Από το πρωί γράφονται διάφορα για την Kirstie Alley, εκ των οποίων τα περισσότερα περιορίζονται στην είδηση του θανάτου της μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο και κάποια άλλα αποκλειστικά στη συνεργασία της με τον Τζον Τραβόλτα που μας προσέφερε το ακαταμάχητο franchise του “Look Who’s Talking”.
Ωστόσο, για όσ@ γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’80 στην Ελλάδα, η Alley ως φιγούρα εμφανίζεται μέσα από την πρώτη σειρά – μανία που δεν ήταν άλλη από την επιτυχία “Βόρειοι και Νότιοι” που μαζί με τον επίσης πρόωρα χαμένο από καρκίνο, Πάτρικ Σουέιζι, “αφηγήθηκαν” μία πολύ ζωντανή εκδοχή του αμερικανικού εμφυλίου, προορισμένη για ένα κοινό που μάλλον δεν είχε καμία όρεξη να μάθει λεπτομέρειες, αλλά εξαιτίας των πρωταγωνιστών του, μπήκε στη διαδικασία να το κάνει.
Επίσης, η Alley ήταν από εκείνη τη γραμμή ηθοποιών (μαζί με την Μπέτι Μίντλερ, τη Νταϊάν Κίτον, τη Γκόλντι Χόουν και άλλες εξαιρετικά αγαπητές γι’ αυτή την κινηματογραφική σχολή) που πρωτομίλησαν για τα άγχη της μοναχικής μητρότητας, για τη γυναικεία χειραφέτηση της δεκαετίας του ’80 μέσα από το κινηματογραφικό αφήγημά τους, τουλάχιστον.
Γεννημένη στη Wichita του Κάνσας το 1951, η Alley μετακόμισε στο Λος Άντζελες το 1980, όπου αρχικά εργάστηκε ως σχεδιάστρια εσωτερικών χώρων. Η Alley είχε ήδη εμπλακεί στην Εκκλησία της Σαηεντολογίας, αναζητώντας θεραπεία για τον εθισμό της στην κοκαΐνη μέσω του συνδεδεμένου με αυτήν προγράμματος Narconon, στο οποίο πολύ συχνά ανέφερε ότι όφειλε τη νηφαλιότητά της.
Το 1982 ξεκίνησε την κινηματογραφική της καριέρα στο “Star Trek II: Η οργή του Καν”, συνέχισε με το “Blind Date” και τη μίνι σειρά “North and South” (τους “Βόρειους και Νότιους” που αναφέρουμε και πιο πάνω) του 1985. Δύο χρόνια αργότερα, έπαιξε στο πλευρό του Mark Harmon στην επιτυχημένη κωμωδία του Carl Reiner “Summer School”.
Ήταν εκείνη η χρονιά που η Alley αντικατέστησε τη Shelley Long στο “Cheers” του NBC, το οποίο συγκαταλεγόταν στις κορυφαίες κωμωδίες της τηλεόρασης. Το 1991, γι’ αυτόν τον ρόλο κέρδισε το πρώτο βραβείο Emmy. Το δεύτερο της απονεμήθηκε για την τηλεοπτική ταινία του 1994 “David’s Mother”, στην οποία υποδυόταν τη μητέρα ενός εφήβου με αυτισμό.
Στις μεγάλες στιγμές της καριέρας της περιλαμβάνεται επίσης η σειρά του NBC “Veronica’s Closet” (1997-2000), η κωμωδία του Showtime “Fat Actress” του 2005 και η συμπρωταγωνιστική της συμμετοχή με τον John Travolta στις τρεις ταινίες “Look Who’s Talking”, μια τριλογία που ξεκίνησε το 1989 και αποτέλεσε τεράστια επιτυχία.
Κάπου εδώ ας σημειωθεί ότι η Alley αποτέλεσε ένα από τα πλέον διάσημα θύματα bodyshaming, μόνο που τότε δεν το λέγαμε έτσι και ήταν μέρος της κουλτούρας του star system να επικρίνει και να ντροπιάζει γυναίκες για το ότι πάχυναν, γέρασαν ή άλλαξε σημαντικά η εικόνα τους κατά τη διάρκεια των χρόνων.
Παρ’ όλα αυτά η Alley που δεν ξεπέρασε ποτέ τις χονδροφοβικές επιθέσεις, προσπάθησε σκληρά να χάσει τα κιλά, έγινε η ίδια σήμα – κατατεθέν του συστήματος απώλειας βάρους της Jenny Craig, στη συνέχεια χώρισαν οι δρόμοι τους και ξεκίνησε τη δική της εταιρεία με την επωνυμία Organic Liaisons.
Αργότερα επέστρεψε στην Jenny Craig, η οποία εξαγόρασε την εταιρεία της. Τα τελευταία χρόνια, η Alley υπέκυψε στον πειρασμό του Twitter. Σα να μην έφτανε το πώς η εμπλοκή της με τη Σαϊεντολογία, βρέθηκε να υποστηρίζει τον Τραμπ στην προεκλογική του εκστρατεία για την Προεδρία των ΗΠΑ. Στη συνέχεια απέσυρε την υποστήριξή της, ενώ μετά δήλωσε ότι τον είχε ψηφίσει.
Η εμπλοκή της σε διαδικτυακούς καβγάδες συνέβαλε καθοριστικά στην “αποκαθήλωσή” της. Όπως χαρακτηριστικά γράφει το Variety, η Alley δεν σταμάτησε ποτέ να δουλεύει. Ήρθε δεύτερη στο “Dancing With the Stars” το 2011, το 2013, είχε μια κωμική σειρά στο TV Land με τίτλο “Kirstie” που ακυρώθηκε μετά από μία σεζόν. Συμμετείχε στη 2η σεζόν του “Scream Queens” το 2016 και νωρίτερα φέτος, εμφανίστηκε στην 7η σεζόν του “The Masked Singer” – ως Baby Mammoth.
Αφήνει πίσω της έναν γιο, τον William True Stevenson, μια κόρη, τη Lillie Price Stevenson και έναν εγγονό.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
