Αυτό το θέμα περιέχει 48 απαντήσεις, έχει 14 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Buck 2 μήνες, 1 εβδομάδα πριν.

Επισκόπηση 5 δημοσιεύσεων - 46 έως 50 (από 50 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #49643

    AllesGoed
    Συμμετέχων

    Καλά τέλειο το auticon! Κάπου είχα διαβάσει ότι οι 10 καλύτεροι debuggers της silicon valey είναι όλοι αυτιστικοι (και πλουσιοι)! Ποιός ξέρει τι είδους δουλειές θα υπάρχουν σε 15 χρόνια.

    #71259

    Buck
    Συμμετέχων

    Βλέπω ξαφνικά όπως σερφάρω το θέμα στο Φόρουμ και σκέφτομαι πως τελικά όλοι εμείς οι γονείς που έχουμε διαφορετικά παιδιά περνάμε από το ίδιο κόσκινο… Σκεφτηκα κι εγώ λοιπόν να μοιραστώ κι εγώ τη δική μου εμπειρία, για τη ζωή μας (εμένα,του συζύγου και του παιδιού μας) με ένα διαφορετικό παιδί.. Είχα μια υπέροχη εγκυμοσύνη, ήμουν δραστήρια και χαρούμενη, φοβισμένη και αισιόδοξη για το μέλλον και 2 χρόνια μετά είμαι ακόμη έτσι! Ο σύζυγος ήταν χήρος πριν το γάμο μας και ο γιος του από την προηγούμενη σύζυγο “έφυγε” επτά μηνών από τη ζωή στη θερμοκοιτίδα… Όταν γεννήθηκε η μικρή μας,μπήκε κι αυτή στη θερμοκοιτίδα για τριανταδύο ημέρες λόγω περιγεννητικής ασφυξίας- υποξίας. Έκανε σπασμούς και μπήκε σε τεχνητή καταστολή. Όταν οι γιατροί μας ανακοίνωσαν τα δυσάρεστα (γι’αυτούς) εγώ από ένστικτο ίσως, δεν τους πίστεψα καθόλου! Τους το είπα αλλά η απάντησή τους ήταν αποθαρρυντική… Όταν ήρθε σπίτι το αγγελούδι μας, με έντονα πλέον κινητικά προβλήματα (η διάγνωσή της είναι εγκεφαλική παράλυση), τον πέμπτο μήνα ζωής ανέπτυξε συμπτώματα άτυπου συνδρόμου Ουεστ (βρεφικοί σπασμοί). Η νευρολόγος μίλησε για μόνιμη εγκεφαλική βλάβη, νοητική στέρηση, μονιμα και βαριάς μορφής κινητικά προβλήματα(δεν θα περπατήσει ποτέ πχ) και οτι είναι πιθανό να μείνει ακόμη και φυτό… Ταλαιπωρήθηκε και πήγε πίσω η ανάπτυξή της, αλλά και πάλι εγώ ένοιωθα πως όλα θα πάνε καλά για το κορίτσι μας… Και όντως πήγαν! Ξεπέρασε τον κίνδυνο και πήραμε εξιτήριο από το νοσοκομείο όταν μπήκε στον έβδομο μήνα… Νοσηλεύτηκε και άλλες δύο φορές, με ατελείωτες εξετάσεις και μαγνητικές, φάρμακα κλπ. Οι γιατροί της ακόμη απορούν! Αυτό το παιδί τώρα στα δύο πλέον μπορεί να γελάει, να προσπαθεί να καθήσει, να περπατήσει, να προσπαθεί να φάει και να πιεί όπως όλα τους (έχουμε ακόμη μικροπροβλήματα με τη στοματοκινητική) και τα καταφέρνει περίφημα! Η νευρολόγος που την παρακολουθεί ακόμα ξύνει το κεφάλι της… Όσο για τους κακομοίρηδες που λυπούνται εμένα και τον άντρα μου? Ιδού η έξοδος από τις ζωές μας! Έχουμε ακριβώς τα ίδια προβλήματα με όλους, πχ πότε λήγει η ΔΕΗ, τελείωσε το γάλα κλπ. Ευτυχώς οι συγγενείς μας και οι φίλοι δεν κάνουν διακρίσεις, δεν κουνάνε το κεφάλι, δεν μας λυπούνται και χαίρονται για την νέα προσθήκη στην οικογένεια και το γιορτάζουν μαζί μας! Μάλλον είμαι μια πολύ, πολύ τυχερή μωρομάνα….

    #71296

    AllesGoed
    Συμμετέχων

    Καλώς την Buck! Τι να πω συγχαρητήρια ειλικρινά! Είσαι ένα αστέρι που μεγαλώνει ένα στερακι! Έφτασες ενστικτωδώς σε επίπεδο ηρεμίας και αισιοδοξίας αυτοματα ενώ οι περισσότερες θέλουμε χρόνια για να φτάσουμε σε αυτήν την κατάσταση που περιγράφεις. Εμένα τουλάχιστον μου πήρε ένα χρόνο γεμάτο. Τώρα με πιάνω καμία φορά να νιώθω και πλεονεκτικα (από μέσα μου φυσικά δεν τρυγυρναω με περίλυπος ύφος να λέω στις μαμάδες νευτοτυπικων παιδιών “αχ το παιδάκι σας είναι τυπικής αναπτυξης; μετριότητα δηλαδη;” χαχαχα).

    #71346

    Buck
    Συμμετέχων

    Έτσι ακριβώς… Όταν άκουσα άλλες μαμάδες να μου περιγράφουν τις εμπειρίες με τα παιδιά τους, ειλικρινά πήρα θάρρος να συνεχίσω να ονειρεύομαι! Έβλεπα το δικό μου παιδί, τα δικά τους,τις ίδιες και πραγματικά χαιρόμουν για το παρεάκι που κάναμε μαζί! Κανείς πότε δε μου κούνησε το κεφάλι συγκαταβατικά και ίσως γι’αυτό να είναι έτσι τα πράγματα για μας… Όσοι γνωστοί όμως είχαν όρεξη για ‘συμπάθεια’ πήραν πόδι άμεσα… Δεν έχουν θέση στη ζωή μας άνθρωποι που μας κάνουν να αμφιβάλλουμε για την ευτυχία μας. Οι δυσκολίες που συναντάμε καθημερινά είναι λιγάααακι διαφορετικές ή και περισσότερες από αυτές που συναντά συνήθως ο μέσος γονιός, αλλά και τί μ’αυτό; Εγώ κοιμάται ήσυχη τα βράδια…

    #71383

    Φούστα Κλαρωτή
    Συμμετέχων

    Buck, σε ευχαριστώ που το μοιράστηκες! Με έκανες να χαμογελάσω, φαντάσου πόσο αστέρια είναι και μάνα και κόρη!

Επισκόπηση 5 δημοσιεύσεων - 46 έως 50 (από 50 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.