Κυρία Χρονά λίγη βοήθεια παρακαλώ. Πριν λίγο καιρό κατάφερα επιτέλους (καραντίνα) να αγοράσω δυο κεραμικά μαχαίρια.
Μια μέρα που δεν ήξερα τι να φτιάξω για μεσημέρι είδα ότι είχε μείνει μόνο μια χοιρινή μπριζόλα και ντομάτες στο σπίτι και αποφάσισα να φτιάξω μακαρόνια με κεφτέδες, αντί όμως για κυμά που δεν είχα είπα να κόψω κύβους την χοιρινή. Τα μαχαίρια ήταν καινούργια και με εντυπωσίασε το πως κατάφερα σε 10 δευτερόλεπτα να κάνω κύβους την μπριζόλα. Η ερώτηση μου αν δεν σας κουράζω είναι τι μαχαίρια πρέπει να έχει μια κουζίνα και το πιο σημαντικό πως μπορούμε να τα έχουμε πάντα στην κατάσταση που είναι όταν είναι καινούργια, δηλαδή να κόβουν αβίαστα χωρίς αντίσταση?
Τα ιμιτασιόν κεφτεδάκια τρώγονταν με λίγη προσπάθεια, τα μακαρόνια όμως γιατί ποτέ δεν μπορώ να τα φτιάξω όπως τα φτιάχνουν τα καλά εστιατόρια? Υπάρχει κάτι που μου διαφεύγει?
Δεν έχω μεγάλη εμπειρία από κεραμικά μαχαίρια γιατί πάντοτε χρησιμοποιούσα και εξακολουθώ να χρησιμοποιώ τα κλασσικά μεταλλικά. Όσον αφορά τα μικρά μαχαίρια γενικής χρήσης σπάνια τα ακονίζω και συνήθως τα αλλάζω όταν πια δεν κόβουν καθόλου μιας και είναι αρκετά φθηνά.
Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να έχουμε πάντοτε μαχαίρια που κόβουν αβίαστα στην κουζίνα μας, είναι να τα ακονίζουμε τακτικά.
Ακόμα και αν δώσεις μια περιουσία για να αγοράσεις μαχαίρι από ατσάλι αρχαίων θεών που φτιάχτηκε από Ιάπωνες μοναχούς που κατοικούν στα βουνά της Yamagata, μόλις κόψεις 2 φορές τελείωσε, θέλουν ακόνισμα έστω και με ένα μασάτι. Μπορείς να βρεις ένα τροχείο κοντά στο σπίτι σου και να τα πηγαίνεις εναλλάξ για να μην ξεμένει η κουζίνα σου από μαχαίρια ή να αναζητήσεις επαγγελματίες που έρχονται κατόπιν ραντεβού με το εξοπλισμένο τους βανάκι και στα ακονίζουν επιτόπου. Η άλλη λύση είναι να αγοράσεις τις ειδικές πέτρες που χρειάζονται για να τα φροντίζεις μόνη σου. Κάποιοι λέμε πως απολαμβάνουν την διαδικασία και την βρίσκουν μάλιστα και αγχολυτική. Ίσως να σου ταιριάζει. Εγώ πάντως περιμένω κάθε τόσο τον βανάκι πως και πως. Μεγάλη ευκολία.
Για τα μακαρόνια πιστεύω πως παραλείπεις το πιο βασικό βήμα που είναι το δέσιμο. Όλα τα ζυμαρικά πρέπει πάντοτε να τα αναμειγνύουμε με την όποια σάλτσα θέλουμε, συν λίγο από το νερό που έβρασαν, και να τα ανακατέψουμε με ζωντάνια για να δέσουν όλα τα υλικά και να χυλώσουν.
Προσοχή, πρέπει πάντοτε να τα βράζεις λιγότερο από τον χρόνο που έχεις υπολογίσει, διότι κατά την διάρκεια του δεσίματος θα συνεχίσουν να μαγειρεύονται και αν παραβράσουν θα λασπώσουν. Θέλω να πιστεύω πως δεν πρέπει να τονίσω πως δεν τα ξεπλένουμε ποτέ και πως αλατίσουμε καλά το νερό που βράζουν. Διάβασε αυτό, αυτό και αυτό για αρχή και αν θες περαιτέρω εξηγήσεις στείλε μου μήνυμα.
Σας αρέσουν τα άρθρα της Μαρίνας;
Ακολουθήστε την στο instagram!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να συμπληρώσω ότι εκτός της ποιότητας, είναι και το σωστό μέγεθος σημαντικό. Εγώ με κάπως μικρά χέρια (1,65 με χέρια στο μέσο όρο), προτιμώ μαχαίρια σεφ ή σαντοκου στα 13 εκατοστά, είναι πολύ πιο διαχειρισημα από τα ίδια στα 18 ή 20.
Πώς ακονίζετε τα κεραμικά μαχαίρια, παιδιά; Δεν είναι τρομερά δύσκολο υλικό, που χρειάζεται διαμάντι κι είναι γενικά πολύ ευαίσθητα; νομίζω ότι αυτό με έχει κάνει να μείνω μακριά τους όλον αυτόν τον καιρό. Μη ακονισμένο μαχαίρι είναι είναι από τα χειρότερα που μπορούμε να έχουμε στην κουζίνα μας.
Εγώ έχω 2-3 καλουτσικα μαχαίρια από γνωστή αλυσίδα με οικιακά είδη (με πέντε πράσινα αγγλικά γράμματα) και τα πηγαίνω στον πατέρα μου κάθε τόσο να τα ακονίσει που έχει μια “ειδική λίμα” θα έλεγα. Στην ιδια “λίμα” ακονίζει και τα ψαλίδια απ’ όσο ξέρω.
Πλάκα έχουνε οι πέτρες, είδα στο utube να φτιάχνουν μαχαίρια ακόμα και από ξύλο που κόβουν απίστευτα, το κακό είναι ότι είδα τιμές στην τελευταία πέτρα ακονίσματος κοντά στα 2000. Φαντάζομαι δεν χρειάζεται τόσο καλή πέτρα για τα δικά μου μαχαίρια βρήκα σε σχετικά καλές τιμές.