Τοποθέτηση ετικέτας: , ,

Αυτό το θέμα περιέχει 160 απαντήσεις, έχει 28 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Γβρμ 1 μήνας, 1 εβδομάδα πριν.

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 121 έως 135 (από 162 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #62859

    TER
    Συμμετέχων

    Hanya Celeste, δυστυχώς δεν μπορώ καν να σε νοιώσω, γιατί έχω το ακριβώς αντίθετο πρόβλημα.
    Τα παιδιά μου δεν πάνε στον μπαμπά τους. Είναι μαζί μου συνέχεια. Δεν έχω δικιά μου ούτε μια ώρα για να κλάψω, για να κάνω κάτι μόνο δικό μου, για να βγω από το σπίτι χωρίς τις συνοδίες μου. Θα ήθελα να μου λείψουν έστω και για μία μέρα. Η κούραση -συναισθηματική και ψυχολογική κυρίως- με έχει γονατίσει.
    Στις γιορτές παρ’ όλα αυτά, φέτος για πρώτη φορά, κατάλαβα ότι τα οικογενειακά τραπεζώματα με αφήνουν αδιάφορη και μου προκαλούν εκνευρισμό. Ήμουν ιδιαίτερα ανήσυχη πώς θα χειριστούν αδιάκριτες ερωτήσεις για το νέο τους σπίτι και την καινούργια τους ζωή ή μήπως κάποιος εκφράσει τη γνώμη του για το διαζύγιο ή τον μπαμπά τους -ελληνικό τραπέζι.
    Κι εμένα με ζορίζει ο νέος ρόλος και πρέπει να βρω νέα ταυτότητα.
    Πώς μοιράζεστε το παιδί με τους εκεί νόμους; Θα σε βοηθούσε ίσως να κρατήσεις απασχολημένο το μυαλό σου με δραστηριότητες; Μέχρι να έρθει μία ισορροπία και να σταθεροποιηθεί το πρόγραμμα;
    Γιατί ρωτάς αν είναι φόρουμ υποστήριξης;;;;

    #62890

    Mia idea
    Συμμετέχων

    Γειά σας φίλοι μου, είμαι κι εγώ χωρισμένη… Λίγο ιδιαίτερη η κατάσταση μου. Θα σας πω όλη την ιστορία αλλά όχι απόψε, γιατί πρέπει να βάλω για ύπνο το παιδί! Είμαι 4 χρόνια χωρισμένη αλλά ακόμα ζω στο ρυθμό του διαζυγίου, βλέπω τον πρώην συστηματικά, έχουμε περάσει φάση σφοδρή αντιδικιας σε δικαστήρια κλπ αλλά ταυτόχρονα πάμε και βόλτες η διακοπές μαζί, για τα παιδιά ας πούμε…ομως ποτέ δεν έχει γίνει κάτι μεταξύ μας, υπάρχει τεράστια απόσταση κι εγώ από τη μια θα ήθελα να μου δείξει ενδιαφέρον, από την άλλη ξέρω ότι στην πρώτη συζήτηση ή συνεύρεση θα ξενέρωνα το λιγότερο, αφού όσο κ να φερθεί καλά δεν μπορεί κ να κάνει λοβοτομη ο άνθρωπος επομένως… Θα απογοητευτώ σίγουρα γιατί κάποια πράγματα επάνω του δεν τα αντέχω!! Θα ήθελα να προχωρήσω, να ζήσω τη ζωή μου όμως αφενός δεν έχω χρόνο γιατί έχω τα παιδιά συνέχει εγώ, αφετέρου έχω πάρει 7 κιλά κ δε νιώθω άνετα… Οκ δεν είναι πολλά ακόμα ψιλό αδύνατη ειμαι αλλά έχω αλλάξει νούμερο κ σωματοτυπο σε σχέση με παλιά οπότε δε νιώθω αρκετά καλά με το σώμα μου…ευτυχώς έχω αποδεχτεί την ηλικία μου είμαι 43. Μοιάζω λιγότερο αλλά τόσο είμαι. Δεν έχω κάνει καμία σχέση όλο αυτό το διάστημα, κάτι ραντεβού τιντερ αλλά δεν βρήκα ενδιαφέρον σε κανέναν…συχνά φαντασιωνομαι ότι κάνω κάποιου είδους εξομολόγηση στον πρώην κι αυτός ανταποκρίνεται αλλά 4 χρόνια τώρα αυτό δεν έχει γίνει… Κ κάποιες φορές που πήγα να ανοίξω συζήτηση αισθανθηκα ότι οι πόρτες είναι κλειστές… Πιστεύω πως κ αυτός μπακουρι είναι, αλλά ειναι άλλοι οι λόγοι που με απορρίπτει. Άλλη μερα θα σας γράψω κ για τα παιδιά κ όλες τις δυσκολίες του να μεγαλώνεις παιδιά ουσιαστικά μόνη, και δη στο εξωτερικό. Καληνύχτα

    #62965

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Ας ξεκινήσω με τη Hanya Celeste, γιατί κάπου τα μπέρδεψα και σε μπέρδεψα κι εσένα. Όλα αυτά που λες τα καταλαβαίνω και τα συμμερίζομαι, απόλυτα! Και φυσικά καταλαβαίνω ότι είναι πολύ δύσκολο να μην περνάς τις μισές γιορτές με το παιδάκι σου- είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο δεν προχωράω κι εγώ στο διαζύγιο μια ώρα αρχύτερα. Όσο για το γιατί δεν μπορείτε να είστε ολοι μαζί παρολο που είστε χωρια, αυτό δεν ήταν απορία- ήταν φανερό από τα πρώτα που εγραψες ότι δεν είσαι εσύ υπεύθυνη γι’αυτο. Κι αυτό ακριβώς ήθελα να τονίσω. Ότι φαίνεται μέσα σου να το έχεις αποδεχτεί ως ένα είδος συνευθύνης, ενώ ξεκάθαρα δεν είναι. Εσύ μπορείς πιο πολιτισμένα, αυτός όχι. Εσύ πρότεινες κοινά γενέθλια, όπως είναι το σωστό και όπως κάνουν πραγματικά πάρα μα πάρα πολλοί χωρισμένοι γονείς που είναι στα συγκαλά τους και καταλαβαίνουν ότι it’s not all about them και ότι είναι αισχρό να χρησιμοποιούν το παιδί ως όπλο. Όσο θυμωμένος και να είναι ο πρώην σύζυγος, και μόνο από αυτό το περιστατικό με τα γενέθλια (θα καλέσει πρώτος τους συμμαθητές;!;!) φαίνεται απαράδεκτος, ανισόρροπος, και επικίνδυνος για την ψυχική υγεία του παιδιού. Αυτοί οι χαρακτηρισμοί προέρχονται από τα γεγονότα, όχι από σένα. Πριν το γράψεις, η εικόνα που έδωσες είναι “ΕΓΩ αποφάσισα να χωρίσω, ΕΓΩ πρέπει να αναλάβω τις ευθύνες μου, ΕΓΩ φοβάμαι μήπως κάνω λάθος”. Ακριβώς λοιπόν επειδή είναι, όντως, φόρουμ υποστήριξης, θέλω να διευκρινίσουμε εδώ όλες μαζί ότι αυτά τα γραφεις επειδή είσαι ισορροπημένη και υπεράνω (με την καλή έννοια), και όχι επειδή μέσα σου όντως σκέφτεσαι ότι με κάποιον τρόπο η ευθύνη για αυτήν την κατάσταση βαραίνει περισσότερο εσένα παρά τον πατέρα του παιδιού. Άλλο να μας τα γραφεις έτσι επειδή τα έχεις αναλύσει και εξαντλήσει αλλού κι εδώ μπήκες για να μιλήσουμε για σένα (θεμιτό και δικαιοτατο), κι άλλο να τα γραφεις έτσι επειδή μέσα σου καμιά φορά παραβλέπεις ότι, αν ο μπαμπας του παιδιού δεν ήταν ένα τεράστιο γαϊδούρι, δεν θα είχε γίνει τίποτε απ’ολα αυτά. Αυτό προσπαθούσα να διασφαλίσω στο προηγούμενο σχόλιο. Γιατί στην τελική αυτό είναι που θα μετρήσει και για το παιδί από μια ηλικία και μετά. Η μητέρα του προσπαθούσε πάντα για το καλύτερο. Ο πατέρας του φρόντιζε να του κάνει τη ζωή χειρότερη, απλά και μόνο γιατί έτσι γινόταν χειρότερη η ζωή και της πρώην συζύγου. Είναι σκληρό, και το παιδί σου θα πληγωθεί πολύ όταν συνειδητοποιήσει ποσο απαισια σας φέρθηκε ο μπαμπας του, αν συνεχίσει να φέρεται έτσι. Εσύ όμως είσαι πάντα δίπλα του, παρολο που θα μπορούσες να καταθέσεις τα όπλα, και πιλατεύεις έναν άνθρωπο που δεν θέλει να σου μιλάει καν και του προτείνεις κοινές δραστηριοτητες για χάρη του παιδιού. Είναι αξιέπαινη η προσπάθειά σου και αυτό είναι φανερό και μετράει, Hanya, και όλο αυτό που τραβάς τώρα σε φέρνει πιο κοντά στο παιδί σου γιατί ακόμα προσπαθεις για χάρη του και δεν το χειρίζεσαι. Αυτό ήθελα να πω και στο προηγούμενο σχόλιο, αλλά προφανώς δεν τα κατάφερα 🙂
    Όσο για τη σημασία του χρόνου ποσοτικά, αν νόμιζες γι’αυτο ότι υποτίμησα την αξια των γιορτών μαζί, δεν εννοούσα αυτό. Οι γιορτές μαζί είναι θέμα ποιότητας, καθαρά. Και πολύ καλά κάνει και σε ενοχλεί. Και είναι κάτι το οποίο ο μπαμπας του παιδιού στερεί συνειδητά κι εσκεμμένα από όλους σας και θα έπρεπε να ντρέπεται γι’αυτό. Το σχόλιο ήταν για το μοίρασμα του χρόνου σε καθημερινή/εβδομαδιαία βάση- αυτό είναι βαρύ για σένα και μεγάλη απώλεια, αλλά για το παιδί είναι απλως η καινούρια του ρουτίνα. Ελπίζω να εγινα πιο σαφής τώρα. Γιατί άραγε ρώτησες αν είναι φόρουμ υποστήριξης; Νομίζω πως ναι, είναι. Και μακάρι να μπορούσαμε να τα πούμε από κοντά, ναι, προσωπικά γνώρισα την Origami και ήταν τέλεια! ❤️

    #62976

    Hanya Celeste
    Συμμετέχων

    Σ’ευχαριστώ για τα σχόλια Γβρμ…το ξέρω ότι είναι καλοπροαίρεται κι εγώ λίγο μπήκα στην αυτοάμυνα γιατί ένιωσα λίγο πως έπρεπε να υπερασπιστώ τον εαυτό μου…Έτσι είναι, τα έχω εξαντλήσει και νιώθω ότι σε αυτό το φόρουμ μπορούμε να είμαστε ανοιχτές και να υποστηρίζουμε η μία την άλλη. Είναι και η ανάγκη να νιώσεις ότι σε καταλαβαίνουν οι άλλοι, ότι περνάτε το ίδιο κάπως βρε αδερφέ.
    Ναι, δυστυχώς διαπιστώνω ότι ο πρώην μου έχει πολλά θέματα ψυχικής υγείας. @ΤΕR, το φαντάζομαι ότι δεν μπορείς να με νιώσεις γιατί πράγματι έχουμε άλλα θέματα-εγώ το αντίθετο: έναν πατέρα που έχει πέσει με τα μούτρα στο παιδί και υποστηρίζει ότι πρέπει να τον μοιραζόμαστε ακριβώς στη μέση, σου μιλάω για υπερβολικές καταστάσεις, ούτε μισή ώρα παραπάνω μαζί μου-εδώ τον μοιραζόμασταν για κάτι διακοπές εδώ στην Ολλανδία και μου είπε να πάω να τον πάρω ακριβώς στις 2 το μεσημέρι από τον σταθμό μετά τις μέρες που τον είχε. Εγώ του απάντησα ότι έχω άδεια ούτως ή άλλως και αν αυτός πάει στη δουλειά του, θα τον πάρω κατευθείαν από το σπίτι του στις 9 το πρωί και ξέρεις τί μου είπε; Ότι θα παρει κι αυτός άδεια και θα μου τον φέρει αυτός σπίτι μου στις 2. Για ποιο λόγο; Για να μην είμαι μαζί του ούτε μερικές ώρες παραπάνω απ’ότι αυτός. Μιλάμε για τρέλα, μία τρομερά ψυχοφθόρα κατάσταση. Και μιλάω με Ελληνίδες φίλες μου και όντως συχνό φαινόμενο είναι ο πατέρας να εξαφανίζεται να ζήσει τη ζωή του (όχι ότι και αυτό θα ήταν καλό βέβαια) αλλά εγώ έχω το αντίθετο πρόβλημα, έναν πατέρα που διεκδικεί όχι απλώς χρόνο με το παιδί του αλλά όσο ακριβώς χρόνο έχω κι εγώ μαζί του. Όπως είπε και η Γβρμ χρησιμοποιεί το παιδί εναντίον μου, πράγμα τρομερά επίφοβο για την μετέπειτα ψυχική και συναισθηματική υγεία του παιδιού μας…Γενικά η συνεπιμέλεια θέλει πολύ καλή συνεννόηση και σεβασμό ανάμεσα στους γονείς με μοναδικό σκοπό το καλό του παιδιού αλλά αυτό είναι ένα κεφάλαιο από μόνο του.
    @ Mia idea, θα χαρώ να μοιραστείς μαζί μας την ιστορία σου! Τα παιδιά τα έχεις πάντα εσύ; Μου φαίνεται ότι έχεις αισθήματα για τον πρώην; Θα ήθελες να γίνει κάτι ή είναι περισσότερο απόρροια της μοναξιάς και της ασφάλειας του γνώριμου; Στο εξωτερικό, δυστυχώς, είμαστε πιο ευάλωτες, όλα είναι ξένα σε μία άλλη κουλτούρα και τα προβλήματα πολλές φορές μεγεθύνονται. Είναι ευχάριστο όμως ότι θες να προχωρήσεις. Κι εγώ το σκέφτομαι αλλά γενικά δεν μου είναι εύκολο με όλη αυτή την τρέλα που επικρατεί.
    @ Γβρμ, πολύ θέλω να γνωριστούμε!κι εγώ από Θεσσαλονίκη είμαι, όταν έρθω στην πατρίδα θα χαρώ να κανονίσουμε κάτι με όλο το νεοσύστατο (διαζευγμένο ή και μη) παρεάκι 🙂

    #63044

    downwardspiral
    Συμμετέχων

    @Hanya Celeste και @ TER Ευχαριστώ για την υποστήριξη και τα λόγια ενθάρρυνσης.Επισκέπτομαι μια ψυχολόγο στο δήμο μου.Έχουμε πολλή καλή χημεία ,αλλα λόγω κι αλλων υποχρεώσεων που έχει στο δήμο την βλέπω καθε 15-20 μερες.Με έχει βοήθησει πολύ ,αλλα και αυτή δεν μπορεί να πάρει την απόφαση για μένα μόνο να με υποστηρίξει.Κι επειδή οπως επισήμανε σωστά η TER έχω βαθύτερα προβλήματα αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης που με κρατάνε πίσω ,η αίσθηση οτι δεν είμαι αρκετά καλή,δυναμική και οτι δεν μπορώ να περιφρουρήσω τα όρια μου,μια αίσθηση ανεπάρκειας,ανημποριάς και φόβου με δυσκολεύουν στην απόφασή μου για το διαζύγιο.Και βεβαια οπως καταλαβαίνεται υπήρξα το κλασικό θύμα gaslighting για χειριστικούς συντρόφους .Να ναι καλά και η Αμποκοινότητα που μας άνοιξε τα μάτια.
    Απο κει και πέρα οσον αφορά το σύζυγο είναι σίγουρο οτι θα πάει να μείνει με γονείς ,γιατι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να νοικιάσει μόνος του σπίτι εκτος αν βρει το επόμενο κορόιδο που θα του του καλύπτει όλα τα έξοδα.
    Περάσαμε μια μεγάλη περίοδο με τρελούς καβγάδες.Μου έβγαλε το χειρότερο εαυτό φώναζα,ούρλιαζα,έβριζα.Εμένα που δεν με ακουγε ούτε ο διπλανός έφτασα να ακούγομαι σε όλο το τετράγωνο.Προσπαθούσα να ακουστώ με τις φωνές να τον αλλάξω,να τον κάνω τρυφερο,συμπονετικό,να τον κάνω να ασχοληθεί με τα παιδιά του,να τον κάνω μην κοιτάει μονο τον εαυτό του και την καλοπεραση του,να κάνω να σταματήσει να επικρίνει,να ειρωνεύεται και να το παίζει το θύμα της υπόθεσης ,να σταματήσει να με σπρώχνει και να σπάει πράγματα.Κάποια στιγμή που κατάλαβε ότι είχα φτάσει στο αμήν ιδίως με τη σωματική βία και τον απειλούσα με αστυνομία και διαζυγιο έκοψε τα σπρωξίματα και τις απειλές .Εκανε μια μικρή στροφή και βελτίωσε καποιες συμπεριφορές,αλλα το χάσμα μεταξύ μας έχει γίνει αγεφύρωτο .Είναι αυτο που είπε μια σχολιάστρια πιο πανω οτι απο ένα σημείο και πέρα δεν γυρίζει πίσω η σχέση .Τα τραύματα είναι πολύ βαθιά.Παρ ολα αυτα επειδή συνεχίζουμε να κάνουμε σεξ ,αυτός νομίζει οτι όλα πάνε καλά και ας με βλέπει να έχω αυπνίες,να τρώω συνέχεια και να έχω παρει 10 κιλά,να μην έχω όρεξη να περιποιηθώ τον εαυτό μου,να είμαι συνέχεια δύσθυμη ,να μην υπάρχει καμιά τρυφερότητα μεταξυ μας ,να μην χαίρομαι με τίποτα κ.α.Έχω κάνει τόσο πολύ σεξ μαζί του χωρίς να το θέλω λόγω της ψυχολογικής βίας που μου ασκούσε που έφτασα να το σιχαθώ .Δεν ξέρω ποιος ήταν χειρότερα εσείς που θέλατε σεξ και δεν κάνατε ή εγω που έκανα σεξ με το ζόρι για χρόνια.Μετα όμως σκέφτηκα να τον πολεμήσω με τα δικά του όπλα.Μονο το σεξ τον ενδιαφέρει;Μονο στο σεξ είναι τρυφερός,ασχολείται μαζί μου;Οκ θα κάνουμε σεξ και θα φροντίζω να περνάω καλά.Αλλα κι αυτό δώρο άδωρον είναι .Και τι έγινε περνάω καλά 1/2 -1 ωρα και μετά τι ;Παλι βυθίζομαι στην απέραντη μοναξιά μου.Γυρίζω πλευρό και κοιμάμαι πιο μόνη απο ποτέ.

    #63062

    Hanya Celeste
    Συμμετέχων

    @downspiral
    Όταν χωρίζεις από μία κακοποιητική σχέση, ανασαίνεις, στο λέω αλήθεια. Και μόνο ότι δεν έχεις να κάνεις σε καθημερινή βάση με τα μούτρα του, τις προσβολές του, την παθητική του (στην καλύτερη) επιθετικότητα, όλα μοιάζουν ότι μπορεί να γίνουν καλύτερα. Φυσικά η κατάσταση δεν γίνεται αμέσως ιδανική. Εγώ είχα λίγο και την παιδαριώδη αντίληψη ότι τώρα που χώρισα δεν αξίζω άλλη ταλαιπωρία όπως στο βιβλίο που διαβάζω αυτές τις μέρες που λέει (σε ελεύθερη μετάφραση) ότι οι τραγωδίες δεν σε θωρακίζουν από περαιτέρω τραγωδίες, και η ατυχία δεν πασπαλίζεται σε δίκαιες ποσότητες…Έχεις να φροντίσεις ένα σπίτι μόνος σου (πρακτικά, οικονομικά) και να πάρεις μεγάλες αποφάσεις ουσαστικά στηριζόμενος εξ’ολοκλήρου στα πόδια σου (τρομαχτικό και λυτρωτικό ταυτόχρονα). Αλλά ανασαίνεις πάλι. Μπορεί να είσαι σωματικά κουρασμένη και να προσπαθείς να βρεις τον εαυτό σου χωρίς να ξέρεις από πού να τα πιάσεις αλλά έχεις να κάνεις μόνο με τον εαυτό σου πια και όχι να προσπαθείς να διορθώσεις/βοηθήσεις/εξηγήσεις ένα άλλο άτομο και δη κακοποιητικό…και έτσι κάπως μαθαίνουμε να αγαπάμε πάλι τον εαυτό μας. Βαρύ το τίμημα αλλά τί να κάνουμε;
    Λυπάμαι πάρα πολύ για όλα αυτά που περνάς…μου φαίνεται ότι είσαι για χρόνια σε κακοποιητικές σχέσεις και έχεις χάσει τον εαυτό σου. Επίσης, αυτό που περνάς με τον άντρα σου τώρα φαίνεται να έχει ξεφύγει και η κακοποίηση έχει γίνει μέρος της ζωής σου τόσο πολύ που ανέχεσαι καταστάσεις που κανείς δεν πρέπει να ανέχεται.
    Είναι ευχάριστο ότι έχεις ψυχολογοκή υποστήριξη αλλά ναι, τις αποφάσεις τις παίρνουμε μόνοι μας (και στο λέω εγώ που για να πάρω την απόφαση να φύγω, μου έφυγε η ψυχή, ήμουν σωματικά άρρωστη για μήνες, οπότε σε καταλαβαίνω πίστεψέ με). Θέλει και μεθόδευση το πράγμα αν πάρεις την απόφαση αλλά παλεύουμε για την ψυχική μας υγεία. Όπως είπε και μία φίλη μου (γνωστή σχολιάστρια εδώ) όταν ήμουν πολύ down αρνούμενη να αποδεχτώ ότι αυτή είναι η ζωή μου: «και τί δεν θα έδινα να διεκδικούσαν οι γονείς μου την ευτυχία τους» και αυτό ήρθε σαν λύτρωση…

    #63101

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    …ας πω κι εγώ τις σκέψεις μου όταν διάβασα τη δική σου ιστορία, downwardspiral (καλωσόρισες κι από μένα! Ελπίζω να σε βοηθήσουν οι συζητησεις να βρεις τη δύναμη να κανεις το καλύτερο για τον εαυτό σου-επιτέλους).
    Αχ αυτό με το σεξ παρολο που έχω φαινομενικά το ανάποδο πρόβλημα, το καταλαβαίνω και αυτήν τη στιγμή σου κρατάω σφιχτά το χέρι. Μπορεί να έκανα σεξ αραιά και πού και μετά από παρακάλια, αλλά κι αυτό ήταν τραγικό, και την μοναξιά που περιγράφεις την καταλαβαίνω απόλυτα. Αν δεν διάβαζα Α,μπα πιστεύω δεν θα είχα καταφέρει καν να προσδιορίσω μέσα μου ότι ναι, το σεξ δεν ήταν καλό για μένα. Ήταν κακό σεξ. Και για σένα έτσι ακούγεται, οκ μπορεί να περνάς καλά για λίγο, να τελειώνεις, αλλά στην τελική είναι σεξ με έναν άνθρωπο με τον οποίο αν δεν ησαστε παντρεμένοι, δεν θα έκανες σεξ. Αν ήταν γκόμενος, αν δεν είχατε παιδιά, θα είχατε χωρίσει προ πολλού και θα ήσουν σε πολύ καλύτερη φάση. Το μόνο που σε κρατάει πίσω είναι τα παιδιά σου. Και μάλιστα όχι ότι δεν θα μπορέσεις να τους προσφέρεις ό,τι τους προσφέρεις ήδη, πάλι τα ίδια θα κανεις, αλλά επειδή θεωρείται δεδομένο ότι ο μπαμπας τους αυτά που κάνει τα κάνει από κάποια ελάχιστη υποχρέωση απέναντι στο συμβόλαιο που έχει υπογράψει- άπαξ και λυθεί αυτό, κομμένα όλα. Θα κάνει ό,τι τον βολεύει, ό,τι γουστάρει κι οι άλλοι δεν πα να κουρεύεστε. Ακούγεται σαν να είναι διαμετρικά αντίθετη περίπτωση από τον μάγκα της Hanya Celeste αλλά τελικά μιλάμε για τον ίδιο παρονομαστή: άνθρωποι που ζουν για τον εαυτό τους πρωτίστως. Στην περίπτωση της Hanya το πρωταρχικό μέλημα του πατέρα είναι να τη φέρει στη μάνα. Κι όποιον πάρει ο χάρος. Σήμερα τα Χριστούγεννα, αύριο τα γενέθλια, μεθαύριο το πρωινό,σε λίγα χρόνια όλη η ψυχική υγεία του παιδιού του (δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι αν το παιδί εκφραστεί θετικά απέναντι στη μάνα του θα φάει ψυχολογικό πολεμο και εκβιασμό). Στη δική σου περίπτωση πρωταρχικό μέλημα είναι να συνεχίσει τη ζωή του σαν να μη συνέβη κάτι- στο κάτω κάτω στο μυαλό του δεν φταίει αυτός. Οπότε μετακομιση στους γονείς και σήκωμα ωμων, ας πρόσεχαν. Η τεράστια διαφορά, όπως τα βλέπω εγώ, είναι ότι για την Hanya αυτή είναι η πραγματικότητα, πέραν πάσης αμφιβολίας. Αυτόν έχει απέναντί της, αυτόν παλεύει. Εσένα βρε κοριτσάρα μου όμορφη (με το συμπάθειο), είναι μια υποθετική κατάσταση. Το δέχομαι ότι ναι, μάλλον έτσι θα γίνει. Αλλά πρώτον: κι αν δεν;! Λες ότι ασχολείται πλέον με τα παιδιά πολύ αφού δεν δουλεύει. Έτσι μαχαιρι θα το κόψει αυτό; Αντέχει; Μήπως υποτιμάς τη σχέση του με τα παιδιά, μήπως δεν τα βλέπει τόσο ως αναγκαίο κακό, μήπως θα προσπαθήσει να βρει τρόπο να συνεισφέρει; Δεύτερον: ακόμα και να είναι ακριβώς έτσι όπως τα λες, και όντως σας παρατήσει σύξυλους και θα σφυρίζει κλέφτικα. Εσυ που έχεις κρατήσει ολόκληρη οικογένεια τόσα χρόνια δεν θα βρεις τρόπο να ζήσετε; Δεν λέω ότι δεν θα αλλάξει η καθημερινότητα. Θα αλλάξει, πολύ. Θα πέσει η ποιότητα ζωής των παιδιών. Είναι δική σου η ευθύνη; Όχι! Δεν φταις, ούτε μπορείς να κανεις ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Είναι σαν να λες, ήρθε ο γείτονας, ξήλωσε την εξώπορτα της οικοδομής που την έχουμε τόσα χρόνια κούκλα, καθαρή και περιποιημένη, οπότε να τι να κάνω, κάθομαι εδώ μ’ενα δίχτυ και μια σκούπα και πιάνω στον αέρα τα φύλλα, τα σκουπίδια και προσέχω να μην μπουν κλέφτες. Ο γείτονας κανονικά πρέπει να φέρει μάστορα για την πόρτα αλλά δεν θα το κάνει, το ξέρω. Οπότε κάθομαι εδώ και φυλάω τα έρμα. Αν φύγω να βρω εγώ μάστορα, όσο λείπω θα γίνουν όλα χάλια. Θα γυρίσουμε και θα βρούμε λάσπες, σκουπίδια, θα έχουν χαθει γράμματα, μπορεί να μπουν αδέσποτα, κλέφτες. Και τη λυπάμαι την οικοδομή μου, την έχτισα με τα χεράκια μου. Οπότε κάθομαι εδώ.
    Εγώ λοιπόν θα σου πω: φυγε. Ναι, θα είναι όλα λίγο χειρότερα, αλλά για πολύ λιγότερο καιρό απ’οσο θα σου πάρει να φύγεις, να βρεις άνθρωπο, να διορθώσεις την πόρτα και να καθαρίσεις το χαμό και να ξαναβάψεις. Δεν είναι εύκολο, είναι μεγάλη μανούρα, αλλά είναι επένδυση. Το να κάθεσαι να κανεις την πόρτα δεν είναι βιώσιμη λύση. Πρώτον, θα σπάσεις. Δεύτερον, δεν κανεις όσο καλή δουλειά όσο νομίζεις, με τον χαμό που έχει δημιουργήσει ο γείτονας πάλι κάποια σκουπίδια θα μπουν, δεν μπορείς να τα προλάβεις όλα. Κάνε λοιπόν μια επένδυση, στον εαυτό σου, στο σπίτι που αγαπάς και φυγε, κι αν σου ζητήσει κανεις τα ρέστα όσο ψάχνεις να βρεις τρόπο να διορθώσεις την κατάσταση και μέσα το πάτωμα βρωμίζει, ξέρεις πολύ καλά πού να τους παραπέμψεις.
    Πολλές μαλακίες έγραψα, αλλά αυτό μου βγήκε. Δεν αξίζεις τον ρόλο στον οποίο υποβίβασε τον εαυτό σου η συμπεριφορά του συζύγου σου. Ούτε τα παιδιά σου αξίζουν να ζήσουν με μια μαμά που θα καταρρεύσει ψυχολογικά. Κι ο σύζυγος μπορεί να είναι παρτακιας, αναποτελεσματικός νάρκισσος, αλλά κάτι θα κάνει. Μπορεί να μην είναι όλα όσα χρειάζονται, μάλλον ούτε το ένα δέκατο, αλλά κάτι θα προσφέρει πρακτικά. Για επιδόματα κλπ δεν λέω τίποτε γιατί δεν γνωρίζω αλλά μου είχαν γράψει εδώ ότι δικαιούσαι κάποια πράγματα.
    Αυτά από μένα σήμερα, τη σκέφτομαι πολύ την ιστορία σου, κουράγιο.

    #63103

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    (Hanya Celeste, κάθε φορά που γραφεις μαι ιστορία για τον πατέρα του παιδιού αου ειλικρινά μου σηκώνεται η τρίχα. Ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος. Πολύ τυχερό το παιδάκι σου που έχει κι εσένα.
    Θεσσαλονίκη πότε θα ξανακατεβεις;! Αχ όλες οι ηλεκτρονικές μου διευθύνσεις έχουν το όνομά μου και δεν θέλω να τις γράψω εδώ…έχεις εσυ καμιά ουδέτερη να σου στείλω;)

    #63202

    Pannenkoek
    Συμμετέχων

    Hanya Celeste σε λατρεύω και πονάω κάθε φορά που σε διαβάζω. Πόνεσα πάρα πολύ όταν διάβασα το τελευταίο χουνέρι με τα γενέθλια. Μήπως να το ψάξεις κάπως αλλιώς νομικά? Εδώ γράφει
    “If the child is at risk of becoming trapped between their parents, due to their not being able to agree or communicate, and there is no improvement to be expected in the future, then the courts may decide to grant single custody. The courts do not usually award single custody unless there are exceptional circumstances. For example, when one parent constantly refuses to cooperate with the other in the interest of the child or deliberately sabotages visitation by the other.”

    Πόσο πιο exceptional κατάσταση μετά από αυτό με τα γενέθλια?

    #63218

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    TER, δεν έχω κάτι χρήσιμο να πω, απλως ήθελα να ξέρεις ότι κάθε φορά που γραφεις ανοίγουν πολλά παραθυράκια στο μυαλό μου- κάθε φορά όμως. Είναι συναρπαστικό και σ’ευχαριστώ. Το να ασφυκτιας επειδή δεν έχεις ούτε μια ώρα να μείνεις μόνη με τον εαυτό σου το καταλαβαίνω 100% και νομίζω όλοι. Αλλά το πιο σημαντικό για μένα ήταν η απορομαντικοποιηση των κλασικών ελληνικών τραπεζιών. Γιατί τώρα το σκέφτομαι ως κάτι που το θέτω σε κίνδυνο, ενώ ξέρω ότι τελικά είναι κάτι που αν σκεφτόμουν λογικά θα ήθελα να το αποφύγω όπως ο διάολος το λιβάνι…
    Ακούγεσαι τόσο ικανή και δουλεμένη, νομίζω ο νέος ρόλος και η νέα ταυτότητα που θα δημιουργήσεις κομμένα και ραμμένα στα μέτρα σου θα είναι πραγματικά αξιοθαύμαστα.

    #63220

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Pannenkoek τι όμορφη συμβολή, είναι για την Ολλανδία;;; Μπράβο σου (είναι δεν είναι) ❤️

    #63219

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    @mia idea, δεν ξέρω αν είναι τα δικά μου βιώματα ή τα χρόνια που διαβάζω Α,μπα (μάλλον και τα δυο), αλλά η πρώτη ερώτηση που μου έρχεται είναι: ψυχοθεραπεία κανεις;;; Ελπίζω ναι. Η κουβέντα σου ήταν σαν να έβλεπα μπλεγμένους ομόκεντρους κύκλους, οβάλ και τραπέζια. Από δω πας, από κει πας, όλα γύρω από τον πρώην γυρίζουν, ακόμα και η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου, οι καινούριες προσπάθειες για σχέσεις, όλη σου η φιλοσοφία ρε παιδάκι μου διαβάζεται σαν να περιστρέφεται γύρω από τη σχέση που τελείωσε. Δεν ξέρω αν έχω δίκιο, δεν ξέρω αν φταίει που βρίσκεστε συχνά (και μπράβο σας), δεν ξέρω αν λείπουν πολλά στοιχεία, πάντως σίγουρα περιμένω πώς και πώς να πεις περισσότερα για την ιστορία σου.

    #63328

    Nobiles chief
    Συμμετέχων

    Κορίτσια, καλησπέρα

    Διαβάζω με πολύ ενδιαφέρον τις συζητήσεις σας και, αν και δεν μπορώ να πω ότι καταλαβαίνω καθώς εγώ ευτυχώς χώρισα πριν κάνω παιδάκια, οπότε η κατάστασή μου ήταν πολύ λιγότερο περίπλοκη, είμαι ωστόσο και εκπαιδευτικός σε μικρά παιδιά και πολλές από τις συνέπειες ενός δύσκολου διαζυγίου στα παιδιά καλούμαι κι εγώ από την πλευρά μου να τις αντιμετωπίσω.

    Μία συμβουλή μόνο θέλω να δώσω, ως παρατηρητής από την πλευρά του σχολείου.Ακόμα και αν πάρετε το πιο ήρεμο διαζύγιο, ρυθμίστε πράγματα ΕΓΓΡΑΦΩΣ με συμβολή ειδικού (δικηγόρου, συμβολαιογράφου, δικαστή, εξαρτάται τι διαζύγιο παίρνει κανεις) . Αν μετά κάποια στιγμή τα πάτε καλύτερα μεταξύ σας και θέλετε να αλλάξετε τους όρους, πάλι κάντε το εγγράφως. Και ενημερώνετε πάντα το σχολείο του παιδιού.

    Μου έτυχε περίπτωση στην πρώτη, δύο γονείς γράψαν το μικρό τους και από την πρώτη στιγμή μας είπαν, ναι, έχουμε κοινή κηδεμονία,η φυσική είναι στη μαμά, αλλά τα πάμε πολύ καλά μεταξύ μας, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ασχοληθείτε, οποιοσδήποτε από τους δύο μπορεί να πάρει το παιδί είμαστε οκ, τα βρίσκουμε. Χαιρόσουν να τους βλέπεις, φαίνονταν καλοί γονείς και φίλοι μεταξύ τους. Ως δασκάλα του τμήματος ήμουν παρούσα στη συζήτηση. Η διευθύντρια έκανε το λάθος να μην πάρει έγγραφη συγκατάθεση, κάπου μας καθησύχασαν κι εμάς με την ωριμότητά τους. Έρχονταν να ενημερωθούν για την πρόοδο μαζί, το παιδί ηταν ισορροπημένο και ήρεμο, όλα όσο ιδανικά γίνεται.

    Ένα χρόνο αργότερα, στη δευτέρα, το παιδί αρρώστησε, η συνάδελφος που είχε μάθημα εκείνη την ώρα πήρε τη μαμά, δεν το σήκωνε, πήρε τον μπαμπά, ήρθε και το πήρε, το έδωσε. Τελικά, μεταξύ τους τα είχαν σπάσει, δεν ενημέρωσαν όμως κανέναν από εμάς ότι πλέον έχουν αλλάξει οι μεταξύ τους σχέσεις και το ποιος παίρνει το παιδί είναι προκαθορισμένο. Βρεθήκαμε άσχημα μπλεγμένοι σε δικαστήρια κτλ.

    Θερμή παράκληση. Ενημερώνετε το σχολείο, πάτε χαρτιά, να ξέρουμε κι εμείς τι μας γίνεται.

    #63375

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Σωστό, nobiles chief. Δεν θα είχα το μυαλό να σκεφτώ αφενός ότι επηρεάζονται κι άλλοι από τις οικογενειακές μας σχέσεις κι αφετέρου ότι ακόμα και να ξεκινήσουμε καλά, μπορεί να πάνε κατά διαόλου πολλά. Οπότε σωστό, να είναι όλα καταγεγραμμένα. Καλό να το επαναλαμβάνουμε γιατί προσωπικά δεν το’χω καθόλου. Είμαι της καλής θέλησης…

    #63392

    Hanya Celeste
    Συμμετέχων

    @Pannenkoek σου στέλνω μία μεγάλη αγκαλιά, σε ευχαριστώ πολύ για τη συμβουλή αν και υποψιάζομαι ότι αυτό πάει να κάνει αυτός..με την παραμική αφορμή παιδιά μου στέλνει επίσημα μέιλ ότι παραβιάζω τη συμφωνία μας ή μπλέκει δικηγόρους για το παραμικρό (εδώ να πω ότι οι δικηγόροι στην Ολλανδία είναι πραγματικά πανάκριβοι, σας μιλάω για 300 ευρώ την ώρα αμοιβή και χρεώνουν ακόμα και τα μέιλ ή τα τηλεφωνήματα!). Γενικά, έχω αρχίσει και φοβάμαι γιατί δεν ξέρω τί ετοιμάζει, νιώθω ότι μου την έχει φυλαγμένη στη γωνία ρε κορίτσια. Δεν ησυχάζει με τίποτα σας λέω, είναι άρρωστος.
    @Γβρμ, σε ευχαριστώ πολύ και πάλι, νιώθω ότι έχεις μεγάλη ενσυναίσθηση και όλες μας βοηθάς εδώ με όμορφα και ενδυναμωτικά σχόλια. Μόλις έκανα καινούργιο λογαριασμό για να μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή μιας και οι δικοί μου οι επίσημοι λογαριασμοί έχουν το ονοματεπώνυμό μου. Ιδού λοιπόν: hanyaceleste20@outlook.com
    Τέλος @Nobiles chief, σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου, έχεις απόλυτο δίκιο, δυστυχώς και εγώ το ανακάλυψα στην πορεία ότι και η παραμικρή λεπτομέρεια έχει σημασία. Εδώ είχαμε κανονίσει για καλοκαιρινές διακοπές και με έβαλε να αλλάξω τα εισιτήριά μου (με τον δικηγόρο του) για μία μέρα παιδιά, αν το πιστεύετε γιατί το μέιλ έλεγε ότι η αλλαγή θα γίνει π.χ. Δευτέρα αντί για Τρίτη (καμία διάθεση για συνεννόηση)…Και φυσικά νιώθω και ντροπή, ακριβώς όταν μπαίνουν στην μέση άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα και προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους, όπως στη περίπτωσή σου Nobiles….

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 121 έως 135 (από 162 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.