Τοποθέτηση ετικέτας: 

Αυτό το θέμα περιέχει 10 απαντήσεις, έχει 8 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Μιμομι 1 εβδομάδα, 2 μέρες πριν.

Επισκόπηση 11 δημοσιεύσεων - 1 έως 11 (από 11 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #46808

    peanuts8965
    Συμμετέχων

    Παιδιά,
    Εμείς πρόσφατα το αποφασίσαμε γιατί μου προέκυψε εμένα μια πρόταση για δουλειά και ψαχνόμαστε και για το σύντροφό μου να βρούμε κάτι. Αυτό που όμως μας έχει σοκάρει απίστευτα είναι οι αντιδράσεις που έχουμε από τον κοινωνικό μας κύκλο..
    Από τη μια έχουν υπάρξει αυτοί που φαίνεται ότι μας στηρίζουν-έμπρακτα κιόλα-οικογένεια, πολύ κοντινοί φίλοι κτλ, αλλά από την άλλη έχουμε πάρει και κάποιες πολύ εξτρίμ αντιδράσεις από “κοντινούς” υποτίθεται συγγενείς/φίλους που στο άκουσμα της απόφασης μας έχουν αντιμετωπίσει με θυμό (!), ένταση, έχουν προδικάσει το αποτέλεσμα (ότι φυσικά όλα θα πάνε χάλια και εννοείται τινάζουμε τις ζωές μας στον αέρα πηγαίνοντας σε μια άλλη χώρα) και ότι εννοείται οτι με την απόφασή μας αυτή ακυρώνεται (!) η δημιουργία οικογένειας (wtf?) και ότι πετάμε την μέχρι τώρα προσπάθεια χρόνων στα σκουπίδια..
    Προφανώς δεν περιμέναμε απ’ όλους να είναι υποστηρικτικοί, αλλά επίθεση δεν περιμέναμε-δεδομένου ότι δεν επηρεάζεται πουθενά η καθημερινότητά τους από τις δικές μας αποφάσεις..Σχεδόν έχουν προδικάσει οτι θα χωρίσουμε γιατί θα χρειαστεί να μείνουμε ξερώ γω κανά μήνα χώρια…
    Και σας ρωτάω, είναι αυτές οι αντιδράσεις φυσιολογικές? Τις αντιμετωπίσατε κι εσείς?

    #46815

    Snooppii
    Συμμετέχων

    Έχω μεγαλώσει στο εξωτερικό και μάλιστα στην Αφρική. Η μαμά μου έφυγε με τον μπαμπά μου στα 23 και τελικά έκατσε αυτό κόστισε στους γονείς της και κάποιο φίλοι της απομακρύνθηκαν πολύ. Παντρεύτηκαν κάνανε εμάς τους 3 και οι δυσκολίες τους φέρανε ακόμα ποιο κοντά επειδή δεν είχαν κανέναν εκτός ο ένας τον άλλον. Σήμερα μετά από 23 χρόνια γάμου είναι καλύτερα από ποτέ. Οπότε άμα το νιώθετε μην ανησυχείτε και στους υπόλοιπους ξυδακι (εντελώς δικιά μου άποψη, εννοώ είναι η καρααποψαρα μου)

    #46848

    peanuts8965
    Συμμετέχων

    Καλά προφανώς ξυδάκι και προφανώς ο καθένας θα πει τη βλακεία του, χωρίς φίλτρο, αλλά μας σόκαρε η ακρότητα κι αναρωτιόμουν αν είναι ο μέσος όρος ή αν πέσαμε εμείς σε ούγκανους…

    #46887

    Thereisalwayshope11
    Συμμετέχων

    Δεν είστε οι μόνοι, δυστυχώς. Εμάς όταν φύγαμε για Αγγλία κάποιοι μας την είπαν γιατί λέει δεν καθόμαστε στην Ελλάδα να παλέψουμε για τον τόπο αλλά βρίσκουμε την άκουσον-άκουσον έυκολη λύση του εξωτερικού! Και ότι λέει εάν αγαπούσαμε την πατρίδα μας δεν θα φεύγαμε στα δύσκολα. Ο καθένας το χαβά του!

    #46892

    Snooppii
    Συμμετέχων

    Νομίζω ότι ποιο πολύ το λένε από νευρά που θα σας χάσουν η από ζήλια που σας δίνετε αυτή η ευκαιρία, νομίζω ότι στους περισσότερους συμβαίνει.

    #47373

    Cycling in the rain
    Συμμετέχων

    Κοίτα με βάση την εμπειρία μου διαφοροποιω την αντίδραση των γονιών από αυτή φίλων/γνωστών/λοιπών συγγενών:
    Γονείς: οι γονείς στην Ελλάδα έχουν μια τάση να αγκιστρωνονται σε παιδιά και εγγόνια , φτιάχνουν σενάρια και σχέδια για το μέλλον με βάση τις δικές τους προσδοκίες. Αντί για επίθεση υπάρχει και έμμεσος συναισθηματικός εκβιασμός. Οι γονείς μου το ξεπέρασαν γρήγορα. Τα πεθερικά μου ακόμα δε λεν να το συνειδητοποιήσουν. Όταν δε αγοράσαμε το σπίτι, ακούσαμε και ένα παροξυσμό γκρίνιας αντί για ευχές.
    Από τους λοιπούς γενικά είχαμε πολύ συμπαράσταση. Υπήρξαν περιπτώσεις που οι αντιδράσεις μας ξάφνιασαν αλλά δε δώσαμε σημασία. Αυτό που δε μείναμε να παλέψουμε μας το είπαν μερικοί, αλλά είχαμε τόσα επιχειρήματα που καταλήγαμε να λέμε να φύγετε και σεις να σωθείτε.
    Εφοσον η σχέση σας είναι δυνατή μια απόσταση λίγων μηνών δε θα είναι εμπόδιο.

    #47878

    Α, και θα πω το θεϊκό σχόλιο της γλυκιάς θείας μου, που όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια: “Κι ο γιος του ψαρά πήγε (στη Γερμανία) και δεν τα κατάφερε, γιατί να τα καταφέρετε εσείς;”. Εγώ Αϊκίντο.

    #47877

    Αααχ πόσο παρόμοιες εμπειρίες έχουμε όλοι… Εμάς οι καλοί μας φίλοι στεναχωρήθηκαν που θα μας χάσουν, αλλά μας κατάλαβαν. Μια φίλη-φίδι μας είπε μέσα στα μούτρα μας προδότες, που δεν καθόμαστε να δουλέψουμε στην Ελλάδα και προτιμάμε την εύκολη(!) λύση του εξωτερικού (όπως ειπώθηκε και παραπάνω, η ίδια ατάκα. Πού τις μαθαίνουν; ).

    Αυτό που πλήγωσε εμένα προσωπικά ιδιαίτερα, ήταν ότι μία φίλη μου με το που έφυγα, με ξεγραψε τελείως… Το παίζαμε κολλητές πιο πριν.

    #49046

    Metalemon
    Συμμετέχων

    Πόσο κοινές οι εμπειρίες όλων μας: είναι δύσκολά εκεί (από ανθρώπους που δεν είχαν πάει ποτέ), δεν θα τα καταφέρετε όπως ο τάδε που πήγε και γύρισε, δεν θα αντέξετε τον καιρό, δεν θα βρείτε δουλειά στο αντικείμενο σας (βρήκαμε) και πολλά άλλα. Τέσσερα χρόνια είμαι στην Αγγλία με το σύζυγο μου και τώρα πολλοί έχουν αρχίσει να ρωτάνε “πότε σκέφτεστε να γυρίσετε πίσω”, μην μπορώντας ακόμα να συνειδητοποιήσουν το μόνιμο του πράγματος.
    Σε αποφάσεις ζωής να ακούς το ένστικτο σου, να μιλάς με το σύντροφο σου και να μην αγχώνεσαι για τους απ’έξω.
    Το να μείνεις χώρια ένα διάστημα είναι απόλυτα φυσιολογικό, αλίμονο αν δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό!
    Καλή επιτυχία και καλή δύναμη!

    #49659

    passenger
    Συμμετέχων

    Να καταθέσω κι εγώ την εμπειρία μου και τον τρόπο που αντιλήφθηκα τα σχόλια που έλαβα αλλά και τη δική μου συμπεριφορά όταν ένας δικός μου άνθρωπος αποφάσισε να φύγει στο εξωτερικό. Λυπάμαι που το ομολογώ αλλά κι εγώ δεν ημουν υποστηρικτική τουλάχιστον με τα λόγια όταν αποφάσισε η φίλη μου να φύγει. παρόλο που εμπράκτως δεν εξέφρασα κάποιο σχόλιο όταν μου το ανακοίνωσε και πρακτικά τη βοήθησα όσο μπορούσα, δεν μπόρεσα να ενθουσιαστώ με την ιδέα και να της πω- Θα είναι τέλεια, μπράβο που το τολμάς. Το ίδιο συναίβη βέβαια και σ’ εμένα, δλδ δεν υπήρξε όύτε ένα άτομο να μου πει μια υποστηρικτική κουβέντα όλο για τον καιρό και το φαγητό μου έλεγαν. Τώρα που είμαι ήδη έξω και αποστασιοποιημένη συναισθηματικά νομίζω ότι η δήλωση – φεύγω για εξωτερικό- παραπέμπει τους περισσότερους στην έννοια της προσφυγιάς, ξενιτιάς κι λιγότερο στην έννοια του διεθνισμού.

    #49741

    Μιμομι
    Συμμετέχων

    Το ίδιο έχω πάθει εδώ και κάποιες μέρες.. προσπαθώ να συγκεντρωθω σε αυτά που πρέπει να κάνω για την ομαλή μου μετάβαση στο νέο περιβάλλον που είναι πάρα πολλά! Και έχω και αυτές τις κακοφωνιες από οικογένεια και κάποιους φίλους .. έχοντας αλλάξει περιβάλλον ξανά .. ξέρω τι πρέπει να κάνουμε. Κλείνουμε τα αυτιά και συνεχίζουμε σε αυτο που έχουμε αποφασίσει. Πάντως ούτε & εγώ το πιστεύω …

Επισκόπηση 11 δημοσιεύσεων - 1 έως 11 (από 11 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.