Αυτό το θέμα περιέχει 10 απαντήσεις, έχει 7 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Μέντα 3 μήνες πριν.

Επισκόπηση 12 δημοσιεύσεων - 1 έως 12 (από 12 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #67019

    Ανώνυμος

    Σκέφτομαι να βρω οτιδήποτε δουλειά στην Αγγλία να φύγω κάποια στιγμή όταν θα είναι εφικτό. Από εργάτρια σε οποιαδήποτε επιχείρηση μέχρι γηροκόμος. Έχω πτυχίο ΑΕΙ διοίκησης επιχειρήσεων και ΙΕΚ ζαχαροπλαστική. Θα ψάξω σκέφτομαι από γραφεία ευρέσεως. Είχα στείλει σε μια αγγελία πέρσι και μου ζήτησαν κάποια χρήματα μπροστά αλλά μου φάνηκε περίεργο και δεν απάντησα καν. Δε θα ήθελα κάτι τέτοιο. Έχω κπγ Β2. Καταλαβαίνω σχεδόν τα πάντα αλλά δυσκολεύομαι να τα ομιλήσω. Μιλάω δεν κομπλάρω απλά κατανοώ ότι κάνω λάθη. Θα με ενδιέφερε να έχω μια δουλειά και να ζήσω σε ένα μικρό διαμερισματάκι. Ας δουλεύω και πολλές ώρες. Για προσωπική ζωή δεν ξέρω ακόμα. Είμαι γκέι ίσως αν τύχει θα ήθελα να έχω μια σχέση ανοιχτή γιατί εδώ δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Που λέτε να ψάξω για δουλειές; Πρέπει να δώσω κάποιο ποσό πριν φύγω; Η ζωή γενικά πως είναι; Από έξοδα; Προσωπικά τα έξοδα μου σε επιβίωση εννοώ τα του φαγητου είναι πάρα πολυ οικονομικά. Ό,τι θεωρείτε πως πρέπει να μάθω πείτε μου σας παρακαλώ. Ευχαριστώ πολύ.

    #67090

    Lyra
    Συμμετέχων

    Να ζήσεις Αγγλία είναι δύσκολο λόγω του οικονομικού πρώτα απ’ όλα. Ένα μικρό δωμάτιο με τα απαραίτητα κοστίζει πανάκριβα ποσά τη βδομάδα. Όχι μόνο τα διαμερίσματα, τα πάντα είναι ακριβά στην Αγγλία.
    Για να σε βοηθήσω, ας υποθέσουμε ότι πας Λονδίνο, πρωτεύουσα. Για να πας π.χ. από Αθήνα μπορεί να σου κοστίσει από 40 έως και 200 ευρώ, και μιλάμε με τα σημερινά δεδομένα εισιτηρίων, που λόγω κατάστασης είναι πάμφθηνα.
    Για να νοικιάσεις ένα διαμέρισμα γύρω στα 45 m² θα χρειαστείς σίγουρα από 400£ και πάνω ανά εβδομάδα, δηλαδή περίπου 450 ευρώ. Αν θες για αρχή κάτι πολύ μικρό, δηλαδή ένα κρεβάτι κι ένα μπάνιο μπορείς να βρεις κι από 44£ και πάνω, δηλαδή 50 ευρώ.
    Βέβαια οι τιμές είναι εντελώς ενδεικτικές, από δική μου προσωπική εμπειρία κι εξαρτάται από το ποια περιοχή θα επιλέξεις να μείνεις.
    Δουλειές μπορείς να βρεις τα πάντα, σερβιτόρος, ό, τι θες αλλά θα είναι δύσκολο να ανταπεξέλθεις με τον μισθό, θεωρώ πως πρέπει να πας με ένα ποσό εκεί και να μην περιμένεις να το βγάλεις από εκεί για να πληρώσεις τα έξοδα σου.
    Εστιατόρια, σούπερ μάκρετ και τα λοιπά πολύ ακριβά, ωστόσο άμα ψάξεις μπορεί να βρεις ποιοτικά φθηνά μαγαζάκια.
    Για εύρεση σοβαρής δουλειάς, (π.χ. ζαχαροπλάστης που έχεις σπουδάσει), εγώ αντιμετώπισα αυστηρούς ανθρώπους και δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις, γενικά δεν δέχονται την τεμπελιά και χρειάζεται κόπο για να καταφέρεις κάτι.
    Αν τελικά αποφασίσεις να πας πάντως, εγώ πιστεύω ότι το πρώτο διάστημα θα σου είναι δύσκολο αλλά μετά θα τα καταφέρεις, προσωπικά λάτρευα την ζωή εκεί πέρα, είναι άλλης ποιότητας απ’ την Ελλάδα, καμία σχέση.
    Βέβαια θα περάσεις και την φάση που δεν θα ξέρεις κανέναν, που θα είσαι ολομόναχος σε μία ξένη χώρα με ανθρώπους άλλης νοοτροπίας… Είναι σαν μια μίνι-κατάθλιψη ώσπου να προσαρμοστείς στο περιβάλλον και να γνωρίσεις τους ανθρώπους.
    Αυτό που θέλω να σου πω εγώ είναι ότι τα πράγματα εκεί είναι δύσκολα και θέλουν πολύ-πολύ δουλειά και υπομονή, πολλοί θα σε απορίψουν, θα σε αμφισβητήσουν, θα σε υποτιμήσουν και θα χρειαστεί να τους αποδείξεις τι αξίζεις. Πολλοί φίλοι μου που έχουν πάει τα βρήκαν σκούρα και γύρισαν πίσω σαν βρεγμένες γάτες, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι με πολύ προσπάθεια και θέληση θα τα καταφέρεις.

    #67242

    Ανώνυμος

    Σε ευχαριστώ για την απάντηση. Έχω θέληση για δουλειά και είμαι πολύ υπομονετική και βολική σε ό,τι κάνω. Θέλω να φύγω ουσιαστικά για μια νέα αρχή και με ενδιαφέρει να δουλέψω και όλη μέρα για αρχή δε θα με πείραζε. Έχω αντοχές. Επίσης θέλω να φύγω να απομακρυνθώ από διάφορα άτομα. Εννοώ να μην είμαστε στην ίδια χώρα. Μερικοί άνθρωποι μου φέρονται σα σκουπίδι και δεν το αξίζω. Ενώ στην αρχή ήταν τόσο διαφορετικοί. Τέλος πάντων αν τα καταφέρω να βρω οτιδήποτε θα φύγω. Όπως είπα η επιβίωση για φαγητό είναι πολύ φθηνή για μένα αλλά τα υπόλοιπα φοβάμαι. Τα πάγια και λειτουργικά έξοδα.

    #67518

    Barolo
    Συμμετέχων

    Αγαπητή φίλη, σίγουρα θα χρειαστείς κάποια χρήματα για αρχή στην Αγγλία. Συνηθίζεται οι νέοι να μένουν με άλλα άτομα με ξεχωριστό δωμάτιο σε ένα μεγάλο σπίτι. Αυτό όπως και η ποιοτητα των κατοικιών γενικά ίσως σου κακοφανεί όταν έρχεσαι από Ελλάδα. Επίσης ακριβά είναι τα εισητήρια για συγκοινωνίες. Το σούπερ μάρκετ είναι φτηνό, σε επίπεδο Αθήνας. Τα υπόλοιπα έξοδα βατά. Για το κόστος ζωής κοίτα ενδεικτικά εδώ. Η αγορά εργασίας είναι αρκετά διαφανής, πιθανόν όμως να χρειάζεσαι εμπειρία/προσόντα. Για μισθούς ζαχαροπλάστη γενικά κοίτα ενδεικτικά εδώ. Θα σου πρότεινα να ψάξεις αγγελίες. Καλή τύχη!

    #67927

    Curious
    Συμμετέχων

    Συμφωνώ κι εγώ ότι θα πρέπει να έχεις κάποια χρήματα μαζί σου όταν πας Αγγλία. Να είναι σίγουρα αρκετά για μια προσωρινή διαμονή και φαγητό μέχρι να βρεις πού θα μείνεις πιο μόνιμα και για το πρώτο νοίκι/ εγγύηση. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να δώσεις κάποιο ποσό πριν φύγεις (εκτός αν κλείσεις διαμονή από εδώ). Αν μπορείς, συνιστώ να βρεις δουλειά πριν φύγεις, γιατί δεν ξέρεις πόσο καιρό θα πάρει και το κόστος ζωής είναι πολύ υψηλό (κυρίως η διαμονή).
    Αν δεν υπήρχε η καραντίνα θα σου έλεγα ότι το ποσοστό ανεργίας είναι μικρό και λογικά θα βρεις κάτι, αλλά με Brexit και επιπτώσεις καραντίνας δε νομίζω να μπορεί κανείς να προβλέψει πώς θα είναι τα πράγματα. Ας πούμε ότι δεν αλλάζει κάτι δραματικά. Σε δημοφιλείς περιοχές τα νοίκια είναι πολύ ακριβά και πολύ συνηθισμένη η συγκατοίκηση με 2 ή περισσότερα άτομα. Ενδεικτικές τιμές για Λονδίνο εδώ (μπορείς να αλλάξεις πόλεις αν έχεις μια ιδέα πού θα πας).
    Δε χάνεις κάτι να κάνεις μια αναζήτηση για το ποιες πόλεις είναι πιο φιλικές σε γκέι και ανοιχτές σχέσεις πριν πάρεις την απόφασή σου.

    #68370

    Ανώνυμος

    Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις. Να είστε καλά.

    #69478

    Μέντα
    Συμμετέχων

    Καλημέρα κι από μένα, παραθέτω την αποψάρα μου από εμπειρίες φίλων που έκαναν αυτό το βήμα τα τελευταία χρόνια.
    Από άποψη κόστους διαβίωσης, το Λονδίνο είναι πολύ ακριβό (ειδικά σπίτι και μετακίνηση), οπότε ίσως σε πρώτη φάση να είναι προτιμότερο να βρεις δουλειά έξω από το Λονδίνο. Θα είναι πιο “χωριό” τύπου (εξαρτάται και που έχεις μεγαλώσει βέβαια, υποκειμενικά είναι αυτά) αλλά πιο οικονομικό. Συν ότι όλοι σκοτώνονται για δουλειές στο Λονδίνο, άρα πιθανόν στις άλλες πόλεις να έχεις μικρότερο ανταγωνισμό. Για πρώτη δουλειά (δηλαδή προϋπηρεσία, εξάσκηση αγγλικών και αποταμίευση) ίσως σε βολέψει περισσότερο. Μπορείς αρχικά να ψάξεις δουλειά στην εστίαση (αν σε ενδιαφέρει η ζαχαροπλαστική), ή ταμίας, πωλητής κλπ για μια πρώτη επαφή με την χώρα και σιγά σιγά να ψαχτείς και στο αντικείμενό σου. Αν έχεις προϋπηρεσία ήδη σε κάτι, στόχευσε να βρεις δουλειά σε αυτό, γιατί θα είναι πιο εύκολο από το να σε πάρουν από άλλη χώρα και να σε εκπαιδεύσουν κιόλας.
    Η Αγγλία από άποψη αποδοχής διαφορετικότητας είναι πολύ διαφορετική από την Ελλάδα. Όχι επειδή όλα είναι ρόδινα, αλλά επειδή είναι τόσο πολυπολιτισμική που αφενός έχουν συνηθίσει να μην δίνουν σημασία στο τι συμβαίνει γύρω τους, αφετέρου θα βρεις κάθε καρυδιάς καρύδι. Οι περισσότεροι θα είναι κουλ έως αδιάφοροι, αλλά μπορεί να πέσεις και θύμα ομοφοβίας. Στο λέω κυρίως για να μην απογοητευτείς αν σου συμβεί. Δεν είναι ο κανόνας, γενικά σαν κουλτούρα είναι μέχρι και αυστηροί με τέτοιες συμπεριφορές.
    Τέλος, ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη αν γίνομαι αδιάκριτη, αλλά έχω την εντύπωση πως δεν είσαι σε top ψυχολογική κατάσταση. Η μετακόμιση στο εξωτερικό είναι συνήθως μεγάλο ζόρι ψυχολογικά και για αρκετό καιρό. Κατανοώ πως αυτή τη στιγμή ίσως το βλέπεις σαν μια διέξοδο από καταστάσεις που σε φθείρουν και σου ρίχνουν την ψυχολογία, αλλά προσπάθησε να πάρεις όσο πιο μετρημένες αποφάσεις μπορείς. Κάνε έρευνα, βάλε συγκεκριμένους στόχους, γενικά προσπάθησε να το αντιμετωπίσεις σαν μια δουλειά. Σαν να είναι αυτό η δουλειά σου για τους επόμενους μήνες. Όσο καλύτερη προετοιμασία κάνεις, τόσο πιο πιθανό είναι να μην μετανιώσεις την απόφασή σου και να μην σε πάρει από κάτω. Θα νιώσεις πιο δυνατή, ίσως ανέβει και η αυτοπεποίθησή σου.
    Καλή τύχη και ενημέρωσέ μας πώς τα πας! 🙂

    #69637

    Ανώνυμος

    Σε ευχαριστώ Μέντα για την απάντηση. Έχεις δίκιο για την ψυχολογική μου κατάσταση. Η φυγή στο εξωτερικό είναι για μια νέα αρχή γενικά για όλα για εμένα. Αν τα καταφέρω κάποια στιγμή θα το κάνω. Μου συνέβησαν πολλά που πρέπει να κάνω εδώ και δε βλέπω να φεύγω σύντομα. Μακάρι να τα καταφέρω κάποια στιγμή να φύγω από αυτήν τη χώρα.

    #69672

    Marialadelbarrio
    Συμμετέχων

    Κατά τη γνώμη μου, αν νιώθεις πως η κατάσταση δεν πάει άλλο, όπου κι αν μένεις, αξίζει να ρισκάρεις μια νέα αρχή σε άλλο μέρος. Θεωρώ ότι αν έχεις κάπου να γυρίσεις δε χρειάζεται να πολυσκέφτεσαι τα χρήματα, το πολύ πολύ να μη σου βγει και να επιστρέψεις – θα είναι σαν να πήγες διακοπές με μια μικρή καβάτζα για τα εισιτήρια επιστροφής.

    Το πρώτο που θα χρειαστεί να κάνεις είναι να μεταφράσεις όσα διπλώματα έχεις, μεταφράσεις επικυρωμένες από δικηγόρο γίνονται δεκτές. Έπειτα, το σημαντικότερο: να έχεις πλάνο για εύρεση εργασίας ή καλύτερα να προσπαθήσεις να βρεις πριν πας. Όσο δεν έχεις εργασία, μπορεί να δυσκολευτείς να βρεις σπίτι ή να βρεις μόνο με ακριβό ενοίκιο.

    Μπορείς να ξεκινήσεις έρευνα για εργασία και σπίτι σε φτηνές πόλεις εκτός και όσο γίνεται πιο μακριά από το πανάκριβο Λονδίνο. Στο job centre κάθε περιοχής έχουν χρήσιμες πληροφορίες (λίστες με site αγγελιών, γραφεία εύρεσης εργασίας, συμβουλές για βιογραφικό κλπ). Με μια αναζήτηση με τη λέξη jobs σε ομάδες του facebook θα βρεις πάρα πολλές σχετικές ομάδες, μπορείς να γραφτείς, να ρωτήσεις ή να βάλεις αγγελία ότι ψάχνεις άμεσα εργασία. Αν θέλεις να βρεις κάτι γρήγορα μέχρι να ορθοποδήσεις προτείνω να δεις εδώ:
    https://www.amazon.jobs/en-gb/landing_pages/warehouse-operative
    https://www.homeinstead.co.uk/vacancies

    Πριν κάνεις αιτήσεις καλό είναι να έχεις αγγλικό αριθμό τηλεφώνου, για να μπορούν να σε καλούν (πολλές φορές οι κλήσεις προς εξωτερικό δεν τους επιτρέπονται / είναι μπλοκαρισμένες) και επίσης δημιουργεί την εντύπωση ότι είσαι ήδη εκεί ή τουλάχιστον δείχνει ότι το έχεις πάρει στα ζεστά. Προτείνω για αρχή αριθμό και σύνδεση μέσω skype ή αν μπορείς κάρτα με αγγλικό αριθμό χωρίς πάγιο στο κινητό για να δέχεσαι μηνύματα.

    Όταν φτάσεις, με την πρώτη ευκαιρία να κλείσεις ραντεβού για αριθμό ασφάλισης (https://www.gov.uk/apply-national-insurance-number) που ενδεχομένως να πάρει λίγο καιρό μέχρι να έρθει και να κλείσεις ραντεβού στο job centre της περιοχής για να φτιάξουν / διορθώσουν το βιογραφικό σου. Όμως, μην περιμένεις μόνο στέλνοντας βιογραφικά, προσπάθησε να έχεις προσωπική επικοινωνία και επίσης κυνήγησε τις αιτήσεις που κάνεις με λιτά email ανά τακτά διαστήματα.

    Αν έχεις δουλειά η αναλογία έσοδα-έξοδα είναι εντάξει. Τα σπίτια είναι επιπλωμένα και προσωπικά θεωρώ ότι είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση από ό,τι στην Ελλάδα. Η συγκατοίκηση είναι η οικονομικότερη λύση και γενικά είναι εντάξει αν μένεις με άλλους εργαζόμενους. Σουπερμάρκετ και καταστήματα βρίσκεις φτηνά με καλές προσφορές και υπάρχουν site με κουπόνια ή επιστροφή χρημάτων για καλύτερες τιμές. Οι συγκοινωνίες είναι ακριβές, αλλά όχι απαγορευτικές και για κοντινές αποστάσεις μπορείς να κάνεις ποδήλατο. Επίσης, βρίσκεις φτηνά μεταχειρισμένα αυτοκίνητα.

    Εύχομαι να καταφέρεις το καλύτερο για σένα, όμως ακόμα και αν γυρίσεις θα έχεις κερδίσει εμπειρίες και φυσικά μπορείς να προσπαθήσεις περισσότερες φορές μέχρι να πετύχεις.

    #69756

    Ανώνυμος

    Marialadelbarrio επίσης σε ευχαριστώ για την απάντηση. Και τόσο χρήσιμες πληροφορίες.

    #73809

    Ανώνυμος

    Καλησπερα Ανωνυμε/η. Σε ενδιαφερει ακομα το θεμα να πας στην Αγγλια? Δεν ισχυουν αναγκαστικα ολα οσα ειπαν οι προλαλισαντες.

    #74044

    Μπούκλακι
    Συμμετέχων

    Θα σου μιλήσω με βάση την εμπειρία μου ζώντας εδώ 4 χρόνια.
    Σίγουρα θες κάποια χρήματα για να ξεκινήσεις (εισιτήρια, προκαταβολές για το νοίκι, πρώτο/α νοίκι/α, έξοδα για φαγητο, σεντόνια, πετσέτες, κλπ), αλλά αν είσαι αποφασισμένη αυτά είναι απλά διεκπεραιωτικά.
    Το θέμα της γλώσσας μην σε αγχώνει τόσο γιατί ο καλύτερος τρόπος να μάθεις μια γλώσσα είναι να ζεις στη χώρα. Αν καταλαβαίνεις τα βασικά θα είναι ακόμα πιο εύκολο.
    Όσο αναφορά το κόστος διαβίωσης είναι πολύ διαφορετικό απο την Ελλάδα. Σούπερ μάρκετ μπορείς να βρεις απο πολύ φθηνό (lidl, aldi κλπ) εώς πολύ ακριβό και ενδιάμεσα. Δωμάτια για να νοικιάσεις πάλι το ίδιο (το μικρό διαμέρισμα είναι πολύ ακριβό να συντηρηθεί από ένα μόνο άτομο)απλά εξαρτάται απο το τι θα θυσιάσεις για να βρεις κάτι στο μπάτζετ σου.
    Αυτό που είναι ίσως το πιο σημαντικό που πρέπει να σκεφτείς πριν έρθεις είναι το ΠΟΥ θα έρθεις. Το Λονδίνο είναι η “προφανής” επιλογή ως πρωτεύουσα της χώρας αλλά ταυτόχρονα είναι και η πιο ακριβή επιλογή. Ανταυτού θα μπορούσες να δεις κάποιες πιο μικρές πόλεις κοντά στο Λονδίνο (αν είσαι αποφασισμένη ότι εκεί θες να καταλήξεις, θα ήταν πιο εύκολο να ξεκινήσεις απο μια πιο μικρή πόλη) πχ Reading, Bracknell, Oxford, Basingstoke, Guilford που είναι (λίγο) πιο οικονομικές από το Λονδίνο, αλλά ταυτόχρονα πολύ κοντά (πχ. μένω στο Reading που είναι 25 λεπτά μακρία απο το κέντρο του Λονδίνου), αλλά θα βρεις δουλειά πιο εύκολα, θα σε βοηθήσουν να νιώσεις πιο άνετα στον καινούργιο τρόπο ζωής και θα έχεις καλύτερη ισορροπία μισθού-εξόδων.
    Αν έχεις κάποια απορρία μετά χαράς να διευκρινίσω.

Επισκόπηση 12 δημοσιεύσεων - 1 έως 12 (από 12 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.