Women’s Rights και το έμφυλο κενό στις προηγμένες ΗΠΑ

Ενώ οι ΗΠΑ αποτελούν κοιτίδα διεκδικήσεων ισότητας για τα έμφυλα ζητήματα, η πραγματικότητα απέχει από το ιδανικό. Τα γυναικεία δικαιώματα (women’s rights) παρουσιάζουν μια αυξομείωση ανάμεσα στις διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ, πιστοποιώντας αυτό που άλλωστε λένε οι ίδιοι οι αμερικανοί ότι υπάρχουν “πολλές και διαφορετικές Αμερικές”. Η έρευνα που δημοσίευσε το Wallet Hub είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και με λίγη σκέψη και νοητικούς συσχετισμούς δείχνει αλήθειες που απασχολούν γυναίκες και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Τα δικαιώματα των γυναικών στις ΗΠΑ έχουν σημειώσει άλματα από την ψήφιση της 19ης Τροπολογίας, ωστόσο πολλές γυναίκες εξακολουθούν να αγωνίζονται να σπάσουν το γυάλινο ταβάνι λόγω της άνισης μεταχείρισης στην κοινωνία. Δυστυχώς, το χάσμα μεταξύ των φύλων στην Αμερική του 21ου αιώνα έχει διευρυνθεί.(Κι ας θυμηθούμε το θέμα των αμβλώσεων) Το 2023, οι ΗΠΑ απέτυχαν να τοποθετηθούν στις 10 πρώτες – ή ακόμα και στις πρώτες 30 – της κατάταξης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ με 146 χώρες με βάση την ισότητα των φύλων. Οι ΗΠΑ κατέλαβαν την 43η θέση, η οποία είναι χειρότερη από την 27η θέση του προηγούμενου έτους.

Ο χώρος εργασίας παρέχει ακόμη περισσότερες αποδείξεις ανισότητας. Παρά τις προόδους τους προς την κοινωνική ισότητα, οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται δυσανάλογα σε ηγετικές θέσεις. Οι γυναίκες αποτελούν περισσότερο από το 50 τοις εκατό του πληθυσμού, αλλά αποτελούν μόνο περίπου το 28% των νομοθετών και το 32,5% των θέσεων του διοικητικού συμβουλίου του Fortune 500.

Για να προσδιορίσει πού λαμβάνουν την πιο ίση μεταχείριση οι γυναίκες, το WalletHub συνέκρινε τις 50 πολιτείες σε 17 βασικούς δείκτες ισότητας των φύλων.

Πηγές: U.S. Census Bureau, Bureau of Labor Statistics, U.S. Equal Employment Opportunity Commission, National Women’s Law Center, Institute for Women’s Policy Research, The Nation’s Report Card, Centers for Disease Control & Prevention, and Center for American Women and Politics.

Κενό εισοδήματος
Το μικρότερο

1. Ρόουντ Άιλαντ
2. Ντέλαγουερ
3. Ουισκόνσιν
Τ-4. Κεντάκι
Τ-4. Νεβάδα

Κενό εισοδήματος
Το μεγαλύτερο

46. Δυτική Βιρτζίνια
47. Νιου Χάμσαϊρ
48. Μίσιγκαν
49. Ουαϊόμινγκ
50. Γιούτα

Μειονεκτικό φύλο:
γυναίκες

Κενό θέσεων στελεχών
Το μικρότερο

1. Ουαϊόμινγκ
2. Αλάσκα
3. Δυτική Βιρτζίνια
4. Νέο Μεξικό
5. Νεβάδα

Κενό θέσεων στελεχών
Το μεγαλύτερο

46. Νιου Τζέρσεϊ
47. Κονέκτικατ
48. Γιούτα
49. Μασαχουσέτη
50. Νέα Υόρκη

Μειονεκτικό φύλο:
Γυναίκες

Βασικές ερωτήσεις προκαλούν την εξαγωγή συμπερασμάτων.

Οι ΗΠΑ κατατάσσονται επί του παρόντος στην 78η θέση παγκοσμίως όσον αφορά το χάσμα των φύλων στην υγεία και την επιβίωση. Τι οδηγεί αυτό; Τι πρέπει να γίνει για να καλυφθεί αυτό το κενό;
Οι ΗΠΑ κατατάσσονται επί του παρόντος στην 63η θέση παγκοσμίως όσον αφορά το χάσμα των φύλων στην πολιτική ενδυνάμωση. Υπάρχουν στρατηγικές που μπορούν να μάθουν οι ΗΠΑ από άλλες χώρες για να συμβάλουν στην κάλυψη αυτού του κενού;
Ποιες πολιτικές θα αποδεικνύονταν αποτελεσματικές στην αύξηση της γυναικείας εκπροσώπησης σε ανώτατους διοικητικούς ρόλους στο Fortune 500 και σε άλλες μεγάλες, πολυεθνικές εταιρείες;

Η Monica Taylor, Ph.D. – Professor, Department of Educational Foundations and Director of Gender, Sexuality, and Women’s Studies – Montclair State University, τοποθετείται ως εξής σχετικά με τα αποτελέσματα για την ισότητα στην υγεία και την πολιτική εκπροσώπηση γυναικών. “[Οφείλεται στη] δύναμη της πατριαρχίας και στον βαθύ μισογυνισμό σε αυτή τη χώρα. Πιστεύω ακράδαντα στην ενδυνάμωση των νέων που αναγνωρίζονται ως γυναίκες και νομίζω ότι μεγάλο μέρος αυτής της δουλειάς πρέπει να γίνει στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και στην ανώτερη εκπαίδευκση, όπου οι μαθητές συχνά χάνουν την αίσθηση ότι έχουν φωνή ή σημασία στον κόσμο. Πρόσφατα έγραψα ένα βιβλίο με την Emily Klein με τίτλο Our Bodies Tell the Story: Using Feminist Research and Friendship to Reimagine Education and Our Lives (εκδ. Myers Education Press), όπου περιγράφουμε τις δικές μας εμπειρίες μεγαλώνοντας ως γυναίκες στη ζωή, τον κύκλο της παιδικής ηλικίας, της εφηβείας, των αρχαρίων δασκάλων και των γυναικών. Μοιραζόμαστε τις ιστορίες μας σε συνομιλία με τη βιβλιογραφία και την έρευνα και κάνουμε πολλές συγκεκριμένες συστάσεις για δασκάλους και γονείς σχετικά με το πώς να μεγαλώσουν δυνατές νεαρές γυναίκες. Μεγάλο μέρος των συμβουλών μας περιστρέφεται γύρω από την παροχή κειμένων και προτύπων για τις νεαρές γυναίκες, δίνοντάς τους δυνατότητες να εκφραστούν αυθεντικά και δίνοντας ευκαιρίες να αναλάβουν ρίσκα, δοκιμές και λάθη, να κάνουν λάθη και να έχουν εξουσία. Μιλάμε για τρόπους να βρείτε τη φωνή σας ως φεμινίστρια και να αναλάβετε πολιτική δράση με μικρούς και μεγάλους τρόπους επίσης. Αυτές οι εμπειρίες πρέπει να έχουν νωρίς για τις νέες γυναίκες, ώστε να αισθάνονται ότι έχουν κάποια πολιτική δράση.” ”

Όσο για το μισθολογικό κενό και τον πληθωρισμό, αναφέρει: “Δυστυχώς, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, το 33,3% των ανδρών είναι πιο πιθανό να έχει τον μισθό τους να συμβαδίζει με τον πληθωρισμό από τις γυναίκες.

Οι μισθοί των γυναικών απλώς δεν αυξάνονται τόσο γρήγορα όσο οι μισθοί των ανδρών. Και πάλι, οι εταιρείες θα μπορούσαν σκόπιμα να το αντιμετωπίσουν και να διασφαλίσουν ότι αυτό δεν συνέβαινε, πράγμα που θα σήμαινε ότι θα αντιμετωπίσουν ορισμένες από τις σεξιστικές θεσμικές πολιτικές και πρακτικές τους. Νομίζω ότι τα ιδρύματα γενικά πρέπει να κάνουν κάποιες σκληρές αξιολογήσεις της ισότητας των φύλων και να δουν πού βρίσκονται τα τυφλά τους σημεία.”

H Angela J. Hattery, Καθηγήτρια στα Women and Gender Studies; Co-Director, Center for the Study & Prevention of Gender-Based Violence – University of Delaware τοποθετείται ως εξής σχετικά με το θέμα της υγείας και περίθαλψης. “Είναι ενδιαφέρον ότι η υγεία είναι ένας από τους λίγους τομείς όπου το χάσμα των φύλων αντιστρέφεται: οι γυναίκες, ανεξάρτητα από τη φυλή τους, ζουν περισσότερο και έχουν συνολικά καλύτερη υγεία από τους άνδρες. Στην πραγματικότητα, το χάσμα στο προσδόκιμο ζωής είναι περισσότερο φυλετικό παρά φυλετικό: το προσδόκιμο ζωής των μαύρων και των λευκών γυναικών είναι πιο κοντά το ένα στο άλλο από το προσδόκιμο ζωής των μαύρων γυναικών με τους μαύρους άνδρες ή των λευκών γυναικών με τους λευκούς άνδρες. Αν και η έλλειψη πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή υγειονομική περίθαλψη είναι ο πρωταρχικός παράγοντας για την κακή υγεία και το μικρότερο προσδόκιμο ζωής στις ΗΠΑ συνολικά, όσον αφορά το χάσμα μεταξύ των φύλων, ο κύριος παράγοντας είναι η βία. Οι άνδρες στις ΗΠΑ είναι από τους πιο βίαιους στον κόσμο. Kατέχουν περισσότερα όπλα, ασκούν περισσότερη βία ο ένας εναντίον του άλλου, ασκούν βία κατά των γυναικών (αν και όχι σε υψηλότερα ποσοστά από ό,τι σε άλλες χώρες) και διεξάγουν πόλεμο με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά από τους άνδρες σε σχεδόν οποιαδήποτε άλλη χώρα. Οι άνδρες στις ΗΠΑ πεθαίνουν επειδή σκοτώνουν τον εαυτό τους (λευκοί) και ο ένας τον άλλον (μαύροι). Έτσι, εκτός από τις σημαντικές αλλαγές στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης των ΗΠΑ όσον αφορά την πρόσβαση, το κόστος και την αποτελεσματικότητα, το νούμερο ένα πράγμα που μπορούν να κάνουν οι ΗΠΑ για να μειώσουν το χάσμα στην υγεία των φύλων είναι να μειώσουν τη βία των ανδρών.”

Eνώ για την ανισότητα στο θέμα της πολιτικής εκπροσώπησης και της εκπροσώπησης στα corporate περιβάλλοντα έχει μια πολύ σημαίνουσα θέση. “Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, διότι η αρχαιότερη δημοκρατία στον κόσμο χτίστηκε πάνω στα θεμέλια της λευκής υπεροχής και της ετεροπατριαρχίας. Το Σύνταγμα γράφτηκε και σχεδιάστηκε για να επεκτείνει την ιθαγένεια και τα συναφή δικαιώματά της μόνο στους λευκούς άνδρες. Περίοδος. Και ολόκληρη η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια μάχη από όλους τους άλλους (γυναίκες, μαύρους, μετανάστες και μέλη της κοινότητας LGBTQ+) για ισότιμη ιθαγένεια. Οι ΗΠΑ εμπλέκονται επί του παρόντος σε ένα ακόμη κίνημα για τον περιορισμό των δικαιωμάτων ψήφου, πιο ρητά για τους μαύρους και τους μετανάστες, αλλά επειδή οι γυναίκες είναι επίσης μαύρες και μετανάστες, τις επηρεάζει επίσης. Επιπλέον, λόγω των ειδών εργασίας που κάνουν η πλειονότητα των γυναικών ως δασκάλες, πάροχοι υγείας στο σπίτι και σε άλλους κλάδους υπηρεσιών, οι πολιτικές που καθιστούν δυσκολότερη την ψήφο θα αυξήσουν αντί να μειώσουν το χάσμα των φύλων στην ψηφοφορία. Τι μπορούν να μάθουν οι ΗΠΑ από άλλες χώρες; Κάντε την ψηφοφορία τόσο εύκολη όσο και την πληρωμή φόρων. Εάν οι δρόμοι ήταν ανοιχτοί σε όλους τους ανθρώπους, πιθανότατα θα βλέπαμε υψηλότερο επίπεδο πολιτικής δέσμευσης μεταξύ όλων των πολιτών, αλλά ιδιαίτερα αυτών που είναι περιθωριοποιημένοι.”

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News