Τοποθέτηση ετικέτας: 

Αυτό το θέμα περιέχει 42 απαντήσεις, έχει 37 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Little_Myyyy 1 μήνας, 2 εβδομάδες πριν.

Επισκόπηση 13 δημοσιεύσεων - 31 έως 43 (από 43 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #53049

    no-no
    Συμμετέχων

    Φυσικά είναι προσωπική υπόθεση του καθενός, κάποιοι δεν το αντέχουν να ζουν μακριά από την Ελλάδα. Εγώ δεν θα συμβούλευα κάποιον που δεν έχει δουλέψει ποτέ στην Ελλάδα, να γυρίσει έτσι αψήφιστα. Θα πρέπει να ψάξει καλά που πηγαίνει να δουλέψει. Οι εργασιακές συνθήκες και νοοτροπίες απέχουν πολύ από ότι έχουμε στο μυαλό μας ως σύγχρονο. Δεν υπάρχει ευέλικτο ωράριο, δεν υπάρχουν αξιοπρεπή lunch breaks, home office (εκτός κι αν έχεις περάσει όλη μέρα στο γραφείο και θέλουν να δουλέψεις κι άλλο, επιπρόσθετα), δεν υπάρχει σεβασμός στον προσωπικό χρόνο, στην οικογένεια, μπορώ να γράφω για ώρες. Μπορεί να θέλεις να κανονίσεις τις διακοπές σου και να μη σου εγκρίνουν την άδεια μέχρι τελευταία στιγμή. Γενικώς όλα γίνονται τελευταία στιγμή. Μπορεί να σου βάλουν Meeting την ώρα που τελειώνει το ωράριό σου. όχι γιατί είναι κάτι επείγον, απλώς επειδή δεν προγραμματίζουν σωστά το χρόνο τους και τα αφήνουν όλα τελευταία στιγμή. Όποτε πηγάινω διακοπές με φίλους που δουλεύουν Ελλάδα, τους τρελαίνουν στα τηλέφωνα. Στις διακοπές τους. Και μετά αναγκάζονται να ανοίγουν λάπτοπ. Και να δουλεύυον, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χρεώνονται την άδεια. Γενικά θεωρούν τον εργαζόμενο δεδομένο. Κι ας μην πω και για το πως αντιμετωπίζονται οι γυναίκες. Εύχομαι να έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε που έφυγα προς το καλύτερο.

    #54447

    riri
    Συμμετέχων

    να σας πω κι εγώ την ιστορία μου, 2 χρόνια ολλανδία. Εντάξει τα κακά της Ελλάδας όλοι τα ξέρουμε, Δύση δεν είμαστε και δε χρειάζεται κιόλας να είμαστε. Ήμουν από τους ανθρώπους που έκραζαν Ελλάδα από τη βρωμιά και την ανοργανωσιά μέχρι το γνωστό σε τι κόσμο θα φέρω τα παιδιά μου μαμά! ε όσοι δεν έχετε ζήσει μινιμουμ διετία εξωτερικό και εξωτερικό εννοούμε δύση, εννούμε στα βαριά βλ. ολλανδία, αγγλία, γερμανια (χριστέ μου), δανία. Θα αναφερθώ κυρίως στη δουλειά διότι είναι ο κύριος λόγος μετανάστευσης (ας μη γελιόμαστε κανείς δε φεύγει για τα καλοφτιαγμένα πεζοδρόμια). Για να μη μακρυγορώ 1. αξιοκρατία? ας γελάσω, αν δεν εισαι γερμανος/ολλανδος/αγγλος/αμερικανός στην ολλανδία χαιρέτα μας, ξέχνα την αξιοκρατία φτηνά εργατικά εισαγόμενα χέρια από το φτωχό νότο είσαι (ναι ακόμα κι αν έχεις μάστερ) 2. εργασιακές συνθήκες.. υπερωρίες?? φυσικά άλλωστε το υπογράφεις και στο συμβολαιο αν χρειαστεί θα δουλέψω επιπλέον χωρίς απαίτηση αποζημίωσης 3. μισθός? λίγο πάνω από τον κατώτατο (με αναγνωρισμένο μάστερ) με μια φοροελάφυρνση που λήγει με το που πατήσεις τα 30, ε ναι γιατί μετα σιτεύεις και θέλεις και παιδιά και επιδόματα, σε πετάνε πάλι πίσω στο νότο 4. ιατρική περίθαλψη (πληρωμένη με ιδιωτική ασφάλιση υποχρεωτικά) ασ γελάσω! όλοι ξέρουν ότι η ιατρική περίθαλψη σε κλινικό επίπεδο στην ολλαδνία είναι ένα ανέκδοτο αλλώστε περαστικοί είμαστε σ αυτό τον κόσμο αν δεν έχεις και κάνα γνωστό γιατρό (δλδ αν δεν εισαι ολλανδός) καλή σου τύχη αδερφέ 5. ασφάλεια και μονιμότητα? αν περάσεις τη δοκιμαστική περίοδο της πρώτης διετιας (!) που σε ψήνουν με μια διαδοχή fixed contracts (ναι σύμβαση ορισμένου χρόνου) μόνο το 10% παίρνει συμβόλαιο αορίστου 6. μπλοκάκι? χα ασ γελάσω..θα ξαναγελάσω γιατί μπλοκάκι παίζει, και πολύ μάλιστα και βαφτίζεται freelancing ή ‘πρόσληψη’ μέσω agency τουτέστιν σε απολύω on the spot 6. συμπεριφορά ιεραρχίας? ας μη σχολιάσω, συχνά ρατσιστικά σχόλια και υποτιμητικές εκφράσεις για την ‘τεμπελικη’ χώρα σου που λιάζεται… όλα αυτά για να μην προσθέσω την αποξένωση και την έλλειψη βιαταμίνης ντε που ειδικά τα πρώτα χρόνια προκαλεί προβλήματα υγείας σε έναν μεσογειακό οργανισμό.. ψάχνω δουλειά ελλάδα και ετοιμάζομαι να παραιτηθω, καλή χρυσή η ολλανδία αλλά δώσαμε, μόνο το ποδηλατάκι θα μου λείψει…

    #59041

    Αν και ζω περισσότερα χρόνια στο εξωτερικό απ´όσα έζησα στην Ελλάδα πριν μετακομίσω, για προσωπικούς λόγους σκέφτομαι να ξαναγυρίσω για δυο χρόνια. Έχω πλήρη άγνοια των γραφειοκρατικών, έχω βέβαια ελληνική ιθαγένεια και νούμερο ΑΦΜ. Μπορώ άραγε να εισπράττω ταμείο ανεργίας για δυο χρόνια και ταυτόχρονα να βρω δουλειά σε αυτό το διάστημα στην Ελλάδα; Άραγε πώς θα το μάθουν στη χώρα που τώρα ζω; Και τι χρειάζομαι πέρα από ΑΦΜ στην Ελλάδα για να εργαστώ νόμιμα; Αν μπορεί κάποιος να με βοηθήσει να καταλάβω αυτά τα αρχικά ερωτήματα, θα ήμουν ευγνώμων.

    #59160

    Φούστα Κλαρωτή
    Συμμετέχων

    Μπορώ άραγε να εισπράττω ταμείο ανεργίας για δυο χρόνια και ταυτόχρονα να βρω δουλειά σε αυτό το διάστημα στην Ελλάδα;

    εννοείς να εισπράτεις ταμείο ανεργίας από το εξωτερικό; Γιατί για να εισπράτεις από Ελλάδα, νομίζω είναι σχεδόν αδύνατο. Χωρίς να στα λέω με 100% σιγουρία, πρώτον, για να πάρεις επίδομα ανεργίας στην Ελλάδα πρέπει να έχεις απολυθεί και να ισχύουν και άλλες προϋποθέσεις όπως πχ ημέρες πρότερης εργασίας και, δεύτερον, αν έρχεσαι ως εργαζόμενος στο εξωτερικο δεν πρόκειται να αναγνωριστούν τα ένσημα, η προϋπηρεσία σου κοκ. Η πλάκα είναι ότι ακόμα και στον ΟΑΕΔ να ρωτήσεις ο κάθε υπάλληλος θα σου λέει τα δικά του, οπότε σου μεταφέρω απλά ό,τι έχω μάθει τους τελευταίους μήνες.

    Επίσης, ακούστε άλλο κουφό. Αν καταφέρεις και πάρεις επίδομα ανεργίας και ταξιδέψεις εξωτερικό τότε υπάρχει κίνδυνος να σου κοπεί το επίδομα. Πληροφορίες από τον ΟΑΕΔ κεντρικού τομέα Αθηνών αυτές.

    Για να εργαστείς μια χαρά είσαι με το ΑΦΜ. Θα σου πρότεινα να βρεις τα πτυχία σου ή άλλα σχετικά διπλώματα σε hard copy και να κάνεις μια επικύρωση στα ΚΕΠ γιατί θα σου ζητήσουν να τα προσκομίσεις.

    #59180

    Φούστα Κλαρωτή, σ´ευχαριστώ για την απάντηση!
    Ναι ναι, εννοούσα τα λαμβάνω επίδομα ανεργίας στο εξωτερικό και αυτά τα δύο χρόνια να γυρίσω στην Ελλάδα και να εργαστώ παράλληλα.

    #59258

    Φούστα Κλαρωτή
    Συμμετέχων

    Δεν ξέρω, πάστα, δε θα το συνέστηνα. Δεν εξετάζω καθόλου το αν είναι ηθικό/σωστό.
    Πλέον εντός ΕΕ διασταυρώνονται πιο εύκολα οικονομικά και λοιπά στοιχεία. Μπορεί να γίνεται, αλλά αξίζει να πάρεις τέτοιο ρίσκο;

    #60406

    Cupcake
    Συμμετέχων

    Ζω και εγω στην Ολλανδια, 5 χρονια συνολο και δουλευω εδω τα τελευταια 3.Δεν θα γυριζα στην Ελλαδα, τουλαχιστον στο αμεσο μελλον, οχι επειδη λατρευω την Ολλανδια, οπως ολες οι χωρες εχει τα καλα της και τα κακα της αλλα επειδη νιωθω οτι δεν μπορω να συμβαδισω με την καθημερινοτητα και την νοοτροπια των Ελληνων, σε αυτη τη φαση της ζωης μου τουλαχιστον. Δεν εχω δουλεψει στην Ελλαδα αρα δεν θα εκφερω αποψη πανω σε αυτο, ακουω για ασχημες συνθηκες απο οικογενεια και φιλους, σιγουρα δεν υπαρχει λογος να μπω σε συκριση με τις συνθηκες εργασιας εδω. Στο πρωτο 6μηνο που ζουσα εξωτερικο και γυρισα πισω για διακοπες συνειδητοποιησα οτι δεν θελω να ζω πλεον στην Ελλαδα. Αυτο που με ενοχλησε και εξακολουθει να με ενοχλει περισσοτερο ειναι η νευρικοτητα των Ελληνων, τουλαχιστον στην Αθηνα που εμενα εγω. Οποτε γυρναω μπαινω και εγω σε αυτο το τριπακι, νευριαζω, φρικαρω πολυ ευκολα, κυριως στον δρομο, νιωθω οτι μου βγαζει εναν κακο εαυτο. Για οσα αναφερει ο/η riri πιο πανω για την Ολλανδια, δε συμφωνω σε τιποτα, ισως λιγο στη, ελλειψη βιταμινης ντε αλλα και αυτο ειναι πολυ υποκειμενικο και επηρεαζει καθε ανθρωπο διαφορετικα. Για εμενα και το περιβαλλον μου δεν ισχυει τιποτα απο αυτα, ειδικα για τις συνθηκες, τον μισθο και την συμπεριφορα ιεραρχιας. Εχει σιγουρα τα κακα της πχ καιρος, καμια εναλλαγη τοπιων, αυτα μου λειπουν παρα πολυ απο την Ελλαδα. Αλλα στην τελικη ειναι θεμα προτεραιοτητων αρα σεβομαι απολυτα την αναγκη καποιων ανθρωπων να γυρισουν πισω στην Ελλαδα

    #61628

    Μιχάλης Θεο
    Συμμετέχων

    Εγώ ζω στην Αγγλία εδώ και 2.5 χρόνια και επίσης σκεφτομαι πολύ σοβαρά την επιστροφή μου στην Αθήνα.
    Αρχικά να πω ότι είμαι από Αθήνα αλλά από τα 18 μου έφυγα για σπουδές στην επαρχία. Ποτέ δεν μου άρεσε η Αθήνα. Πάντα είχα να πω κάτι αρνητικό. Αυτό άλλαζε σιγά σιγά, με αποκορύφωμα τα Χριστούγεννα που πέρασαν, οπότε και άρχισε να μου αρέσει από όλες τις απόψεις (σχεδόν).
    Γενικότερα, είναι πολλοί λόγοι που με ωθούν στην απόφαση να γυρίσω.
    Έχοντας, λόγω δουλειάς, κάνει ταξίδια σε πάρα πολλές πόλεις του κόσμου, από Τόκυο μέχρι Σαν Φρανσισκο (Ευρώπη σε πολλά μέρη…), κατέληξα στο συμπέρασμα η Ελλάδα, μέσα σε όλα τα στραβά της (που τα έχουν καλύψει εκτενώς – ίσως και με μία δόση υπερβολής στα προηγούμενα σχόλια), έχει και τα θετικά της, που αν τα ζυγίσεις, νομίζω νικάνε με διαφορά (αναλόγως βέβαια τις προτεραιότητές σου).

    1) Ο κόσμος είναι πολύ λιγότερο αποξενωμένος, όπως επίσης ξέρει να ζει πραγματικά. Οι Άγγλοι θα βγούνε μόνο και μόνο για να πιούνε (τα πάντα…), νέοι και μεγάλοι. 5 μέρες στην δουλειά = 2 βραδιές να ξερνάνε και να περπατάνε ξυπόλυτοι στους δρόμους. Οι Ιάπωνες δουλεύουν 16 ώρες (και το χαίρονται!). Αν βγούνε, 1 φορά τον μήνα+, για κανένα καραόκε. Οι Αμερικάνοι, κάτι ενδιάμεσο. Στην Ελλάδα η διασκέδαση είναι διαφορετική. Θα βγεις για να μιλήσεις με τους φίλους σου. Χωρίς να ξοδέψεις πολλά. Για έναν καφέ. Για ένα κρασί και καλό! φαγητό.

    2) Μιας και το ανέφερα. Το φαγητό! Αγγλία τουλάχιστον είναι (σχεδόν) όλα εισαγώμενα. Από ποιότητα μηδέν. Και όλα μέσα σε πλαστικές σακούλες και συσκευασίες. Μέχρι και το αγγούρι! Όλα! Ευτυχώς υπάρχουν μερικά τούρκικα και ελληνικά μαγαζιά – εστιατόρια και την βγάζουμε κάπως… Επίσης, φούρνοι, κρεοπωλεία, μανάβικα, λαϊκή, κλπ δεν υπάρχουν. Πρέπει να ψάξεις πάρα πολύ, και ίσως βρεις κάποιον – λογικά Άραβα – που θα έχει ένα μικρό κρεοπωλείο σε κάποιο παρακμιακό μέρος της πόλης. Είπαμε, γενικά όλα πρέπει να είναι μέσα σε πλαστικές συσκευασίες κάποιας μεγάλης εταιρίας.

    3) Ο καιρός. Ναι, είναι κάπως κλισέ να το αναφέρεις αυτό, αλλά μετά από τόσο καιρό σου την δίνει στην ψυχολογία. Ναι, υπάρχουν πάρκα για βόλτες, αλλά πότε μπορείς να πας και να το απολαύσεις πραγματικά; Στην κυριολεξία, 5-6 μέρες το καλοκαίρι, and that’s it. Και όλον τον υπόλοιπο χρόνο; Μία εποχή! Κάτι σαν βαρύ φθηνόπορο σε ένα κρύο μέρος της Ελλάδας. Δεν αλλάζει τίποτα! Η ίδια μουντίλα Σεπτέμβρη με… Σεπτέμβρη. ΟΚ, βόρεια Αγγλία που μένω είναι ίσως το άλλο άκρο από την Ελλάδα. Ίσως υπάρχουν και ενδιάμεσες καταστάσεις. Αλλά και Ολλανδία που ξέρω τα ίδια είναι.

    4) Δημόσιο. Προσωπικά για αρκετές δουλειές στο δημόσιο της Ελλάδας (έχω δουλέψει περίπου 1 χρόνο Ελλάδα) δεν αντιμετώπισα ποτέ κανένα πρόβλημα. Ίσα ίσα, αν είσαι ευγενικός, σου φέρονται έτσι. Αν πας με τσαμπουκά και με την ψυχολογία ότι ο εργαζόμενος απλά θέλει να σε ξεφορτωθεί, έτσι θα σου φερθεί. Πλέον, πολλά βέβαια μπορείς να τα κάνεις και ηλεκτρονικά!

    5) Παιδεία. Τυγχάνει να δουλεύω σε αυτόν τον τομέα στην Αγγλία. Κάνω το διδακτορικό μου, οπότε κάνω μαθήματα και συναναστρέφομαι με φοιτητές. Το επίπεδο τους είναι στην κυριολεξία ΠΟΛΥ κατώτερο του μέσου Έλληνα φοιτητή. Συμφωνούνε πολλοί καθηγητές (Έλληνες) που έχουν δει και τις 2 μεριές. Προφανώς εξαρτάται απο το πανεπιστήμιο (αυτό που είμαι θεωρείται σχετικά καλό για Αγγλία). Εδώ η παιδεία είναι business. Πληρώνουν (τα κέρατά τους – χρεώνονται μέχρι τον λαιμό και πληρώνουν σχεδόν την υπόλοιπη ζωή τους), οπότε, ξέρουν – δεν ξέρουν, το πανεπιστήμιο δίνει οδηγίες σε καθηγητές να περνάνε τουλάχιστον το 60%+++ των φοιτητών. Που σημαίνει, γράφεις 3/10 και το κάνουν 4/10 (που είναι η βάση) ώστε να περάσεις…

    6) Υγεία. Το NHS (σύστημα υγείας της Αγγλίας) θεωρείται από τα καλύτερα συστήματα υγείας παγκοσμίως. Ναι και όχι για εμένα. Αναμονές για μικροπράγματα που ξεπερνάνε τις πολύ κακές περιόδους στο ΙΚΑ. Κι’όμως ναι… Για πιο εξειδικευμένα πράγματα, προφανώς και είναι πολύ πιο μπροστά, γιατί έχουν πολύ καλό εξοπλισμό-μηχανήματα.

    Όλα τα παραπάνω, υπάγονται στην κατηγορία “ποιότητα ζωής”. Δεν είναι μόνο τα λεφτά και το εργασιακό περιβάλλον (που στην πραγματικότητα, δεν είναι και η Γη της Επαγγελίας η υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά όπως και να το κάνεις, είναι καλύτερα από την Ελλάδα). Είναι συνδιασμός όλων αυτών! Και πιστεύω στην Ελλάδα μπορείς να βρεις την χρυσή τομή πολύ πιο εύκολα…

    Α, και κάτι τελευταίο, που είναι κάπως σημαντικό. Δεν υπάρχει αυτό που έχουμε στην Ελλάδα με τις μικρές επιχειρήσεις. Σχεδόν όλα είναι πολυεθνικές, ή στην καλύτερη, μεγάλες αλυσίδες.

    #62170

    Hytra
    Συμμετέχων

    Χμμμ… Παρομοια κι εγω, 10 χρονια εξω αλλαξα τρεις βόρειες χωρες και μολις τωρα τεταρτη, μεσογειακη. Δεν θα σου πω οτι δε θα παθεις σοκ που ο διαθεσιμος χρονος σου ξαφνικα θα μειωθει στο μισο μονο απο την κακοδιαχειριση των μέσων μεταφοράς και την αρβαλα των νοτίων που αν δεν ειναι ζητημα ζωης και θανατου δεν θα ξεκουνηθουν να σου κάνουν τη δουλεια σου. Θα σου το πω. Μεταναστευση πισω θα πρότεινα μονο αν τα ειχες τοσο καλα με τον εαυτο σου που να μην σε πειραζε να πληρωνεσαι το 1/3 απο ό,τι θα πληρωνοσουν εξω για παρόμοια δουλεια και με την αυτογνωσια ότι ο κοσμος στην Ελλαδα ειναι πιο κλειστος να βάλει νεο κοσμο στη ζωη του, λογω συνηθειας στη μιζέρια και ειδικα Αθήνα που με τις αποστασεις χανονται και οι μονιμοι φιλοι. Καλως ή κακώς, στο εξωτερικο ο κοσμος που μεταναστεύει εχει μια “κολλα” μεταξυ του, και δημιουργεί εστίες κοινωνικοτητας που στην Ελλάδα του συντηρητισμού δεν δημιουργουνται τοσο ευκολα με τους ομοεθνείς. Λυπηρο, αλλα αληθεια. Απο μενα ειναι οχι, αν νιωθεις οτι εχεις να προσφέρεις ακομα στο συνολο και αν δεν έχεις εξασφαλισμενη δουλεια με πολυεθνικη στην Ελλαδα.

    #78494

    Marbella
    Συμμετέχων

    Θα παραθέσω τη δική μου εμπειρία. Ζούσα 10 χρόνια στο εξωτερικό, σε δύο διαφορετικές χώρες. Κάθε φορά που επισκεπτόμουν την Αθήνα, δεν ήθελα να φύγω. Δεν τη χόρταινα. Περνούσα υπέροχα ακόμη κι όταν δεν έκανα κάτι το ιδιαίτερο. Με το που έκλεισε ένας κύκλος στη δεύτερη χώρα στην οποία ζούσαν 5 χρόνια (Αγγλία), αποφάσισα να γυρίσω για κάποιο καιρό στην Ελλάδα (ημι)μόνιμα, αφού ένιωθα ότι μου έλειπε και πίστευα ότι θα περνούσα όμορφα. Συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Ενώ βρήκα δουλειά, σχετικά καλή για τα ελληνικά δεδομένα, η διάθεσή μου διαλύθηκε. Ένιωθα να υποτιμάω τον εαυτό μου. Τη ζωή στην Αθήνα την απολάμβανα από ελάχιστα έως καθόλου. Δεν είχα όρεξη να βλέπω τους φίλους μου. Έκανα μια σχέση με έναν τελείως ακατάλληλο άνθρωπο, που μου πρόσφερε όμως δικλείδες διαφυγής (κάποια ταξίδια). Ενώ το μετάνιωσα που γύρισα, δεν μπορούσα εύκολα να πάρω την απόφαση να ξαναπάω στην Αγγλία, χωρίς δουλειά ή να μπω στη διαδικασία αναζήτησης εργασίας. Μου φαινόταν βουνό. Τελικά βρήκα δουλειά σε άλλη χώρα και ξαναέφυγα. Εν ολίγοις, θα πω το τετριμμένο: η Ελλάδα είναι καλή μόνο για διακοπές. Εκτός κι αν η οικογένεια, η εργασία, η σχέση και κάποια καλή φιλία μας (όλα αυτά μαζί) μας κρατάνε εκεί. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι (όχι όλοι) που επιστρέφουν στην Ελλάδα, το μετανιώνουν. Πουθενά δεν είναι τέλεια, αλλά αν δεν υπάρχουν καλοί λόγοι, μάλλον δεν είναι καλή απόφαση η επιστροφή. Εκτός φυσικά κι αν η εμπειρία στο εξωτερικό για κάποιους λόγους ήταν πολύ δυσάρεστη. Πάντως, το να περνάς καλά στις διακοπές στην Ελλάδα δεν συγκρίνεται με τίποτα με το να ζεις και να δουλεύεις εκεί. Για μένα ήταν η μέρα με τη νύχτα…

    #78581

    Θα συμφωνήσω και εγώ με τους προλαλήσαντες. Ειδικά μετά τον κορονοιο τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο δύσκολα για όλους και για όλους τους τομείς εργασίας. Πλέον η μετανάστευση σε μια χώρα που έχει καλύτερη ποιότητα ζωής και εργασίας είναι μονόδρομος.

    #78985

    PinkLemonade
    Συμμετέχων

    Καλησπέρα αγαπητή μου,

    Η δική μου άποψη στο θέμα σου είναι πως δεν είναι απαραίτητο η απόφαση που θα πάρεις να είναι ένα ναι ή ένα όχι το οποίο θα το αποφασίσεις τώρα και με το οποίο θα πρέπει θέλεις δε θέλεις να πορευτείς. Δε γνωρίζω τι επαγγέλεσαι αλλά με τη δεδομένη κατάσταση ανθίζει το remote working. Αν στο επιτρέπει η δουλειά σου θα μπορούσες να ζητήσεις για ένα διάστημα να αλλάξεις βάση και να δουλεύεις από Ελλάδα. Προσωρινά σα μεταβατικό στάδιο να δεις πως θα σου φανεί. Είναι καλύτερο ένα μεταβατικό βήμα πριν πάρεις την οριστική απόφαση. Αν σου αρέσει τελικά η αλλαγή και μπορέσεις και να κρατήσεις τη δουλειά σου remotely νομίζω πως είναι ιδανικά. Αν πάλι δε σου κάνουν τέτοια διευκόλυνση, γυρνάς πίσω στο Λονδίνο, ψάχνεις για δουλειά στην Ελλάδα και όταν βρεις κάτι που να σε ικανοποιεί κάνεις τη μεγάλη επιστροφή. Αν έχεις δε και Βρετανική υπηκοότητα, όποτε κι αν θελήσεις να επιστρέψεις θα μπορείς οπότε το ρίσκο μιας τέτοιας αλλαγής δε θα είναι πολύ μεγάλο. Σου εύχομαι καλή τύχη σε ό,τι κάνεις

    #79123

    Little_Myyyy
    Συμμετέχων

    Είμαι 14 χρόνια Γερμανία και σκέφτομαι να γυρίσω Ελλάδα. Θα σου πω 3 πράγματα:
    Α. Αν δε ζήσει κάποιος στις συνθήκες στις οποίες ζεις, δεν μπορεί να σε καταλάβει. Και οι συνθήκες διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Εγώ π.χ. δεν μπορώ να έχω άποψη για τη ζωή στη Λισαβόνα, αντίστοιχα και κάποιος που ζει Πορτογαλία ή Ιταλία δεν μπορεί να έχει άποψη για τη ζωή στη Γερμανία. Ακόμα κι από πόλη σε πόλη διαφέρει.
    Β. Εγώ για μένα σκέφτομαι ότι αν ήταν να είχα εγκλιματιστεί, θα είχα εγκλιματιστεί 14 χρόνια. Προφανώς έχω μία διαρκή αμφιθυμία, αλλά ηρεμώ σκεφτόμενη ότι δεν είναι απαραίτητο το εξωτερικό να ταιριάζει σε όλους. Άσε που εξωτερικό με εξωτερικό διαφέρει, όπως είπαμε. Δεν μπορώ να με φανταστώ να μεγαλώνω εδώ. Δεν μπορώ να φανταστώ να μεγαλώνω παιδιά εδώ, μακριά από συγγενείς και φίλους (και όχι, δεν είμαι καθόλου παραδοσιακή). Δε γουστάρω να πρέπει να πάρω 2 τρένα για να πιω έναν ρημαδοκαφέ με έναν γνωστό μου (ή, σπανιότερα, φίλο), τον οποίο καφέ πρέπει να έχω κανονίσει 2 μήνες πριν.
    Γ. Αν το δοκιμάσεις και δε σου κάτσει, έχεις την εμπειρία της Αγγλίας, έχεις γνωστούς εκεί, το να επιστρέψεις Αγγλία θα είναι εύκολο, αυτή τη φορά και απολύτως συνειδητό. Αν όμως δεν το δοκιμάσεις, μπορεί να σε βασανίζει μία ζωή το γιατί δεν το έκανες.

    Μετά από 1+ χρονο βέβαια, ίσως να πήρες ήδη μία απόφαση 🙂

Επισκόπηση 13 δημοσιεύσεων - 31 έως 43 (από 43 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.