Ήδη από την περασμένη Τετάρτη συζητάμε με τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες του Ampa Book Club το βιβλίο του Εντουάρ Λουί για την μητέρα του. Μια αφήγηση που αφορά σε μια γυναίκα που σπάει το πατριαρχικό καταπιεστικό καλούπι της εργατικής τάξης ώστε να ζήσει μια πιο ελεύθερη ζωή.
Βρείτε εδώ το πρώτο μέρος της συζήτησης.
Ampa Book Club: Aγώνες και Μεταμορφώσεις μιας Γυναίκας, μέρος 1ο
Ο συγγραφέας, ο Εντύ Μπελγκέλ κατάφερε να γεφυρώσει το τεράστιο χάσμα που χωρίζει ένα χωριατόπαιδο της κατώτερης εργατικής τάξης από την École Normale, σπούδασε Κοινωνικές Επιστήμες και επέλεξε -αφήνοντας πίσω του το παιδί που μεγάλωσε σε συνθήκες εκφοβισμού επειδή ήταν γκέι- ένα καινούριο όνομα: Εντουάρ Λουί. Φαίνεται, όμως, πως ένα εξίσου εντυπωσιακό άλμα έκανε και η μητέρα του, αιφνιδιάζοντάς τον.
Ήδη από την δεύτερη ενότητα, ο συγγραφέας θέτει μαζί με το ταξικό ζήτημα και το πατριαρχικό αφήγημα στη ζωή της μάνας του.
“Η μητέρα της -η γιαγιά μου- ήταν ένας άνθρωπος διακριτικός, σεμνός, αόρατος -ό,τι θα περίμενε κανείς από μια γυναίκα. Μιλούσε γλυκά, μαγείρευε και καθάριζε το σπίτι, και μόλις η οικογένεια τελείωνε το βραδινό της εξαφανιζόταν για να πάει να πλύνει τα πιάτα, ενώ οι άντρες συνέχιζαν να κουβεντιάζουν πίνοντας το κρασί τους. […] δεν μπόρεσε να μάθει να διαβάζει και μόνο πολύ αργότερα στη ζωή της κατάφερε να καλύψει αυτό το κενό από μόνη της. Ζούσε μια ταπεινή ζωή, είχε μεγαλώσει τέσσερα παιδιά, τη μητέρα μου και τα αδέρφια της, ο άντρας της είχε πεθάνει νέος, όμως εκείνη δεν ήταν δυστυχισμένη. Όταν πήγαινα να μείνω μερικές μέρες μαζί της στις διακοπές του σχολείου μου, μου έλεγε μιλώντας για τη μητέρα μου:
“Στεναχωριέμαι που βλέπω την κόρη μου να υποφέρει τόσο. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα έβλεπα τη μητέρα σου σ’αυτή την κατάσταση.”
Ο Λουί περιγράφει πώς η μητέρα του ονειρευόταν να γίνει μαγείρισσα και ξεκίνησε σχετικές σπουδές σε επαγγελματική σχολή. Μια απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη από τον υδραυλικό*** πατέρα του όμως την αναγκάζει να διακόψει, να κρατήσει το μωρό και κατόπιν βρίσκεται και με δεύτερο μωρό πριν γίνει 20 ετών, χωρίς πτυχίο, χωρίς όνειρα. Στο μεταξύ έχει μισήσει το σύζυγό της που βγαίνει και μεθάει τις νύχτες.
Εξομολογείται στο γιό της: Ήμουν πιο δυνατή από κείνον, δεν υπήρχε περίπτωση να το ανεχτώ. Αλλά δεν ήταν ζωή αυτή. Δεν άντεχα.
Έτσι η μητέρα αποφασίζει να αφήσει το μέθυσο σύζυγο και να πάει να μείνει στην αδερφή της, σε μια εργατική πολυκατοικία λίγο έξω από μια μικρή βιομηχανική πόλη, γεμάτη σούπερμάρκετ και μαγαζιά με είδη κηπουρικής. Χωρίς πτυχίο, χωρίς δουλειά, χωρίς δίπλωμα οδήγησης, χωρίς υποστηρικτικούς γονείς, με δύο δικά της παιδιά. Στο σημείο αυτό μπαίνει το αμείλικτο ερώτημα. Το μόνο που της μένει είναι να γυρίσει το χρόνο πίσω. Στην φωτογραφία της νιότης της που είναι χαρούμενη.
Όμως πώς. Πραγματικά, πώς μπορεί να γίνει αυτό;
***Θέλω λίγο να αναρωτηθούμε. Είναι πραγματικά εργατική η οικογένεια αυτή με υδραυλικό πατέρα; Θέλω να πω, δεν είναι μικρομεσαίοι; Θυμάμαι το τραγούδι του John Lennon Working Class Hero ενώ ο δικός του πατέρας ήταν ναυτικός του εμπορικού ναυτικού κι ο πατέρας του Harrison ήταν ηλεκτρολόγος. Δηλαδή, μικρομεσαίοι. Όμως τα βιώματα που περιγράφει απηχούν ένα ολόκληρο σύστημα, όχι απαραιτήτως μια κοινωνική τάξη. Μήπως το περιβόητο σύστημα υπερβαίνει το ταξικό κριτήριο;
Η μητέρα του Λουί μεθάει μερικές φορές όσο εκείνος είναι παιδί. Κάθε φορά που γίνεται αυτό παίζει ένα και μοναδικό DVD με μουσική των Scorpions. Η χαρά της καθώς τραγουδάει μεθυσμένη σκανδαλίζει τον μικρό. Μια εξ αυτών της ουρλιάζει να το κλείσει κι εκείνη ξεσπά με κλάμα, “Γαμώτο μου δεν θα με αφήσετε ούτε μια φορά να είμαι χαρούμενη σ’αυτή την κωλοζωή!”
Τότε είναι που ο συγγραφέας προβαίνει στην αποκαλυπτική ανακάλυψη.
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: Αγώνες και Μεταμορφώσεις μιας Γυναίκας, Εντουάρ Λουί, εκδόσεις Αντίποδες)
Σας περιμένουμε τις Τετάρτες στο ampa book club για να συζητάμε για καλά βιβλία!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
