Τοποθέτηση ετικέτας: 

Αυτό το θέμα περιέχει 6 απαντήσεις, έχει 6 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  prince frog 8 μήνες πριν.

Επισκόπηση 7 δημοσιεύσεων - 1 έως 7 (από 7 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #39519

    Anna Karina
    Συμμετέχων

    Ο υιός του hpv, είναι πλέον ένα από τα πιο συνηθισμένα ΣΜΝ ωστόσο δεν υπάρχει η σωστή ενημέρωση και επικρατεί ένας πανικός αφού μάθουμε ότι εχουμε μολυνθεί απο αυτόν. Θα μπορούσαμε να μοιραστούμε τις εμπειρίες, γνώσεις μας για να παίρνουμε μια δόση κουράγιου και ανακούφισης η μια από την άλλη 🙂

    #40623

    Ανώνυμος

    Θα ήθελα να γράψω την εμπειρία μου, ο HPV είναι ένα κεφάλαιο της ζωής μου που με ζόρισε πολύ, μου προκάλεσε κρίσεις πανικού, με έκανε να φοβάμαι να απολαύσω το σεξ και, βασικά, για όποια γυναίκα το διαβάσει αυτό και βρίσκεται σε παρόμοια φάση άγχους και τρόμου, θέλω απλά να τονίσω ότι είναι κάτι απόλυτα συνηθισμένο και ότι, ακολουθώντας τις συμβουλές γυναικολόγου που εμπιστεύεται, όλα θα πάνε καλά. 🙂

    Εγώ, που λέτε, ήμουν από μικρή πολύ καλά ενημερωμένη για ΣΜΝ, είχα παρακολουθήσει και ενημερωτικές ημερίδες για το AIDS, ήξερα και για τις μεθόδους προφύλαξης και είχα, από έφηβη ακόμα, υποσχεθεί στον εαυτό μου “ποτέ σεξ χωρίς προφυλακτικό εκτός κι αν έχουμε και οι δύο κάνει εξετάσεις και το συμφωνήσουμε”. Ωραία ως εδώ (γενικά, θεωρητικά, ως έφηβη, μια χαρά τα έλεγα). Ξεκινάω, λοιπόν, μετά το τέλος του Λυκείου τη σεξουαλική μου ζωή, παίρνοντας όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις. Για τυχόν one-night stands είχα πάντοτε προφυλακτικά εγώ, στο πορτοφόλι μου, τα ανανέωνα αν έληγαν και υποχρέωνα όλους τους παρτενέρ μου να φοράνε, πρόσεχα πολύ και την υγιεινή μου, τα έκανα όλα σωστά. Αφού, λοιπόν, τα έκανα όλα σωστά και ήμουν σεξουαλικά ενεργή, επισκέφτηκα στα 19 μου μία γυναικολόγο. Ήθελα οπωσδήποτε γυναίκα, οπότε πήρα την απόφαση και πήγα μόνη μου σε μία από τις λίγες που υπήρχαν στην μικρή μου πόλη και όχι στον γυναικολόγο (και φίλο-συνεργάτη-άτομο της απόλυτης εμπιστοσύνης) της μητέρας μου. Πριν την εξέταση, η γιατρός μου έκανε έναν εξαιρετικά μεγάλο πρόλογο για τον HPV και τους επικίνδυνους τύπους αλλά παρέλειψε να μου αναφέρει το πιο σημαντικό: ότι ο HPV μεταδίδεται και με προφυλακτικό (πράγμα που δεν γνώριζα). Οπότε εγώ δεν έδωσα και πολλή σημασία στα λεγόμενά της, θεωρώντας ότι όλα ήταν καλά εφόσον πρόσεχα τόσο. Μου έκανε υπέρηχο, πήρε δείγμα για ΠΑΠ, πόνεσα απίστευτα πολύ, έκανε πολύ απότομες κινήσεις και σχολίαζε, σχεδόν εκνευρισμένη “Μια χαρά και οι ωοθήκες, δεν έχεις πολυκυστικές”. Αγνόησα τον εκνευρισμό της, πλήρωσα και έφυγα.
    Όταν πήγα να πάρω τα αποτελέσματα, με κάλεσε στο γραφείο της και μου ανακοίνωσε ότι στο ΠΑΠ μου είχε εμφανιστεί υπόνοια για HPV. Έβγαλε έναν τεράστιο λόγο, μου είπε πως θα πάθαινα καρκίνο του τραχήλου αν δεν εξεταζόμουν τακτικά από εκείνη, ότι δεν έπρεπε να αλλάζω σεξουαλικούς συντρόφους, ότι τώρα πάει, αυτό ήταν, ήμουν γκαντέμω και πηδηχτούλα και είχα τον παλιο-ιό. Δεν ήξερα πώς να επεξεργαστώ όσα άκουγα, έβαλα τα κλάματα, κάλεσα τη μητέρα μου που είχε έρθει μαζί μου μέσα, η γυναικολόγος επανέλαβε τα ίδια με απόλυτη σοβαρότητα, τα πήρε και η μητέρα μου, της είπε πως ο Όρκος του Ιπποκράτη δεν λέει να τρομάζεις τις ασθενείς σου αλλά να τις υποστηρίζεις ηθικά, με πήρε και φύγαμε. Σε όλη τη διαδρομή έκλαιγα, η μητέρα μου προσπαθούσε να μου εξηγήσει τι σημαίνει να σου δείχνει υπόνοια το τεστ ΠΑΠ, μου ζητούσε να ηρεμήσω, μου υποσχέθηκε πως θα πηγαίναμε την επόμενη μέρα στον δικό της γυναικολόγο.
    Ξημερώνει η επόμενη μέρα, ξυπνάμε το πρωί, ανοίγουμε τα παντζούρια, κοιτάζουμε τον απέναντι στύλο της ΔΕΗ και τι να δούμε; Ένα κηδειόχαρτο! Είχε πεθάνει ο γυναικολόγος της μητέρας μου! Κλάμα εγώ, ήμουν και σχετικά μικρή, διάβαζα και πολλή λογοτεχνία, έβλεπα και πολύ σινεμά, δεν ήθελε και πολύ, άρχισα να σκέφτομαι “δεν πιστεύω στη μοίρα, δεν υπάρχει καμία μεταφυσική αλλά αν αυτό είναι σημάδι ότι θα πάω από HPV;”, και δώστου κλάμα. Το είπα και στον τότε γκόμενο, ο οποίος, αρρωστοφοβικός και βαθιά προβληματικός (σε άλλο thread θα αναπτύξω την εμπειρία μου μαζί του, που ήταν απαίσια), με έπεισε ότι θα πάθω καρκίνο, ότι τον κόλλησα AIDS, ότι θα με σπάσει στο ξύλο, ότι θα πεθάνω νέα κλπ κλπ. Το είπα, φυσικά, και στις τότε παρέες μου. Κακώς, βέβαια, επειδή, ούσα μικρότερη και εύπιστη, άκουσα κάθε ιστορία για την τρίτη ξαδέρφη του μπαντζανάκη τους που ο HPV της έκανε προκαρκινικές αλλοιώσεις και έπρεπε να κάνει ειδικό καυτηριασμό και της έχωσαν γάζες ως τον τράχηλο και οι γάζες της έκαναν αλλεργία και παραλίγο να πεθάνει, άκουσα ιστορίες για τρομαχτικές αιμορραγίες, για απίστευτους πόνους, τις πίστεψα στην ολότητά τους (γράφω “στην ολότητά τους” γιατί πιθανότατα ένα κομμάτι τους όντως συνέβη) και έπεσα σε βαριά θλίψη. Τώρα μπορεί να μοιάζει κάπως κωμική η περιγραφή μου και το γράφω έτσι επίτηδες επειδή διαφορετικά ίσως μεταδώσω την συναισθηματική μου κατάσταση εκείνους τους μήνες: ένιωθα μόνη, ένιωθα άρρωστη, διάβαζα για τη σχολή και όπου έβλεπα Λατινικά σκεφτόμουν “Moritura te salutat”, έβαλα να δω και τη σειρά για τη ζωή της Λαμπέτη επειδή εκείνη την περίοδο είχα αποφασίσει να ακολουθήσω ένα από τα όνειρά μου και να δώσω στο Εθνικό, έβλεπα κι εκεί καρκίνο, πέθανε κι μία γυναίκα του φιλικού μου περιβάλλοντος από καρκίνο, ε, πολύ ήθελα; Έπαθα τρελό σοκ, είχα τη μητέρα μου από πίσω να προσπαθεί να με συνεφέρει. Αλλά επειδή έμενα και μόνη μου, είχα το χώρο και το χρόνο να βιώνω συνεχώς όλο και πιο τρομαχτικές κρίσεις πανικού. Τις ώρες που δούλευα, κρατούσα παιδάκια μια περίοδο, ένιωθα πως ο κόσμος γύρω μου διαλυόταν, ένιωθα την κοιλιά μου να πονάει, έβλεπα συνεχώς στον ύπνο μου την επόμενη γυναικολογική εξέταση, ένιωθα σαν κινούμενο μίασμα και ο πρώην μου φρόντιζε να γιγαντώνει διαρκώς αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και αυτούς τους φόβους. Όλως παραδόξως κι επειδή άνθρωποι είμαστε και ο ανθρώπινος ψυχισμός είναι περίπλοκος και περίεργος και ό,τι του καπνίσει, ήμουν σε θέση να καταλάβω πως ένα μεγάλο μέρος της παραφιλολογίας γύρω από τον HPV και τα ΣΜΝ γενικά προερχόταν από την πατριαρχία. Το υπενθύμιζα συνεχώς στον εαυτό μου αλλά ούτε κι αυτό μπορούσε να με ηρεμήσει. Έφτασα σε σημείο να κρατάω ημερολόγιο λίγο πριν κοιμηθώ, στο οποίο έγραφα, σαν προσευχή “είμαι ευγνώμων που εγώ, η οικογένειά μου και τα άτομα που αγαπώ είμαστε καλά στην υγεία μας”, θεωρούσα ότι έτσι η μεταφυσική έννοια της μοίρας στην οποία δεν πίστευα θα με απομάκρυνε από αυτόν τον εφιάλτη.
    Φυσικά, κάποια στιγμή ήρθε η ώρα για τον επόμενο γυναικολογικό έλεγχο κι εγώ αποφάσισα να πάω σε άλλη γυναικολόγο, αυτή τη φορά στη συμπρωτεύουσα. Μου βρήκε κάποια εξωτερικά οξυτενή κονδυλώματα και μου πήρε δείγμα για ΠΑΠ, το οποίο ΠΑΠ βγήκε καθαρό. Μου εξήγησε όσα με φόβιζαν τόσο στον HPV, μου παρείχε σωστή ενημέρωση και, όταν κάναμε τον καυτηριασμό, δεν πόνεσα σχεδόν καθόλου. Βέβαια, επειδή εγώ είχα βιώσει τόσο τραυματικά την πρώτη μου επίσκεψη σε γυναικολόγο (συνέπεσε με άλλα γεγονότα, τα οποία δεν αναφέρω εδώ αλλά τα οποία με σόκαραν και με επηρέασαν πολύ) αλλά και επειδή δύο μέρες μετά τον καυτηριασμό είχαμε μία αυτοκτονία στο άμεσο περιβάλλον μου, ξανασυνέδεσα τη γυναικολογική εξέταση με τον καρκίνο και τον θάνατο και απέφυγα να πάω για ένα χ διάστημα για εξέταση (ΜΗΝ ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΣΕΤΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, που λεν και στις διαφημίσεις), έφυγα και εξωτερικό οπότε ήταν πιο εύκολο να ξεγλιστρίσω απ’ αυτή την υποχρέωση (ΜΗΝ ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΣΕΤΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ). Ώσπου, κάποια στιγμή, η μητέρα μου, βλέποντας ότι δεν το έπαιρνα απόφαση, με έσυρε στην γυναικολόγο, όπου έκανα όλες τις εξετάσεις και ήταν όλες καθαρές και ηρέμησε το κεφάλι μου και η ψυχή μου και η σεξουαλική μου ζωή έγινε πολύ πολύ καλύτερη, μου έφυγε ένα τεράστιο βάρος.
    Από τότε, και ήταν τα ΠΑΠ καλά κι εγώ καλύτερα και αποδέχτηκα τον HPV και τα κονδυλώματα και πλέον το αναφέρω χαλαρά σε συζητήσεις αλλά χωρίς ποτέ να επιτρέπω στον κάθε γιατρό άνευ πτυχίου να με τρομάζει – τη γυναικολόγο μου εμπιστεύομαι σαν γιατρό και σαν άνθρωπο, τη γυναικολόγο μου ακούω. Και ελπίζω η εμπειρία μου να κάνει όποια γυναίκα περνάει τα ίδια και νιώθει απαίσια αυτή τη στιγμή να νιώσει λίγο καλύτερα και να μη διστάσει να αλλάξει γυναικολόγο, να πάρει και μια δεύτερη γνώμη, να βρει @ γιατρό που να εμπιστεύεται και να την κάνει να νιώθει ασφάλεια και ηρεμία. 🙂 Και εύχομαι να διάβαζα ένα τόσο χιουμοριστικά γραμμένο κειμενάκι στα 20 μου, που το είχα τόσο ανάγκη, θα με ηρεμούσε – εύχομαι, λοιπόν, να σε ηρεμήσει. 🙂

    #43439

    Υπνερωτομαχία
    Συμμετέχων

    Negative Creep, θέλω να κατεβάσω ΠΟΛΛΑ καντήλια για τον τύπο, αλλά θα προσπαθήσω να παραμείνω κόσμια. Επειδή έχω δουλέψει αρκετά χρόνια σε κυτταρολογικό εργαστήριο, θα κάνω βασικές προσθήκες στα όσα λες, μαζί με λύση ορισμένων συχνών παρανοήσεων που έχω αντιμετωπίσει. Συγγνώμη για το σεντόνι, ε; 🙂

    Πρώτον, ο HPV είναι απίστευτα common, ναι, μπορεί να κολλήσει και με προφυλάξεις (ας μην ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι όταν λένε προφύλαξη εννοούν προφυλακτικό, κι αφήνουμε τα στοματικά στο έλεος του κυρίου), είναι πάρα πολύ εύκολο να έρθεις σε “επαφή” μαζί του και να κολλήσεις, αλλά ΔΕΝ είναι το τέλος του κόσμου, εφόσον είσαι πολύ-πολύ-πολύ συνεπής στο τεστ Παπ σου, από την αρχή της σεξουαλικής σου ζωής (μία φορά στον ένα, βαριά ενάμιση χρόνο).

    Δεύτερον, το να εμφανίσεις κονδυλώματα, ή κάποια ατυπία (αποτέλεσμα ASCUS κατά Bethesda) στο Παπ σου ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι κόλλησες τον ιό πρόσφατα. Μπορεί να τον κουβαλάς χρόνια σε λανθάνουσα μορφή. Ομοίως, το να είναι τα πάντα σου καθαρά για χρόνια, δε σημαίνει ότι ο ιός σου κούνησε μαντήλι ή ότι δεν τον έχεις πια – οπότε, θα επιμείνω σ’αυτό, ΤΑΚΤΙΚΟ ΠΑΠ.

    Τρίτον, το Παπ δεν είναι απαραίτητο να στο κάνει ο γυναικολόγος σου. Εκείνος παίρνει το επίχρισμα, αλλά ο κυτταρολόγος το εξετάζει και βγάζει το αποτέλεσμα. Συνήθως το πάμε πακέτο με τον ετήσιο γυναικολογικό, αλλά αν πχ, κάποια ζορίζεται οικονομικά, μπορείς να κάνει μόνο του το Παπ σε ένα οποιοδήποτε κυτταρολογικό εργαστήριο – προσοχή, κυτταρολογικό, ουχί μικροβιολογικό (εκτός αν είναι κυτταρολογικό και μικροβιολογικό μαζί το εργαστήριο). Μόνο του το Παπ κοστίζει από 15 έως 25 ευρώ, στις πλείστες των περιπτώσεων. Δεδομένου ότι είναι η μόνη μη παρεμβατική εξέταση που εντοπίζει καρκίνο, θεωρώ ότι το ποσόν είναι αστείο για να μην το κάνει μία κοπέλα.

    Τέταρτον, μόλυνση από HPV ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ. Είναι πολύ κοινή παρανόηση, αλλά ο ιός έχει γύρω στα 100 στελέχη, εκ των οποίων συγκεκριμένα έχουν συνδεθεί με προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις, επομένως, και πάλι, εφόσον είστε τακτικές στο Παπ, το ζήτημα είναι απολύτως ελέγξιμο. Να το πω πολύ χοντρικά, για να φτάσει να προκαλέσει βλάβη στον τράχηλο ο ιός, θα πρέπει να μην εξετάζεστε για μια πενταετία – αυτό φυσικά δε μεταφράζεται σε “α, εντάξει, έχω μόνο τρία χρόνια που έκανα”. Ο κυτταρολόγος μπορεί να μην εντοπίσει στο πρώτο τεστ ατυπία ή αλλοίωση, για πολλούς λόγους, από επίχρισμα με λίγα κύτταρα ή/και αίμα μέχρι και ανθρώπινο λάθος, αλλά θα την εντοπίσει στο επόμενο ή στο παραεπόμενο, τέλος πάντων, δε θα ξεφύγει.

    Πέμπτον, επειδή έχουν ακούσει πολλά τ’αυτάκια μου, το τράβηγμα δεν είναι προφύλαξη (για όσους το θεωρήσετε αυτονόητο έως αστείο, να σας στεναχωρήσω, άπειρα παιδιά ηλικιών 20-25 μου το ανέφεραν ως απάντηση στην ερώτηση “Πώς προφυλάσσεστε;”).

    Εκτον, λίγο ξέμπαρκον, και κλείνω, οι κολποτραχηλίτιδες δεν είναι μεταδοτικές. Συγκεκριμένα μικρόβια που τις προκαλούν, ναι, είναι, αλλά το να έχει μία γυναίκα κολπίτιδα ή τραχηλίτιδα και πάλι δε σημαίνει ότι την απάτησε ο/η σύντροφος. Αυτά και συγγνώμη αν σας κούρασα.

    ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΑΚΤΙΚΑ ΤΟ ΠΑΠ ΣΑΣ, ΤΟ ΕΙΠΑ; 🙂

    #44563

    Anna Karina
    Συμμετέχων

    Μόλις συνειδητοποίησα ότι έχω γράψει τον ιό ως υιό, κάποιος από την διαχείριση ας το επεξεργαστεί και ας με σώσει από τον δημόσιο εξευτελισμό 😛
    Εγώ στο ετήσιο τσεκ απ που έκανα φέτος, βρέθηκα με κάποιου είδους ατυπία οπότε έκανα και κολποσκόπηση για να δούμε περαιτέρω. Προς το παρόν και για τον επόμενο χρόνο θα κάνω κάθε 6μηνο τεστ για να το παρακολουθούμε και αν δεν υποχωρήσει λέιζερ (τα γνωστά δηλαδή).
    Δεν θα μπορούσα όμως να μην αναφέρω τη στάση της γυναικολόγου που επισκέφθηκα για πρώτη φορά στη πόλη που μένω (είχα ακούσει από φίλες που είχαν πάει ότι είναι καλή). Παιδιά με κατατρόμαξε σε φάση να σκέφτομαι τα χειρότερα λες και είναι κάτι τοοοσο ασυνήθιστο. Ευτυχώς βέβαια ο γυναικολόγος που πήγα και έκανα την κολποσκόπηση ήταν φοβερός κατά την εξέταση και με καθησύχασε. Το να τρομοκρατείς την ασθενή, να την αγχώνεις και να την αντιμετωπίζεις επικριτικά για ένα ζήτημα όπου ακόμα και το προφυλακτικό δεν σε προστατεύει 100 % από τον συγκεκριμένο ιό , δεν βοηθάει ΠΟΥ ΘΕ ΝΑ και είναι απαράδεκτο.

    #44619

    Between Worlds
    Συμμετέχων

    Αυτό που θέλω να μοιραστώ μαζί σας, για τον ιό ή υιό (χαχα Anna Karina), είναι αυτό που μου είπε η γυναικολόγος που έκανα το τελευταίο τεστ Παπ: μεγαλύτερο κίνδυνο έχεις να κολλήσεις κάτι από έναν άντρα, γιατί ο μόνος τρόπος να το ξέρει αν έχει τον ιό, είναι να έχει εξωτερικά κονδυλώματα (ίσως και με μια ειδική εξέταση με δείγμα, αλλά αν δεν υπάρχουν συμπτώματα, σπανίως την κάνουν). Εννοώ, ότι μπορεί να έχει κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα και να μην το γνωρίζει. Οι γυναίκες που εξεταζόμαστε συχνά έχουμε τύψεις, δεν χρειάζεται. Και ο μοναδικός τρόπος που σε εξασφαλίζει είναι η αποχή (μου πέρασε από το μυαλό, αλλά πόσο να αντέξω;).

    #44955

    Mikros_Beethoven
    Συμμετέχων

    Εγώ ήμουν γενικά απρόσεκτη, με την έννοια ότι με κάποιες σχέσεις μου το κάναμε χωρίς προφυλακτικό και με διακεκομμένη συνουσία. Όμως η μάνα μου με είχε πάει να κάνω το εμβόλιο έγκαιρα, να ‘ναι καλά, μέχρι να το ανακαλύψω εγώ θα είχα περάσει την προβλεπόμενη ηλικία. Κι έρχεται η περίσταση να είμαι με έναν και να είμαστε ντιπ ηλίθιοι και οι δύο, στα 25 μας τώρα, να λέει αυτός «α, έβγαλα μια ελίτσα εδώ», «α κοίτα να δεις», να λέω εγώ, και σεξ χωρίς προφυλάξεις μετά. Μετά κάνα δυο μήνες μου λέει ότι ήταν κονδύλωμα και μου κόπηκαν τα γόνατα. Έκανα εξετάσεις και δεν είχα τίποτα. Ξαναέκανα αργότερα, τίποτα. Αυτός έκανε καυτηριασμό. Είναι μια ιστορία που θέλω να τη λέω για να μην κάνουν και άλλοι ηλίθια πράγματα όπως εγώ. Γιατί ούτε χαζή ήμουν, ούτε σεμνοτυφη, ούτε ανενημέρωτη, κι όμως έπραξα παταγωδώς ηλίθια.

    #44961

    prince frog
    Συμμετέχων

    Όσα ειπώθηκαν παραπάνω είναι απολύτως σωστά. Εγώ είχα μια φορά τον hpv στα 28 μου όπου έκανε τον κύκλο του και πέρασε και μια φορά τώρα στα 35 όπου και πάλι φαίνονται άτυπα κύτταρα και κάποιο στέλεχος του υιού ενεργοποιημένο. Έχω πάνω από 3 χρόνια να κάνω σεξ χωρίς προφυλακτικό κι όμως μια χαρά μου εμφανίστηκε και πάλι και μάλιστα σε σχετικά μεγάλη ηλικία. Τί θα πάθουμε; όσο είμαστε απολύτως τυπικές το πολύ πολύ να οδηγηθούμε στο λέιζερ. Ψυχραιμία. Και κυρίως αν ο γυναικολόγος σας πανικοβάλει, αλλάξτε τον. Εγώ φέτος αποφάσισα να βρω μια μη επικριτική, ψύχραιμη και λιγότερο αγχώδη γυναικολόγο. παρόλο που είχα μπροστά μου μια πολύ καλή επιστήμονα, λόγω του άγχους που μου μετέδιδε. Προστατέψτε τον εαυτό σας από αυτούς τους γυναικολόγους, οι πιθανότητες για καρκίνο είναι παρα πολύ μικρές και μηδαμινές αν παρακολουθούμε και προλαμβάνουμε! Η ζωή είναι ωραία και μέσα μας έχουμε άπειρα μικρόβια, κύτταρα και χίλια δυο… παπ και όλα οκ!

Επισκόπηση 7 δημοσιεύσεων - 1 έως 7 (από 7 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.