Τοποθέτηση ετικέτας: , ,

Αυτό το θέμα περιέχει 162 απαντήσεις, έχει 28 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Γβρμ 1 μήνας, 2 εβδομάδες πριν.

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 136 έως 150 (από 164 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #63399

    TER
    Συμμετέχων

    Hanya Celeste, προφανώς έχεις καταλάβει ότι ο μπαμπάς έχει μπει σε έναν αγώνα για να σε κερδίσει. Το τρόπαιο δεν είναι το παιδί αλλά η ήττα σου (και η προσοχή σου).Έχεις όμως όπλα και να τα χρησιμοποιήσεις:
    Τον ξέρεις πολύ καλά πια και μπορείς να τον δεις σαν εξωτερικός παρατηρητής. Ίσως μπορείς να προβλέψεις τις επόμενες κινήσεις του και να τις περιμένεις. Ξέρεις τις ανασφάλειές του και τις αδυναμίες του. Χρησιμοποίησέ τες για το καλό του παιδιού. (Ρώτησέ τον πχ πώς θα φανεί να απουσιάζει η μαμά του παιδιού στο πάρτι γενεθλίων, αν ξέρεις ότι τον νοιάζει η κοινωνική του εικόνα).
    Αν οι κινήσεις του για το παιδί γίνονται χωρίς να υπολογίζει τα συναισθήματα του παιδιού, παρά μόνο για τη δική του επιβεβαίωση, το παιδί δε θα ξεγελαστεί.
    Στη σχέση με τον πατέρα, ο ενήλικος είσαι εσύ και σιγά-σιγά θα βρεις τον τρόπο να επικοινωνείτε πολιτισμένα.

    #63520

    Hanya Celeste
    Συμμετέχων

    @ TER, σε ευχαριστώ 🙂
    ναι, έχει γίνει πια πολύ προβλέψιμος αλλά κι επικίνδυνος. Γενικά είναι πολύ ψυχοφθόρα κατάσταση. Μία φίλη μού είπε ότι πρέπει να τον βλέπω σαν έναν άρρωστο άνθρωπο και να μην τα παίρνω προσωπικά και να θυμώνω αλλά κάθε φορά που μου έρχεται μέιλ του με πιάνει κρύος ιδρώτας, ταχυπαλμία κλπ.
    Φαίνεται ότι το κυρίως μέλημά του είναι να με εκδικηθεί γιατί στην τελική ρε παιδιά δεν φέρεσαι έτσι στη μαμά του παιδιού σου και δεν έχω κάνει κάτι να δικαιολογεί τέτοιο θυμό (λες και δεν τον αφήνω να δει το παιδί του! κάθε άλλο!). Ο μικρός μας μεγαλώνει και όλο καταλαβαίνει και πιο πολλά. Εδώ του έχει πάρει άλλη τσάντα για το σχολείο γιατί προφανώς αυτή που του είχα πάρει εγώ δεν ήταν καλή (κάθε φορά που τον έχει αυτός του αλλάζει τσάντα) και μου λέει ο μικρός “στον μπαμπά δεν αρέσει αυτή η τσάντα” (για την τσάντα που του πήρα εγώ). εγώ προσπαθώ να παραμείνω στο ύψος μου και του λέω ότι σημασία έχει τί αρέσει σε αυτόν τον ίδιο και όχι στον μπαμπά του..και ας διαλέξει όποια τσάντα θέλει ρε παιδιά, να τον βάλουμε στη μέση για κάτι τέτοιο; αλλά είναι όπως τα λες TER, δεν υπολογίζει τα συναισθήματα του παιδιού παρά μόνο διακατέχεται από το δικό του μένος…

    #63550

    downwardspiral
    Συμμετέχων

    @Hanya Celeste με άγγιξε πολύ το σχόλιο σου και σ’ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να μου απαντήσεις.Έχεις δίκιο ότι ζω τόσο χρόνια μεσα στην κακοποίηση που έχω φτάσει να τη θεωρά φυσιολογική .Τώρα προσπαθώ να εντοπίζω τη λεκτική κακοποίηση και να σκέφτομαι μέσα μου “τι ωραία που θα είμαι,όταν δεν ακούω πλέον αυτόν τον οχετό”Παλιά τον κοίταζε με συστολή και δέος ,οταν άρχιζε και με κατηγορεί και να μου υποδεικνύει τι δεν κάνω σωστά,να με ειρωνεύεται και να με επικρίνει και τωρα τον κοιτάζω στα μάτια και αδιαφορώ παντελώς.Πιστεύω οτι έχω ιδρυματοποιηθεί και πρεπει να σπάσω τα δεσμά μου και να ξαναβρω τον εαυτό μου.
    @Γβρμ ευχαριστώ για το σχόλιο .Ωραία η παρομοίωση με την πόρτα!Είχες έμπνευση.Γενικά τώρα ασχολείται με τα παιδιά τόσο όσο.Δηλαδή τα πηγαινοφέρνει στα σχολεία-δραστηριότητες,τους βάζει να φάνε ,τα βοηθάει με μαθήματα ,αλλά δεν παίζει ποτέ μαζί τους,το ενδιαφέρον του είναι πώς θα τα ξεφορτωθεί :να τα βάλει στην τηλεόραση,να τα βάλει για ύπνο,να τα παει σχολείο.Να μην τα έχει μέσα στα πόδια του .Και εννοείται οτι τους φερεται βίαια,οταν δεν υπακουουν :τα σπρώχνει,τα τραβάει,τα αρπάζει,τους ουρλιάζει.Οταν ειμαι σπίτι εννοείται οτι μπαίνω ανάμεσα τους και τον απειλώ οτι θα φέρω την αστυνομία.Γι αυτό δε νομίζω οτι θα εχει κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα παιδιά μετα το διαζύγιο ίσως μόνο για να μου κάνει τη ζωή δύσκολη όπως της Hanya Celeste.
    Πάντως ευχαριστώ κορίτσια για υποστήριξη.Μου εδωσε και μια φίλη το τηλ.μιας δικηγόρου για να ρωτήσω για τα διαδικαστικά.Πχ έχω την υποψία οτι η πρώτη του αντίδραση θα είναι ,”εγώ δεν παω πουθενά,αμα θέλεις φύγε εσύ”.Τι γίνεται σε αυτην την περίπτωση ,πώς τον βγάζεις έξω;,Μέτα σκέφτομαι τι να του πω ,αν με ρωτήσει γιατί.Θα ήθελα να του τρίψω στη μούρη όλες τις κακοποιητικές του συμπεριφορές και να το διαολοστείλω,αλλα επειδή θα είμαστε σε επαφή λόγω παιδιών,θελω να του πω κατι λιγότερο συναισθηματικά φορτισμένο.Τελοσπάντων ίσως προτρέχω.Να μιλήσω με δικηγόρο πρώτα.
    @TER Στην ιστορία σου μου έχει διαφύγει ,το γιατί τα παιδιά τα έχεις μόνο εσύ και δεν τα παίρνει και καποιο Σ/Κ ο πρώην σύζυγος.Πολύ δύσκολη κατάσταση .Πόσο χρονών είναι;Θα τα άφηνες σε babysitter να ξεσκάσεις κι εσυ λίγο.
    Καλή δύναμη σε όλες

    #63708

    Hanya Celeste
    Συμμετέχων

    @downwardspiral: πολύ καλό που θα έρθεις σε επαφή με δικηγόρο! Πάρε τα πράγματα βήμα βήμα γιατί οι αβεβαιότητες του μέλλοντος μπορεί να είναι τρομαχτικές. Ναι, κι εμένα ακόμα μου’ρχονται οι προσβολές του (καμιά φορά σε κάτι εντελώς άκυρες στιγμές, σε βρίσκουν εντελώς απροετοίμαστη και στιγμιαία σε καταπίνουν αλλά μετά θυμάσαι ότι απαλλάχτηκες απ’όλη αυτή την τοξικότητα και την αρνητικότητα και ανασαίνεις πάλι). Εδώ χρειάζεσαι δικηγόρο. Κι εμένα ο πρώην μου, μού είχε πει να φύγω εγώ και να αφήσω και το παιδί αλλά εμείς νοικιάζαμε τότε αλλά και πάλι μέσω δικηγόρου διευθετήθηκε ότι έπρεπε να φύγει αυτός. Για την περίπτωσή σας δεν ξέρω καθόλου τί συμβαίνει (αν έχετε κοινή ιδιοκτησία κλπ) οπότε ψάξ’τα όλα αυτά με τη νομική όδο. Θέλει καλή προετοιμασία και γερά νεύρα αλλά στο υπόσχομαι τα πράγματα γίνονται καλύτερα (οκ, εμένα ακόμα με ταλαιπωρεί αλλά σε ό,τι έχει να κάνει με το παιδί γιατί μόνο μέσω αυτού νομίζει ότι με ελέγχει).
    Τί να πω για την κακοποίηση προς τα παιδιά σου;!!τα παιδιά θέλουν ηρεμία, αγάπη και ασφάλεια. Και μόνο γι’αυτά σκέψου πολύ καλά τις επόμενες κινήσεις σου μιας και οφείλεις να τα προστατεύσεις και στο τέλος θα σε ευγνωμονούνε που τα πήρες από αυτό το κακοποιητικό περιβάλλον.

    #63711

    TER
    Συμμετέχων

    downwardspiral, τα παιδιά είχαν προσκολληθεί επάνω μου για χρόνια. Μαζί με τον μπαμπά τους, μόνοι, δεν έκαναν τίποτα. Έρχονταν μαζί μου παντού, σούπερ-μάρκετ, γιατρούς, υπηρεσίες. Τώρα πια και σιγά-σιγά περνάνε ώρες μαζί, αλλά για διανυκτέρευση έχω δρόμο ακόμα.

    Για τα πρακτικά βήματα που ρωτάς, δικηγόρος θα σου δώσει την απάντηση. Είναι πολύ συγκεκριμένα τα βήματα και αν δεν μπορείς να συνεννοηθείς με τον σύζυγο ή τον φοβάσαι, μην αυτοσχεδιάσεις pls. Απόφυγε τις συζητήσεις μπροστά στα παιδιά, ιδίως αν πιστεύεις ότι η κατάσταση θα βγει εκτός ελέγχου.
    Αναρωτιέσαι τί θα του πεις: τίποτα. Μια γενικότητα, φλου. Αυτά που θες να του τρίψεις στη μούρη, άστα για το μεγάλο πάρτι διαζυγίου που θα κάνεις, όταν ανάμεσά σας δε θα υπάρχουν πια παιδιά που να σε χρειάζονται (εγώ έχω σκεφτεί και τι θα φοράω σ’ αυτό το πάρτι!).

    #63733

    Hanya Celeste
    Συμμετέχων

    Αχ ναι TER!! μεγάλο πάρτι διαζυγίου για όλες εμάς τις ταλαίπωρες του φόρουμ!θα το οργανώσουμε (ή θα κάνουμε τουρ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μη σου πω) να γνωριστούμε και να γιορτάσουμε το νέο κεφάλαιο στη ζωή μας 🙂

    #63726

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    @downwardspiral δεν έχω τίποτε να προσθέσω γιατί θεωρώ ότι η Hanya και η TER τα είπαν όλα τα ουσιαστικά, όλα όμως. Ήθελα όμως να καταθέσω την αηδία μου για τον άνθρωπο που φέρεται βίαια στα παιδιά του και στη γυναίκα του. Ο απόπατος ο ίδιος. Θα χαρώ πολύ όταν μας γράψεις ότι πήγες σε δικηγόρο, και στο πάρτυ του διαζυγίου θα σου στείλω ένα ταψί κανταΐφι.

    Σε άλλα νέα, @TER σε έχω ερωτευτεί να ξέρεις, δεν έφταναν όλα τα άλλα, δεν βάζεις και αύξηση στην προστακτική, στο δικό σου πάρτυ θα στείλω ένα κανταΐφι και μια τυρόπιτα.

    #63835

    TER
    Συμμετέχων

    Βρε Γβρμ, να αλλάξω σε γαλακτομπούρεκο και σπανακόπιτα;;;😂😂 αλλά για το σπίτι παρακαλώ!
    Στο πάρτι παιδί μου θα έχουμε φίνγκερ φουντ, που θα έχουν ετοιμάσει άλλοι, θα σερβίρουν άλλοι, θα μαζέψουν άλλοι. Εμείς κιουρίες, υψηλές τιμώμενες!!!
    Ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια!🥰

    #64126

    Chance
    Συμμετέχων

    Γεια σας ξανά και από εμένα! Θα ήθελα πολύ με έναν μαγικό τρόπο να μεταπηδήσω σε αυτό το πάρτυ διαζυγίου, να είμαι χωρισμένη επιτέλους και όλα τα δύσκολα του διαζυγίου να είναι πίσω μου! Είμαι ακόμη όμως πολύ μακριά από αυτό, ούτε το πρώτο βήμα του δικηγόρου δεν έχω κάνει. Έχω γράψει παλιότερα τα δικά μου, ταυτίστηκα πολύ με την downwardspiral, βρήκα πολλά κοινά με τη δική της περίπτωση.

    Έχω μια καλή δουλειά αλλά δεν καλύπτει όλα τα έξοδα που θα προκύψουν: ενοίκιο, baby-sitter, συνεχείς δικαστικές διαμαχές με τον σύζυγο (με προειδοποίησε γι’ αυτό). Επίσης δεν έχω καθόλου αποταμιεύσεις γιατί ό,τι βγάζω πάει κατευθείαν στα πάρα πολλά έξοδα που έχουμε. Δε δέχεται να πάρουμε διαζύγιο φιλικά με τη δικαιολογία ότι δεν μπορεί να αποχωριστεί το παιδί. Η αλήθεια είναι ότι δε θέλει να μείνει μόνος γιατί δε θελει να χάσει όλα αυτά που του παρέχω: φροντίδα του παιδιού του για να παίζει μαζί του 5 λεπτά τη μέρα, θεωρεί ότι το να πληρώνει γι αυτό τον κάνει καλό πατέρα, οικονομική βοήθεια, μαγείρεμα, μόνος του ούτε αυγό δεν φτιάχνει! Μην με ρωτήσετε πώς βρήκα τέτοιο κελεπούρι, τον γνώρισα πάρα πολύ μικρή όταν δεν ήξερα ακόμη που πάνε τα τέσσερα, και μου φαινόταν πρίγκιπας τότε, ο the one – για πάντα μαζί! Τώρα καμία σχέση τα συναισθήματά μου. Οικονομικά όμως όντως προσφέρει. Πώς ξεπερνάς το φόβο ότι μπορεί η απόφαση σου να επηρεάσει την ποιότητα ζωής του παιδιού σου; Με απειλεί ότι αν φύγω θα εξαθλιωθεί το παιδί μας. Γενικότερα με απειλεί ότι αν φύγω θα καταστραφώ, θα δυστυχίσω κτλ αλλά το χειρότερο που λέει είναι ότι θα καταστρέψω το παιδί. Πώς βρίσκεις το κουράγιο να φύγεις, να πάρεις την απόφαση όταν ακους τέτοια μηνύματα;

    Διαβάζω ιστορίες όπως της aguafiestas και παίρνω δύναμη. Αλλά αναρωτιέμαι κιόλας, πώς εγώ είμαι τόσο αδύναμη;

    #64121

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    Ρε συ TER πιο φινγκερ από τις πίτες τι είναι; Ποιος τις τρώει με μαχαιροπήρουνο;! Αλλά μαζί σου για τις επιλογές, σπανακόπιτα μέσα, γαλακτομπούρεκο δεν έχω φτιάξει ποτέ αλλά αν είμαι κι εγώ τιμώμενη σε πάρτυ διαζυγίου σημαινει ότι θα έχω καταφέρει και πράγματα που μου φαίνονταν πολύ δυσκολότερα! Αααχχχχ

    #64188

    Hanya Celeste
    Συμμετέχων

    Γεια σου @Chance, ανέτρεξα λίγο στα δικά σου για να θυμηθώ την ιστορία σου. Απ’ότι φαίνεται ο σύζυγός σου έχει βολευτεί για τα καλά. Αφού τα έχει όλα έτοιμα γιατί να τα μπει στη διαδικασία να τα χάσει; Ταυτίζομαι μαζί σου ως προς το κομμάτι του ‘δύσκολου’ συζύγου και στις τύψεις/ενοχές για το παιδί. Αχ πόσες το κάναμε αυτό το λάθος…κι εγώ νιώθω ότι είχα τόσο χαμηλά κριτήρια όταν γνώρισα τον πατέρα του παιδιού μου, αλλά δεν έχει νόημα το αυτομαστίγωμα. Ήμασταν πιο μικρές, άπειρες, τα βλέπαμε όλα διαφορετικά, ήμασταν άλλοι άνθρωποι τότε με άλλες σκέψεις, καταβολές, εμπειρίες.
    Δεν μπορεί να σε απειλεί με την υγεία του παιδιού σου. Κι εγώ τα άκουσα όλα αυτά βερεσέ. Το παιδί θα επηρεαστεί δυσμενώς αν μείνετε μαζί κι έχετε εντάσεις και βλέπει μια μαμά δυστυχισμένη (τα λέω να τ’ακούω κι εγώ). Τα έγραψε και η tsikampoum εδώ στο φόρουμ από την πλευρά των παιδιών. Για μένα, προσωπικά, αυτό ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο: δεν ήθελα το παιδί μου να είναι παιδί χωρισμένων γονιών (λίγο και οι προκαταλήψεις με τις οποίες μεγάλωσα ότι τα παιδιά χωρισμένων γονιών δεν έχουν σωστή επίβλεψη, πέφτουν στα ναρκωτικά (ΧΑΧΑ) και γενικότερα είναι καταδικασμένα σε μία έκλυτη και δυστυχισμένη ζωή). Αλλά φεύγεις για να μπορείς να είσαι εσύ καλά και να είσαι μια καλή και ισορροπημένη μαμά για το παιδί σου. Επίσης, έχει τεράστια σημασία τί θα πούμε στα παιδιά μας αύριο μεθαύριο όταν θα μας ρωτήσουν για όλα αυτά. Οι απαντήσεις μας μπορεί να τις/τους λυτρώσουν ώστε τα παιδιά μας να μην μας βλέπουν ως υπεύθυνες για κάθε δυστυχία τους αλλά ως γενναίες και δυνατές που φύγαμε για να διεκδικήσουμε την ευτυχία μας (και κατ’επέκταση και τη δική τους ηρεμία και ασφάλεια). Και φυσικά πολλή αγάπη, φροντίδα, αποδοχή και όλα αυτά που είμαι σίγουρη ότι ξέρεις. Το κουράγιο το βρίσκεις όταν βλέπεις ότι χάνεις τον εαυτό σου κάθε μέρα, όταν ο ήλιος δεν βγαίνει ποτέ πια, όταν η δυστυχία χτίζει μία φούσκα τεράστια που σε καταπίνει και η απελπισία ριζώνει μέσα σου. Τα παιδιά θέλουν να βλέπουν τους γονείς τους να είναι καλά και όταν είμαστε καλά, είμαστε και καλύτεροι γονείς. Επίσης δεν είσαι αδύναμη, είναι μία δύσκολη απόφαση με πολλές επιπτώσεις σε πάρα πολλά επίπεδα αλλά έρχεται η στιγμή που τα ζυγίζεις όλα μέσα σου και ξέρεις ότι πρέπει να φύγεις για την ψυχική σου ηρεμία. Φαίνεται βουνό στην αρχή αλλά αρχίσεις να ξαναζείς σιγά σιγά με τα καινούργια δεδομένα της ζωής σου. Σε φιλώ και σου στέλνω μεγάλη αγκαλιά.

    #64444

    downwardspiral
    Συμμετέχων

    Καλημέρα σε όλες!Αχ,κορίτσια ,όταν θα περάσει ο πρώτος χρόνος απο το διαζύγιο και καποια πραγματα θα έχουν μπει σε εναν δρομο ,θα κάνουμε τρικούβερτο γέντι !! Δεκτες σπανακόπιτες,γαλακτομπούρεκα ,καταιφια,φινγκερ φουντ και κοκορέτσια!!
    @Chance πάνω -κάτω στην ίδια κατάσταση βρισκόμαστε κορίτσι και νιώθω κι απο τα γραφόμενά σου ένα μεγάλο φόβο.Σε έχει απειλήσει ποτέ;Εχει γίνει βίαιος;;Τι φοβάσαι πιο πολύ;Οτι θα χάσεις το παιδί;Στην Ελλάδα μένεις;Οσο κι αν σε πολεμήσει δικαστικά ,ειναι σχεδον απίθανο να σου παρει την επιμέλεια.Τι σου έχει πει ο δικηγόρος;
    Η ποιότητα της ζωής του παιδιού (οσον αφορα το οικονομικό κομμάτι) δε θα επηρρεαστεί τοσο πολύ ,αν ο σύζυγος δίνει τη διατροφή που πρέπει και ενδιαφέρεται να παρέχει κάποια πράγματα στο παιδί του (πχ καλή μόρφωση).Τι σχέση έχει αυτό με σένα και τη μεταξύ σας σχέση.Πραγματικά γίνομαι έξαλλη δηλ τους ενδιαφέρει πχ η μόρφωση του παιδιού τους οσο παραμένουν παντρεμένοι( με το ζόρι) και μετά δεν τους ενδιαφέρει (μονο και μονο για να εκδικηθούν τη μητέρα);;Συγγνώμη αν ακούγομαι επιθετική ,αλλά έχω κι εγώ πολύ θυμό και πίκρα μεσα μου για τα δικά μου θεματα.Και πιστεύω οτι εγώ έχω βρει το μεγαλύτερο κελεπούρι απο όλες σας μιας και δε συνεισφέρει καθόλου οικονομικά στην οικογένεια μας ,αλλα προτιμά να τα ξοδεύει για τα χόμπι του ,κανει ελάχιστες δουλειές στο σπίτι , δεν ασχολείται με τα παιδιά (να τα παιξει) και τους φερεται βιαια (και σωματικά και λεκτικά).Το μονο που προσφερει και θα με δυσκολεψει στο μετα ειναι οτι τα κραταει μεχρι τις 9:00-9:30 που γυριζω 3-4 φορες την εβδομάδα.Ειναι κυριως απογευματινη η δουλεια μου και χρειαζομαι καποιον να κραταει τα παιδια 4:00-9:00 και να τα πηγαινει δραστηριοτητες.

    #65184

    Chance
    Συμμετέχων

    Καλημέρα σε όλες, επιτέλους βρίσκω τον χρόνο να απαντήσω μετά από αρκετά δύσκολες μέρες!! Ελπίζω να είστε όλες καλά, δεν μας φτάνουν τα θέματά μας σε προσωπικό επίπεδο, ζούμε και μια πολύ δύσκολη συλλογική κατάσταση.

    @Hanya Celeste για εμένα όλες εσείς που καταφέρατε να πάρετε αυτήν την απόφαση με παιδιά είστε πρότυπα θάρρους, θέλει κουράγιο και δύναμη. Μπράβο που δεν σε επηρέασαν οι απειλές του συζύγου και μπόρεσες να σκεφτείς λογικά: ισορροπημένη μητέρα σημαίνει καλύτερη μητέρα! Τα είπες πολύ ωραία για το πως βρίσκεις βρίσκεις το κουράγιο όταν πια κοντεύεις να χάσεις τον εαυτό σου και η δυστυχία δεν σου αφήνει άλλη επιλογή. Σου στέλνω και εγώ μια αγκαλιά γιατί ενώ τα δύσκολα τα έχεις ξεπεράσει, σίγουρα δε θα είναι όλα εύκολα αλλά να ξέρεις ότι έκανες το σωστό για εσένα και το παιδί σου! Είναι αυτό που θέλουμε πολλές να κάνουμε και μας κρατάει ο φόβος. Σε ευχαριστώ για την εμψύχωση πρέπει και εγώ να τα ακούω αυτά για να πάρω δύναμη.

    @downwardspiral καλά κατάλαβες τον φόβο μου. Είναι βίαιος λεκτικά και ψυχολογικά και τελικά αυτό επιτελεί τον στόχο του. Δεν ξέρω οικονομικά αν θα συνεισφέρει, θα είναι στη δική του βούληση αυτό εφόσον δεν εργάζεται και έχει απλώς την οικονομική στήριξη της οικογένειάς του, η οποία όμως είναι σημαντική. Είναι πολλοί οι λόγοι που με κάνουν να διστάζω να πάρω οποιαδήποτε απόφαση: να με πολεμάει με συνεχόμενα δικαστήρια, να μη φροντίζει σωστά το παιδί όταν θα το έχει εκείνος, να μην καταφέρω να ανταπεξέλθω στα έξοδα… Λυπάμαι πάρα πολύ που ο σύζυγός σου είναι ακόμη μεγαλύτερο κελεπούρι απο τον δικό μου. Όντως απο αυτά που λες η συνεισφορά του είναι σχεδόν ανύπαρκτη, μην πω ότι είναι και αρνητική εφόσον λες ότι είναι βίαιος με τα παιδιά. Φαντάζομαι ότι δε θα υπάρχει βοήθεια απο παππούδες ή η δυνατότητα αν χωρίσεις για baby-sitter που να μεταφέρει τα παιδιά στις δραστηριότητες (οκ ξέρω ότι δεν είναι εύκολο να βρεις τέτοιο άνθρωπο εμπιστοσύνης αλλά κάπου υπάρχει); Καμιά φορά όταν βουτάς στα βαθιά βρίσκεις και τις λύσεις στα πρακτικά ζητήματα, λέει η δική μου εμπειρία ή καμια φορά έρχονται αλλιώς τα πράγματα απ ό,τι τα περίμενες. Πιο εύκολα καμιά φορά αφού ο φόβος μας τα είχε διογκώσει. Τα λέω αυτά να τα ακούω και εγώ, και να πόσα παραδείγματα εδώ έχουμε γυναικών που έφυγαν παρά τα πολλά εμπόδια! Μας εύχομαι Καλή Δύναμη, σε όλες μας!!

    #65607

    Γβρμ
    Συμμετέχων

    …ήθελα απλώς να πω ότι σας σκέφτομαι όλες. Εύχομαι οι ζωές σας να μην έχουν αναποδογυρίσει ανεπανόρθωτα με τα καινούρια δεδομένα, εσείς που χωρίσατε ήδη να είστε καλά κι εσείς που το παλεύατε να μην είστε σε απελπιστική κατάσταση με την αναγκαστική συμβίωση.
    Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό το διάστημα θα το θυμάμαι ως την πιο σουρεαλιστική νότα στην ιστορία της οικογένειάς μου· νόμιζα πως είχαμε κάνει κάποια βήματα και τώρα συγκατοικώ με έναν άνθρωπο που φέρεται σαν να μην έγινε τίποτα ποτέ, μιλάει για το κοινό μέλλον πάλι, έχει αρχίσει και τρυφερότητες, ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω για να μην δυναμιτίσω την κατάσταση δεδομένου του αποκλεισμού…
    Είθε όλες μας να βγούμε από αυτήν την κρίση αλώβητες και να μπορούμε να συνεννοηθούμε με τους γύρω μας αποτελεσματικότερα.

    #65613

    Kat
    Συμμετέχων

    Γβρμ δεν είσαι μόνη. Στο ίδιο καζάνι βράζουμε αλλά με διαφορετικά δεδομένα. Θα τα πω και τα δικά μου αργότερα. Απο τα λεγόμενα σου μου μοιάζεις πολύ συνειδητοποιημένο και σοβαρό άτομο που εχει κάνει τις προσπάθειες του για αυτογνωσία. Δεν υπάρχει λόγος να αυτομαστιγώνεσαι και δεν είσαι η μόνη που έκανε μια λάθος επιλογή. Στη δική σου περίπτωση το διαζύγιο μου φαίνεται μονόδρομος ένα η αποξένωση και η αποχή απο το σεξ (τα ίδια και εγώ) και ένα άλλο κομμάτι η βια. Στο ένα να πεις αστο δεν γαμιεται κυριολεκτικά, το γεγονός ομως οτι είναι βίαιος δεν παραβλέπεται. Απο την εμπειρία μου σαν παιδί χωρισμένων γονιών, όταν έγινε ήταν σαν μου σκιζεται η καρδιά μου γιατί δεν καταλάβαινα, τώρα που κατάλαβα έχω να πω πως είχα την πιο φανταστική μάμα, με κότσια και απίστευτη αγάπη για τα παιδιά της και κρίμα που έχει «φυγει» και δεν πρόλαβα να της το πω. Το παιδί θα κλονιστεί 100% για κάποιο διάστημα με το διαζύγιο αλλά θα είναι για κάποιο διάστημα μέχρι να ορθοποδήσεις και να βρείτε τις ισορροπίες. Δεν θα βρίσκεται σε μια μόνιμη κατάσταση αδιαφορίας και απειλών. Ρώτα ενα δικηγόρο να σε συμβουλεύσει για τις επιλογές που έχεις και ενα ψυχολόγο να σε βοηθήσει να υποστηρίξεις το δικαίωμα σου να ειπααι ευτυχισμένη.

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 136 έως 150 (από 164 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.