Κατά καιρούς, πολλές γυναίκες το σκέφτηκαν και ακόμα περισσότερες single moms: τι καλά που θα ήταν να μεγάλωναν τα παιδιά τους μαζί με τις φίλες τους. Δεν είναι μόνο το αίσθημα της συντροφιάς και ότι μοιράζονται απίστευτα πολλά κοινά, αλλά και η οικονομική ασφάλεια που μπορεί να προσφέρει η συγκατοίκηση σε γυναίκες που μεγαλώνουν μόνες, ή περίπου μόνες, μικρά παιδιά.
Αυτή την ιδέα την έκαναν πράξη δυο φίλες από τις ΗΠΑ, η Χόλι Χάρπερ και η Χέριν Χόπερ, που αποφάσισαν να δώσουν μια ευκαιρία σ’ αυτό το σχέδιο και απ’ ό,τι φαίνεται τους βγήκε. Οι δυο τους είχαν βίους παράλληλους: και οι δύο μητέρες, με πολλές απανωτές αλλαγές την τελευταία διετία στη ζωή τους, με την πανδημία να τις φέρνει αντιμέτωπες με τα διαζύγιά τους και τις οικονομικές προκλήσεις που οι αλλεπάλληλες καραντίνες τους επιφύλασσαν.
Η μεν Χάρπερ είχε αποκτήσει από τον γάμο της ένα 9χρονο κορίτσι, ενώ η Χόπερ είχε δύο παιδιά, επίσης 9 και 13 ετών.
Για χρόνια αστειεύονταν για το πώς θα ήταν όχι απλώς να ζουν μαζί, αλλά να δημιουργήσουν ένα είδος κλειστού γκρουπ ή καλύτερα κοινότητας που θα βοηθούσε στην υποστήριξη γυναικών που προσπαθούν μόνες να τα βγάλουν πέρα, έχοντας να αντιμετωπίσουν τόσο τις απαιτήσεις της δουλειάς τους, όσο και τις επιτακτικές ανάγκες της μοναχικής γονεϊκότητας. Μέσα στην πανδημία πήραν τη μεγάλη απόφαση, να αποκτήσουν από κοινού ένα μεγάλο σπίτι στην Ουάσιγκτον.
Πολύ σύντομα οι δυο μητέρες θα γίνονταν τρεις και οι τρεις, τέσσερις!
Συγκεκριμένα, όταν το καλοκαίρι του ’20 οι δύο πρώτες μετακόμισαν στο νέο τους σπίτι, δεν φαντάζονταν ότι μία τρίτη, η Λεάντρα Νίκολα, θα ήταν η νέα προσθήκη στο μικρό γκρουπ που είχαν δημιουργήσει. Πώς; Είχαν αποφασίσει να νοικιάσουν τον έναν όροφο του σπιτιού και η επικρατέστερη νοικάρισσα ήταν η Νίκολα, επίσης ανύπαντρη μητέρα με δύο παιδιά, 9 και 12 ετών αντίστοιχα.
Σύντομα, το νέο της λειτουργικής αυτής κατάστασης διαδόθηκε και ακόμα μία γυναίκα, φίλη της Χάρπερ προστέθηκε στην παρέα. Όσες έμπαιναν στην παρέα, αναλάμβαναν και μία δουλειά ή κάποια υποχρέωση του σπιτιού, με αποτέλεσμα αυτό να λειτουργεί στην εντέλεια και να είναι όλες ευχαριστημένες με το πρόγραμμα και να βρίσκουν και ελεύθερο χρόνο για τις δικές τους ανάγκες.
Επίσης, για τα παιδιά, φρόντισαν να φτιάξουν κάτι μεταξύ πάρκου και ιδιωτικής παιδικής χαράς με κούνιες και τραμπολίνο στον κήπο του σπιτιού, προκειμένου και τα παιδιά τους να χαίρονται παιχνίδι και τη ζωή που τους αξίζει.
Πλέον όλοι γνωρίζουν το Siren’s House (μτφ. Το Σπίτι των Σειρήνων) ενώ οι ίδιες εκτός από επαρκείς και ευτυχισμένες δηλώνουν ότι δεν ξέρουν πια πώς είναι μια τοξική συγκατοίκηση.
“Είμαστε κάπως σαν αδελφές και τα παιδιά σαν ανίψια μας. Δεν υπάρχει κάποιο τοξικό είδος εξάρτησης εδώ, ωστόσο με έναν τρόπο όλες εξαρτώμαστε η μία από την άλλη και αυτό είναι και το μυστικό”, δήλωσε η Χάρπερ όταν κλήθηκε να μιλήσει για το πείραμά τους που έχει δώσει έμπνευση σε πολλές γυναίκες σε όλον τον κόσμο.
Μάλιστα, η Χάρπερ είναι που ενθαρρύνει τις γυναίκες που έχουν βιώσει έναν προβληματικό γάμο και τώρα ζουν μόνες, ωστόσο, αντιμετωπίζοντας τεράστια οικονομικά προβλήματα να ακολουθήσουν το ίδιο μοντέλο…
Με στοιχεία από today.com, independent.com
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
