φωτογραφίες κυκλοφόρησαν παντού και αυτή τη στιγμή είναι πανεύκολα διαθέσιμες στο ίντερνετ. Η οικογένεια της Renée καθώς και οι οικείοι της έπρεπε και πρέπει να ζήσουν με τη γνώση του ότι η αναζήτηση του ονόματος της αγαπημένης τους έχει ως αποτέλεσμα το πτώμα της.

Αναρωτιέμαι εδώ και κάποιες μέρες πως θα ένιωθα αν αυτό συνέβαινε σε κάποια φίλη μου.

Τουλάχιστον, όμως, καταστράφηκε η καριέρα του Durieux.

Ναι, όχι.

Ο Durieux μια χαρά συνέχισε να εργάζεται στον τύπο και μάλιστα συνέγραψε το 2009, για τα 60 χρόνια της Paris Match ένα βιβλίο με τα “κρυφά έγγραφα” στα οποία απέκτησε πρόσβαση η εφημερίδα. Μέσα στο βιβλίο αναφέρεται και η ιστορία των εγγράφων του “Γιαπωνέζου κανίβαλου”. Ο Durieux δεν είναι ο μόνος που απέκτησε χρήμα και φήμη από την Renée Hartevelt.

Ανυπομονώ να γράψω ποιος άλλος ωφελήθηκε τρομερά από την απώλεια της.

Πριν απ’αυτό ωστόσο, μια ερώτηση.

Πώς θα νιώθατε αν χαρακτήριζα τον Durieux μισογύνη; Όχι οπορτουνιστή, ανήθικο, φιλάργυρο, απάνθρωπο, μακιαβελικό και λοιπά. Μισογύνη. Και πώς θα νιώθατε αν χαρακτήριζα έτσι κάθε μέλος του αγοραστικού κοινού που αγόρασε εκείνο το Δεκέμβρη το περιοδικό μόνο για την θέαση των φωτογραφιών;

Πάμε παρακάτω.

Issei. Τι απέγινε; Σίγουρα σάπισε στη φυλακή. Μαλλον θα’χει πεθάνει.

Ναι, όχι.

Φυλακίστηκε μόλις δύο χρόνια. Αν έχω καταλάβει καλά, δεν καταδικάστηκε ποτέ. Απελευθερώθηκε πριν ολοκληρωθεί η δίκη. Έψαξα να βρω γιατί ακριβώς. Η Βικιπαίδεια λέει ότι αυτό συνέβη λόγω κάποιο τεχνικού νομικού ζητήματος το οποίο παραμένει ασαφές. Βρήκα κάτι σχετικά με το ότι επειδή η Ιαπωνία δεν μπόρεσε ν’αποκτήσει κάποια έγγραφα και-εικάζω-λόγω ρυθμίσεων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου δεν μπόρεσαν να πληρωθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να ξεκινήσει η εκδίκαση της υπόθεσης.

Αποτέλεσμα;

Ο Issei απελάθηκε από το Παρίσι στα πάτρια εδάφη δύο χρόνια μετά τη δολοφονία και τον κανιβαλισμό της Renée όπου ζει ελεύθερος μέχρι σήμερα απολαμβάνοντας την ιαπωνική επαρχία στα 72 του χρόνια.

Ενίοτε, φτάνει κανείς σ’ένα σημείο που έπειτα από μια εισροή δυσβάσταχτης πληροφορίας σκέφτεται “δεν μπορεί να γίνει χειρότερο”. Στο συγκεκριμένο σημείο λοιπόν, θέλω να σημειώσω ότι αυτή η ιστορία και μπορεί και γίνεται χειρότερη.

Πώς επιβίωσε ο Issei 40 χρόνια κοινωνικά και οικονομικά; Ποιος δέχτηκε να τον συντηρήσει; Σίγουρα τρέμει την κοινή γνώμη, σίγουρα η ιαπωνική κοινωνία τον καταδίκασε. Φυσικά. Τον καταδίκασε σε μια μορφή ηρωοποίησης. Φρικτή μοίρα τον περίμενε στην Ιαπωνία όπου και περνά το υπόλοιπο της ζωής του με το να δίνει συνεντεύξεις επί πληρωμή σε talk shows, συμμετοχή σε soft πορνό που δάγκωνε τις συμπρωταγωνίστριες και ζωγραφίζοντας κανιβαλιστικά comics και πίνακες που πωλούνται ακριβά. Ο τύπος τον λατρεύει και αυτός λατρεύει τον τύπο. Κάθεται στην κάμερα και μιλά για το πώς φαντασιώνεται να το ξανακάνει.

Πώς τον Ιούλιο που τα κορίτσια φορούν φορέματα φαντασιώνεται ότι τα τρώει. Έχει δηλώσει δεκάδες φορές πως ελπίζει ν’αξιωθεί να το ξανακάνει έστω μια φορά πριν πεθάνει. Έχει το στάτους ενός εκκεντρικού σελέμπριτι. Έχει φανς. Έχει άριστη σχέση με την αυτοδιαφήμιση. Κυριολεκτικά ζωγράφισε κι εξέδωσε ένα comics που δείχνει καρέ καρέ την δολοφονία και τον διαμελισμό της Renée. Στο ebay κοστίζουν γύρω στα 140 δολάρια σε καλή κατάσταση. Μένει με τον αδερφό του που έχει αναλάβει τη φροντίδα του.

Αυτός όμως, εμένα προσωπικά, δεν μ’ ενδιαφέρει. Αυτός είναι αυτός που είναι.

Αυτό που μ’ενδιαφέρει στην συγκεκριμένη υπόθεση είναι η προθυμία της κοινωνίας του να τον αγκαλιάσει. Να τον καταστήσει σύμβολο κάποιας γιαπωνέζικης υποκουλτούρας.

Καθώς σκεφτόμουν αυτή την ιστορία, έγραφα νοερά κατεβατά για το μισογυνισμό της κοινωνίας. Κατεβατά για το πώς η ανηθικότητα ή η διαστροφή εκφράζονται διαφορετικά σε μια κοινωνία με μίσος για τις γυναίκες από μία άλλη, φανταστική κοινωνία της οποίας οι ατομικότητες μπορεί να είναι μεν διεστραμμένες χωρίς η βάση της να είναι ο μισογυνισμός. Για το πώς τα ειδεχθή εγκλήματα είναι τέτοια εντός ενός πλαισίου που οι δολοφόνοι είναι κατά κύριο λόγο άντρες και τα θύματα κατά κύριο λόγο γυναίκες και ότι το στοιχείο των κοινωνικών αξιών πρέπει να εντάσσεται στη συζήτηση των εγκλημάτων και να εξετάζονται και αυτές ως κίνητρα ή μη επαρκή αντικίνητρα.

Κυρίως σκεφτόμουν ότι ένας κανίβαλος που δηλώνει όλη του τη ζωή ότι ζούσε νιώθοντας μειονεκτικά για το ύψος και την μικρότητά του και θέλει να φάει γυναίκες για να απορροφήσει την υγεία τους ταιριάζει ως ακραία έκφραση μιας μισογυνιστικής κοινωνίας. Μια κοινωνίας που όχι απλώς δεν απαιτεί την καταδίκη του. Όχι απλώς δεν δέχεται ν’αποσύρει τις φωτογραφίες της Renée. Τον συμπαθεί. Του κλείνει το μάτι.

Και η Renée; Tι συμβαίνει με την γυναίκα της οποίας η εικόνα καταπατήθηκε, εξευτελίστηκε μετά θάνατον; Ποιος μηχανισμός συνετέλεσε υπέρ του να γίνει μια υποσημείωση στη ζωή του δολοφόνου της;

Δεν θα γράψω τίποτ’απ’αυτά στην έκταση που θα ήθελα.

Θα ρωτήσω μόνο αυτό.

Πιστεύετε ότι σε κοινωνία που δεν ειναι σύσσωμα και βαθιά μισογυνιστική, η ιστορία αυτή θα είχε εξελιχθεί κατ’αυτό τον τρόπο ΜΕΤΑ την τέλεση του εγκλήματος;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News