Ας το παραδεχτούμε στον εαυτό μας. Τον περισσότερο καιρό δεν τρεφόμαστε όπως θα έπρεπε. Και δεν το λέω με την έννοια της διατροφής στα πλαίσια διατροφικού πλάνου για λόγους υγείας, ή βιγκανισμού, ή θρησκευτικής επιταγής, ή επιθυμίας αδυνατίσματος. Το λέω ως γενικότερο επίπεδο γεύσης, θρέψης, πρόσληψης και απόλαυσης.
Πόσες φορές δεν τρώμε και είναι σαν να μην φάγαμε; Θερμίδες κενές που δεν προσέφεραν κάτι στο σώμα μας ή θερμίδες που απλώς δεν ευχαριστηθήκαμε. Όποια ανοίξει τα ντουλάπια και το ψυγείο και δεν βρει τουλάχιστον τρία τρόφιμα που δεν προσφέρουν κάτι σημαντικό αισθητικά ή διαθρεπτικά, ας σηκώσει το χέρι. Επιπλέον πόσες φορές δεν μας χάλασαν τρόφιμα στο ψυγείο που είχαμε αγοράσει για όταν θα φτιάχναμε εκείνο το φοβερό πιάτο για το οποίο διαβάσαμε στο υπερψαγμενουά ιστότοπο με τις μακροβιοτικές συνταγές από το Άνω Μπουτάν;
Αν σε όλα αυτά βάλουμε στην εξίσωση και τον καύσωνα, η εξίσωση δυσκολεύει πολύ. Όταν το να ανάψεις το φούρνο σε διαμέρισμα ισοδυναμεί με θερμοεπιβάρυνση αρκετών βαθμών σε ένα σπίτι της πόλης όπου ήδη βράζουν οι τοίχοι του από το μεσημέρι και μετά, ξέρεις ότι μάλλον δεν θα κάνεις καλό ύπνο το βράδυ. Και ποι@ έχει αφενός την διάθεση, κι αφετέρου την άνεση οικονομικά (για να μην συμπεριλάβω και την οικολογική αναισθησία!), για να λειτουργεί 24/7 το κλιματιστικό; Χώρια ότι όταν έχεις οικογένεια η πίστα δυσκολεύει ακόμη περισσότερο (ναι, γίνεται, και όμως) γιατί το να την “βγάλεις” μια βδομάδα στον καναπέ με παγωμένες γκαζόζες και κεράσια με το κιλό όπως πριν κάνεις οικογένεια δεν παίζει.
Όταν το να ανάψεις το φούρνο σε διαμέρισμα ισοδυναμεί με θερμοεπιβάρυνση αρκετών βαθμών σε ένα σπίτι της πόλης όπου ήδη βράζουν οι τοίχοι του από το μεσημέρι και μετά, ξέρεις ότι μάλλον δεν θα κάνεις καλό ύπνο το βράδυ.
Δεν είμαι διατροφολόγος, αλλά ακόμα κι εγώ γνωρίζω ότι σε συνθήκες μεγάλης ζέστης αυτό που κυρίως χρειάζεται το σώμα είναι ενυδάτωση. Με βάση λοιπόν αυτή την απλή αρχή, σε συνδυασμό με το ότι προσπαθώ να μειώσω την κατανάλωση ρεύματος και να αποφύγω την θερμική φόρτιση του σπιτιού, έχω καταλήξει σε μερικά διατροφικά τιπς για να σώσω και το κορμί μας και την διάθεσή μας, και να μην καταλήξω στο ψυχιατρείο κατά την διάρκεια.
Κατ’αρχάς η οργάνωση πλάνου διατροφής στον καύσωνα ξεκινάει από τα ψώνια. Επειδή πολλά από τα είδη είναι ευπαθή, κάνουμε έναν καταμερισμό από νωρίς, μόλις ειδοποιούν οι μετεωρολόγοι. Ψωνίζουμε φρούτα και λαχανικά νωρίς νωρίς το πρωί ει δυνατόν και με ορίζοντα τις επόμενες 5 μέρες κι όχι παραπάνω. Εκτός αν αγοράζουμε είδη με μεγαλύτερη αντοχή στις ζέστες -πατάτες, παντζάρια, πορτοκάλια, λεμόνια (για παγωμένες φρέσκιες λεμονάδες!) και τέτοια είδη ευτυχώς κρατούν περισσότερο, κι εκτός ψυγείου. Κάτι που πάντοτε πρέπει να έχουμε κατά νου, καθώς μια ενδεχόμενη υπερφόρτωση του δικτύου καλοκαιριάτικα όταν όλοι έχουν την ανάγκη να ανάψουν τον κλιματισμό στην τούρλα του μεσημεριού δεν είναι κι αδύνατη!
Πάμε παρακάτω. Ορισμένα είδη είναι σωτήρια να υπάρχουν στα ντουλάπια μας για ώρα ανάγκης. Και δεν εννοώ ενδεχόμενα πυρηνικής καταστροφής ή πόλεμο, εννοώ να, κάτι συνηθισμένο, όπως να κοχλάζει η άσφαλτος, κι η σκέψη, είτε να βγεις να ψωνίσεις, είτε να στείλεις άλλον να σου φέρει φαγητό σε πακέτο, να ισοδυναμεί με τον τρίτο κύκλο της Κολάσεως του Δάντη (είναι αυτός των κοιλιόδουλων που τους κατασπαράσει ο Κέρβερος…).
Θέλετε μερικές προτάσεις;
Κονσέρβες με τόνο σε λάδι ή νερό -ο οποίος κρατάει παρεπιπτόντως σχεδόν μέχρι ν’αποκτήσετε εγγόνια, έχω εντυπωσιαστεί πραγματικά!, φρέσκα ζυμαρικά που θέλουν απλώς ζεμάτισμα για 4 λεπτά, πίκλες και παστά σε ελαιόλαδο, όπως ρέγκα, σκουμπρί, σαρδέλες, αντσούγιες, που συνοδεύουν άνετα αυτοσχέδιες σαλάτες κι ακόμη και πρόχειρες μίνι πίτσες για τους μερακλήδες, γλυκό καλαμπόκι σε κονσέρβα, σαλάμι αέρος, ελιές σε διάφορες παραλλαγές (τόσες ποικιλίες έχει η πατρίδα μας). Σουσαμοκούλουρα, κριθαροκουλούρες, αυγά από κότες ελευθέρας βοσκής, κρουτόν με γεύσεις κρεμμυδιού ή σκόρδου που νοστιμίζουν άμεσα κρύες σούπες τύπου γκασπάτσο που φτιάχνονται στο μπλέντερ (δροσιστικότατες!). Φρέσκιοι ξηροί καρποί και μέλι που συνοδεύουν παγωμένο γιαούρτι: κατσικίσιο, πρόβειο ή αγελαδινό, στραγγιστό ή όχι, όπως το προτιμάει κανείς.
Ο συνδυασμός των υλικών με τα λαχανικά του ψυγείου παραδίνει νόστιμες τονοσαλάτες και σαλάτες νισουάζ (πλήρες και θρεπτικό γεύμα από μόνη τους), ταμπουλέ (η μεσανατολίτικη δροσιστική μαϊντανοσαλάτα με πλιγούρι ή κους κους), μακαρονοσαλάτες με βινεγρέτ ή και με φρούτα εποχής, που αρέσουν πολύ και στα παιδιά, αυτοσχέδια παγωμένα γλυκίσματα γιαουρτιού για παρακολούθηση streaming στις πλατφόρμες, και σνακ που παίρνουμε στην δουλειά εύκολα και χωρίς έγνοια μεγάλής προετοιμασίας, όπως: σάντουιτς με σαλάμι, μαρούλι, τσένταρ ή κασέρι, βρεγμένο με μια όμορφη μουστάρδα ντιζόν που χάρις στο οξύ κρατάει τα υλικά σε έλεγχο στη ζέστη.
Σκορδόψωμο για το οποίο αρκεί απλώς ψωμί χωριάτικο, βούτυρο καλής ποιότητας, λιωμένες σκελίδες σκόρδου (που τις έχουμε ζεστάνει σε ένα κατσαρολάκι με λίγο ελαιόλαδο και λιώσει με το πηρούνι κατόπιν) κι αρωματικά βότανα, που τα ψήνουμε για 2-3 λεπτά στο γκριλ.
Σαλάτα καπρέζε, με φέτες ντομάτας, μοτσαρέλλας μπουφάλα, βασιλικού και ελαιόλαδου, μια πανδαισία γεύσης και δροσιάς που τρώγεται οποιαδήποτε στιγμή της μέρας. Για γεύμα μαζί με ψωμί, αυγά βραστά ή κάποιο κρεατικό δίπλα, για εύκολο βραδινό με κράκερς, ή για γρήγορο σνακ μόνη της.
Για όσους δεν μπορούν να στερηθούν το κρέας από τη διατροφή τους τα λεγόμενα cold cuts είναι μια λύση για την ζέστη, μιας και είναι ήδη παστωμένα, καπνισμένα ή μαγειρεμένα και καταναλώνονται όπως είναι. Μπορούμε να διαλέξουμε τα κομμάτια που επιθυμούμε (chorizo, πανσέτα, προσιούτο, μορταδέλλα, chicken roll…) σε ένα καλό μπακάλικο και να τα σερβίρουμε μαζί με κομμάτια εκλεκτό τυρί και καλής ποιότητας ψωμί σε μια μεγάλη πιατέλα που θα την μοιραστούμε με τους συνδαιτημόνες μας. Εδώ κολλάνε τέλεια κι οι ελιές, οι πίκλες και τα σουσαμοκουλουράκια, περάστε τα σε οδοντογλυφίδες και καλέστε φίλους για μια παγωμένη μπύρα ή ένα Άπερολ στη βεράντα. Ναι, είναι επεξεργασμένο κρέας, δεν πρέπει να γίνεται υπερκατανάλωση, αλλά είπαμε, στον καύσωνα και θεοί πείθονται!
Για τις ώρες που αποζητούμε κάτι απολαυστικά ένοχο χωρίς όμως τη επιβάρυνση των πολλών λιπαρών και θερμίδων παγώνουμε σοκολατούχο γάλα στον καταψύκτη ή φρεσκοστυμμένο λεμόνι με σιρόπι από ζάχαρη και νερό (που φτιάχνεται πανεύκολα με βράσιμο λίγα λεπτά στο μάτι σε αναλογία 1:3) που γίνεται σαν το ισπανικό granizado.
Με λίγα λόγια, λύσεις υπάρχουν (λεφτά πάλι, συζητιέται). Το παν είναι να μην μας πιάσει η απελπισία και η αυτολύπηση ώστε είτε να μαζοχιστούμε πάνω από τις κατσαρόλες που κοχλάζουν μαζί με το ζουμί μας το ίδιο, είτε να ξοδέψουμε ένα μηνιάτικο σε delivery. Στο κάτω κάτω της γραφής, η αίσθηση ότι φτιάξαμε κάτι μόνοι και πετύχαμε να το κάνουμε γρήγορα και χωρίς τον ιδρώτα του μετώπου μας απαραιτήτως είναι η μισή απόλαυση. Καλή όρεξη!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
