Η Christine de Pizan, που έγραψε για μια γυναικεία πόλη το Μεσαίωνα

Η Christine de Pizan ήταν Γαλλίδα, ιταλικής καταγωγής, συγγραφέας της Αναγέννησης που έγραψε μερικά από τα πρώτα φεμινιστικά κείμενα λογοτεχνίας και μπόρεσε να βιοποριστεί από τα γραπτά της. Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, κατάφερε να ξεφύγει από τους παραδοσιακούς ρόλους που ανατίθενται στις γυναίκες με πολλούς τρόπους, σε μια εποχή που οι γυναίκες δεν είχαν κανένα νόμιμο δικαίωμα και θεωρούνταν ανδρική περιουσία.

Επειδή ήταν μια από τις λίγες γυναίκες της εποχής που έλαβαν παιδεία, ήταν σε θέση να γράψει. Όταν απροσδόκητα έμεινε να συντηρεί μόνη της τον εαυτό της και την οικογένειά της, έγινε η πρώτη γυναίκα στην Ευρώπη που κατόρθωσε με επιτυχία να ζήσει μέσα από το γράψιμο.

Έγραψε σε πολλά διαφορετικά είδη και στυλ. Τελικά, έστρεψε λογοτεχνικά το ενδιαφέρον της στα δικαιώματα και τη ζωή των γυναικών μέσω έργων όπως το Letters to the God of Love (1399), The Take of the Rose (1402) και Letters on the Debate of the Romance of the Rose ( 1401-1403). Η γραφή της κατέληξε τελικά στο πιο διάσημο βιβλίο της, (“Το βιβλίο της πόλης των κυριών”)The Book of the City of Ladies (1404-05) και το σίκουελ “Book of the Treasury of Ladies (1405)”

Η πρώιμη ζωή της Christine de Pizan την άφησε καλά προετοιμασμένη για τις προκλήσεις που θα αντιμετώπιζε αργότερα. Γεννημένη στην Ιταλία, μετακόμισε στη Γαλλία σε μικρή ηλικία όταν ο πατέρας της, Thomas de Pizan, έγινε αστρολόγος του βασιλιά Καρόλου του Πέμπτου. Ο πατέρας της τη διαβεβαίωσε ότι είχε  λάβει την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση. Παντρεύτηκε σε ηλικία δεκαπέντε ετών με τον Etienne de Castel. Αν και κανονισμένος γάμος, λέγεται ότι ήταν πολύ ευτυχισμένοι μαζί, καθώς εκείνος ήταν ευγενής και λόγιος που την ενθάρρυνε να συνεχίσει τις σπουδές της ενώ ήταν παντρεμένοι.

Λίγο μετά το γάμο τους, όταν ο Κάρολος πέθανε το 1380, ο πατέρας της έχασε τη θέση του, αρρώστησε και τελικά πέθανε το 1385. Αυτή και ο σύζυγός της ανέλαβαν τη φροντίδα για την οικογένειά της μετά από αυτό. Στη συνέχεια, το 1389, ο Etienne αρρώστησε ξαφνικά ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό. Η Christine έμεινε μόνη της για να στηρίξει τη μητέρα της και τα τρία μικρά της παιδιά.

Η de Pizan στράφηκε στο γράψιμο για να συντηρήσει την οικογένειά της. Άρχισε να γράφει πεζογραφία και ποίηση, για την οποία πληρωνόταν ως αντάλλαγμα. Έφτιαχνε αντίγραφα ποιημάτων και τα έστελνε σε πολλούς ανθρώπους. Τελικά, άρχισαν να της αναθέτουν δουλειά και μπόρεσε να βγάλει τα χρέη της και να σώσει την οικογένειά της. Η ικανότητα της Christine να γράφει για συγκεκριμένο κοινό βοήθησε να χτίσει τη δημοτικότητά της στο αναγνωστικό της κοινό. Αφού τα παιδιά της μεγάλωσαν και ανεξαρτητοποιήθηκαν, μπόρεσε και πάλι να διαβάσει και να σπουδάσει, μαζί με το γράψιμό της.

Καθώς η ζωή της προχωρούσε, άρχισε να ασχολείται άμεσα με τα γυναικεία δικαιώματα στο γράψιμό της. Το πιο σημαντικό έργο της, The Book of the City of Ladies, γράφτηκε για να καταπολεμήσει τις τρέχουσες ιδέες που κυριαρχούσαν για τη φύση της γυναίκας. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία τμήματα στα οποία η Christine χτίζει τη συμβολική της πόλη για τις γυναίκες. Περιλαμβάνει όλες τις διάσημες γυναίκες που κυβέρνησαν στην ιστορία, γυναίκες που τίμησαν τους γονείς τους, “φύλαξαν την αγνότητά τους”, ήταν πιστές στους συζύγους τους και όλες εκείνες τις γυναίκες που έγιναν μάρτυρες για την πίστη τους.

Το βιβλίο της τιμούσε κάθε είδους μεγάλες γυναίκες και τους έδινε ένα μέρος για να είναι ασφαλείς από τις επιθέσεις των ανδρών, μόλις το 1404.

Το βιβλίο της Κριστίν στάθηκε ως μαρτυρία για το μεγαλείο και τα επιτεύγματα των γυναικών, τοποθετώντας τις στο ίδιο επίπεδο με τους άνδρες και θίγοντας σαν κείμενο την έννοια της φυλετικής ισότητας.

Η ζωή της Christine ήταν αξιοσημείωτη λόγω της εποχής στην οποία ζούσε. Οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα να έχουν φωνή ή να είναι ανεξάρτητες, αλλά εκείνη τα κατάφερε και τα δύο. Η γραφή της επέτρεψε στην οικογένειά της να επιβιώσει και της έδωσε τα μέσα να δημιουργήσει, όχι μόνο για χρήματα, αλλά για δικούς της σκοπούς ζωής. Δούλεψε για να διαψεύσει τις μισογυνιστικές ιδέες που διέδιδαν οι μελετητές για τις γυναίκες στην Αναγέννηση και έδειξε τουλάχιστον στις ελίτ γυναίκες της εποχής της πώς θα μπορούσαν να πλοηγηθούν με επιτυχία στον κόσμο των ανδρών.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News