Οι μισές βρετανίδες, διαβάζουμε στην έρευνα της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως δημοσιεύτηκε σήμερα, δεν νιώθουν ασφάλεια όταν περπατάνε βράδυ στο δρόμο, ενώ το 81% δεν θα περπάταγε σε πάρκα ή σκοτεινά σημεία μιας πόλης. Μια ακόμα στατιστική που επιβεβαιώνει ότι ο δημόσιος χώρος δεν μας ανήκει.
Και επειδή γυναίκες και βραδινή επιστροφή σημαίνει κατα βάση κίνδυνος, μιλώντας με φίλες καταλήξαμε στο ότι αυτά είναι, μάλλον, τα 15 πιο συχνά μέτρα που παίρνουν οι γυναίκες όταν γυρνάνε μόνες τους το βράδυ σπίτι ή όταν βγαίνουν το βράδυ με παρέα, προκειμένου να νιώσουν ασφαλείς.
- Ακολουθούν μεγαλύτερη διαδρομή για το σπίτι αν η πιο κοντινή δεν έχει αρκετά φώτα
- Κρατάνε τα κλειδιά στο καλό τους χέρι, έτοιμες να τα χρησιμοποιήσουν για άμυνα.
- Ζητάνε η μια από την άλλη μήνυμα ή τηλέφωνο ότι φτάσουν σπίτι τους.
- Δεν φοράνε πολύ άβολα παπούτσια ή τακούνια που τις δυσκολεύουν στο τρέξιμο, παρά μόνο αν μένουν πολύ κοντά, αν ξέρουν ότι δεν θα περπατήσουν μεγάλη διαδρομή ή ότι θα πάρουν ταξί.
- Δεν ακούν δυνατή μουσική για να ξέρουν τι γίνεται γύρω τους.
- Έχουν ήδη το κινητό ανοιχτό στην τσέπη με πατημένο το νούμερο που θέλουν να καλέσουν ή το 100.
- Προσποιούνται ότι μιλάνε στο τηλέφωνο όταν συναντάνε άντρες στο δρόμο και λένε σε κάποιον την τοποθεσία τους και ότι “μην ανησυχεις, σε πέντε λεπτά είμαι εκεί”.
- Κοιτάνε συνέχεια πίσω τους. Προσέχουν αν υπάρχει κάποια κάμερα στο δρόμο ή στα κτήρια.
- Περνάνε στο απέναντι πεζοδρόμιο όταν βλέπουν κάποιον να περπατάει στην ίδια πλευρά, για να δουν αν θα τις ακολουθήσει.
- Δεν κοιτάνε κανέναν στα μάτια.
- Θυμούνται απ έξω, σημειώνουν ή στέλνουν σε κάποιον φίλο τις πινακίδες του ταξί ή του αυτοκινήτου στο οποίο μπαίνουν.
- Αν πάνε για τρέξιμο τη νύχτα, πάνε μόνο σε μέρη που ξέρουν καλά και έχει πολύ φως.
- Κάθονται πάντα πίσω στο ταξί.
- Χρησιμοποιούν εφαρμογές εντοπισμού τοποθεσίας.
- Συνεννοούνται με την παρέα τους μια λέξη ή ένα νεύμα κινδύνου, που θα σημαίνει ότι δεν περνάνε καλά, υπάρχει κίνδυνος και πρέπει κάποιος να επέμβει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κάποιες από εμάς αφήνουμε και λίγες τρίχες από τα μαλλιά μας στα ταξί ή στα uber στα οποία μπαίνουμε έτσι ώστε σε περίπτωση που συμβεί κάτι να υπάρχει τουλάχιστον το DNA μας!
Εννοείται!! Πάντα τρίχες!!!ή κλωστές από ρούχα αν βολεύει να ξηλωσεις!!!
Γιατί βρε παιδιά, αν υπάρχει το dna σας τι θα γίνει, θα σας κλωνοποιήσουν;
Τώρα αλήθεια Ariel δεν μπορείς να σκεφτείς κανένα λόγο γιατί κάποιες αφήνουν τρίχες; Το αστειάκι για την κλωνοποίηση εντελώς περιττό όταν συζητιέται τόσο σοβαρό θέμα. Απαντήσεις βρίσκονται αν κάτσει να το σκεφτεί και να το ψάξει κανείς λίγο καλύτερα.
Δεν είπα κανένα αστείο, πώς σας ήρθε; Είπα καθαρά ότι δεν βλέπω πώς μπορεί να σε προφυλάξει από το να πάθεις κακο το να υπάρχει το dna σου κάπου. Δηλαδή τι, θα εξαφανίσει το πτώμα σου, αλλά θα τον πιάσει η αστυνομία από το dna? Μα δεν θα είναι τότε κάπως αργά για σένα; Εκτός αν ελπίζεις ότι αν σε κλωνοποιήσουν θα ξαναγίνεις η ίδια από την αρχή. Άλλο όφελος για το θύμα δεν βλέπω. Σας παρακαλώ, σκέφτομαι , σκέφτομαι αλλά δεν βρίσκω. Πείτε μου εσείς. ( Σοβαρά το λεω, μου διαφεύγει κάτι;)
Απαγωγη και να σε κραταει φυλακισμενη σε ενα αγνωστο μερος βασικα. Αν βρεθει το DNA σου στο ταξι του, αμεσως πεφτουν οι υποψιες πανω του. Επισης αν με ειχαν δολοφονησει και κρυψει το πτωμα μου, θα ηθελα οι δικοι να μαθουν την αληθεια κια να μην ζουν με το μαρτυριο του τι εχω απογινει. Θυμηθηκα υποθεση στην αμερικη, οπου η κοπελα την ωρα που βιαζοταν δαγκωσε το δαχτυλο της και με το αιμα αφησε τα ιχνη της στο καθισμα . Οι αστυνομια, βρηκε το dna της, τον συνελαβε και εκεινος ομολογησε που την ειχε κλειδωμενη. Οποτε οσα περισσοτερα στοιχεια αφηνεις… Διαβάστε περισσότερα »
Τα κανω ολα αυτα συν οτι δεν αναβω τα φωτα αμεσως μολις μπω σπιτι, σε περιπτωση που καποιος μ εχει ακολουθησει χωρις να το αντιληφθω, ωστε να μην ξερει σε ποιο διαμερισμα ειμαι (το διαμερισμα μου κοιταει σε δρομο). Κ οταν περπαταω μονη το βράδυ, εκτος απ τα κλειδια αναμεσα στα δαχτυλα, κραταω και μια μικρη λακ.
Αυτό με το διαμέρισμα δεν το σκέφτηκα καθόλου, πολύ σωστό.
Meddle, το ξερω, αλλα νομιζω οτι το σπρέι πιπεριου στην Ελλαδα ειναι παράνομο ή θεωρειται οπλο ή κατι τετοιο τελος παντων, ενω η λακ ή το αποσμητικο ειναι αντικείμενα που δικαιολογουνται να υπαρχουν σε μια γυναικεια τσαντα.
Θεωρείται όπλο, αλλά μπορείς να το βρεις εκεί στην Ομόνοια αν προσπαθήσεις λίγο και να το χρησιμοποιήσεις με δική σου ευθύνη.
Diana χωρις να προσπαθησω καν, το βλεπω στο πανω ράφι σε περιπτερο της γειτονιας μου να πωλειται με 5€..
Ο γλυκούλης ο μπαμπάς μου, μου έλεγε να λέω και καλά ότι είμαι κόρη αστυνομικού στο ταξί. Δηλαδή θέλετε να μου πείτε ότι δεν έλεγε το ίδιο και στον αδερφό μου;🤡
Το χειρότερο είναι όσο περιμένεις το ασανσερ και πρέπει να ελέγχεις με ένα μάτι και τις σκάλες.. γενικά πολύ άγχος να γυρνάς σπίτι μόνη..
Θυμάμαι μια φίλη παλιά οταν γυρναγαμε απο βράδυ μου έλεγε να την πάω σε πιάτσα ταξί, οταν δεν βαριόμουν την πήγαινα σπίτι της τις περισσότερες φορές όμως που θα την άφηνα στην πιάτσα πήγαινε στο αμάξι μου έπαιρνε ενα σάκο μετά στην τουαλέτα κ έβαζε τζιν, αθλητικα κ άλλη μπλούζα. Μέχρι πριν λίγα λεπτά πίστευα οτι το έκανε για να μη δώσει δικαιώματα στον πατέρα της.
Επίσης δεν γυρνάω σπίτι από τον ίδιο δρόμο. Κάνω παρακάμψεις σε περίπτωση που κάποιος με ακολουθεί πάνω από μια φορά.
Όταν παρκάρω στη πιλοτη έχω τα κλειδιά έτοιμα να τρέξω στην πόρτα. Επίσης δεν οδηγαω ποτέ με ξεκλείδωτο το αμάξι. Πρώτο πράγμα μόλις μπω είναι να κλείσω τις ασφάλειες.
Μια φορά μου άνοιξαν τη πόρτα σε ένα φανάρι. Από τότε κλειδώνω ασφάλειες μέχρι και σε ταξίδι
Όταν είμαστε παρέα και κάποια μένει προς διαφορετική κατεύθυνση, πάντα παίρνει πρώτη ταξί για να μην περιμένει μόνη της στο δρόμο. Οι υπόλοιπ@ σημειώνουμε τις πινακίδες και περιμένουμε να μας ειδοποιήσει ότι έφτασε.
Περάσαν αρκετά χρόνια για να καταλάβω πως όταν περπατάω στο δρόμο και μπροστά είναι γυναίκα μόνη της, κατά πάσα πιθανότητα θα σταματήσει σε βιτρίνα, ή θα αλλάξει πεζοδρόμιο, ή θα κάνει πως μιλάει στο κινητό. – γενικά θα κάνει ό,τι μπορεί.
Πλέον απλά διατηρώ μεγάλη απόσταση ή προσπερνάω από μακριά όσο πιο βιαστικά μπορώ. Δεν νομίζω να υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να κάνω….
Εγώ όταν μπορώ τηλεφωνώ στ’αλήθεια στη μικρή μου κόρη όταν είναι στο ταξί για να ακούσει ο ταξιτζής. Γενικά έχουν δικά τους οχήματα και είμαι πιο ήσυχη. Εκεί βέβαια έχει άλλη γκάμα συμβουλών, ποτέ δεν τελειώνει η αγωνία.
Μεγάλωσα και γω σε περιοχη που ενώ ήταν πολυ ήσυχη, η βραδινή επιστροφή ήταν πάντοτε ένα θέμα λόγω της ερημιάς. Αργότερα πήρα το δικό μου όχημα. Πλέον μένω σε κεντρική περιοχή της Αθήνας που θεωρείται ασφαλής λόγω της πολυκοσμίας και του κλίματος αλληλεγγύης. Πρόσφατα, άλλαξα πάρκινγκ (λόγω της περιοχής προκρίνεται). Στο συγκεκριμένο πάρκινγκ έχεις τη δική σου θέση. Όταν το ανέφερα στη μαμά μου με ρώτησε πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα σε ακολουθήσει κανείς μέσα στο πάρκινγκ ή ότι δεν θα βρίσκεται κανείς μέσα. Δεν τελειώνει ποτέ αυτό. Πάντως στο αμάξι έχω πάντα πρόχειρο ένα αποσμητικο σπρέι.
Αν θέλετε, τσεκάρετε ένα βίντεο που κάναμε με φίλες εδώ στην Αγγλία. Αφορμή ήταν ο θάνατος της Sarah, που απλώς γυρνούσε σπίτι…
https://m.youtube.com/watch?v=_vzphw54zbs