Η έλλειψη γυναικείων προτύπων και ιστοριών επιτυχίας, καθώς και το έμφυλο χάσμα, είναι βασικοί παράγοντες γιατί δεν ασχολούνται πολλές γυναίκες με την επιχειρηματικότητα στην χώρα μας. Κάθε περίπτωση λοιπόν τόλμης σε έναν ιδιαίτερα ανταγωνιστικό κλάδο είναι πολύτιμη και η γνωριμία κι η κουβέντα με την δόκτορα Φρίντα (Φρειδερίκη) Μιχαηλίδου υπήρξε αποκαλυπτική.
Οι γυναίκες ιδρύτριες εταιρειών συχνά αναφέρουν ότι αντιμετωπίζουν έμφυλα στερεότυπα, όπως ερωτήσεις για οικογενειακά σχέδια, ενώ συχνά αντιμετωπίζονται ως «γλυκά κορίτσια» και όχι ως σοβαρές επιχειρηματίες από τους χρηματοδότες και αντιπροσώπους.
Η Δρ. Φρίντα Μιχαηλίδου είναι μια βραβευμένη επιστήμονας, με πάθος για τη φύση και την καινοτομία. Βραβευμένη καθηγήτρια Οργανικής Χημείας και ερευνήτρια Βιοχημείας με έδρα τη Ζυρίχη της Ελβετίας, την συνάντησα με αφορμή την υποψηφιότητά της για τα φετινά Greek International Women Awards και συζητήσαμε για τα γυναικεία θέματα και τον φεμινισμό.
Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Ελλάδα, γοητεύτηκε από τα αρώματα της πλούσιας βοτανικής κληρονομιάς της Ελλάδας από νεαρή ηλικία, εμπνέοντάς την για το ταξίδι της στον κόσμο της βιώσιμης χημείας και των αρωμάτων. Σπούδασε αποκτώντας διδακτορικό στις μεθόδους Πράσινης Χημείας μέσω των Ενζύμων στο St. Andrew’s στην Σκωτία και εργάστηκε ως ερευνήτρια στην Ελλάδα, τη Γαλλία (στο γαλλικό ινστιτούταο CNRS), τη Μεγάλη Βρετανία, την Κίνα (στο Solvay της Σαγκάης), τη Γερμανία όπου έκανε το μεταδιδακτορικό της και την Ελβετία, με πληθώρα βραβείων στην πορεία της.
Ως Λέκτορας και Collegium Fellow στο ETH Zurich, ηγήθηκε μιας επιστημονικής αποστολής στον Όλυμπο κι έγινε η πρώτη που αποκωδικοποίησε ποτέ τα αρώματα της σπάνιας χλωρίδας του Ολύμπου χρησιμοποιώντας προηγμένη, μη καταστροφική τεχνολογία. Τιμήθηκε ως Καινοτόμος Under 35 Europe του MIT και ως ομιλήτρια TEDx, και έφερε το όραμά της στην παγκόσμια σκηνή. Με την έναρξη του δικού της brand OLYMRA, ζωντανεύει τη συγχώνευση της βοτανικής και της ελληνικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη επιστήμη για τη δημιουργία αρωμάτων που είναι ταυτόχρονα διαχρονικά και βιώσιμα.
Πώς ξεκινά όμως η χρηματοδότηση για ένα project όπου ηγείται μια γυναίκα; Μέσω των grants που δίνονται για τις επιστημονικές έρευνες. Και κάπως έτσι οργανώνεται μια εξερεύνηση στον Όλυμπο. Όμως, όπως μου εξηγεί, αυτό είναι απλώς η …κορυφή του παγόβουνου. Η επιχειρηματικότητα που επεκτείνεται από την έρευνα σε μια πραγματική εμπορική δραστηριότητα απαιτεί συνεργασίες. Γιατί όχι με άλλες γυναίκες; Η Φρίντα μου τονίζει την εξαιρετική σχέση που έχει με την συνεργάτη της Άντζι Παπαδοπούλου, σχεδιάστρια που συνεργάστηκε για την δημιουργία των καλαίσθητων παρουσιάσεων των προϊόντων της Olymra.
H ιδέα για την συνεργασία των γυναικών και την βοήθεια στις επιχειρηματικές κι επιστημονικές τους προσπάθειες είναι άλλωστε πίσω από τα Greek International Women Awards.
Ευτυχώς είχα γυναίκες supervisors που υπήρξαν role models, κι ένιωθα υποστήριξη.
Βίωσε άραγε σεξισμό στο άνοιγμά της αυτό ιδρύοντας την δική της ΙΚΕ; «Τον μεγαλύτερο σεξισμό τον βίωσα στα επιστημονικά συνέδρια», μου λέει και με εκπλήσσει, ίσως επειδή έχω ωραιοποιημένο στο μυαλό μου τον χώρο της ακαδημίας. «Ιδιαίτερα στην Σαγκάη, όταν ήμουν ιδιαίτερα νέα κι ο χώρος τεράστιος. Εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανωνυμία και παροδικότητα, ο σεξισμός γίνεται μεγαλύτερος. Έκανα πίσω σε ορισμένα στοιχεία της προσωπικότητάς μου, ούσα girly girl, που ανέκαθεν μου άρεσε το θηλυκό στοιχείο αισθητικά.» Συγκεκριμένα μου αναφέρει ότι ακόμα και για τις φωτογραφίες που εμφανίζονται στα συνεδριακά έντυπα και ψηφιακό περιεχόμενο υπήρξε…bullying. «Μου πήρε χρόνια για να κερδίσω πίσω την αυτοπεποίθησή μου, να μην βγαίνω ξύλινη και να αισθάνομαι ότι είμαι αυθεντική κι ευάλωτη. Ευτυχώς είχα γυναίκες supervisors που υπήρξαν role models, κι ένιωθα υποστήριξη.»
«Είμαι ενάντια στην τοξική κομψότητα!»
Μιλώντας για την έννοια της θηλυκότητας, αυτής της τόσο αφηρημένης έννοιας που χρησιμοποιείται από τον αντιφεμινισμό ως εργαλείο, διαπιστώνουμε ότι αποτελεί ένα constructive model που σέβεται κάθε οντότητα. Η δρ.Μιχαηλίδου μάχεται υπέρ μιας αυτοέκφρασης, μια «unapologetic self expression», χωρίς να επιβάλλεται, χωρίς όμως και να φιμώνεται. «Η κομψότητα βγαίνει από την καρδιά, όπως κι η ευγένεια, είναι το αποτύπωμα που αφήνεις στον κόσμο, όχι η επιτήδευση. Το αντίθετο το αντιλαμβάνομαι ως έλλειψη σεβασμού. Είμαι ενάντια στην τοξική κομψότητα!»
Συζητώντας για τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, την μεγαλύτερη ορατότητα, την αυξημένη κοινωνική ευαισθησία, τον φεμινισμό, συμφωνούμε ότι η κοινωνία εξελίσσεται. Τα πράγματα αλλάζουν. Κυρίως όμως εστιάζουμε στον εσωτερικευμένο μισογυνισμό. Δηλαδή τον σεξισμό που νιώθουν γυναίκες για τις άλλες γυναίκες, αυτόν τον ιδιότυπο ανταγωνισμό μεταξύ μας που μας καταστρέφει.
Το σημαντικό τώρα είναι να στηρίζουμε περισσότερο η μία την άλλη.
«Βλέπω βελτίωση στη δουλειά, στις κοινότητες, ενώ κι οι άντρες ενημερώνονται κι όσοι έχουν σεβασμό στο έμφυλο ζήτημα προβάλλονται και περισσότερο, πράγμα που είναι καλό. Το σημαντικό τώρα είναι να στηρίζουμε περισσότερο η μία την άλλη. Στην επιστήμη, στις επιχειρήσεις και παντού στην κοινωνία.»
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
