Προσωπική ιστορία: Όταν χωρίσαμε αποκάλυψε το τέρας που έκρυβε μέσα του.

Πριν από περίπου 9 χρόνια έφυγα από την πόλη που μεγάλωσα για να σπουδάσω σε μία άλλη, πολύ μικρότερη. Ήμουν 18 χρονών, είχα μόλις χωρίσει και αισθανόμουν έτοιμη για την μεγάλη “φοιτητική ζωή”.

Σύντομα γνώρισα κάποιον 13 χρόνια μεγαλύτερό μου. Με διεκδικούσε καιρό και ένιωθα να με κολακεύει το ότι εγώ, η μικρή, ήμουν σε θέση να γοητεύσω κάποιον μεγαλύτερο, που ξέρει πράγματα, που έχει εμπειρίες που, που, που.. Πράγματα που δεν μου φαντάζουν πλέον ιδιαίτερα, αλλά στα 18 μου, ήταν αρκετά. Για ένα διάστημα αναρωτιόμουν εάν με θέλει μόνο για το σεξ ή εάν θέλει κάτι άλλο από εμένα. Έπειτα έπαψα να το σκέφτομαι και κάναμε σχέση. Πολύ γρήγορα άρχισε να μου λέει πως θέλει να κάνουμε παιδιά όσο πιο σύντομα γίνεται. Παραπονιόταν όταν έβγαινα με φίλους από τη σχολή ότι τον άφηνα μόνο του και δεν τον σκεφτόμουν.

Οι γονείς μου ήταν εντελώς αντίθετοι με την επιλογή μου να είμαι με αυτόν τον άνθρωπο. Μου είχαν ζητήσει να είμαι ιδιαίτερα προσεκτική και το ίδιο είχαν κάνει και κάποιοι φίλοι μου. Φυσικά, δεν άκουγα κανέναν.

Μετά από περίπου 2 χρόνια σχέσης άρχισα να αισθάνομαι πως δεν με γεμίζει πλέον αυτός ο άνθρωπος και έτσι χώρισα. Για έναν περίπου χρόνο δεν έκανα κάποια σχέση πέρα από σεξ με άλλους. Εκείνος το γνώριζε, ωστόσο με διεκδίκησε με ακόμη μεγαλύτερη επιμονή. Έλεγε πως με αγαπάει, πως θα δεχθεί τα πάντα αρκεί να με έχει κοντά του, πως δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εμένα κλπ.. Τελικά, είπαμε να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία. Εγώ αισθανόμουν τύψεις που τον είχα αφήσει και υιοθέτησα τον ρόλο της “νοικοκυράς”. Εκείνος προσπαθούσε να αναζωογονήσει το ενδιαφέρον μου με ακριβά δώρα και εξόδους.

Στο μεταξύ άρχισε να ζητάει πράγματα στο σεξ που εγώ δεν ήθελα. Η επιμονή του για γάμο και παιδιά με τρόμαζε. Έλεγε δήθεν για πλάκα “ε και να μείνεις έγκυος τι πειράζει” ενώ του είχα πει πως δεν ήθελα να κάνω οικογένεια σε εκείνη την ηλικία (τότε ήμουν περίπου 20). Κάθε φορά που κάναμε σεξ φοβόμουν μήπως προσπαθήσει να με αφήσει έγκυο.

Πολλές φορές σκεφτόμουν πως ήταν λάθος που επέτρεψα να τα ξαναβρούμε, πως δεν περνούσα καλά σε αυτή τη σχέση, πως ακόμη και το σεξ είχε γίνει υποχρέωση. Έδιωχνα αυτές τις σκέψεις πιστεύοντας πως “έτσι είναι η ζωή” – άλλωστε όλοι αυτό δεν κάνουν; Είχα συμβιβαστεί. Είχα συμβιβαστεί με μια ανιαρή ζωή, που μόνο όπως την ονειρευόμουν δεν ήταν, είχα συμβιβαστεί με τις δικές του παρέες, το σεξ-υποχρέωση, είχα συμβιβαστεί με το να είμαι με έναν άνθρωπο που πια δεν ήθελα. Οι ιστορίες του μου ακούγονταν πλέον βαρετές και γελοίες και προσπαθούσα να τον αποφεύγω με κάθε τρόπο και δικαιολογία. Έτσι, πέρασαν ακόμη 2 χρόνια.

Τότε, γνώρισα τον άνθρωπο μου. Συμφοιτητής και συνομήλικος, που αν και γνωριζόμασταν φυσιογνωμικά (όλοι γνωρίζονται στις μικρές πόλεις) δεν είχαμε βρεθεί σε κοινή παρέα έως εκείνη τη στιγμή. Με γοήτευσε από την πρώτη ώρα που περάσαμε μαζί. Αρχίσαμε να κάνουμε παρέα και να βρισκόμαστε σχεδόν καθημερινά και αυτό διήρκησε καιρό.

Φυσικά, εκείνος με τον οποίο είχα σχέση αντιλήφθηκε το ενδιαφέρον μου για κάποιον άλλον και άρχισε τις ζήλιες και τις απειλές. Έλεγε να μην τολμήσω να τον παρατήσω γιατί θα το μετανιώσω, πως κανείς δεν είναι καλύτερός του, πως με όποιον και να είμαι θα γυρίζω πάντα σε εκείνον, απειλούσε πως θα αυτοκτονήσει ή θα με σκοτώσει. Εγώ τον διαβεβαίωνα για τις φιλικές μου προθέσεις για τον άνθρωπο που είχα γνωρίσει, όμως μέσα μου ήξερα πως κάθε άλλο παρά φιλικές ήταν. Τα αισθήματα μου για εκείνον φούντωναν κάθε φορά που τον έβλεπα και ήθελα να περνάω όλο και περισσότερο χρόνο μαζί του. Τα όσα ένιωθα ήταν πρωτόγνωρα για εμένα και δεν άργησα να χωρίσω για να είμαι μαζί του.

Τότε ο άνθρωπος που ήμουν μαζί του αποκάλυψε το τέρας μέσα του. Άρχισε
να με απειλεί και να επιχειρεί να με εκθέσει με κάθε τρόπο. Διέδωσε στους κοινούς γνωστούς μας λεπτομέρειες της προσωπικής μας ζωής, με καλούσε και μου έστελνε μηνύματα συχνά για να με βρίσει, απειλούσε πως θα δημοσιεύσει φωτογραφίες και βίντεο που είχε τραβήξει κρυφά, και αυτά είναι μόνο μερικά.

Ο άνθρωπος που με είχε γοητεύσει με στήριξε με κάθε τρόπο και με βοήθησε να ξεπεράσω αυτήν την κατάσταση. Είμαστε μαζί από τότε, όλα είναι υπέροχα μαζί του και είμαι ευτυχισμένη. Τελειώσαμε τη σχολή και φύγαμε μαζί από την πόλη που ήμασταν.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί. Γιατί δεν άκουγα τον ίδιο μου τον εαυτό και δεν χώρισα νωρίτερα; Γιατί έμεινα με έναν χειριστικό άνθρωπο που με πίεζε χωρίς στην πραγματικότητα να θέλω; Πλέον μπορώ να απαντήσω πως δεν είχα τη δύναμη να φύγω. Πλέον μπορώ να απαντήσω στα όσα διερωτώμουν στην αρχή. Δεν ήταν πως τον γοήτευα, αυτό που ήθελε ήταν κάποια μικρότερη για να την χειρίζεται με μεγαλύτερη ευκολία. Αν και χειρίστηκα πολλές καταστάσεις με πολύ λάθος τρόπους, αυτός ο άνθρωπος δεν δικαιολογείται. Μακάρι να μπορούσα να πω στον νεότερο εαυτό μου αυτό που λέω σε εσάς: να ακούς τον εαυτό σου εγκαίρως. Τίποτα δεν θα είναι καλά εάν δεν είσαι μέσα σου καλά. Κάποι@ που σε αγαπάει δεν θα σε απειλήσει, δεν θα σε πιέσει. Εάν το κάνει, μη φοβάσαι, φύγε. Εάν δεν είσαι χαρούμενη με όσα ζεις, εάν δεν αισθάνεσαι ασφαλής, φύγε. Φύγε, γιατί εάν δεν φύγεις, στην καλύτερη περίπτωση, θα καταπιέζεσαι. Για πόσο;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Άννα Α.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News