Το inception όλων των bullying του κόσμου: η υπόθεση του Ξιαρχό ίσως έχει κάτι να μας διδάξει

Ιούλιος του 2016. Το μοντέλο του Playboy, Ντάνι Μάδερς φωτογραφίζει κρυφά μια γυναίκα σε γυμναστήριο του Λος Άντζελες. Δεν της φτάνει αυτό το κατόρθωμα. Λίγη ώρα μετά δημοσιεύει τη φωτογραφία της κοπέλας με το… «ακατάλληλο» σώμα στο Snapchat με το σχόλιο «Αν δεν μπορώ να το ξεχάσω εγώ, τότε δεν μπορείτε ούτε εσείς».

Ακολουθεί τέτοια κατακραυγή για την κίνησή της, που η Μάδερς βλέπει την αλυσίδα γυμναστηρίων να την πετά έξω και λίγο μετά τις αρμόδιες αρχές να κινητοποιούνται για να διαπιστώσουν αν συντελείται αδίκημα εις βάρος της γυναίκας που φωτογράφισε κρυφά.

Η Μάδερς σβήνει όλους τους λογαριασμούς της στα social media, ζητάει συγνώμη, αλλά δεν την πιστεύει κανείς. Ούτε το δικαστήριο του Λος Άντζελες που την καταδικάζει σε χρηματικό πρόστιμο, υποχρεωτική εργασία (να καθαρίζει γκράφιτι από τοίχους για την ακρίβεια) και υποχρεούται να μην πλησιάζει τη γυναίκα που φωτογράφισε, μετά από απόφαση του δικαστηρίου.

Νοέμβριος του 2021: ένας νεαρός άντρας που έγινε γνωστός μέσα από τη συμμετοχή του σε διάφορα reality, αλλά και μέσα από τις εξομολογήσεις του περί σκληρού, ακραίου bullying, λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, που δηλώνει –και, προφανώς, είναι- influencer, κάνει ανελέητο body shaming σε μια άγνωστή του κοπέλα, μέσα σ’ ένα εστιατόριο. Ειρωνεύεται την ενδυματολογική της επιλογή και το επόμενο λεπτό η κατακραυγή που υφίσταται πυροδοτεί μια σειρά από αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Εταιρείες αποσύρουν τις χορηγίες τους, χρήστες των social media κάνουν αναφορά για bullying στους λογαριασμούς του στα social media, ο ίδιος απείλησε να βάλει τέλος στη ζωή του και εδώ και ένα 24ωρο τα Μέσα Ενημέρωσης και το Twitter «μιλούν» για το απόλυτο inception του bullying. Για το πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που προέρχεται από τη γη του διαφορετικού, μπόρεσε να ξεχάσει το βίωμά του και να γίνει ίδιος με τους «δήμιους» του.

Η ιστορία που εκτυλίσσεται από χθες έχει αρκετά κοινά με την περίπτωση της Μάδερς, με τη μόνη διαφορά ότι το 2016 τα social media δεν είχαν ακόμη αποκτήσει τη δυναμική που διαθέτουν σήμερα. Επίσης, η υπόθεση της Μάδερς είχε δικαστική έκβαση και σχετική ποινή. Εδώ, με τους κατάλληλους χειρισμούς και με μία μισή συγνώμη, με την επίκληση του συναισθήματος και της μεταμέλειας, ίσως δεν συμβεί τίποτα από όλα αυτά.

Η μπάλα θα φύγει από τα πόδια του Ξιαρχό και κάποια στιγμή και αυτός και η χαμερπέστατη κίνησή του θα ξεχαστεί.

(Αν και για να είμαστε ειλικρινείς, είναι σχεδόν συγκινητικό το social listening μεγάλων εταιρειών που αποφάσισαν να κάνουν τη μαρινιέρα σημαία τους!).

Το θέμα είναι ποιοι τρέφουν προσωπικότητες σαν τον Ξιαρχό. Ποιοι αποφασίζουν να τις στηρίξουν «επιχειρηματικά» και να επενδύσουν το μοδάτο προϊόν τους πάνω τους. Ποιοι παραβλέπουν τα μικροπράγματα, μέχρι αυτά να γίνουν «στρατός» από δήμιους.

Η ιστορία του Ξιαρχό είναι μια ιστορία για τους “followers”, για τους «πιστούς», για όσους τάσσονται για καιρό με αυτόν που τα «λέει» ωραία, διαφορετικά, ανατρεπτικά, μπορεί και ακραία. Μέχρι να αποδειχθεί τι πραγματικά πιστεύει και πού πραγματικά ποντάρει. Αν ο στόχος είναι πραγματικά σπουδαίος ή απλώς να γεμίσει η τσέπη.

Αλλά, σ’ αυτό θα πρέπει να απαντήσουν πρωτίστως, όσοι απλόχερα κάνουν follow και αυτόν και άλλους της ίδιας «φουρνιάς», της εύκολης δημοσιότητας και του μηδενικού υπόβαθρου, όσοι σχετικά εύκολα δέχονται να γίνουν «στρατός». Και οι στρατοί είναι, κυρίως, για πολέμους.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News