Από τι υλικό είναι φτιαγμένη μια γυναίκα που στρατολογεί άλλες γυναίκες, συνήθως ανήλικες, για λογαριασμό του μεγαλύτερου παιδοβιαστή που έζησε ποτέ στην Αμερική; Τι είδους γυναικεία φύση είναι αυτή που γνωρίζει και συμμετέχει στην κακοποίηση άλλων γυναικών, χωρίς καμία ενοχή και καμία μεταμέλεια;
Η περίπτωση της Ghislaine Maxwell που αυτές τις ημέρες δικάζεται στο Μανχάταν, με βαρύτατες κατηγορίες -μεταξύ των οποίων και αυτή του sex trafficking- θεωρείται από τις φεμινιστικές οργανώσεις από τις πλέον ειδεχθείς, που, ωστόσο, αναγνωρίζουν τη δράση και την εξάρτησή της από έναν φαύλο πατριαρχικό κύκλο, τον οποίο υπηρέτησε μέχρι τέλους.
Ποιο, όμως, ήταν το υπόβαθρο αυτής της γυναίκας; Η κακοποιητική δράση της, ως “δεύτερο βιολί” του διαβόητου παιδεραστή Τζέφρι Έπστιν υπαγορεύεται αποκλειστικά από το χρήμα ή είναι το περιβάλλον, οι συγκυρίες και η ανατροφή της Maxwell που τελικά τη μετέτρεψαν στο τέρας που κατέστρεψε τόσες γυναικείες ζωές; Μια ματιά στη διαδρομή της -από τις οικογενειακές ρίζες της στην Αγγλία, μέχρι την άνοδο και την πτώση της στην Αμερική- αποκαλύπτει τους τρόπους που η πατριαρχία μπορεί να στρέψει μία γυναίκα εναντίον του ίδιου της του φύλου, με μηδενικό σεβασμό προς τις άλλες θηλυκότητες, πώς μπορεί να γεννήσει ένα “αρπακτικό”, τόσο απεχθές, όσο και όλοι οι εκπρόσωποι του πατριαρχικού συστήματος μαζί.
Το “κορίτσι του μπαμπά”
Η Maxwell γεννιέται τα Χριστούγεννα του 1961 μέσα στην απόλυτη χλιδή. Χλιδή υλική και συναισθηματική. Σε μία έπαυλη 51 δωματίων στην Οξφόρδη, η οικογένειά της από τη μία θρηνεί τον αδελφό της που χάθηκε σε τροχαίο, δύο ημέρες μετά τη γέννησή της, κι από την άλλη πέφτει πάνω στο καινούριο μωρό με λυσσασμένη αγάπη και διάθεση να ανατραφεί με κάθε πολυτέλεια.
Η οικογένεια, παρά το γεγονός ότι έχει πολλά παιδιά –τρεις κόρες και τρεις γιους- εστιάζει εμμονικά στα καπρίτσια της μικρής Ghislain (σ.σ.: στα γαλλικά το όνομά της σημαίνει ηλιαχτίδα)
Η ίδια, τον πατέρα της τον αντιμετωπίζει με άρρωστο θαυμασμό, όπως και τα περισσότερα μέλη της οικογένειας. Είναι ένας παράξενος αρχηγός αγέλης που κάθε του επιθυμία είναι διαταγή. Είναι ένας τιτάνας των βρετανικών media και της κοσμικής ζωής που κολυμπά στο χρήμα. Όμως, δεν ήταν πάντα έτσι.
Tο πραγματικό όνομα του Robert Maxwell είναι Jan Ludvik Hock και προέρχεται από μία πάμφτωχη οικογένεια χασιδιστών της Τσεχοσλοβακίας. Μεγαλώνει με δανεικά ρούχα, κάποτε και ξυπόλητος και τρέφεται με αποφάγια. Έχει άλλα 6 αδέλφια. Αποφασίζει να πάρει μέρος στην Τσεχική Αντίσταση και παραδόξως εξελίσσεται σε ήρωα του Ολοκαυτώματος. Όταν οι Ναζί θα καταλάβουν τη χώρα, θα περάσει κρυφά στη Γαλλία και από εκεί θα καταταγεί στον Βρετανικό Στρατό, δείχνοντας τεράστια γενναιότητα στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Επιστρέφοντας από τον πόλεμο θα παντρευτεί την κόρη ενός εύπορου εμπόρου μεταξιού.
Βαπτίζεται χριστιανός και εξαγοράζει την “Pergamon Press”, έναν εκδοτικό οίκο που επιμελείται κυρίως επιστημονικές εκδόσεις και πανεπιστημιακά συγγράμματα. Από τη μία Βουλευτής του Εργατικού Κόμματος, από την άλλη, κεφαλή μιας εκδοτικής αυτοκρατορίας που περιλαμβάνει την εφημερίδα Mirror στο Λονδίνο, τη Daily News στη Νέα Υόρκη και αμέτρητες άλλες παντού στον κόσμο.
Τότε δεν υπάρχει ακόμη ο Murdoch. Υπάρχει ο Maxwell. Δεσποτικός, γοητευτικός, επιτήδειος, αλλά και χοντράνθρωπος. Από τη μία συντρώγει με προέδρους κρατών, πρωθυπουργούς και βασιλιάδες και από την άλλη διατάζει, απαιτεί, “στύβει”. Ενδιαμέσως, μεγαλώνει τα παιδιά τους με όλες τις χλιδές και συντάσσει τη χάρτα του μέλλοντος τους. Ο κόσμος τους ανήκει. Βρετανία, Ευρώπη, Αμερική, όπου κι αν επιλέξουν να ζήσουν είναι σπίτι τους. Το επηρμένο όραμά του “ταΐζει” και την Ghislain.
Αυτό είναι πλαίσιο στο οποίο μεγαλώνει η 58χρονη. Απαιτητική, αυταρχική, εξουσιαστική με τους κατώτερους, γοητευτική, συναρπαστική και ενδιαφέρουσα για τους ομότιμους της. Έτσι την περιγράφουν όσοι τη συναναστρέφονται. Με σπουδές στα καλύτερα κολέγια του κόσμου, με άπταιστη γνώση 4 γλωσσών, με πανάκριβες δημιουργίες οίκων μόδας αποκλειστικά προορισμένες για τη ντουλάπα της, το “κορίτσι του μπαμπά” προοριζόταν να αναλάβει τα ηνία των επιχειρήσεων του πατέρα της.
Μέχρι που εκείνος πεθαίνει. Ξαφνικά, άγρια και υπό απολύτως μυστηριώδεις συνθήκες το 1991. Όταν εξαφανίζεται από τη θαλαμηγό του, ενώ έκανε κρουαζιέρα στα Κανάρια Νησιά, και βρίσκεται νεκρός λίγες μέρες μετά, πολλοί ψιθυρίζουν πολλά. Για διασυνδέσεις που «στράβωσαν» με μυστικές υπηρεσίες, για οικονομικά σκάνδαλα που δεν άργησαν να δουν το φως της δημοσιότητας και τελικά τον ενέπλεκαν στη μεγαλύτερη υπόθεση υφαρπαγής συντάξιμων που είχε γνωρίσει ποτέ η Βρετανία.
Πέφτοντας από τον θρόνο
Τότε, η Gishlaine είναι 30 χρονών. Δεν συνέρχεται με τίποτα από το σοκ και από την ατιμωτική επιστροφή της στη Νέα Υόρκη. Επιμένει ότι ο πατέρας της δολοφονήθηκε, όμως, οι δημοσιογράφοι των tabloids δεν ενδιαφέρονται καθόλου γι’ αυτό. Κυνηγούν τη μητέρα της Elizabeth και τα αδέλφια της, για να δώσουν απαντήσεις για το σκάνδαλο υπεξαίρεσης που δονεί τη Βρετανία. Πλέον δεν είναι απλώς πάμφτωχοι οικογενειακώς, αλλά και παραδομένη στη χλεύη του κόσμου και του Τύπου που τους κατηγορεί για καταχραστές. Οι επιχειρήσεις του πατέρα της κλείνουν και βγαίνουν στο σφυρί η μία μετά την άλλη. Χιλιάδες εργαζόμενοι των επιχειρήσεων του “μπαμπά” ζητούν δικαστικά τα δεδουλευμένα και τις ασφαλιστικές εισφορές τους.
Η απόδραση στη Νέα Υόρκη είναι μονόδρομος για την έκπτωτη “πριγκίπισσα” και από ένα ταπεινό –για τα δεδομένα της- διαμέρισμα, αρχίζει να εργάζεται στον κόσμο των επιχειρήσεων, κυριολεκτικά για το μεροκάματο.
Ο έρωτας με τον Epstein είναι ένα θολό σημείο στη διαδρομή της Maxwell προς την ανάκτηση των χαμένων προνομίων. Ήταν τα tabloids που έβγαλαν την είδηση το 1992, γράφοντας στους τίτλους για τον «γκριζομάλλη στον οποίο βρήκε καταφύγιο μετά την ατίμωση η καημένη Ghislaine». Όλα αυτά κατά τη διάρκεια μιας πτήσης.
Πολύ γρήγορα, η Maxwell μετακομίζει στην πολυτελή έπαυλή του στην East Street 71 της Νέας Υόρκης. Στους άλλοτε στενούς φίλους της από την Αγγλία δεν αποκαλύπτει πολλά γι’ αυτόν τον δεσμό, έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν φλυαρούσε για τις προσωπικές της υποθέσεις. Πέντε χρόνια μετά, το 1997, δίνει την πρώτη της συνέντευξη –στο “Hello!”- ως επιτυχημένη σύμβουλος επιχειρήσεων πια, και δηλώνει πολύ ικανοποιημένη από μια ζωή που έχτισε μόνη της, χωρίς καμία βοήθεια, όπως λέει.
«Μια μέρα θέλω να παντρευτώ και να αποκτήσω οικογένεια. Αλλά αυτό δεν είναι η προτεραιότητά μου τώρα. Τώρα ζω για τη δουλειά μου», δηλώνει.
«Μας έλεγε ότι είναι η μόνη γυναίκα με την οποία θέλει να κοιμάται τα βράδια. Ότι στο τέλος της ημέρας ο άνθρωπος του ήταν αυτή. Και το πίστευε. Και ίσως έτσι ήταν. Σίγουρα θα έκανε τα πάντα για εκείνον. Τα πάντα, όμως. Θα μπορούσε και να σκοτώσει για χάρη του»
Ποια ήταν η «δουλειά» της, όμως;
Φίλοι, δημοσιογράφοι και ερευνητές, εκείνη την εποχή, συνομολογούν ότι βασική δουλειά της ήταν να κρατά χαρούμενο τον Epstein, χωρίς, φυσικά, τότε, να είναι γνωστή η φρίκη που έδινε χαρά στον παιδόφιλο.
Η άλλη δουλειά της Ghislaine ήταν να διευρύνει τον κύκλο των γνωριμιών της, με κάθε πιθανό τρόπο. Για δύο δεκαετίες γνώριζε κυριολεκτικά τους πάντες, μπορούσε να τους αποκαλεί με το μικρό τους όνομα, όποιοι κι αν ήταν και ήταν η τέλεια «γέφυρα» για όποιον ήθελε να κάνει επαφές και μπίζνες στο Μανχάταν, στη Νέα Υόρκη, στο Λος Άντζελες, παντού. Επίσης, λένε, είχε ταλέντο στο να αυγατίζει τα λεφτά του Epstein.
«Εκείνος τα έβγαζε», λένε, «εκείνη ήξερε τι να τα κάνει. Εκείνη του έχτισε τη φήμη του ισχυρού». Από το Νέο Μεξικό έως τις ποινικά κολάσιμες -απ’ ό,τι αποδείχθηκε- Παρθένες Νήσους, εκείνη ήταν η διαχειρίστρια της ακίνητης περιουσίας και των πολυτελών κτηριακών συγκροτημάτων στα οποία έβρισκε καταφύγιο ο Epstein. Εκείνη ήταν ο κλειδοκράτορας κάθε κρυφού συρταριού του μεγιστάνα. Εκείνη στρατολογούσε με μαεστρία κορίτσια και έφηβες, συνήθως διαλυμένων οικογενειών, προσφορά στις ορέξεις του «αφεντικού» της.
Όσο διαλυόταν η (όποια) ερωτική τους σχέση, τόσο η Maxwell γινόταν η «υπαρχηγός» του, η υψηλή υπηρεσία του, ο πλούσιος υποτακτικός του στα πολυτελή σκλαβοπάζαρα του με ανήλικες ανά τον πλανήτη.
Όπως έχει αποκαλύψει ένα από τα θύματα του Epstein, η Maxwell τριγύριζε στις επαύλεις του, φορώντας ένα τεράστιο διαμάντι στο δάχτυλο της, το οποίο το αποκαλούσε δαχτυλίδι αρραβώνων. «Μας έλεγε ότι είναι η μόνη γυναίκα με την οποία θέλει να κοιμάται τα βράδια. Ότι στο τέλος της ημέρας ο άνθρωπος του ήταν αυτή. Και το πίστευε. Και ίσως έτσι ήταν. Σίγουρα θα έκανε τα πάντα για εκείνον. Τα πάντα, όμως. Θα μπορούσε και να σκοτώσει για χάρη του», έχει αποκαλύψει ένα από τα θύματα του.
Τρελαμένη από την απόρριψη ή απλά σκλάβα του χρήματος;
Όσοι επιχειρούν να εξηγήσουν γιατί αυτή η γυναίκα φέρεται ακόμα και να βίασε κορίτσια παρουσία του Epstein, δεν αρκούνται στην αιτιολογία του “partners in crime”. Επιμένουν να προσεγγίζουν τη Maxwell, ως μία τρελαμένη από έρωτα (και από απόρριψη) γυναίκα που προκειμένου να μη φύγει δίπλα από το αντικείμενο της λατρείας της, προτίμησε να βυθιστεί στη διαφθορά, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τη διαστροφή του.
Άλλοι πάλι καθόλου δεν ασπάζονται αυτή την εκδοχή. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι ο Epstein ήταν ο μόνος άνθρωπος που μπορούσε να κάνει τη Ghislaine να υποφέρει, να κλαίει με αναφιλητά όλη μέρα, να της ουρλιάζει στο τηλέφωνο από την άλλη άκρη του κόσμου για ασήμαντες λεπτομέρειες που αφορούσαν την κάλυψη του από τα media, ειδικά όταν οι εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές ξεχύθηκαν στο κατόπι του.
Άλλωστε, η πραγματική και πιο σοβαρή δουλειά της Maxwell ήταν να κρατά ανοιχτή για τον Έπστιν, την κερκόπορτα του πολιτισμένου κόσμου, εκεί που ακόμη δεν ήταν γνωστά τα εγκλήματα του εναντίον ανήλικων κοριτσιών.
Το τέλος
Μετά τον θάνατο του Epstein πρόπερσι το καλοκαίρι, η Maxwell εξαφανίστηκε για να συλληφθεί ξανά, με κινηματογραφικό τρόπο, στις αρχές εκείνου του Ιουλίου.
Δεν διέφευγε της σύλληψης, επειδή φοβόταν, επισημαίνουν οι συνήγοροι της, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πλέον γνωρίζει τόσα, ώστε να δέχεται τρομακτικές απειλές για τη ζωή της, λόγω των υψηλά εμπλεκόμενων στο σκάνδαλο του άλλοτε «συντρόφου» και «εργοδότη» της.
Με την αποκάλυψη του ονόματος του πρίγκιπα Άντριου και με ανθρώπους όπως ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, ο πρώην Πρόεδρος, Bill Clinton, o φυλακισμένος πλέον Harvey Winstein και ων ουκ έστι ακόμη αριθμός αναγνωρίσιμων προσωπικοτήτων να εμφανίζονται στην ατζέντα των παιδοφιλικών πάρτι του Epstein, ο κλοιός για τη Maxwell έχει στενέψει εδώ και καιρό. Και δεν έχει να κάνει πια τόσο με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει περί μαστροπείας, όσο με το να παραμείνει το στόμα της κλειστό.
Όπως μεταδίδουν τις τελευταίες τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης, είναι σαφές και απολύτως κατανοητό ότι «γι’ αυτή τη γυναίκα δεν υπάρχει πια μέλλον». Εκείνο που δεν είναι ξεκάθαρο είναι αν μ’ αυτό εννοούν ένα τέλος που θα θυμίζει λίγο την κατάρα του πατέρα της ή απλώς μια ζωή σε κάποιο σωφρονιστικό ίδρυμα για το υπόλοιπο του βίου της.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
