Αυτό το θέμα περιέχει 4 απαντήσεις, έχει 2 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Between Worlds 5 μέρες, 23 ώρες πριν.

Επισκόπηση 5 δημοσιεύσεων - 1 έως 5 (από 5 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #50114

    Between Worlds
    Συμμετέχων

    Μετά από απαίτηση του κοινού και εφόσον το θέλει και η ίδια (https://ampa.lifo.gr/apantiseis/agapiti-a-mpa-einai-sexistiko-poy-pisteyo-pos-o-bradley-cooper-den-tha-ginotan-pote-zeygari-me-ti-lady-gaga/#comments-section), μπορούμε να αντγράφουμε σχόλια με ιστορίες της πόντιας.
    Ξέρω, υπάρχουν τσακάλια που θα ξεθάψουν ιστορίες στο πι και φι.

    (Αν συμφωνεί, φυσικά, αλλιώς ας σβηστεί το ποστ)

    #50116

    Between Worlds
    Συμμετέχων

    Ξεκινάω από την πιο πρόσφατη και αφορμή του νήματος:

    Αν η γνώμη μου είναι ορθή, έχω να σου πω την εξής ιστορία:
    Δίπλα στο πατρικό μου μένει. Σήμερα είναι 80+ και οι δυο. Δε ζήσανε ποτέ μαζί σερί πάνω από μηνα θαρρώ, εκείνος πάντα έκανε δουλειές εκτός πόλης-αρπαχτές με πολλά λεφτά, από τα οποία κατέληγαν στο σπίτι όσα κατάφερναν να σωθούν στη διαδρομή. Πέρασαν έτσι όλη τη ζωή τους και έκαναν 3 παιδιά, το πρώτο με βουλιμία, το δεύτερο παχυσαρκία και ψωρίαση και το τρίτο κάποιο επίκτητο πρόβλημα στα γεννητικά όργανα, που ευτυχώς δεν τον εμπόδισε να κάνει σχέση και παιδιά. Αν με ρωτάς, το πρόβλημα στον γάμο τους ήταν ότι ήθελαν διαφορετικά πράγματα, στον καθένα έλειπε αυτό που είχε άλλος και έκαναν μια συμφωνία, χωρίς να συμφωνήσουν ότι την αγάπη θα την ψάξουν αλλού. Σ’εκείνη έλειπε η ομορφιά και σ’εκείνον τα χρήματα. Εκείνη, όπως είχε πει στη μαμά μου η ίδια δηλαδή, τον διάλεξε επειδή ήταν-ομολογουμένως-πανέμορφος και εκείνος επειδή πήρε την προίκα που ζήτησε, η οποία ήταν μια μικρή περιουσία και γι’αυτό ο πεθερός του δανείστηκε, γιατί η κόρη του απειλούσε ότι θα κρεμαστεί αν δεν τον πάρει. Και τον πήρε, αλλά δεν τον είχε ποτέ. Και επειδή δεν τον είχε ποτέ, όποτε τον έβλεπε, μπινελίκωνε και τον στόλιζε (πολλές φορές ήμουν μπροστά κι εγώ). Και εκείνος, όποτε τελείωνε τη δουλειά εκτός πόλης, φρόντιζε να χαίρεται τις απολαύσεις της ζωής καθ’οδόν για το σπίτι. Αν με ρωτάς, φταίνε και οι δυο αλλά και κανείς απ’τους δυο. Και οι δυο θεώρησαν ότι θα είναι ευχαριστημένοι παίρνοντας αυτό που ήθελαν και δε σκέφτηκαν, η γυναίκα: ότι κανείς δεν της είπε ότι θα την αγαπάει κιόλας και ότι θα νοιάζεται για εκείνη πέρα από το να της εξασφαλίζει όσα απαιτεί ο νόμος και ο άντρας: ότι κανείς δεν του είπε ότι εκείνη θα τον έχει τα ώπα ώπα, no matter what. Το μόνο που έχω να πω υπέρ του, είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ, ούτε λεκτικά ούτε σωματικά βίαιος, απλά περίμενε να έρθει η ώρα να ξαναφύγει, στάση που εξαγρίωνε ακόμα περισσότερο τη γυναίκα του.
    Αυτοί οι δυο λοιπόν, ήθελαν διαφορετικά πράγματα, τα βρήκε ο ένας στον άλλον αλλά δεν τα συζητήσανε και πολύ καλά απ’ότι φάνηκε, γιατί αν τα συζητούσανε, θα βλέπανε ότι θέλουν και άλλα, που δεν εξασφαλίζονται με υπογραφές και τότε θα έπαιρναν τα μέτρα τους αναλόγως. Αν θέλεις να συμβιβαστείς, πρέπει να έχεις μια κάποια φαντασία και να απαντήσεις όλα τα σενάρια που μπορεί να σε βγάλουν ριγμένο. Εσύ πρέπει να τα σκεφτείς, όχι ο άλλος.

    #50134

    Δεν έχω καμία αντίρρηση! ☺
    Δυστυχώς δεν έχω κανένα σχόλιο μου κρατημένο κάπου, με σελιδοδείκτη έστω, οπότε δεν μπορώ να βοηθήσω και με πιάνει ναυτία όταν ψάχνω. Ίσως αν είχα τικάρει το να ενημερώνομαι για σχόλια στα σχόλια μου να βοηθουσε, αλλά ούτε αυτό το έχω κάνει. Πολύ πρόσφατα σκέφτηκα να μάζευα όσα έχω γράψει και είναι προσωπικά, γιατί έχω πει την ιστορία της ζωής μου και εδώ και επί λάιφο. Στερνή μου γνώση.

    #50160

    Between Worlds
    Συμμετέχων

    🙂 Δεν θα μπορούσε να λείπει: Το’χω πει παλιά ότι η μάνα μου κυνηγούσε τη δική μας Χρυσάνθη μ’ένα αγγούρι στη Θεσσαλονίκη, λέγοντας τι φωνάζεις καλέ όταν το τρως καλό είναι; γιατί η Χρυσάνθη ντρεπόταν να πει αγγούρια στον μανάβη και του είπε βάλ’τε μου ένα κιλό δροσερά. Αγγούρια είναι της λέει η μαμά μου, φοβάσαι να τα πεις αγγούρια μη σε μπουν στον κ@λο; Όρεξη σε είχανε. Και της έβαλε τις φωνές. Και μετά άρχισε το κυνήγι.
    Η αδερφή αυτής της Χρυσάνθης από την άλλη, η μικρότερη, είχε γράψει ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΠΟΙΗΜΑ για έναν γέρο που μιλούσε στην ψωλή (έτσι λέμε στα ποντιακά τον φαλλό) του, ενθυμούμενος την ένδοξη νιότη της, το μισο ποίημα ωδή στην ψωλή την τίκια (όρθια) και το άλλο μισό, μοιρολόι και μαύρο δάκρυ. Το έγραψε επειδή θα έβλεπε τη μαμά μου και ήξερε οτι θα εκτιμηθεί.
    Γενικά το ποντιακό σόι δεν ήταν και πολύ καλά, αλλά και ποιος είναι θα μου πείτε.

    #50159

    Between Worlds
    Συμμετέχων

    Ε, θα μαζευτούν, τουλάχιστον τα best of.

Επισκόπηση 5 δημοσιεύσεων - 1 έως 5 (από 5 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.