Τοποθέτηση ετικέτας: , ,

Αυτό το θέμα περιέχει 160 απαντήσεις, έχει 28 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Γβρμ 1 μήνας, 1 εβδομάδα πριν.

Επισκόπηση 12 δημοσιεύσεων - 151 έως 162 (από 162 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #66305

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Καλωσόρισες Kat, περιμένουμε ν’ακουσουμε και τα δικά σου.
    Ο σύζυγος έχει βελτιωθεί πολύ. Πραγματικά προσπαθεί, δεν έχει γίνει τέλειος σε καμιά περίπτωση αλλά είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί, ενδιαφέρεται, δεν ξεσπάει χωρίς λόγο, ζητάει συγγνώμη όταν κάνει λάθος, και όσο μεγαλώνει η λίστα συνειδητοποιώ ότι πάω κατευθείαν για ποστάρισμα στη σελίδα στο φμπ “The bar for men is so low it’s literally a tavern in Hades”. (Καταπληκτική σελίδα, τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.) Κάθομαι και αραδιάζω στοιχεία που θα έπρεπε να είναι το μίνιμουμ και αναρωτιέμαι μήπως επειδή επιτέλους φέρεται σαν άνθρωπος οφείλω να προσπαθήσω. Δεν οφείλω, το ξέρω. Μετά σκέφτομαι το παιδί. Αλλά όσο περνάει ο καιρός συνειδητοποιώ ότι όσο και να θέλω να κάνω μαγικά και να ερωτευτώ τον μπαμπά του, ε δεν μπορώ. Δεν γίνεται. Τον συμπαθώ. Αλλά νιώθω ότι δεν μπορώ να τον ξαναθέλω ποτέ. Νιώθω τύψεις γι’αυτό όμως. Τώρα έχουμε και τον κορονοϊό να μας διαλύει τα σχέδια και να μας γ@μεί την ψυχολογία, στην υγειά μας.

    #66392

    Nobiles chief
    Συμμετέχων

    Καλησπέρα και καλή δύναμη κι από δω!

    Κι εγώ σε καραντίνα, ήδη 19 μέρες τώρα, από τότε που κλείσαν τα σχολεία, ολομόναχη. Καμιά φορά με πιάνει η αυτολύπηση, έχω τις καλές (έπλυνα πιάτα, περπάτησα και λίγο στον διάδρομο) και τις κακές (άραζα και έτρωγα/μπεκρόπινα όλη μέρα) μου μέρες, όπως όλοι. Τουλάχιστον όμως βαράω το βιολί μου, την συμπαράστασή μου σε όσες είστε αποκλεισμένες σε έναν χώρο με έναν άνθρωπο που δεν αγαπάτε πια, δεν μπορώ καν να το φανταστώ.

    Με τον πρώην έχουμε κοινούς φόβους καθώς η μητέρα του είναι σε ανοσοκαταστολή, και οι δύο είμαστε μόνοι. Τηλεφωνιόμαστε καθημερινά για να δώσουμε κίνητρο ο ένας στον άλλο και έχουμε συμφωνήσει ότι αν κάποιος από τους δύο νοσήσει σοβαρά, ο άλλος θα τον φροντίσει. Είναι ένας από τους βασικούς τροχούς στο support system μου.

    Δεν τα λέω αυτά για να σας τρίψω αλάτι στην πληγή, απλά για να δείξω ότι υπάρχει ζωή και μετά το αύριο, και αν μια σχέση ήταν υγιής, οι άνθρωποι δεν χάνονται και μετά το τέλος.

    Καλή δύναμη σε όλες!

    #66465

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Καλέ τι αλάτι. Εγώ χαίρομαι πολύ με τα ποστ σου. Όχι μόνο για σένα, που οκ και για σένα χαίρομαι, αλλά για την αισιοδοξία και τη σιγουριά· ναι, μπορεί να χωρίσουν δυο άνθρωποι χωρίς στραβωματα, μικροπρέπειες και κακίες. Υπάρχει κι αυτή η επιλογή, κι εμένα τουλάχιστον με βοηθάει πάρα πολύ αυτό γιατί αυτό θα ήθελα να κάνω κι έχω απέναντί μου έναν άνθρωπο που λέει “αν χωρίσουμε πουτ@ν@ όλα, δεν θα μιλάμε, δεν θα κάνουμε τίποτε μαζί, δεν θα συνυπάρχουμε, δεν γίνονται αυτά”. Το να διαβάζω ότι ναι, υπάρχουν, με βοηθάει να κάνω τα πρώτα βήματα να διώξω τις τύψεις. Αν δεν καταφέρω να χωρίσω πολιτισμένα, ας χωρίσω απολίτιστα, δεν θα φταίω εγώ στο τέλος τέλος.
    Ας επιτραπεί βέβαια πρώτα να βγούμε απ’το σπίτι, ένα ένα τα βηματάκια γ@μώ τον κορονοϊό μου…καλά να είστε όλες

    #66480

    Nobiles chief
    Συμμετέχων

    Γρβμ, έχεις απόλυτο δίκιο. Και όχι, δεν χρειάζεται να έχεις καμία τύψη, εσύ είσαι πρόθυμη να διατηρήσεις μία αξιοπρεπή σχέση με κάποιον που σου φέρθηκε άσχημα, αλλά στο κάτω κάτω έχετε μοιραστεί και κάποια πράγματα. Αν αυτός δεν μπορεί, η ευθύνη είναι δική του.

    Μιλάτε κι εσείς στις οικιακές συσκευές ή μόνο εγώ άρχισα να τα χάνω; Καλή δύναμη σε όλους, να δούμε τι έχουμε να δούμε ακόμα…

    #66500

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Χο χο, εγώ φίλη δεν προλαβαίνω να σταυρώσω κουβέντα τώρα που έχω το μικρό σπίτι όλη μέρα, να είναι καλά το πουλάκι μου και τα κέφια του τα ατελείωτα αλλά πραγματικά δεν βάζει γλώσσα στο στόμα ΠΟΤΕ. Στα φυσιολογικά μου μιλάω εκτενέστατα με ανύπαρκτους ανθρώπους σε φανταστικούς διαλόγους (όχι από μέσα μου, κανονικότατα τους μιλάω), αλλά τώρα υπάρχει τρομερή έλλειψη headspace. Αφού κοιμάμαι ελάχιστα, απλώς επειδή κάθομαι και απολαμβάνω τη σιωπή και την ηρεμία για κανένα 3ωρο αφού κοιμηθεί και τελειώσω και τις δουλειές. Μεγάλο σχολείο η καραντίνα, είθε να βγούμε ζωντανοί και να εφαρμόσουμε όλα όσα μάθαμε για τον εαυτό μας…

    #66555

    TER
    Συμμετέχων

    Τι εννοείς nobiles chief; Εσύ δηλαδή -προ κορονοϊού- δεν καλόπιανες τις κατσαρόλες; Δεν σας καταλαβαίνω!!!
    Λοιπόν, έχω ανασύρει τώρα την πείρα μου στον εγκλεισμό, καθότι με το νεογέννητο πρώτο βλαστάρι μου, πέρασα ένα εξάμηνο κλεισμένη στο σπίτι. Και στις συσκευές θα μιλήσεις, και τις κουρτίνες θα χαϊδέψεις και όλα θα περάσουν. Επιτρέψτε μια δόση τρέλας στην καθημερινότητα. Βοηθάει στην αποσυμπίεση.

    #67806

    Nobiles chief
    Συμμετέχων

    Η έλλειψη σεξ βάρεσε κόκκινα… Και η ανταποκριση του συζυγου σε αυτην την δοκιμασια υπηρξε συγκινητικη. Περάσαμε ένα Σαββατοκύριακο μαζί για να σπάσουμε την μοναξια της καραντινας μας, καναμε σεξ, ειδαμε νετφλιξ, αγκαλιαστηκαμε, ωραια ηταν που μου ειχε λειψει τοσο η ανθρωπινη επαφη… Αλλα δεν επαψα να νιωθω ανακουφιση οταν εφυγε.

    Αν ηταν να παμε για επανασυνδεση δεν θα τον λαχταρουσα; Ε; Ε; Η πρεπει να εκτιμησω το γεγονος οτι εχω εναν ανθρωπο που αποδεδειγμενα τον αγαπαω και με αγαπαει σε αυτον τον ωκεανο μοναχικοτητας και να μην ψαχνω παραπανω;

    #67899

    Shark
    Συμμετέχων

    Καλησπέρα! Διαβάζω όλο το βράδυ τις 11 σελίδες! Είμαι παντρεμένη 7 χρόνια με 2 μικρά παιδάκια και… με το ενάμιση πόδι έξω από το γάμο μου.. Ήμασταν από τα ζευγάρια που θα ορκιζοσουν ότι θα μείνουν μαζί μέχρι τα γεράματα, τον περασμένο Νοέμβριο όμως, μια καταραμένη Κυριακή έμαθα πως 4 χρόνια τώρα ζει διπλή ζωή. Δεν είχα καταλάβει τίποτα. Ναι είχα παράπονα από τη σεξουαλική μας ζωή, αλλά με 2 παιδιά, δουλειά όλη μέρα, καμία βοήθεια, παιδικούς, νταντάδες κλπ δικαιολογία έβρισκε μια χαρά κ μου αρκούσε. Κατά τα άλλα καλός πατέρας και γενικά με φρόντιζε. Τέλειος όχι, αλλά ποιος είναι; Τον είχα αποδεχτεί. Τι καλός ηθοποιός που ήταν.. Έχω πέσει από τα σύννεφα, τώρα είμαι και αναγκασμένη να τον βλέπω 24 ώρες το 24ωρο.. Είναι σε μαύρη θλίψη. Περιμένω να περάσει η καραντίνα να πάρω διαζύγιο. Δεν το δίνει με τίποτα λέει. Κλαίει και παρακαλάει. ‘Άλλαξε’ λέει. Γελάω.. και κλαίω..

    #67945

    Nobiles chief
    Συμμετέχων

    Αχ, Shark, σου στέλνω διαδικτυακή αγκαλιά, (δεν είμαστε για άλλες τώρα)… Τι δύσκολο να το περνάς αυτό και μάλιστα σε αυτές τις συνθήκες που δεν μπορείς και να πάρεις την απόσταση που χρειάζεσαι.

    Δεν ζήτησες γνώμη, εγώ θα την πω όμως. Θα καταλάβαινα ένα λάθος που συνέβη μια φορά, μετά από τόσα χρόνια, να σου γυαλίσει κάποιος/α και να παρασυρθείς και να ενδώσεις, αν αναλάβεις την ευθύνη και κοιτάξεις σοβαρά μετά να δεις τι εφταιξε και να σώσεις τη σχέση. Ίσως θα έδινα μια ευκαιρία, σε τέτοια περίπτωση, δεν ξέρω κιόλας. Αλλά 4 χρόνια; Να σε κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα σου, κι εσένα και τα παιδιά σας;

    Όχι, αυτός ο άνθρωπος δεν σεβάστηκε τίποτα. Ας είναι και καλός πατέρας, θα συνεχίσει να είναι και μετά το διαζύγιο. Πώς θα μπορούσες να τον ξαναεμπιστευτείς;

    #68135

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Χριστός Ανέστη στις πιστές, καλή δύναμη σε όλες.
    Shark…καλωσόρισες. Τι να πούμε τώρα, απαίσια κατάσταση. Ελπίζω να έχεις στήριξη (επαγγελματική και μη) γιατί είναι πολύ δύσκολες αυτές οι απότομες ανατροπές. Εμείς είμαστε εδώ για σένα. Το “δεν το δίνει με τίποτε” το διαζύγιο με πριζωνει αφάνταστα εντωμεταξύ. Entitlement υπερδιαστημικό. Είμαι άνθρωπος που γενικά δειλιάζει εύκολα, συγχωρεί εύκολα, αλλά αυτό που κάνεις μαλακία και μετά βάζεις όρους και δίνεις τελεσίγραφα….με βγάζει από τα ρούχα μου. Ελπίζω να είσαι όσο πιο ήρεμη γίνεται και να είστε όλοι υγιείς, ευτυχώς η Ελλάδα πηγαίνει καλά σε σχέση με την πανδημία οπότε ελπίζω να κινηθούν γρήγορα όλα μετά την καραντίνα.

    Nobiles, δεν έχω απάντηση στις απορίες σου, αν είχα δεν θα ήμουν εδώ που βρίσκομαι. Είμαι σίγουρη όμως ότι δεν “πρέπει” να εκτιμήσεις τίποτε παραπάνω από αυτά που εκτιμάς ήδη. Τον σέβεσαι τον άνθρωπο, τον αγαπάς, τον στηρίζεις, αυτό δεν σημαίνει ότι σε καλύπτει ο γάμος σας. Γενικώς αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα θαρρώ, ο γάμος ως σύνολο συμβάσεων είναι αρκετά αυστηρά περιχαρακωμένος και δύσκολα χωράει η προσωπικότητα οι διαφορετικές δυναμικές, για όλους. Θέλει τρομερή ωριμότητα κι από τις δυο πλευρές για να κάνεις μια συμφωνία εκτός πεπατημένης…
    Εν παση περιπτώσει, μάλλον άσχετα τα παραπάνω με τη δική σου περίπτωση. Απ’ό,τι έχω καταλάβει σίγουρα δεν θέλεις να μένεις παντρεμένη, σε οποιοδήποτε σχήμα. Τώρα το αν γίνεται να έχετε μια σχέση που να είναι παραπάνω από φιλική και λιγότερο από γάμος, ποιος ξέρει, απ’αυτά που έχεις πει πάντως ως τώρα φαίνεται πως ναι, αφού ήδη αυτό γίνεται. Δεν θα κρατήσει για πάντα ενδεχομενως, οι σχέσεις αλλάζουν, αλλά δεν έχει και πολλή σημασία.

    #69644

    Earthling
    Συμμετέχων

    Παιδιά σας ευχαριστώ που μοιράζεστε, σας διάβασα μονορούφι και νιώθω ήδη ότι εχω κάνει ένα βήμα παραπέρα.
    Η σκέψη του διαζυγίου κανει πάρτυ στο μυαλό μου αλλά από πράξη ακόμα τίποτα.
    Σας φιλώ

    #69678

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Earthling θα ξαναγράψω τα ίδια. Μην υποτιμάς το γεγονός ότι η σκέψη είναι ώριμη στο μυαλό σου. Δεν είναι μικρό βήμα. Και είναι απαραίτητο, το να είναι τόσο μεστωμένη όσο φαίνεται η δική σου δηλαδή.
    Και το άλλο που θα ξαναγράψω είναι: δεν χρωστάς σε κανέναν βιασύνη. Ούτε καν στον εαυτό σου, αν δεν το νιώθεις έτσι. Το ξέρω παρα πολύ καλά ότι δεν είναι ευχάριστο, είναι βασανιστικό να σκέφτεσαι ότι δεν θέλεις τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου και παρολαυτα να μην κάνεις τίποτε. Ε κάποια στιγμή από μη ευχάριστο και βασανιστικό θα γίνει ανυπόφορο. Μπορεί να είναι αύριο, μπορεί σε μια εβδομάδα, ή σε ένα χρόνο, δεν θα δώσεις λογαριασμό σε κανέναν εκτός από τον εαυτό σου. Τον μαραθώνιο δεν αρκεί μόνο να πάρεις την απόφαση να τον τρέξεις, θέλει οργάνωση, προετοιμασία, προπόνηση. Ε, ξεκίνα από κει όταν νιώσεις έτοιμη και παρε το one step at a time που λένε και στο χωριό μου.
    Κι αν θέλεις να μοιραστείς οτιδήποτε παραπάνω, εδώ είμαστε. Και στο φόρουμ, και στα προσωπικά μέιλ, σε όλα. Καλή δύναμη!

Επισκόπηση 12 δημοσιεύσεων - 151 έως 162 (από 162 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.