Η αναγνωστική λέσχη του AMPA BOOK CLUB έχει μέχρι στιγμής διαβάσει μια πλειάδα καλών βιβλίων με θέματα που απασχολούν το γυναικείο κοινό.(Πατώντας το σύνδεσμο πλοηγείστε στο tag)
Το βιβλίο που ξεκινήσαμε να διαβάζουμε τώρα είναι Ο Εραστής της Μαργκερίτ Ντυράς (Marguerite Duras). Ένα βραβευμένο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της μεγάλης γαλλίδας συγγραφέως. Μια ιστορία ερωτικής μύησης και αισθησιακής αφύπνισης στην αποικιακή Ινδοκίνα του Μεσοπολέμου που θέτει τα θέματα των ορίων, της συναίνεσης, της ανηλικότητας, του ερωτισμού, της διαφορετικότητας και της μείξης και σύγκρουσης των πολιτισμών.
Η Ντυράς απασχολείται σε μεγάλο -στο μεγαλύτερο- μέρος του βιβλίου με την σχέση της ηρωΐδας με την μητέρα της, ακόμα και εις βάρος του συγκλονιστικού έρωτα που βιώνει με τον πλούσιο νεαρό Κινέζο, όπως και με την δυσλειτουργική οικογένεια γενικότερα. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι αφενός το μίσος ανάμεσα στα δύο άρρενα αδέρφια κι η δική της αδυναμία προς τον μικρότερο, σε αντίστιξη προς την αγάπη της μητέρας για τον μεγαλύτερο. Η συναισθηματική αστάθεια των ηρώων, οι τοξικές σχέσεις και κυρίως η οικονομική κατάρρευση είναι που αναλύονται διεξοδικά προτού η συγγραφέας πέσει στην αγκαλιά του εραστή της.
Οπωσδήποτε μια σχέση ενός μεγαλύτερου άντρα με μια έφηβη δημιουργεί πολλές και διαχρονικές αμφιβολίες για το πρέπον και το ηθικό στην αναμεταξύ τους σχέση, ενώ ταυτόχρονα οι αντιδράσεις των γύρω εστιάζουν κυρίως στο φυλετικό και ταξικό χάος που τους χωρίζει. Εντούτοις είναι η μητέρα της ηρωΐδας που τελικά θα συμφωνήσει στην διατήρηση του δεσμού, σπρώχνοντας την κόρη σε ένα είδος “εκλεπτυσμένης” πορνείας αφού εποφθαλμιά οικονομικά οφέλη και εξασφάλιση για την ρημαγμένη οικογένειά της. Το διαγενεακό συγκείμενο της βοράς των κοριτσιών στις αρσενικές ορέξεις είναι παρόν και δημιουργεί μια άπωση στον αναγνώστη. Κατανοούμε πολύ καλά γιατί υπάρχει η σύγκρουση των δύο γυναικών, πώς η ματαίωση της πρώτης αποβαίνει εις βάρος της δεύτερης. Και κατανοούμε επίσης την τελική απόφαση της ηρωΐδας να γίνει συγγραφέας, καθώς αφήνει πίσω την γαλλική Ινδοκίνα στο δρόμο προς το Παρίσι. Και οι δύο ήρωες είναι δεσμευμένοι, με τα δεσμά της σύμβασης, της οικογένειας, της τάξης, της φυλής, της σεξουαλικότητας. Και παρόλο που θα το προσπαθήσουν, τα δεσμά τους δεν θα σπάσουν. Και το γνωρίζουν.
Είναι όμως τελικά κακοποίηση αυτό που της συνέβη;
Η περιγραφή του εραστή είναι γεμάτη αισθησιασμό, αλλά κι εκτίμηση σε ποιότητες πολύ μακριά από την λεγόμενη τοξική αρρενωπότητα: « Μυρίζει ωραία εγγλέζικο τσιγάρο, ακριβό άρωμα, μυρίζει μέλι, το δέρμα του έχει πάρει τη μυρωδιά του αέρινου μεταξιού, αυτή τη φρουτώδη μυρωδιά του λεπτού μεταξιού… Το δέρμα (του)έχει μια εξαιρετική απαλότητα. Το σώμα. Το σώμα(του) είναι αδύνατο, χωρίς ρώμη, χωρίς μυς, σα να βγαίνει από αρρώστια, να είναι σε ανάρρωση, είναι άτριχο, χωρίς άλλον ανδρισμό πέραν του φύλου, είναι πολύ αδύναμος, μοιάζει να βρίσκεται στο έλεος μιας προσβολής, να υποφέρει».
Ο εραστής αναδεικνύεται ευαίσθητος, ευάλωτος, κυριευμένος από τον έρωτα, λεπταίσθητο έρωτα όμως και με σεβασμό, καθώς υπόκειται ακόμα και σε ταπεινώσεις από την λευκή οικογένεια της κοπέλας. Το ζήτημα μεταξύ της ταξικής διαφοράς τους συγκρούεται με το φυλετικό, όπου οι λευκοί αποικιοκράτες έχουν το λεγόμενο προνόμιο (white privilege) στην νοτιοανατολική Ασία, ακόμα κι όταν είναι οικονομικά εξαθλιωμένοι.
Κι εδώ έγκειται η αιτιολόγηση του γιατί δεν διαβάζουμε μια Λολιτο-ιστορία πάθους ενός ιχυρού αρσενικού που επιβάλλει τη θέλησή του, λοξά αλλά πάντως υπαρκτά. Αντίθετα έχουμε μια ηρωΐδα που η ίδια ανακηρύσσεται στον ισχυρό πόλο. Μπορεί αρχικά η ανάμνηση να ξετυλίγεται ως ηδονοβλεψία της άγουρης μαθήτριας (ο πλούσιος νεαρός Κινέζος που την παρακολουθεί μέσα από τη λιμουζίνα), όμως καθώς την πηγαινοφέρνει αργότερα στο σχολείο της διαπιστώνουμε πόσο είναι η κοπελίτσα τελικά ο ισχυρός κρίκος της αλυσίδας της αφήγησης.
Κανονικά σε ανάλογες περιπτώσεις η ποπ ψυχολογία της περιρρέουσας κουλτούρας του pulp τείνει να αποδίδει φροϋδικές προεκτάσεις στην έλλειψη πατέρα ή πατρικής φιγούρας στην εμμονή μιας νεαρής προς έναν μεγαλύτερο άντρα. Όμως στον Εραστή έχουμε μάλλον μια μητρική φιγούρα που είναι προβληματική κι ο ίδιος αποδίδει μητρική φροντίδα και τρυφερότητα στην ηρωΐδα. Κι αυτό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και ρηξικέλευθο για την ανατομία ανάλογων σχέσεων και αδιέξοδων ερώτων.
Ραντεβού ξανά την επόμενη Τετάρτη 31/1 στο AMPA BOOK CLUB !
Το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσουμε είναι τα Χαμένα Κορμιά (Poor Things) του ΄Γκρέι Άλισντερ, στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία του Γιώργου Λάνθιμου.
Μπορείτε να το αγοράσετε στο Lifoshop ΕΔΩ.
Μετάφραση: Δημήτρης Βαρδουλάκης
Σελίδες: 344
Σύνοψη: Οι φιλοδοξίες του Θεόνικου Μπάξτερ να δημιουργήσει την τέλεια σύντροφο παίρνουν σάρκα και οστά όταν ανακαλύπτει τη σορό της όμορφης Μπέλλας, την οποία επαναφέρει στη ζωή με ένα επιστημονικό θαύμα που θυμίζει Φρανκενστάιν. Ωστόσο, το όνειρό του κατακρημνίζεται από τον θυελλώδη έρωτα του Δόκτορα Άρτσιμπαλντ ΜακΚέρι για εκείνη. Όμως η Μπέλλα έχει τις δικές της επιθυμίες να κυνηγήσει. Έτσι, αφήνεται σε πάθη και πόθους, σε ένα οδοιπορικό που την οδηγεί από αριστοκρατικά καζίνο σε καταγώγια της Αλεξάνδρειας και στο περιθωριακό Παρίσι.
Εξερευνώντας τη θέση της ως γυναίκας στη σκιά της πατριαρχίας, η Μπέλλα ξέρει ότι είναι στο χέρι της να κατακτήσει την ελευθερία της και να αποφασίσει τι νόημα έχει η αληθινή αγάπη στη ζωή της.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
