Τοποθέτηση ετικέτας: ,

Αυτό το θέμα περιέχει 27 απαντήσεις, έχει 15 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Velay 2 μήνες, 1 εβδομάδα πριν.

Επισκόπηση 14 δημοσιεύσεων - 16 έως 29 (από 29 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #45803

    Μπουρμπουλήθρα
    Συμμετέχων

    Εγώ γέννησα χωρίς επισκληρίδιο. Ο τοκετός μου κράτησε 9 ώρες και μόνο προς το πολύ τέλος ο πόνος ήταν πολύς, σαν έντονος πόνος περιόδου. Πιο σωστά, θα έλεγα ότι δεν είναι η ένταση του πόνου που ενοχλεί αλλά η συχνότητα. Στο τέλος οι συσπάσεις είναι πολύ κοντά η μία με την άλλη και για αυτό νιώθεις περισσότερη δυσφορία.

    #46983

    TER
    Συμμετέχων

    Γεια και πάλι
    Να δηλώσω εξαρχής ότι είμαι κατά του πόνου. Έκανα μαθήματα ανώδυνου αλλά το ωδινομετρο άλλα έλεγε κι εγώ άλλα ένιωθα. ΕΓΩ θα περιέγραφα τον πόνο ως εξοντωτικό (παραμιλούσα από νωρίς για σύννεφα;;). Η επισκληρίδιος ήταν θαυμάσια εμπειρία και στήνω άγαλμα στους Waldo B. Edwards, James L. Southworth και Robert A. Hingson. Χρόνια αργότερα έμαθα ότι δεν αντιλαμβάνονται όλα τα σώματα τον πόνο ίδια.

    #47134

    Velay
    Συμμετέχων

    Σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις. Είναι πολύ περίεργο, όντως ο καθένας το περιγράφει διαφορετικά. Μου φαίνεται στο τέλος θα το ρίξω κορώνα επισκληρίδιο, γράμματα φυσική.

    #48032

    Ανώνυμος

    Η σύζυγός μου ήθελε να γεννήσει με φυσικό τρόπο. Ούτε καν φυσιολογικό δηλαδή. Σε περίπτωση που κάποιος δε γνωρίζει, στην πρώτη περίπτωση η γέννα πραγματοποιείται χωρίς φάρμακα, ενώ στη δεύτερη μπορεί να γίνει εισαγωγή φαρμάκου (π.χ. να γίνει επισκληρίδιος). Οπότε ήταν αρνητική στη χρήση επισκληριδίου. Ωστόσο, ήταν τέτοιοι οι πόνοι που όσο κι αν προσπάθησε να τους υπομείνει, κάποια στιγμή δεν άντεξε. Η επισκληρίδιος βοήθησε πολύ στο να χαλαρώσει και να προχωρήσει πιο ομαλά η διαδικασία του τοκετού.

    Εγώ ήμουν μαζί της όλη μέρα. Όταν ήρθε η ώρα να γεννήσει, μπήκα μαζί της στην αίθουσα εξωθήσεων. Καθόμουν σε μια γωνία από πίσω, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα να βλέπω ό,τι βλέπουν οι γιατροί. Αν θέλεις και εσύ και ο σύζυγός σου να είναι μέσα εκείνη την ώρα, να ξέρετε και οι δύο ότι η εμπειρία είναι μοναδική. Θα ήθελα πολύ να την ξαναζήσω κάποια στιγμή.

    Όσον αφορά τον ύπνο, είμαι υπέρ της συγκοίμησης διότι θεωρώ πως καλύπτει συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού. Πιστεύω πως από μόνο του θα δείξει με κάποιο τρόπο ότι είναι έτοιμο να πάει στο δωμάτιό του. Αυτό το κρίνω και από το πώς μεγάλωσα εγώ.

    #48306

    margkw
    Συμμετέχων

    Γεια σου Velay και με το καλό! Τι ωραίες απαντήσεις έχουν δώσει όλοι!
    Εγώ έχω ένα κοριτσάκι 5 μηνών.Την κοιμίζω ακόμα στο λίκνο, δίπλα στο κρεβάτι μας.Εκεί ξεκινά τον ύπνο της. Γύρω στις 6-7 το πρωί , αν ξυπνήσει για να φάει, την παίρνω στο κρεβάτι μας και την θηλάζω σε ξαπλωτή στάση μιας και είμαι νυσταλέα ακόμη, ενώ εκείνη κοντεύει να ξυπνήσει..Ετσι στην αγκαλιά μου κοιμάται κι εκείνη με το που θα φάει και κερδίζουμε κανα 2ωρακι ύπνου ακόμα.
    Το πιο σημαντικό για μένα σε ό,τι έχει να κάνει με τον υπνο, είναι η ρουτίνα..Πριν ξεκινήσω να ακολουθώ μια συγκεκριμένη ρουτίνα ύπνου για τη μικρή (μπανιο, μασαζακι, θηλασμος, νανουρισμα) δεν κοιμόταν πριν τις 12. Με επιμονή και στηριξη καιαπό τον άντρα μου εχουμε καταφέρει να ξεκινάμε τις διαδικασίες στις 8 και να κοιμάται ως τις 9..Και το μωράκι ξεκουράζεται και εμείς κερδίζουμε λίγο ποιοτικό χρόνο οι δυο μας.
    Όσο για τους πόνους δεν εχω να σου πω τίποτα.Με πρόκληση μπήκα, δεν πόνεσα ποτέ και έκανα καισαρική. 🙂
    Με το καλό να δεχτείς το μωρούλι σου

    #51920

    Ferenikei
    Συμμετέχων

    Καλημέρα και με το καλό.
    Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τις προλαλησασες. Όχι συγκοιμηση στο ίδιο κρεββάτι, όπου και να ρωτήσεις θα βρεις ότι κατηγορείται ως Νο 1 αιτια για ΣΑΒΘ.
    Αν έχεις αρκετά μεγάλη κρεβατοκάμαρα μπορείς να βάλεις δίπλα στο κρεββάτι σας την κούνια/ λίκνο και να έχεις με ενα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και το έχεις δίπλα και είναι ασφαλές. Εγώ θα έτρεμα μην το πλακωσω στον ύπνο μου.
    Βέβαια το παίρνω στο διπλό να το ταΐσω μέσα στη νύχτα και πολλές φορές αποικοιμιεται στην αγκαλιά μετά, κατά τη διαδικασία ρεψιματος, αλλά πάντα επιστρέφει στην κούνια του. Ή μπορεί να το πάρουμε λίγο ανάμεσά μας τα πρωινά αν είναι ανησυχούλης, αλλά πάντα είμαστε ήδη ξύπνιοι.
    Και ναι, έχει τύχει να κλαίει ασταμάτητα από νωρίς το βράδυ μέχρι τις πέντε το πρωΐ από κολικούς. Οπως και κάποιες φορές κοιμάται σερί πενταωρο μέσα στη νύχτα.
    Για φυσιολογικό τοκετό δεν έχω να πω πολλά, αν δεν έκανα καισαρική δε θα ζούσε τώρα. Αλλά οι πόνοι μετά την καισαρική για κάποιες είναι αμελητέοι, εγώ ήθελα να πεθάνω τις πρώτες 48 ώρες. Δεν υπάρχει πονομετρο και δεν πονάνε όλες το ίδιο.
    ΜΗΝ μπείτε στο τριπακι του ντε και καλά θηλασμού. Η προτεραιότητα είναι να τρώει το παιδί και να είναι και η μαμά καλά. Αν πετύχει ο θηλασμός έχει καλώς, αν δεν πετύχει μην έχεις ενοχές και μη ζοριζεις ούτε το μωρό ούτε τη μαμά. Το παιδί δεν το κάνουμε για να ζήσει και να μεγαλώσει καλά;
    Βρες παιδίατρο πριν γεννηθεί. Θα θέλει να το δει λίγες μέρες μετά την γέννα. Καλό ειναι να έχει viber.
    Αφουγκρασου τις ανάγκες του μωρού. Το τρίωρο ας πούμε που λένε για τάισμα είναι guideline όχι νόμος. Δεν είναι ρομπότ προγραμματισμένο να πεινάει ανά τρίωρο. Και δεν κλαίει πάντα επειδή πεινάει, μπορεί να πονάει, να ζεσταίνεται, να κρυώνει. Τον πρώτο καιρό μαντευεις, δεν έχει εγχειρίδιο.Θέλει αγάπη και υπομονή και από τους δυο.
    Με το καλό να σας έρθει το αστεράκι

    #69688

    Afropsaro
    Συμμετέχων

    Γεια χαρά.
    Δεν είμαι ούτε μανούλα ούτε πατέρας, έχω ωστόσο ερώτηση για εσάς εδώ. Η μικρή μου αδερφή μετακόμισε πρόσφατα στην Αθήνα. Ακόμα πιο πρόσφατα έμαθε πως είναι έγκυος στο πρώτο της παιδί. Προσπάθησε εν μέσω καραντίνας να βρει γιατρό που να της εξηγήσει τι στο καλό να κάνει από εδώ και πέρα καθώς καμία γνώση επι του θέματος δεν έχει. Έψαξε στο Ίντερνετ για κριτικές, βρήκε έναν γυναικολόγο με καλή «βαθμολογία», έτρεξε σε αυτόν.
    Να μην τα πολυλογώ μάπα το καρπούζι, την άγχωσε καθώς της είπε πως έχει κολπίτιδα, φαίνεται ανασφάλιστη στο σύστημα (πρόβλημα με το ΙΚΑ, το λύνει) και πως έχει ένα σωρό εξετάσεις να κάνει που θα της στοιχίσουν το πρωτότοκο της, την χρέωσε ένα ωραιότατο 60αρι και την αποχαιρέτησε ευχαριστημένος.

    Έκλεισε ραντεβού στο Έλενα, την εξέτασαν εκεί, της είπαν πως δεν έχει κολπίτιδα και πως απλά άλλαξε το ph της περιοχής λόγω της εγκυμοσύνης. Της είπαν και αλλά πολλά αλλά το θέμα είναι πως λόγω του μεγάλου όγκου ανθρώπων που περίμεναν για εξέταση όλα γίνονται βιαστικά χωρίς επεξηγήσεις. Επίσης κάθε φορά που κλείνεις ραντεβού δεν έχεις ιδέα ποιος θα σε εξετάσει καθώς αλλάζουν οι γιατροί ανα βάρδια.

    Η ερώτηση: Γνωρίζετε κάποιο αξιόλογο μαιευτήρα που να έχει δικό του ιατρείο και να ξεγεννα σε δημόσιο νοσοκομείο ; Είναι τρελό όνειρο αυτό; Οποιαδήποτε συμβουλή καλοδεχούμενη.

    Μέχρι τώρα οι προτάσεις της Αμπακοινοτητας μόνο μεγάλη ικανοποίηση έχουν προσφέρει σε εμένα, γι αυτό σας σκέφτηκα και τώρα !

    #69825

    wtfn
    Συμμετέχων

    Καλησπέρα! Νομίζω εξακολουθεί να μην επιτρέπεται να διατηρεί ιδιωτικό ιατρείο κάποιος γιατρός του δημοσίου. Ο δικός μου μπορούσε γιατί ήταν πανεπιστημιακός -έχει πεθάνει. Ίσως μπορεί να βρει κάποιον αντίστοιχο. Τις εξετάσεις τις έκανα στο Αρεταίειο όπου έμεινα πολύ ευχαριστημένη. Οι ώρες των ραντεβού τηρούνταν πάντα και όσες φορές πήγα για κάτι έκτακτο πχ οξύ πόνο, αιμορραγία εξυπηρετήθηκα άμεσα. Με το καλό το μωράκι!!

    #70373

    Between Worlds
    Συμμετέχων

    (Κοίτα να δεις, δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι θα έκανα σχόλιο σε τέτοιο θέμα.)

    Τα περισσότερα νοσοκομεία έχουν απογευματινά ραντεβού με χρέωση, αν και δεν είμαι σίγουρη τι ισχύει στις εγκυμοσύνες. Στα πρωινά ραντεβού, μπορείς να ρωτήσεις τη γιατρό (εφόσον μείνεις ευχαριστημένη) πότε εξετάζει. Οπότε. θα έχεις το νου σου να κλείνεις ραντεβού Πέμπτες π.χ. που θα είναι εκεί εκτός αν τύχει κάτι.

    Ιδιωτικά, είναι το οικονομικό θέμα, αλλά συνήθως έχεις το χρόνο στο ιατρείο, για να καταλάβεις καλύτερα τι έχεις.

    Στα εξωτερικών ιατρείων, αλλά έχει πολύωρη αναμονή και ταλαιπωρία και κυνήγι να κλείσεις ραντεβού και να μιλήσεις με γιατρό, γιατί έχει κόσμο. Επίσης, τώρα με τον κορωνοϊό, κάποια νοσοκομεία είναι αναφοράς, είναι κάπως επικίνδυνο (κατά την ταπεινή μου άποψη).

    #71956

    tzel tze
    Συμμετέχων

    Δεν γνωρίζω αν γιατροι με δικά τους ιατρεία μπορούν να προγραμματίσουν τοκετούς σε δημόσια νοσοκομεία ! Ο δικός μου γιατρός είναι στον κορυδαλλό ! Θα γεννήσω στο Ιασώ όπου ανήκει αλλά ωστόσο ανήκει και στο Τζάνειο που είναι δημόσιο! Πάντως το καλύτερο που έχει να κάνει είναι η αδερφή σου είναι να βρει κάποιον γυναικολόγο σε δικό του ιατρείο να παρακολουθεί την εγκυμοσύνη της που είναι αυτό που επείγει και για τον τοκετό το συζητάει ξαι με τον γιατρό για κάποια μέση λύση!

    #75019

    Ferenikei
    Συμμετέχων

    Θα ήθελα να συμπληρώσω σε όλα τα παραπάνω ότι εμείς καταλήξαμε σε τοποθέτηση κούνιας μέσα στο δικό μας δωμάτιο. Τουλάχιστον μέχρι τους πρωτους έξι μήνες ζωής ή μέχρι τον πρώτο χρόνο. Τόσο για την πιθανότητα ΣΑΒΘ όσο και για ευκολία στα νυχτερινά ταισματα. Μετά πάει στο δικό του δωμάτιο.
    Αλλά δεν κοιμάται στο κρεββάτι μας, τον παίρνουμε μόνο για παρηγοριά σε εφιάλτες/ασθένεια και για παιχνίδι, αφού ξυπνήσουμε όλοι το πρωΐ.

    #77202

    Velay
    Συμμετέχων

    Α, και η γέννα τελικά, καισαρική!

    #77201

    Velay
    Συμμετέχων

    Παιδιά ήθελα να πω ευχαριστώ και πάλι, συγνώμη που χάθηκα, πλέον κοντεύει να χρονίσει το παιδί. Τελικά όλα πήγαν ακριβώς αντίθετα από ότι περίμενα!! Μας βγήκε ανεξάρτητος από κούνια ο μικρός. Τους πρότους μήνες κοιμόταν στην κούνια δίπλα στο δωμάτιο μας, στο κρεββάτι μας δεν μπορούσε να κοιμηθεί! Σε κάποια φάση άρχισε να ξυπνάει με τον παραμικρό θόρυβο και να γκρινιάζει, τον πήγαμε στο δωματιό του και κοιμάται σαν κούτσουρο!! Δεν είναι καθόλου της αγκαλίτσας, εκτός αν έχει πυρετό!

    #78041

    Marialadelbarrio
    Συμμετέχων

    Μόλις διάβασα τον τίτλο και το μυαλό μου πήγε συνειρμικά στο μπαμπούλα (σε πληθυντικό οι μπαμπούλες… καταλαβαίνετε! 😆😆😆😆), μου πήρε λίγα δευτερόλεπτα να συνέλθω! Velay, να χαίρεστε τον μικρό σας και οι υπόλοιπες/-οι τα παιδάκια σας!

Επισκόπηση 14 δημοσιεύσεων - 16 έως 29 (από 29 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.