Οι περισσότεροι θυμόμαστε το όνομα Mena Suvari από το πολύ καλό και καυστικό φιλμ American Beauty. Ακόμα κι η Miranda του τηλεοπτικού Sex & the City την έφερνε ως παράδειγμα ελκυστικότητας, εις -όχι ακριβώς αρνητική- αντιπαραβολή με τον εαυτό της, σε εποχές που ακόμα δεν γνωρίζαμε τίποτα για την ίδια την αμερικανίδα ηθοποιό και πόσο το συμβατικά ελκυστικό παρουσιαστικό της έμοιαζε να δίνει carte blanche στην αντικειμενοποίησή της στο Hollywood.
Τίποτα ασυνήθιστο ως εδώ, μόνο που ήταν υπερβολικά νεαρή κι εύπιστη, έκανε δύο αποτυχημένους γάμους για να καταλήξει στον τρίτο, και κατόπιν έγραψε ένα βιβλίο: The Great Peace. Και τότε βγήκαν στο φως διάφορες όχι και τόσο λαμπερές ιστορίες…
H Suvari, η οποία είναι τώρα 43 ετών, πίστευε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ότι η αξία της δεν ήταν μόνο στο πώς έμοιαζε, αλλά και στο πόσο σέξι ήταν. Οι κινηματογραφικοί ρόλοι που την έκαναν σταρ – ως η παρθένα Heather στο American Pie και η Angela, το επίκεντρο της μεσήλικης λαγνείας του Kevin Spacy στο American Beauty – την τοποθέτησαν σταθερά ως εφηβικό σεξουαλικό αντικείμενο. Ωστόσο, όπως αποκαλύπτει, η βάναυση σεξουαλικοποίησή της είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Για την ακρίβεια στην προεφηβεία.
Όπως αποκαλύπτει στον Guardian, η συγγραφή του ήταν πραγματική κάθαρση: «Έπρεπε να εκφραστώ. Χρειαζόμουν να το καθαρίσω αυτό για να προχωρήσω… Ήθελα πολύ να το αφήσω να φύγει».
Το βιβλίο είναι, όπως εύκολα συμπεραίνει κανείς από τα παραπάνω γεμάτο από τα τραύματα της Suvari. Βιασμός, αρπακτικά ηλικιωμένα άτομα, εθισμός στα ναρκωτικά, και το κερασάκι στην τούρτα, μια τρομακτική και καταχρηστική, κακοποιητική σχέση. Δυστυχώς, ή ευτυχώς για τους εκδότες της, το βιβλίο χτύπησε ευαίσθητες χορδές και σε μια εποχή σαν αυτή του #metoo βρέθηκαν πολλές γυναίκες να μοιραστούν τα αντίστοιχα βιώματά τους, κι ας μην συμμετείχαν στην τρελή κούρσα του Hollywood και της δημοσιότητας.
Βέβαια μαζί με αυτό το κοινό υπάρχουν κι όσοι αδυνατούν να κατανοήσουν ότι δεν πρόκειται για βιβλίο “απόσυρσης”, αλλά βιβλίο “κάθαρσης” και την κατηγορούν για την θυματοποίηση…
Μεγαλώνοντας με έναν πατέρα ψυχίατρο, που την απέκτησε όταν ο ίδιος ήταν 60 ετών, ένιωθε την απόσταση της γονεϊκής προσοχής από νωρίς. «Πάλεψα να με δουν και να με ακούσουν, να ασχοληθούν», λέει. «Αλλά δεν ένιωσα τέτοια απώλεια της αίσθησης του εαυτού μου μέχρι τα 12 μου. Όταν με βίασαν».
«Δεν με αγαπούσαν. Ήμουν απλώς ένα σώμα, ένα δοχείο για τις επιθυμίες του. Δεν είχα κανέναν να μου ότι αυτό που μου συμβαίνει είναι λάθος και δεν θα έπρεπε να το δέχομαι»
Ένας φίλος ενός από τους μεγαλύτερους αδερφούς της της έδωσε μεγάλη προσοχή, της έγραψε ερωτικά γράμματα, την ενθάρρυνε σε σεξουαλική δραστηριότητα και στη συνέχεια τη βίασε πολλές φορές στο σπίτι του. Στη συνέχεια είπε σε άλλους ανθρώπους στο σχολείο ότι ήταν «πόρνη». Ντρεπόταν τόσο πολύ, που αρνήθηκε ότι είχε συμβεί. «Αυτό κυριολεκτικά ρούφηξε τη ζωή από μέσα μου. Νομίζω ότι ήταν απλώς η τρομακτική επιβεβαίωση ότι κανείς δεν επρόκειτο να με σώσει, κανείς δεν επρόκειτο να κάνει τίποτα για μένα».
Μάλιστα καταφεύγοντας σε ουρολόγο για μια ουρολοίμωξη στα 13 της, αντί ο γιατρός να διερευνήσει λίγο περισσότερο το ζήτημα, την παρέπεμψε σε …αντισύλληψη.
Την εποχή αυτή της προτάθηκε μόντελινγκ με πρακτορείο παιδιών και μαθήματα υποκριτικής. Οι δραστηριότητες αυτές της έδιναν έναν τρόπο να εκφράσει τα συναισθήματά της, όπως γράφει, αλλά επίσης της έμαθε ότι το μόνο που είχε σημασία ήταν η εμφάνισή της και κυρίως την φαινομενική εξουσία του να φαίνεται «σέξι». Στην πρώτη της φωτογράφιση για μόντελινγκ, λέει, «όλοι ενθουσιάζονταν με το πώς έδειχνα 18 ετών. Αλλά ήμουν 12».
Υπήρχε ένα μοτίβο προσέλκυσης μεγαλύτερων της ανδρών που, από τη σκοπιά της σήμερα, αισθάνεται ότι τον χρησιμοποίησαν: ο εικοσι-κάτι φωτογράφος που φωτογράφισε γυμνή την Suvari, μόνος στο σπίτι του, όταν εκείνη ήταν 15. Ένας από τους επιχειρηματικούς συμβούλους της, στα 30 του, που ξεκίνησε να κάνει σεξ μαζί της όταν ήταν 16 ετών.
«Δεν είχα κανέναν να μου πει: “Δεν είναι σωστό, αυτό το άτομο δεν πρέπει να το κάνει αυτό μαζί σου”. Το γεγονός μάλιστα ότι παρέμεινε καλή μαθήτρια έκανε τα πράγματα χειρότερα. Κανένας δεν πρόσεξε την κατρακύλα, ούτε την καταφυγή στην crystal meth όταν οι γονείς της χώρισαν κι έμεινε εκείνη να φροντίζει τον ηλικιωμένο της πατέρα.
Τότε ήταν που συνάντησε, όπως εξομολογείται, τον μοιραίο άνθρωπο της ζωής της, “τον άγγελό της”, έναν μηχανικό φωτισμού στα κινηματογραφικά σετ. Απελπισμένη για προσοχή και φροντίδα δέχτηκε μια καταπιεστική κι απαξιωτική σχέση όπου εκείνος την έβριζε και την κακομεταχειριζόταν. Στο βιβλίο της, ο απολογισμός της είναι φρικτός και οδυνηρός, συμπεριλαμβανομένου του εξαναγκασμού σε χρήση άβολων σεξουαλικών παιχνιδιών, της ψυχολογικής χειραγώγησης για συμμετοχή σε τρίο και της ανάγκης ιατρικής περίθαλψης μετά από επαναλαμβανόμενο, άγριο πρωκτικό σεξ. «Δεν με αγαπούσαν. Ήμουν απλώς ένα σώμα, ένα δοχείο για τις επιθυμίες του», γράφει.
Στο μεταξύ η καριέρα της άρχισε να απογειώνεται καθώς η δουλειά έγινε συναισθηματικό καταφύγιο. Στο American Beauty o χαρακτήρας του Kevin Spacey αναπτύσσει μια εμμονή με την Angela της Suvari, τη φίλη της κόρης του, μια ανασφαλή αλλά σεξουαλικώς πρώιμα ώριμη νεαρή γυναίκα.
Η φαντασιωτική του εικόνα της Angela, γυμνής και καλυμμένης με ροδοπέταλα, που χρησιμοποιήθηκε επίσης στις αφίσες της ταινίας, έγινε πανταχού παρούσα κι η Mena νιώθει ότι ταυτίστηκε με τον χαρακτήρα. Η πίεση κι η κριτική των μέσων ήταν αμείλικτη: ήταν η εποχή που τα ταμπλόιντς έψηναν στα κάρβουνα νεαρές γυναίκες σαν τις Britney Spears, Lindsay Lohan, Tara Reid και Brittany Murphy. Όλοι ξέρουμε τι συνέβη στην Britney, πόσο πάλεψαν να ξεφύγουν η Lindsay κι η Tara, όσο για την πλέον ταλαντούχα όλων, την Murphy, κατέληξε νεκρή σπίτι της υπό μυστηριώδεις συνθήκες.
Όλες αυτές οι εξομολογητικές δηλώσεις έγιναν δεκτές από το κοινό με μάτια ενσυναίσθησης και ταύτισης.
Όπως η ίδια η Mena Suvari καταλήγει, στην συνέντευξη στην Emine Saner, «νομίζω ότι το μεγαλύτερο μάθημα είναι ότι, για μένα, ένιωθα ότι δεν μου επέτρεπαν να θεωρήσω πολλές από αυτές τις στιγμές ως κακοποίηση ή τραύμα, γιατί πάντα το δικαιολογούσα. Αυτό είναι ένα μεγάλο μέρος της επιβίωσης – έπρεπε να μάθω πώς με εξυπηρέτησαν πολλά πράγματα τότε και δεν χρειάζεται να με εξυπηρετούν πια. Ήταν γλυκόπικρο [να ταυτίζεται ο κόσμος] γιατί ένιωθα όμορφα ότι με άκουγαν, αλλά ήταν κι αποκαρδιωτικό ταυτόχρονα να ακούς ότι κι άλλοι είχαν ταυτιστεί με παρόμοιους τρόπους. Δεν το ήθελα αυτό για αυτούς, αλλά γενικά νιώθω πολύ περήφανη για το βιβλίο. Ζούμε στην πιο τρελή εποχή, ο κόσμος φλέγεται, αλλά την ίδια στιγμή τα πράγματα είναι πολύ πιο ανοιχτά. Πάντα ήλπιζα ότι [το βιβλίο] θα μπορούσε να βοηθήσει στη δημιουργία κάποιου είδους αλλαγής και να ξεκινήσει μια περαιτέρω συζήτηση».
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κωλοβιομηχανία..μες την βρώμα και την έχουμε βάλει όλος ο πλανήτης στο πρώτο βάθρο. Έχουν τέτοιο κόμπλεξ ανωτερότητας που τόσα τα έχουν ονομάσει Αμέρικαν, μην τυχόν και δεν καταλάβουμε όλοι πού παράγονται.
Καλά δεν χρειαζόταν η κωλοβιομηχανια αυτη για τα τραύματα της. Μια χαρά φροντισαν να την βρουν πιο πριν, κακοποιιητικα αρσενικά – παιδοβιαστες.
Δηλαδή έλεος πια, κανένα πατο δεν έχει αυτό το βαρέλι του μισογυνισμου
Καλά αυτό εννοείται αλλά έχω απηυδήσει πια να μας παραμυθιάζουν το Χόλιγουντ ως τέλειο και αστραφτερό, με τ@ ηθοποιούς που παίρνουν εκατομμύρια, είναι μες στην άνεση και χτίζουν βιλάρες (και καλά κάνουν φυσικά), ενώ όλα αυτά έχουν επιτευχθεί πολλές φορές με πολλή εκμετάλλευση και να μας πασάρουν ένα Αμερικανικό “ονειρο”, ενώ δεν υπάρχει τίποτα ειδυλλιακό, μια βιτρίνα είναι όλα, μιας χώρας “μπάτε σκύλοι αλέστε”, όπου μπορεί να σου έρθει ανά πάσα στιγμή καμιά αδέσποτη γιατί δεν υπάρχουν νόμοι. Μόνο για το ότι έχουν – πραγματικά και όχι Ελλάδας – ισόβια και θανατική ποινή συμφωνώ. Αλλά νταξει και εμείς μπουμπούκια έχουμε… Διαβάστε περισσότερα »