Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, υπήρχε ένας μίνι τρόμος και μια ανησυχία, “φορετή” και σ’ εμένα και στα άλλα κοριτσάκια του σχολείου, μην μας πει κανείς “βρώμικα”. Για τα αγόρια δεν υπήρχε θέμα. Μπορούσαν να κυλιούνται όλη μέρα στις λάσπες σαν τους χοίρους, να επιστρέφουν σπίτι λες και πήραν μέρος στα γυρίσματα του Slam Dog Millionaire και όλα καλά.
Εμείς, όμως, έπρεπε να δείχνουμε ατσαλάκωτα. Κάθε τρίχα του κεφαλιού μας να μυρίζει σαπούνι και Προδέρμ. Γιατί; Γιατί έτσι.
Τα χρόνια πέρασαν, φροντιστήρια, Πανεπιστήμια, δουλειές, γκόμενοι, σύζυγοι, πεθερικά, συγγενολόι, ο τρόμος ο ίδιος: μη σε πουν άλουστη. Γιατί; Γιατί η αλουσιά δείχνει -λένε- το παράτημα, την φροντίδα σου για την προσωπική υγιεινή, την ανάγκή σου να δείχνεις ατσαλάκωτη, καθαρή και παινεμένη.
Και ήρθαν μέρες που από τα ωράρια της δουλειάς δεν προλάβαινα ούτε να βήξω, που κυκλοφορούσα με ένα παπούτσι μαύρο και ένα καφέ από το στρες και δεν μ’ ενδιέφερε να ξάσω κόμη και μπούκλες. Λουζόμουν αντρικά -το κεφάλι στον νιπτήρα- άγριο ξημέρωμα, με το άγχος μη μου πουν ότι είμαι άλουστη, απεριποίητη, βρωμιάρα και κοιμόμουν με βρεγμένο κεφάλι -κυριολεκτικά- όρθια.
Θυμάμαι και μια φίλη και συνάδελφο που επειδή είχε λιπαρά μαλλιά και ένα μωρό στην αγκαλιά -κάνει και ρίμα- έτρεχε πανικόβλητη και μυριζόταν όλη την ώρα, μήπως και ίδρωσε και μυρίζει, μήπως τα μαλλιά της μαρτυρούσαν τι είχε μαγειρέψει χθες και πόσες φορές είχε κάνει εμετό ο μικρός και σκεφτόμουν τι θύματα έχουμε υπάρξει.
Θυμάμαι κι όλες εκείνες τις φορές που στην παρέα κάποια ήθελε να αποδώσει έναν χαρακτηρισμό που να μην είναι ακριβώς βρισιά, αλλά να έχει και αρνητικό πρόσημο και πεταγόταν μέσα στην κουβέντα εκείνο το “και πώς είναι αυτή; Τι να σου πω; Μια άλουστη!”. Δηλαδή, κάποια η οποία κακώς της δίνεται προσοχή, κακώς πέτυχε, κακώς είναι καλύτερη από όλες εμάς τις συγυρισμένες, τις τριζάτες από καθαριότητα.
Τέλος πάντων, αυτό το “άλουστη” μας κυνηγάει από παιδιά όχι μόνο γιατί η καθαριότητα είναι συνυφασμένη με τη γυναικεία φύση εμμονικά, αλλά γιατί μπορεί να μαρτυρά ότι περάσαμε δύσκολα, ότι αρρωστήσαμε, ότι ταλαιπωρηθήκαμε, ότι φροντίζοντας τους άλλους ξεχάσαμε τον εαυτό μας και αντί να ακούσουμε μπράβο γι’ αυτό, μας χρέωσαν κιόλας.
Μια ζωή, για τους άντρες ήταν ΟΚ και σούπερ σέξι να κυκλοφορούν με “γένια 3 ημερών” (και απλυσιά διπλάσιων!), διάβαζα κάτι αηδίες πιο μικρή για το πόσο ωραία μυρίζει η φυσική εσάνς αντρίλας, αλλά τόλμα εσύ να μη φοράς αποσμητικό, να μην έχεις ξυριστεί, να μη σκάει σαν το αλαφρό κυματάκι στον ώμο σου, η μακριά σου χαίτη. Απλώς, τόλμα και θα δεις τι έχει να πει η κοινωνία για τις “βρωμιάρες”, τις “ανεπρόκοπες”, αυτές που “ζέχνουν”. Που βασικά δεν ζέχνεις. Απλώς δεν μυρίζεις σαν όλες τις διαφημίσεις μαλακτικού για ρούχα μαζί. Συγνώμη κιόλας, ε;
Γι’ αυτό κάθε φορά που ακούω αυτή τη λέξη -“άλουστη”- απαντάω αυτόματα και κάπως εκνευρισμένη: πρόβλημά της! Αναφορά θα σου δώσει; Και κάθε φορά που δεν προλαβαίνω και με σώζει η ξηρότητα της τρίχας από το να γνωρίζει ο άλλος πόσες μέρες ακριβώς έχω να λουστώ (άντε να ‘ναι 2-3; Γιατί το κάνουμε τόσο θέμα;) προσπαθώ να σταματάω τον εαυτό μου από τον ψυχαναγκασμό.
Θα λουστώ σαν άνθρωπος. Σε ένα ωραίο μπάνιο με τα αφρόλουτρα και τα παπάκια μου και σ’ όποιον αρέσει. Ποτέ ξανά στις 4 το ξημέρωμα, με την ψυχή στο στόμα και ενώ δούλευα σαν τον είλωτα, για να μην πει ένας πατριαρχικός ηλίθιος ότι δεν είμαι αρκετά καθαρή, αρκετά νοικοκυρά, αρκετά καλή για τα δόντια του.
Bonus extra: ειλικρινά πρέπει, πρέπει, όμως, να δοκιμάσετε τις μπάρες φυτικών σαπουνιών που κυκλοφορούν εκεί έξω. Είναι ό,τι πιο αναζωογονητικό μπορεί να συμβεί στο κεφάλι σας είτε λούζεστε καθημερινά είτε όποτε προλαβαίνετε. Δοκιμάστε και πείτε μου, ναι;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Από πότε είναι ΟΚ και σούπερ σέξι (!) ο 6 ημερών άπλυτος άντρας;
Και τι σχέση έχουν τα γένια 3 ημερών με την καθαριότητα;
Λοιπόν. Με τις άλουστες αλλά πλυμένες και καθαρές δεν έχουμε πρόβλημα. Αντιθέτως, με τις λουσμένες αλλά άπλυτες (μπορεί και να υπάρχουν) θα είχαμε.
Όσο για την εσάνς αντρίλας, μάλλον είναι γυναικείο δημιούργημα. Όπως ας πούμε κάποιες γυναίκες γουστάρουν να βλέπουν ιδρωμένους ημίγυμνους άντρες, το θεωρούν σέξι, ενώ εγώ σαν άντρας όταν είμαι ιδρωμένος θέλω ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί.
Συγγνώμη αλλά το κείμενο είναι λιγάκι υποκειμενικό και άτοπο κατά τη γνώμη μου. Κανείς δε θεωρεί σέξι την απλυσιά, από όποιο φύλο κι αν προέρχεται. Τα γένια 3-4 ημερών στους άντρες που θεωρούνται σέξι μπορούν να ταυτιστουν με no make up style στις γυναίκες που θεωρείται επίσης σέξι. Μια μονίμως “άλουστη” κι άπλυτη γυναίκα είναι εξίσου αηδιαστική με ένα λίγδα και βρωμιάρη άντρα. Η υγιεινή βρε παιδιά δεν έχει φύλο!
Εγώ έχω λουστεί γύρω στις 3 φορές στον νιπτήρα τώρα τελευταία και το βρίσκω γενικά πολύ βολικό όταν δεν χρειάζεται να πλύνω το σώμα μου, ή όταν θέλω να πάω κάπου και θέλω οπωσδήποτε να είναι τουλάχιστον τα μαλλιά μου καθαρά (έχω λιπαρά μαλλιά που την επόμενη μέρα οι ρίζες αρχίζουν πάλι να παράγουν σμήγμα και το καλοκαίρι το μαλλί μου λαδώνει μετά από λίγες ώρες). Θεωρείται όντως αντρικό;;
Εχω ηλιακό θερμοσίφωνα στο σπίτι οπότε το κόστος θέρμανσης του νερού δε με προβληματίζει. Ακόμα όμως και όταν δεν είχα θεωρούσα και θεωρώ το πλύσιμο του σώματος εντελώς αυτονόητο κάθε μέρα και πιο συχνά χρειαστεί.
Ειλικρινά με ξαφνιάζει ο δισταγμός σας να πλένετε το σώμα σας.