Αποκεφαλισμένη και κακομεταχειρισμένη: η ιστορία της πρώτης κούκλας του σεξ

Γράφεται ότι, όταν έφτασε η αστυνομία, η σκηνή έμοιαζε βγαλμένη από σενάριο τρόμου. Κάποιος γείτονας με θέα τη μεγάλη αυστριακή έπαυλη, θορυβημένος από τη φασαρία και πιστεύοντας ότι είχε διαπραχθεί κάποιο έγκλημα, καλεί την αστυνομία, που φτάνει μόνο για να συνειδητοποιήσει ότι το σώμα που φάνηκε να κακοποιηθήκε και να σκορπίστηκε στη μεγάλη αυλή, ανήκε, τελικά, σε μια κούκλα. 

Μια κούκλα που ο οικοδεσπότης κακομεταχειρίστηκε, αποκεφάλισε, έλουσε με κρασί και τελικά πέταξε στην αυλή του, μπροστά σε όλους τους καλεσμένους του, λέγοντας ότι “πλέον τελείωσε μαζί της”. Μια κούκλα με διαστάσεις γυναικείου σώματος, που φτιάχτηκε στις αρχές του 20ου αι. για να μοιάζει στην -πρώην-ερωμένη του, την Άλμα Μάλερ.

O Κλιμτ την φλέρταρε, ο Κανέτι και ο Αντόρνο λένε ότι την απεχθάνονταν και ο Τόμας Μαν την έβρισκε διασκεδαστική. Κόρη ζωγράφου, η Άλμα Μάλερ υπήρξε διαδοχικά σύζυγος του συνθέτη Γκούσταβ Μάλερ, ερωμένη του Βάλτερ Γκρόπιους, ερωμένη του Όσκαρ Κοκόσκα, σύζυγος του Βάλτερ Γκρόπιους και ύστερα σύζυγος του Φραντς Βέρφελ. Μούσα, τέρας, κυρία της καλής κοινωνίας, γυναίκα που έζησε πριν την εποχή της, με πολλούς μνηστήρες και μια αντίθεση στην έννοια της δέσμευσης, η Άλμα Μάλερ έχει χαρακτηριστεί απ’ όλα. 

Από το 1912 έως το 1914 ήταν ερωμένη του ζωγράφου Όσκαρ Κοκόσκα, που λένε πως ήταν εμμονικός και παθολογικά ζηλιάρης σύντροφος και ο οποίος κατασκόπευε το διαμέρισμά της τη νύχτα, τη ζωγράφιζε σαν τρελός γιατί τη θεωρούσε μούσα του και της έγραφε γράμματα γεμάτα πάθος.

Το 1915, αυτός φεύγει για το μέτωπο του Πρώτου Παγκοσμίου και εκείνη παντρεύεται τον Βάλτερ Γκρόπιους, ιδρυτή του Bauhaus. Ξαναπαντρεύεται το 1918 και ο Όσκαρ, συνεχίζοντας να έχει εμμονή μαζί της αποφασίζει, αφού δεν μπορεί να έχει την ίδια, να έχει ένα ομοίωμά της. 

Μετά από έρευνα βρίσκει μια γυναίκα ζωγράφο και κατασκευάστρια μαριονετών, την Hermine Moos και της γράφει γράμματα με ζωγραφιές και ακριβείς περιγραφές των αναλογιών του σώματος της Άλμα, λέγοντας ότι σκοπός του είναι να δημιουργήσει μια κούκλα για φετίχ που να μοιάζει τόσο πολύ στην Άλμα προκειμένου να μην του λείπει και να συνεχίζει να είναι η μούσα του. Την ντύνει, την φροντίζει και διαδίδει φήμες ότι την πάει βόλτα και της φέρεται ακριβώς όπως θα φερόταν στην ερωμένη του. 

Το καλοκαίρι του 1920, αποφασίζει να της κάνει πάρτι γενεθλίων- κρίπερ αλέρτ. Την ντύνει με τα καλύτερα ρούχα, καλεί πολύ κόσμο, την βάζει στο επίκεντρο και πάνω σε ένα πάρτι που χαρακτηρίστηκε οργιαστικό, την διαμελύει γιατί δεν υπήρξε ποτέ δική του.

Πριν από την ιστορία της Άλμα Μάλερ, λέγεται ότι το 1877, ένας κηπουρός βρέθηκε να προσπαθεί να κάνει σεξ με ένα αντίγραφο της Αφροδίτης της Μήλου- άουτς.

Ναυτικοί χρησιμοποιούσαν ύφασμα για να σχηματίσουν γυναικόμορφα πανιά που τα ονόμαζαν γυναίκες ταξιδιού-dames de voyage στα γαλλικά ή damas de viage στα ισπανικά, αν και δεν έμοιαζαν καθόλου με γυναίκες. Οι Ολλανδοί ναυτικοί του 17ου αι. έραβαν μαριονέτες αυνανισμού που χρησιμοποιούσαν ως διαπραγματευτικά εργαλεία για το εμπόριο με Ιάπωνες ναυτικούς- εξ’ ου και στην Ιαπωνία, ακόμα και τώρα, οι κούκλες του σεξ αποκαλούνται “Ολλανδές σύζυγοι”. 

Το 1938 οι άντρες Γάλλοι σουρεαλιστές παρουσιάζουν το έργο “Mannequin Street”, σε Διεθνή Έκθεση Σουρεαλισμού στην Γκαλερί Καλών Τεχνών, που περιελάμβανε 16 μανεκέν από διαφορετικούς καλλιτέχνες. Ο Man Ray ισχυρίστηκε κάποτε ότι οι σουρεαλιστές όχι μόνο έντυναν αυτά τα έργα με ερωτισμό αλλά πολλές φορές “βιάζαν” τα μανεκέν τους.

Κούκλες για σεξ δε θα δούμε στην Αμερική επίσημα μέχρι το 1968. Η κούκλα-αντίγραφο της Άλμα Μάλερ ήταν η πρώτη φορά που φτιάχτηκε μια κούκλα, όχι γυναικόμορφη αλλά σύμφωνα με τις ακριβείς αναλογίες γνωστού γυναικείου σώματος, σαν το σιωπηλό, υπάκουο αντίγραφο μιας συγκεκριμένης γυναικείας μορφής, την οποία ο ιδιοκτήτης μπορούσε να χρησιμοποιήσει όπως ήθελε.

Ο Όσκαρ Κοκόσκα ονόμασε την αγαπημένη του κούκλα “Η Σιωπηλή Γυναίκα” γιατί ήταν ήσυχη, υπάκουη και δεν μπορούσε να μιλήσει ή να φύγει. Ακριβώς έτσι όπως του άρεσε. 

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News