Κοντά σορτς, κολλητά μπλουζάκια, απροσποίητα φιλική διάθεση και… αναλογίες μοντέλου. Κανείς ποτέ δεν θυμόταν το μενού των “Hooters”, αν και προσφερόταν μόνο το καλύτερο στους πελάτες. Όλοι πήγαιναν για τις όμορφες, νέες γυναίκες που σέρβιραν στην αλυσίδα εστιατορίων που αντικειμενοποίησε το γυναικείο σώμα, περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη αμερικανική επιχείρηση.
Ωστόσο, στο σήμερα, τα εστιατόρια (σχεδόν 430 σε περισσότερες από 29 χώρες σε όλον τον κόσμο) που δημιουργήθηκαν πάνω στην “ανάγκη” 6 επιχειρηματιών να δημιουργήσουν έναν χώρο – παιδική χαρά του άντρα (το μακρινό 1983), περνάνε δύσκολες μέρες.
Δεν είναι ότι δεν πάνε καλά τα έσοδα. Είναι ότι η εποχή της πολιτικής ορθότητας και των καταγγελιών των υπαλλήλων δεν επιτρέπουν στους επιχειρηματίες να κάνουν πια ό,τι θα ήθελαν, χωρίς να υπάρχουν σοβαρότατες αντιδράσεις από οργανώσεις για τα γυναικεία δικαιώματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων και χωρίς αντίλογο σε κάθε τους σεξιστική κίνηση.
Πριν από λίγα χρόνια, η αλυσίδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει μία αγωγή από άντρες εργαζομένους που έκαναν λόγο για έμφυλες διακρίσεις αναφορικά με την πρόσληψή τους. Το 2015 μία μελέτη έδειξε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των γυναικών που εργάζονταν ως σερβιτόρες στα “Hooters” υπέφεραν από αγχώδεις διαταραχές, νευρική ανορεξία και πολύ συχνά κατάθλιψη. Όλα αυτά εξαιτίας της πίεσης που δέχονταν από τους προϊσταμένους τους για άψογη σιλουέτα και όλο και πιο αποκαλυπτικές εμφανίσεις.
Το 2018, μέσω των social media, ξέσπασε σκάνδαλο για τις νέες στολές που η… επιχείρηση είχε φροντίσει να εξασφαλίσει στις σερβιτόρες. Ανύπαρκτα μπλουζάκια και σορτσάκια που θύμιζαν εσώρουχο προκάλεσαν έναν μίνι πόλεμο, στον οποίο συμμετείχαν με πάθος φεμινιστικές οργανώσεις και εργαζόμενες στα εστιατόρια.
Και μπορεί ο CEO των Hooters, Coby Brooks να μη χάνει ευκαιρία να επιδεικνύει λίγη μαρκετίστικη ματσίλα, όμως από το 2018 και μετά -και εν μέσω πανδημίας- αναγκάστηκε και αυτός να πισωπατήσει. Κάπως έτσι, γεννήθηκαν τα “Hoots”, εστιατόρια και αυτά, αλλά με μεικτό προσωπικό -άντρες και γυναίκες- και απείρως σεμνότερα ρούχα εργασίας.
Επίσης, η αλυσίδα εστιατορίων για να μη χάσει πελατεία ανοίχτηκε και στις υπηρεσίες delivery. Παρ’ όλα αυτά, όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια, τα αφεντικά των Hooters αντιμετωπίζουν τη δυσκολία να απευθυνθούν σε νεαρότερα κοινά και κυρίως να πείσουν γυναίκες ότι όλο αυτό συμβαίνει για τη χαρά και το excitement της επιχείρησης.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του οικονομικού Τύπου, το επόμενο διάστημα, τα “Hooters” θα πρέπει να αναπτύξουν “plan B”, αν θέλουν να αποφύγουν μία μοίρα παρόμοια με αυτήν της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας εσωρούχων Victoria’s Secret.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το θυμαμαι αυτο το ειχαν φερει και στην Ελλαδα. Φοιτητρια ήμουν κι απορουσα με το τοσο απροκαλυπτο σεξισμο.
Χαιρομαι που ζω και την εποχη πιυ επιτελους υπαρχει κι η σωστη αντιμετωπιση σε αυτα τα φαινομενα.
Αηδία πως ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί το γυναικείο σώμα. Καλύτερα άνεργη και στο δρόμο. Ελπίζω να τα κλείσουν όλα αυτής της “αλυσίδας”.
Κάποια στιγμή θα πρεπει να μιλήσουμε και για τις αεροσυνοδούς. 😉
πόσο σωστή!! Από φίλες φροντιστές αέρα έχω ακούσει ότι χρειάζεται να ακολουθούν κανόνες στο χτένισμα και βάψιμο (συγκεκριμένη μάρκα όχι φθηνή στα προϊόντα μακιγιαζ). Μία φίλη μου έλαβε παρατήρηση για φριζαρισμένα μαλλιά και εννοείται έπαιρναν μόνο “εμφανίσιμες κοπέλες” και μικρό αριθμό ανδρών. Επίσης, η στολή της συμπεριλάμβανε παπούτσια και φούστα όπου πόσο χρήσιμο είναι σε περίπτωση ατυχήματος; Το θεωρούμε τόσο δεδομένο που ξεχνάμε ότι είναι αρκετά σεξιστικός κλάδος παρόλο που είναι αρκετά απαιτητικός (οι φροντιστές έχουν γνώσεις ασφάλειας πτήσης, γνώσεις διαχείρισης κρίσεων και πρώτων βοηθειών και δεν είναι απλά “σερβιτόροι του αέρα”. Βέβαια δεν αφορά όλες τις αερογραμμές (π.χ. στις… Διαβάστε περισσότερα »
Ντρέπομαι που το λέω αλλά εγώ πήγαινα όντως για το φαγητό.
Ουφ… Θυμάμαι την ελληνική βερσιον… Αχ.. Εποχές προ κρισης, με ελαχιστους φεμιστικους προβληματισμούς… Χάμπουργκεραδικο ηταν υποτίθεται, σε γνωστο εμπορικο κέντρο της πρωτεύουσας, εντελώς συμπτώματικα στον τελευταίο οροφο, ελαφρως απομονωμένο απο τα αλλα κατάστηματα εστίασης. Οι κοπέλες πανεμορφες, αλλα κράχτες….θυμάμαι τις έφηβες φιλες μου, τις πρώτες βόλτες στο εμπορικο… και τις συζητήσεις μας, τις τασεις σύγκρισης με τις τελειες αναλογίες των κοριτσιών… Ενα live instagram της εποχής και εκ μερους μας άπειρη αμφισβήτηση για το ποιες είμαστε και τι αξιζουμε…τα κιλα, οι αναλογίες… Τα παγωτά που τρωγαμε ευτυχώς μετα…αναρωτιέμαι σήμερα με αφορμη αυτο το αρθρο ποιες ήταν σε πλέονεκτικοτερη θεση: εμεις… Διαβάστε περισσότερα »